Okul Dışı Öğrenme Ortamlarına İlişkin Öğretmen Görüşlerinin İncelenmesi

Öz

Bu araştırma okul öncesi öğretmenlerinin okul dışı öğrenme ortamlarına ilişkin farkındalıklarını belirlemek, öğretmenlerin perspektifiyle öğretim programının okul dışındaki öğrenme ortamlarına nasıl yansıdığını açıklamak, çocukların gelişiminde aile katılımı, okul idaresi ve pedagojinin rolünü belirlemek için yapılmıştır. Araştırma okul öncesi öğretmenlerinin konuya ilişkin görüşlerini derinlemesine inceleyebilmek adına nitel araştırma desenlerinden olan olgubilim deseniyle yürütülmüştür. Araştırma verileri ölçüt örneklem yöntemiyle seçilen 20 okul öncesi öğretmeni ile nitel araştırma yöntemlerinden yarı yapılandırılmış görüşme formu ile toplanmıştır. Araştırmadan elde edilen veriler kod ve kategorilere ayrılarak analiz edilmiştir. Araştırmada okul öncesi öğretmenleri okul dışı öğrenme ortamlarını okul ve sınıf dışında bulunan çevre veya informal öğrenme alanları olarak tanımlamış; okul dışı öğrenme ortamlarına kütüphane, müze, hayvanat bahçesi gibi alanları örnek vermiştir. Araştırmanın katılımcılarını oluşturan okul öncesi öğretmenlerine göre okul dışı öğrenme ortamlarının çocukların problem çözme becerisi, öz bakım becerisi, kas gelişimi ve odaklanma gibi becerilerinin gelişimini desteklediği görülmüştür. Eğitim programı bazında bakıldığında okul öncesi öğretmenleri okul dışı öğrenme ortamlarının çocukların kavram gelişimine olumlu katkı sağladığını belirtmişlerdir. Okul öncesi öğretmenleri okul dışı öğrenme ortamlarının kullanımı konusunda aile katılımı ve okul idaresinin iş birliği içerisinde etkin katılım ve gönüllülük esasına bağlı olarak çalışmaları gerektiği şeklinde görüşlerini belirtmişlerdir.

Anahtar Kelimeler

• okul dışı öğrenme ortamı
• Okul öncesi eğitim
• okul öncesi öğretmeni
• okul dışı öğrenme

Examination of Teachers' Views on Out-of-School Learning Environments

Abstract

This research was planned to determine the awareness of preschool teachers about out-of-school learning environments, to determine the contribution of out-of-school learning environments to children's development and education program from the perspective of teachers, and to determine their adequacy in the framework of family participation-school administration-pedagogical education. The research was designed in a qualitative pattern in order to examine the views of preschool teachers on the subject in depth. The research data were collected with a semi-structured interview form, one of the qualitative research methods, with 20 preschool teachers selected by criterion sampling method. The data obtained from the research were analyzed by dividing into codes and categories. In the study, while preschool teachers defined out-of-school learning environments as environmental or informal learning areas outside the school and classroom; They gave examples of out-of-school learning environments such as libraries, museums and zoos. According to the preschool teachers who were the participants of the study, it was seen that out-of-school learning environments supported the development of children's skills such as problem-solving skills, self-care skills, muscle development and focusing. On the basis of the education program, they stated that out-of-school learning environments contributed positively to the concept development of children. Preschool teachers stated that they should work on the use of out-of-school learning environments by showing active participation and volunteerism in cooperation with family participation and school administration.

Keywords

• Preschool education
• preschool teacher
• out of school learning
• out-of-school learning environment

