Research Article

Yer Sistem Modellerinin Son Buzul Maksimumu İklim Ardgörülerinin Holdridge Biyomları ve Paleobuzul Alanları ile Değerlendirilmesi

Volume: 21 Number: 2 October 30, 2023
EN TR

Yer Sistem Modellerinin Son Buzul Maksimumu İklim Ardgörülerinin Holdridge Biyomları ve Paleobuzul Alanları ile Değerlendirilmesi

Abstract

Geçmiş dönem iklim koşullarını anlamak için kullanılan yöntemlerden biri olan iklim modeli verileri ile yapılan çalışmalar artmakta, bu çalışmaların hangisinin gerçeği daha iyi yansıttığı konusundaki denkleştirme, sağlama yapma çalışmaları ise daha sınırlı kalmaktadır. Bu çalışmada, 7 farklı iklim modeli ardgörülerinin, çözünürlüğü artırılmış veri setlerinden, Holdridge biyomlarında bulunan buzul alanları üretilmiş, bu alanlar ile Türkiye’deki paleobuzul alanları karşılaştırılmıştır. Çalışmada, 1 km çözünürlüklü veri setleri kullanılmış, elde edilen buzul ve soğuk çöl alanları ile farklı kaynaklar kullanılarak üretilen, Türkiye’nin Son Buzul Maksimumu buzul alanları arasındaki benzerlik ve farklılıklar değerlendirilmiştir. Değerlendirme için, Türkiye paleobuzul alanları bölgelere ayrılmış, bu sayede hangi iklim modelinin hangi bölgede daha az hatalı sonuçlar verdiği ortaya koyulmuştur. Sonuç olarak, Türkiye’de MPI-ESM-P ve CCSM4 modellerinin daha geniş alanlar için tutarlı sonuçlar verirken, FGOALS2, IPSL-CM5A-LR, MRI-CGCM3 modellerinin bölgesel bazda anlamlı sonuçlar verdiği görülmüştür. MICRO-ESM ve CNRM-CM5 modellerinin ise Türkiye’deki SBM iklim koşullarını yansıtabilmesi için iyileştirmeler yapılması gerektiği ortaya çıkmıştır.

Keywords

References

  1. Akçar, N., Yavuz, V., Yeşilyurt, S., Ivy-Ochs, S., Reber, R., Bayrakdar, C., Kubik, P.W., Zahno, C., Schlunegger, F., Schlüchter, C. (2017). Synchronous last glacial maximum across the Anatolian peninsula. Geological Society, London, Special Publications, 433 (1), 251-269. doi: 10.1144/SP433.7
  2. Akdi, Y. (2003). Zaman Serileri, Birim Kökkler ve Kointegrasyon. Ankara: Bıçaklar Kitabevi.
  3. Alder, J. R., Hostetler, S. W. (2019). Applying the Community Ice Sheet Model to evaluate PMIP3 LGM climatologies over the North American ice sheets. Climate Dynamics, 53 (5-6), 2807-2824. doi: 10.1007/s00382-019-04663-x
  4. Alkama, R., Kageyama, M., Ramstein, G., Marti, O., Ribstein, P., Swingedouw, D. (2008). Impact of a realistic river routing in coupled ocean–atmosphere simulations of the Last Glacial Maximum climate. Climate dynamics, 30 (7), 855-869. doi: 10.1007/s00382-007-0330-1
  5. Arslan, E. S., Örücü, Ö.K. (2019). Present and future potential distribution of the Pinus Nigra Arnold. and Pinus Sylvestris L. using Maxent model. International Journal of Ecosystems and Ecology Science (IJEES) 9 (4), 787–98. doi: 10.31407/ijees9425
  6. Bilgin, T. (1972). Munzur Daǧları Doǧu Kısmının Glasiyal ve Periglasiyal Morfolojisi. İstanbul Universitesi Edebiyat Fakültesi Matbaası.
  7. Block, K., Mauritsen, T. (2013). Forcing and feedback in the MPI‐ESM‐LR coupled model under abruptly quadrupled CO2. Journal of Advances in Modeling Earth Systems, 5 (4), 676-691. doi: 10.1002/jame.20041
  8. Boston, C. M. (2012). A glacial geomorphological map of the Monadhliath Mountains, Central Scottish Highlands. Journal of Maps, 8 (4), 437-444. doi: 10.1080/17445647.2012.743865

