RESEARCH OF GRADUATE THESES IN TURKEY ON CODING AND ROBOTICS EDUCATION

Abstract

The aim of this research is to reveal the general trends of postgraduate studies in Turkey in the field of coding and robotics education and to guide new research and applications in the field. For this purpose, 194 theses registered in the National Thesis Center Database were accessed with the keywords "Coding", "Robotics", "Programming", "Robotic Coding", "Coding Education", "Robotics Education" and "Programming Education" and These theses were examined using the “Thesis Review Form”. Content analysis method was used in the research. The data accessed within the scope of content analysis were analyzed with descriptive statistical methods (percentage and frequency) in order to be interpreted holistically. In the findings, it was concluded that scientific research on coding and robotics education was mainly carried out at the master's level, there was an increase in the number of studies after 2012, the most studies were carried out in 2019, and the highest level of education was with secondary school students. It has been seen that the most used technologies within the scope of the research are C Languages (C++, C#) in text-based technologies, Scratch in block-based technologies, Edmodo in interactive technologies, Tinkercad in graphics and design technology, and Lego Mindstorms EV3 in robot technologies. When we look at the subjects that the results section of the examined studies focus on, it has been seen that coding and robotics education has a positive effect on the academic achievement levels, motivations and collaborative working skills of the learners. When we look at the subjects that the suggestions section focuses on, the suggestions for the sample number/level, activity/material/project development process are frequently encountered.

Keywords

• Coding
• Robotics
• Coding and Robotics Education
• Content Analysis
• Document Analysis

Kodlama ve Robotik Eğitimi Alanında Türkiye'de Yapılan Lisansüstü Tezlerin İncelenmesi

Abstract

Bu araştırmanın amacı, kodlama ve robotik eğitimi alanında Türkiye’de yapılan lisansüstü çalışmaların genel eğilimlerinin ortaya konması ve alanda yapılacak yeni araştırmalara ve uygulamalara yön verilmesidir. Bu amaç doğrultusunda, “kodlama”, “robotik”, “programlama” ,“robotik kodlama”, “kodlama eğitimi”, “robotik eğitimi” ve “programlama eğitimi” anahtar kelimeleri ile Ulusal Tez Merkezi Veri Tabanında yer alan erişime açık 194 tez değerlendirmeye alınmış ve bu tezler “Tez İnceleme Formu” kullanılarak incelenmiştir. Araştırmada içerik analizi yöntemi kullanılmıştır. Bu kapsamda erişilen veriler, betimsel istatistiki yöntemlerle (yüzde ve frekans) analiz edilmiştir. Elde edilen bulgularda, kodlama ve robotik eğitimi ile ilgili bilimsel araştırmaların ağırlıklı olarak yüksek lisans düzeyinde yapıldığı, çalışmaların sayısında 2012 yılından sonra bir artış yaşandığı, en fazla çalışmanın ise 2019 yılında yapıldığı, öğrenim düzeyi olarak en çok ortaokul öğrencileri ile çalışıldığı sonuçlarına ulaşılmıştır. Araştırma kapsamında en fazla kullanılan teknolojilerin ise metin tabanlı teknolojilerde C Dilleri (C++, C#), blok tabanlı teknolojilerde Scratch, interaktif teknolojilerde Edmodo, grafik ve tasarım teknolojisinde Tinkercad, Robot teknolojilerinde ise Lego Mindstorms EV3 araçlarının olduğu görülmüştür. İncelenen çalışmaların sonuçlar bölümünün yoğunlaştığı konulara bakıldığında, kodlama ve robotik eğitiminin öğrenenlerin akademik başarı düzeylerinin, motivasyonlarının ve işbirlikli çalışma becerilerinin gelişmesinde olumlu yönde etkisinin olduğu görülmüştür. Öneriler bölümünün yoğunlaştığı konulara bakıldığında ise en çok örneklem sayısı/düzeyi, etkinlik/materyal/proje geliştirme sürecine yönelik önerilere sıklıkla rastlanmıştır.