References

1. Anderson, D., L Ucas, KB, Ginns, IS Ve Dierking, LD (2000). Bir Bilim Müzesi Ziyareti Ve İlgili Ziyaret Sonrası Faaliyetler Sırasında Elektrik Ve Manyetizma Hakkında Bilgi Geliştirme. Fen Eğitimi , 84 (5), 658-679.
2. Anderson, S. (2012). Math And Science Investigations: Helping Young Learners Make Big Discoveries. Gryphon House, Inc..
3. Bamberger, Y. Ve Tal, T. (2008). Doğa Tarihi Müzelerine Yapılan Sınıf Ziyaretlerinin Çoklu Sonuçları: Öğrencilerin Görüşü. Fen Bilimleri Eğitimi Ve Teknoloji Dergisi , 17 (3), 274-284.
4. Bartley, J. E., Mayhew, L. M. & Finkelstein, N. D. (2009). Promoting Children’s Understanding And İnterest İn Science Through İnformal Science Education. Physics Education Research Conference: AIP Conference Proceedings, 1179, 93. Http://Aip.Scitation.Org/Doi/Abs/10.1063/1.3266763 Adresinden Erişildi. Erişim Tarihi: 19.02.2022.
5. Behrendt, M. Ve Franklin, T. (2014). Okul Gezileri ve Bunların Eğitimdeki Değeri Üzerine Bir Araştırma İncelemesi. Uluslararası Çevre Ve Bilim Eğitimi Dergisi , 9 (3), 235-245.
6. Bertram, N. (2012). Okullarda Örgün ve Yaygın Eğitim Arasında Köprü Kurmaya Yönelik Bir Araştırma (Doktora Tezi, Glasgow Üniversitesi).
7. Bonderup Dohn, N. (2011). Akvaryumu Ziyaret Eden Lise Öğrencilerinin Durumsal İlgisi. Fen Eğitimi , 95 (2), 337-357.
8. Bozdoğan, A. E. (2016). Development Of Self-Efficacy Belief Scale For Planning And Organizing Educational Trips To Out Of School Settings. Journal Of Theoretical Educational Science, 9(1), 111-129.

