YEREL YÖNETİMLERİN MALİ ÖZERKLİĞİ ÇERÇEVESİNDE KONAKLAMA VERGİSİ

7194 sayılı Kanun ile getirilen vergilerden biri olan konaklama vergisi kanun koyucu tarafından genel bütçe geliri olarak düzenlenmiştir. Ancak bu tercih yasalaşma sürecinde olduğu gibi sonrasında da sıklıkla eleştirileri beraberinde getirmiştir. Eleştiriler konaklama vergisinin birçok ülkede düzenlendiği gibi, turizm sektörünün sürdürülebilirliğini sağlamak üzere yerel yönetimler tarafından toplanması gereken bir vergi olması gerekliliğine odaklanmaktadır. Bu çalışma konaklama vergisinin yerel yönetimlere bırakılması gerekliliği fikri üzerinde şekillendirilmiştir. Bu gerekliliğin yaslandığı gerekçeler, yerel yönetimlerin mali özerkliği ilkesi ve konaklama vergisinin fayda esasına dayanan bir vergi olmasıdır. Öncelikle mali özerklik ilkesinin kapsam ve sınırları ile mali özerkliğin derecesinin belirlenmesinde esas alınan yerel yönetimlerin vergilendirme yetkisi, Anayasa Mahkemesi kararları ve Avrupa Yerel Yönetimler Özerklik Şartı çerçevesinde ele alınmıştır. Sonrasında konaklama vergisinin usul ve esasları Fransız hukuku ile karşılaştırmalı olarak incelenmiştir. Son olarak mali özerkliğin ihlal edilmesi halinde yerel yönetimlerin başvurabilecekleri hukuki başvuru yolları da idari yargıya başvuru yolları ve Anayasa Mahkemesi’ne başvuru yolları başlığı altında ele alınmıştır.