Keywords

• Kodlama
• robotik
• robotik eğitimi
• içerik analizi
• doküman incelemesi

References

1. Alkan, C.(2005). Eğitim Teknolojisi (7. Baskı). Ankara: Anı Yayıncılık.
2. Aydın, G., Saka, M. ve Güzey, S. (2017). 4-8. Sınıf Öğrencilerinin Fen, Teknoloji, Mühendislik, Matematik (STEM=FETEMM) Tutumlarının İncelenmesi. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 13(2), 787-802. https://doi.org/10.17860/mersinefd.290319
3. Balanskat, A.,ve Engelhardt, K. (2014). Computing our future: Computer programming and coding - Priorities, school curricula and initiatives across Europe. European Schoolnet. Erişim Adresi: http://www.eun.org/resources/detail?publicationID=481
4. Bilgin, N. (2006). Sosyal Bilimlerde İçerik Analizi Teknikler ve Örnek Çalışmalar. Ankara: Siyasal.
5. Buyruk, B. ve Korkmaz, Ö. (2016). FeTeMM Farkındalık Ölçeği (FFÖ): Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Türk Fen Eğitimi Dergisi, 13(2), 61-76. Doi: 10.12973/tused.10179a
6. Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E. K., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2018). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem A.
7. Cavas, B., Kesercioglu, T., Holbrook, J., Rannikmae, M., Ozdogru, E., & Gokler, F. (2012). The effects of robotics club on the students’ performance on science process and scientific creativity skills and perceptions on robots, human and society. InProceedings of 3rd International Workshop Teaching Robotics, Teaching with Robotics Integrating Robotics in School Curriculum, 40-50. https://www.terecop.eu/TRTWR2012/trtwr2012_submission_06.pdf
8. CNBC (2018). Everyone Can Benefit From Learning This Skill www.cnbc.com/2018/09/06/bill-gates-everyone-canbenefit-from-learning-this-skill.html