9. Çepni, O., & Aydın, F. (2015). Sosyal Bilgiler Öğretmenlerinin Sınıf Dışı Okul Ortamlarına İlişkin Görüşleri. International Journal Of Social Science, 39, 317-335.
10. Daş, Be, Aslan, A., & Yadigaroğlu, E. (2021). Okul Dışı Öğrenme Ortamlarının 4-6 Yaş Çocuklarının Sağlığı, Gelişimi Ve Sürdürülebilir Kalkınma Bilinci Üzerindeki Etkileri. İnformal Ortamlarda Araştırmalar Dergisi , 6 (1), 87-124.
11. Demarie, D. (2001). A Trip To The Zoo: Children's Words And Photographs. Early Childhood Research & Practice, 3(1), 1-27.
12. Dewitt, J. ve Storksdieck, M. (2008). Okul Gezilerinin Kısa Bir İncelemesi: Geçmişten Önemli Bulgular ve Geleceğe Yönelik Çıkarımlar. Ziyaretçi Çalışmaları, 11 (2), 181-197.
13. Ertas, H., Şen, A. İ., Parmaksızoğlu, A., & Şen, A. İ. (2011). Okul Dışı Bilimsel Etkinliklerin 9. Sınıf Öğrencilerinin Enerji Konusunu Günlük Hayatla İlişkilendirme Düzeyine Etkisi. Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen Ve Matematik Eğitimi Dergisi, 5(2), 178-198.
14. Eshach, H. (2007). Bridging İn-School And Out-Of-School Learning: Formal, Non-Formal, And İnformal Education. Journal Of Science Education And Technology, 16(2), 171-190.
15. Gadotti, M. (2010). Eğitim Uygulamalarını Sürdürülebilirliğe Yeniden Yönlendirmek. Sürdürülebilir Kalkınma İçin Eğitim Dergisi , 4 (2), 203-211.
16. Gerber, BL, Cavallo, AM Ve Marek, EA (2001). İnformal Öğrenme Ortamları, Öğretim Prosedürleri Ve Bilimsel Muhakeme Yeteneği Arasındaki İlişkiler. Uluslararası Bilim Eğitimi Dergisi , 23 (5), 535-549.
17. Güleş, F. (2011). Indispensable Element Of Pre-School Environments: Educational Materials. Ijasınternational Journal Of Arts And Sciences.
18. Gültekin Akduman, G. (2010). Okul Öncesi Eğitime Giriş, Okul Öncesi Eğitimin Tanımı Ve Önemi. Pegema Yayıncılık, Ankara.
19. Hofstein, A. & Rosenfeld, S. (1996). Bridging The Gap Between Formal And İnformal Science Learning. Studies İn Science Education, 28, 87-112.
20. Hoisington, C., Sableski, N., & Decosta, I. (2010). A Walk İn The Woods. Science And Children, 48(2), 27-31. İstanbul Aydın Çocuk Üniversitesi (2015). Avrupa ve Türkiye’de Çocuk Üniversiteleri Raporu. İstanbul: Aydın Üniversitesi.
21. Jarrett, O. S., & Bulunuz, M. (2013). Çocuğun Dünyasında Bilim: Anlamlı Öğrenme İçin Etkinlikler. TÜBİTAK Popüler Bilim Kitapları.
22. Karademir, E. (2018). Okul Dışı Ortamlarda Fen Öğretimi (426-448). O. Karamustafaoğlu, Ö. Tezel Ve U. Sarı (Ed.), Güncel Yaklaşım Ve Yöntemlerle Destekli Fen Öğretimi. Ankara: Pegem Akademi.
23. Kavak, N., Tufan, Y., & Demirelli, H. (2006). Fen Teknoloji Okuryazarlığı ve İnformal Fen Eğitimi Gazetelerin Potansiyel Rolü. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 26(3), 17-28.
24. Kıyıcı, F. B., & Yığıt, E. A. (2010). Sınıf Duvarlarının Ötesinde Fen Eğitimi: Rüzgar Santralineteknik Gezi. International Online Journal Of Educational Sciences, 2(1).
25. Laçin Şimşek, C. (2011). Okul Dışı Öğrenme Ortamları Ve Fen Eğitimi. Fen Öğretiminde Okul Dışı Öğrenme Ortamları. (Ed. Laçin Şimşek, 2011). Ankara: Pegem Akademi.
26. Lakin, L. (2006). Science Beyond The Classroom. Journal Of Biological Education, 40(2), 89-90. Leal Filho, W. (2009). Towards The Promotion Of Education For Sustainability. Revista De Educación, 263-277.
27. Lien, H. A. (2007). The Benefits Of Outdoor Education Experiences On Today’s Youth. In Annual Meeting Of The North American Association For Environmental Education, Virginia Beach Convention Center, Virginia.
28. Lin, PY Ve Schunn, CD (2016). Resmi Olmayan Fen Öğrenme Deneyimlerinin Ortaokul Öğrencilerinin Fen Alanındaki Tutum ve Yetenekleri Üzerindeki Boyutları ve Etkisi. Uluslararası Bilim Eğitimi Dergisi , 38 (17), 2551-2572.
29. Loxley, P., Dawes, L., Nicholls, L. & Dore, B. (2016). Sınıf Dışında Öğrenme. (H. Türkmen, Çev.). H. Türkmen, M. Sağlam & E. Şahin-Pekmez (Ed.). İlköğretimde Eğlendiren ve Anlamayı Geliştiren Fen Öğretimi, S. 95-107. Ankara. Nobel Akademik Yayıncılık.
30. Milli Eğitim Bakanlığı (MEB) (2013). Okul Öncesi Eğitim Programı. Http://Tegm.Meb.Gov.Tr/Dosya/Okuloncesi/Ooproram.Pdf Adresinden Erişildi. Erişim Tarihi: 18.02.2022
31. Marulcu, İ., Saylan, A., & Güven, E. (2014). 6. Ve 7. Sınıf Öğrenciler İçin Gerçekleştirilen “Küçük Bilginler Bilim Okulu” Nun Değerlendirilmesi/Evaluation Of The Little Scientists' Science School Which Was Organized For 6th And 7th Graders. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 11(25), 341-352.
