KKTC’de hasta hakları

Abstract

Sağlık hizmetlerinden yararlanma ihtiyacı olan bireylerin, sırf insan olmaları nedeniyle sahip oldukları haklar olarak tanımlanan hasta hakları, temel insan haklarının sağlık hizmetleri alanındaki yansımasıdır. Sağlık hizmetinin sunumu sırasında hastanın korunması gereği, hastanın sosyal konumundan bağımsız olarak, sırf hasta olması nedeniyle ortaya çıkmaktadır ve dünyada hem uluslararası metinlerle hem de ulusal düzeyde korunmaktadır. KKTC ise hasta haklarının özel yasalarla korunmadığı ender ülkeler arasında yer almaktadır. Bu yasal eksiklik karşısında, gerek hasta hakları konusunda gerekse sağlık hizmetlerinin sunumu sırasında ortaya çıkan zararların giderilmesiyle ilgili olarak sorunlarla karşılaşılmaktadır. Bu çalışmada, hem KKTC’de hasta hakları konusunda yürürlükte olan mevzuat çerçevesinde bulunan dolaylı çözümler hem de Hasta Hakları Yasa Tasarısı incelenmiştir

Keywords

• KKTC Hukuku, hasta hakları, hekim, hastane, sorumluluk

Patient Rights in TRNC

Abstract

People who need health services have some rights called patient rights. These rights in the health services are reflections of the basic human rights as they are the rights arisig from being human. The need for the protection of patients while taking health services, is not related with the social position of the patients. The patients are protected almost in whole of the world by both the national law and international agreements. However TRNC is one of the few countries where the national law does not provide such protection. As a result of this legal defiency, there are some problems in compensation of the damages and protection of the patient in TRNC. In this article, the patients rights are discussed in TRNC Law and in the Project of Patient Rights Act

Keywords

• TRNC Law, patient rights, doctor, hospital, responsibilty

References

1. Başpınar, Veysel. (2007). Hekimin Özen Borcu, Erzincan Sağlık Hukuku Sempozyumu. Ankara: Yetkin Yayınları. 23-38.
2. Cruz, Peter. (2005), Medical Law, London: Sweet&Maxwell.
3. Çakmut, Özlem Yenerer. (2010). Hastanın Tedaviyi Reddetme veya Durdurma Hakkı. KKTC Girne Amerikan Üniversitesi Sağlık Hukuku Sempozyumu. Ankara: Adalet Yayınevi. 41-93.
4. Demir, Mehmet (2010). Tıbbî Organizasyon Kusuru Açısından Hastanelerin Hukuksal Sorumluluğu. Ankara: Turhan Kitabevi.
5. Deryal, Yahya. (2008). Hastanın Özel Yaşamına Saygı Hakkının İki Boyutu: Hastanın Sırrının Korunması ve Beden Mahremiyeti,.Ankara Barosu – Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Sağlık Hukuku Kurultayı. Ankara: Ankara Barosu Yayınları. 71-84.
6. Gülan, Aydın. (2006). Tıp Hukuku Açısından Hasta ve Hekim Hakları. Antibiyotik ve Kemoterapi Dergisi. 20. 16-19.
7. Oğuz, Yasemin. (1997). Hasta Hakları Alanındaki Gelişmeler ve Değişen Değerler, Tıbbî Klinik Tıbbî Etik, 5(50) 1997 . 50 -55.
8. Ozanoğlu, Hasan Seçkin. (2003). Hekimlerin Hastalarını Aydınlatma Yükümlülüğü. AÜHFD, 3(52). 56-77.

9. Özcan, Burcu / Özel, Çağlar. (2007). Kişilik Hakları Bağlamında Tıbbî Müdahale Dolayısıyla Çıkan Hukukî İlişkide Hekimin Hastayı Aydınlatma Yükümlülüğü ve Aydınlatılmış Rızaya İlişkin Bazı Değerlendirmeler. Hacettepe Sağlık İdaresi Dergisi, 10(1). 49-73.
10. Şenocak, Zarife. (2001). Küçüğün Tıbbî Müdahaleye Rızası. AÜHFD. 4 (50). 65-80.
11. Sert, Gürkan. (2004). Hasta Hakları. İstanbul: Babil Yayınları. 2004.
12. Üçışık, Fehim. (2010). Sağlık Hukuku, İstanbul: Ötüken Neşriyat.