9. Code.org (2015a). The hour of code is here. Erişim Adresi: https://code.org/
10. Code.org (2015b). Code.org kurs kataloğu. Kod Stüdyo ile öğret. Erişim Adresi: https://studio.code.org/
11. Çankaya, S., Durak, G. ve Yünkul, E. (2017). Robotlarla Programlama Öğretimi: Öğrencilerin Deneyimlerinin ve Görüşlerinin İncelenmesi. Turkish Online Journal of Qualitative Inquiry (TOJQI), 8, 428-445. DOI: 10.17569/tojqi.343218
12. Çatlak, Ş., Tekdal, M., ve Baz, F. Ç. (2015). Scratch yazılımı ile programlama öğretiminin durumu: Bir doküman inceleme çalışması. Journal of Instructional Technologies & Teacher Education, 4(3), 13-25. https://dergipark.org.tr/tr/pub/jitte/issue/25088/264774#article_cite
13. Ekiz, D. (2009). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Anı Yayıncılık.
14. Ersoy, H., Madran, R. O. ve Gülbahar, Y. (2011). Programlama Dilleri Öğretimine Bir Model Önerisi: Robot Programlama. Akademik Bilişim, 11, 731-736. https://ab.org.tr/ab11/kitap/ersoy_madran_AB11.pdf
15. Fidan, U. ve Yalçın, Y. (2012). Robot Eğitim Seti Lego Nxt. Afyon Kocatepe Üniversitesi Fen Ve Mühendislik Bilimleri Dergisi, 12(1), 1-8. https://dergipark.org.tr/tr/pub/akufemubid/issue/1593/19806
16. Mayring, P. (2000). Qualitative content analysis. Forum: Qualitative Social Research Online Journal, 1(2). https://www.researchgate.net/publication/215666096_Qualitative_Content_Analysis
17. Özdemir, D., Çelik, E., Öz, R. (2009). Programlama Eğitiminde Robot Kullanımı. In 9th International Educational Technology Conference (IETC2009), Ankara, Turkey. http://www.iet-c.net/publication_folder/ietc/ietc2009.pdf
18. Özer, F. (2019). Kodlama Eğitiminde Robot Kullanımının Ortaokul Öğrencilerinin Erişi, Motivasyon ve Problem Çözme Becerilerine Etkisi. Hacettepe Üniversitesi, Ankara, Türkiye. http://hdl.handle.net/11655/9227
19. Saygılı Yıldırım, T. (2020). Robotik Kodlama Öğretiminde Probleme Dayalı Öğrenme Yaklaşımının Başarı, Pozitif Duygu ve Bilgi İşlemsel Düşünmeye Etkisi. Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi, Çanakkale, Türkiye. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/tezDetay.jsp?id=jN_9cU_8SOfsG5tA7srKRg&no=B2IVx6LSOwcIIKeoObAo7w
20. Saygıner, Ş., ve Tüzün, H. (2017). İlköğretim Düzeyinde Programlama Eğitimi: Yurt Dışı ve Yurt İçi Perspektifinden Bir Bakış. Akademik Bilisim Konferansı. https://ab.org.tr/ab17/bildiri/211.pdf
21. Sayın, Z., ve Seferoğlu, S. S. (2016). Yeni bir 21. Yüzyıl Becerisi Olarak Kodlama Eğitimi ve Kodlamanın Eğitim Politikalarına Etkisi. Akademik Bilişim Konferansı, (s. 3-5).https://yunus.hacettepe.edu.tr/~sadi/yayin/AB16_Sayin-Seferoglu_Kodlama.pdf
22. Schreier, M. (2012). Qualitative content analysis in practice. Los Angeles: Sage Publications.
23. Selvi, M. ve Yıldırım, B. (2017). STEM Öğretme-Öğrenme Modelleri: 5E Öğrenme Modeli, Proje Tabanlı Öğrenme ve STEM SOS Modeli. Kuramdan Uygulamaya STEM Eğitimi, 203-238. Ankara: Pegem Yayıncılık.
24. Siper Kabadayı, G. (2019). Robotik uygulamalarının okul öncesi çocukların yaratıcı düşünme becerileri üzerine etkisi. Hacettepe Üniversitesi, Ankara, Türkiye. http://openaccess.hacettepe.edu.tr:8080/xmlui/handle/11655/8874
25. Soykan, F. (2018) Sorgulamaya Dayalı Robotik Eğitiminin Öğrencilerin Tablet Bilgisayar Kabulü, Kodlama Başarısı ve Özyeterliklerine Etkisi, Yakın Doğu Üniversitesi Yayınlanmamış Doktora Tezi. https://docs.neu.edu.tr/library/6685044310.pdf
26. Talan, T. (2020). Eğitsel Robotik Uygulamaları Üzerine Yapılan Çalışmaların İncelenmesi. Yaşadıkça Eğitim, 34(2), 503-522. https://doi.org/10.33308/26674874.2020342177
27. Tavşancıl, E. ve Aslan, E.A. (2001). Sözel, Yazılı Ve Diğer Materyaller İçin İçerik Analizi Ve Uygulama Örnekleri. Ankara: Epsilon Yayınları.
28. TTKB (2018). Bilişim Teknolojileri ve Yazılım Dersi Öğretim Programı. Erişim adresi: http://mufredat.meb.gov.tr/ProgramDetay.aspx?PID=374.
29. USA Computing Olympiad (2015). USA computing olympiad. Erişim adresi: http://www.usaco.org/
30. Weber, R. P. (1990). Basic Content Analysis (Second Edition.). Newbury Park: Sage Publications.
31. Yayla Eskici, G., Mercan, S. ve Hakverdi, F. (2020). Robotik kodlama eğitiminden yansımalar: zihinsel imajlar. Amasya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 9 (1) , 30-64. https://dergipark.org.tr/tr/pub/amauefd/issue/54731/631034
32. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2006). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.