32. Merriam, S. B. (2013). Nitel Arastirma: Desen Ve Uygulama İçin Bir Rehber. (Çev. Ed. Sellahattin Turan). Ankara: Nobel Yayın DağItım.
33. Miles, M. B., & Huberman, A. M. (1994). Qualitative Data Analysis: An Expanded Sourcebook. Sage.
34. National Research Council (NRC) (1996). National Science Education Standards. National Academies Press.
35. National Science Teachers Assosiation (NSTA) (2012). An NSTA Position Statement: Learning Science İn İnformal Environments. Http://Www.Nsta.Org/About/Positions/İnformal.Aspx Adresinden Erişildi. Erişim Tarihi: 03.02.2022
36. Neill, P. (2008). Science And The Outdoor Classroom. Extensions Curriculum Newsletter Of The High/Scope Foundation, 22(5), 1-7.
37. Ocak, İ., & Korkmaz, Ç. (2018). Fen Bilimleri ve Okul Öncesi Öğretmenlerinin Okul Dışı Öğrenme Ortamları Hakkındaki Görüşlerinin İncelenmesi. Uluslararası Alan Eğitimi Dergisi, 4(1), 18-38.
38. OECD. (2012). Higher Education And Adult Learning – Recognition Of Non-Formal and İnformal Learning. Http://Www.Oecd.Org/Edu/Skills-Beyond School/Recognitionofnon-Formalandinformallearning-Home.Htm Adresinden Erişildi. Erişim Tarihi: 03.02.2022
39. Orion, N., & Hofstein, A. (1994). Doğal Bir Ortamda Bilimsel Bir Saha Gezisi Sırasında Öğrenmeyi Etkileyen Faktörler. Fen Öğretiminde Araştırma Dergisi , 31 (10), 1097-1119.
40. Öztürk, N., & Altan, E. B. (2019). Bir Okul Dışı Öğrenme Ortamı: Sinop Çocuk Üniversitesi. Uluslararası Beşeri Bilimler ve Eğitim Dergisi, 5(10), 370-381.
41. Payne, M. R. (1985). Using The Outdoors To Teach Science: A Resource Guide For Elementary And Middle School Teachers. Educational Resources Information Center, Clearinghouse On Rural Education And Small Schools, New Mexico State University.
42. Pramling Samuelsson, I. (2011). ESD İle Neden Erken Başlamalıyız: Erken Çocukluk Eğitiminin Rolü. Uluslararası Erken Çocukluk Dergisi , 43 (2), 103-118.
43. Quinn Patton, M. (2002). Qualitative Research and Evaluation Methods. London: Sage.
44. Reiss, M. Ve Braund, M. (2004). Sınıf Dışında Öğrenmeyi Yönetmek. Sınıf Dışında Bilim Öğrenmek , 225-234. Senemoğlu, N. (2007). Gelişim Öğrenme ve Öğretim Kuramdan Uygulamaya.(20. Baskı). Ankara: Pegem Akademi.
45. Şener, E. A. (2001). Okul Öncesi Çocuk Eğitim Merkezleri İçin Değişebilir/Dönüşebilir/Esnek Bir''fiziksel Çevre Modeli'' (Doctoral Dissertation, Fen Bilimleri Enstiütsü).
46. Şimşek, N. & Çınar, Y. (2008). Okul Öncesi Dönemde Fen ve Teknoloji Öğretimi. Ankara: Anı Yayıncılık. Tahta, F., & İvrendi, A. (2007). Okul Öncesi Eğitimde Fen Öğrenimi ve Öğretimi. Ankara: Kök.
47. Tatar, N., & Bağrıyanık, K. E. (2012). Fen ve Teknoloji Dersi Öğretmenlerinin Okul Dışı Eğitime Yönelik Görüşleri. İlköğretim Online, 11(4), 882-896.
48. Türkiye Bilimsel ve Teknolojik Araştırma Kurumu (TÜBİTAK) (2017). Https://Www.Tubitak.Gov.Tr/Tr/Destekler/Bilim-Ve-Toplum/Ulusal-Destek Programlari/4003/İcerik-Bilim-Merkezi-Nedir Adresinden Erişildi. Erişim Tarihi: 18.02.2022.
49. Uluçınar-Sağır, Ş. & Karamustafaoğlu, S. (2014). Okul Öncesi Dönemde Fen Eğiminde Kullaılan Yöntem Ve Teknikler. M. Metin & Ç. Şahin (Ed.). Örnek Uygulamalarla Okul Öncesi Dönemde Fen Eğitimi, S. 125-157. Ankara: Pegem Akademi.
50. Uludağ, G. (2017). Okul Dışı Öğrenme Ortamlarının Fen Eğitiminde Kullanılmasının Okul Öncesi Dönemdeki Çocukların Bilimsel Süreç Becerilerine Etkisi. Doktora Tezi, Hacettepe Üniversitesi. Ankara.
51. Uyanık Balat, G., & Arslan Çiftçi, H. (2011). Okul Öncesi Dönemde Fen Eğitimi. Akman, B., Uyanık Balat, G. Ve Güler, T.(Edt.) Fen Nedir ve Çocuklar Feni Nasıl Öğrenir, 1-17.
52. Vural, B. (Ed.). (2004). Eğitim-Öğretimde Planlama-Ölçme ve Stratejiler. Hayat.
53. Walsh, L., & Straits, W. (2014). Informal Science Learning İn The Formal Classroom. Science And Children, 51(9), 54.
54. Worth, K., & Grollman, S. (2003). Worms, Shadows And Whirlpools: Science İn The Early Childhood Classroom.
55. Heinemann, Orders/Customer Service, PO Box 6926, Portsmouth, NH 03802-6926.
56. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2008). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri (6. Baskı). Ankara: Seçkin Yayıncılık.