Details

Primary Language

Turkish

Subjects

Glaciology, Geographic Information Systems, Physical Geography

Journal Section

Research Article

Early Pub Date

September 13, 2023

Publication Date

October 30, 2023

Submission Date

May 1, 2023

Acceptance Date

June 14, 2023

Published in Issue

Year 2023 Volume: 21 Number: 2

APA
Yılmaz, E., & Yeşilyurt, S. (2023). Yer Sistem Modellerinin Son Buzul Maksimumu İklim Ardgörülerinin Holdridge Biyomları ve Paleobuzul Alanları ile Değerlendirilmesi. Coğrafi Bilimler Dergisi, 21(2), 394-426. https://doi.org/10.33688/aucbd.1290590
AMA
1.Yılmaz E, Yeşilyurt S. Yer Sistem Modellerinin Son Buzul Maksimumu İklim Ardgörülerinin Holdridge Biyomları ve Paleobuzul Alanları ile Değerlendirilmesi. Coğrafi Bilimler Dergisi. 2023;21(2):394-426. doi:10.33688/aucbd.1290590
Chicago
Yılmaz, Erkan, and Serdar Yeşilyurt. 2023. “Yer Sistem Modellerinin Son Buzul Maksimumu İklim Ardgörülerinin Holdridge Biyomları Ve Paleobuzul Alanları Ile Değerlendirilmesi”. Coğrafi Bilimler Dergisi 21 (2): 394-426. https://doi.org/10.33688/aucbd.1290590.
EndNote
Yılmaz E, Yeşilyurt S (October 1, 2023) Yer Sistem Modellerinin Son Buzul Maksimumu İklim Ardgörülerinin Holdridge Biyomları ve Paleobuzul Alanları ile Değerlendirilmesi. Coğrafi Bilimler Dergisi 21 2 394–426.
IEEE
[1]E. Yılmaz and S. Yeşilyurt, “Yer Sistem Modellerinin Son Buzul Maksimumu İklim Ardgörülerinin Holdridge Biyomları ve Paleobuzul Alanları ile Değerlendirilmesi”, Coğrafi Bilimler Dergisi, vol. 21, no. 2, pp. 394–426, Oct. 2023, doi: 10.33688/aucbd.1290590.
ISNAD
Yılmaz, Erkan - Yeşilyurt, Serdar. “Yer Sistem Modellerinin Son Buzul Maksimumu İklim Ardgörülerinin Holdridge Biyomları Ve Paleobuzul Alanları Ile Değerlendirilmesi”. Coğrafi Bilimler Dergisi 21/2 (October 1, 2023): 394-426. https://doi.org/10.33688/aucbd.1290590.
JAMA
1.Yılmaz E, Yeşilyurt S. Yer Sistem Modellerinin Son Buzul Maksimumu İklim Ardgörülerinin Holdridge Biyomları ve Paleobuzul Alanları ile Değerlendirilmesi. Coğrafi Bilimler Dergisi. 2023;21:394–426.
MLA
Yılmaz, Erkan, and Serdar Yeşilyurt. “Yer Sistem Modellerinin Son Buzul Maksimumu İklim Ardgörülerinin Holdridge Biyomları Ve Paleobuzul Alanları Ile Değerlendirilmesi”. Coğrafi Bilimler Dergisi, vol. 21, no. 2, Oct. 2023, pp. 394-26, doi:10.33688/aucbd.1290590.
Vancouver
1.Erkan Yılmaz, Serdar Yeşilyurt. Yer Sistem Modellerinin Son Buzul Maksimumu İklim Ardgörülerinin Holdridge Biyomları ve Paleobuzul Alanları ile Değerlendirilmesi. Coğrafi Bilimler Dergisi. 2023 Oct. 1;21(2):394-426. doi:10.33688/aucbd.1290590

Cited By