Abstract
This article focuses on the problem of methodology in political theory and employs a self-narrative approach to explore how the discipline’s lack of explicit engagement with method poses challenges for both new students and established scholars in the field. Rather than being a method-oriented study in the traditional sense, the article is a reflexive, narrative-oriented examination of the problem of method within political theory itself. Drawing on a personal experience during my MA in the History of Political Thought, I examine political theory’s longstanding reluctance to confront and critically assess the methodological tools that underlie its own research practices, as well as the intellectual and pedagogical consequences of this reluctance. I argue that this tendency arises from several interrelated factors, and that it ultimately reflects political theory’s failure to apply critical thinking—one of the discipline’s defining features—to its own methodological foundations. Finally, I call for a more sustained and reflexive approach that foregrounds methodological awareness in political theory, contending that such an approach could move the discipline beyond its closed “dialogue of the deaf” and toward more productive interdisciplinary engagement.
References
- Abel, W., Kahn, E., Walton, A., & Parr, T. (2021). Introducing political philosophy: A policy-driven approach. Oxford University Press.
- Armstrong, C. (2018). Normative political theory. İçinde L. Vivien, D. Marsh, & G. Stoker (Der.), Theory and methods in political science (Fourth edition, ss. 158–172). Palgrave Macmillan.
- Arnold, J. (2020). Across the great divide: Between analytic and continental political theory. Stanford University Press.
- Ashcraft, R. (1975). On the problem of methodology and the nature of political theory. Political Theory, 3(1), 5–25. https://doi.org/10.1177/009059177500300102
- Ball, T. (2007). Political theory and political science: Can this marriage be saved? Theoria, 54(113), 1–22. https://doi.org/10.3167/th.2007.5411302
- Barry, B. (2002). Why political science needs political theory. Scandinavian Political Studies, 25(2), 107–115. https://doi.org/10.1111/1467-9477.00065
- Barry, N. P. (1989). An introduction to modern political theory. Palgrave Macmillan.
- Bauman, Z. (2010). Sosyolojik düşünmek. Ayrıntı Yayınları.
- Berlin, I. (1961). La théorie politique existe-t-elle? Revue française de science politique, 11(2), 309–337. https://doi.org/10.3406/rfsp.1961.392622
- Bierema, B. (2023). After the end of history: Utopia, cities, and the populist imagination. (Yayımlanmamış doktora tezi). University of Galway, College of Arts, Social Sciences and Celtic Studies, Galway.
- Blau, A. (2017). Introduction: A ‘how-to’ approach. İçinde A. Blau (Der.), Methods in analytical political theory (ss. 1–17). Cambridge University Press.
- Blau, A. (2017). Interpreting texts. İçinde A. Blau (Der.), Methods in analytical political theory (ss. 243–269). Cambridge University Press.
- Boudou, B. (2016). What is political theory for? Raisons politiques, 64(4), 7–27.
- Bourdieu, P. (1993). Sociology in question. SAGE Publications.
- Brown, M. B. (2000). Conceptions of science in political theory: A tale of cloaks and daggers. İçinde J. A. Frank & J. Tambornino (Der.), Vocations of political theory (ss. 189–211). University of Minnesota Press.
- Brown, W. (2002). At the edge. Political theory. Political Theory, 30(4), 556–576. https://doi.org/10.1177/0090591702030004006
- Brown, W. (2010). Political theory is not a luxury: A response to Timothy Kaufman-Osborn’s "Political theory as a profession". Political Research Quarterly, 63(3), 680–685. https://doi.org/10.1177/1065912910369843
- Catlin, G. (1957). Political theory: What is it? Political Science Quarterly, 72(1), 1–29. https://doi.org/10.2307/2145356
- Cobban, A. (1953). The decline of political theory. Political Science Quarterly, 68(3), 321–337. https://doi.org/10.2307/2145603
- Cohen, G. A. (2011). On the currency of egalitarian justice, and other essays in political philosophy. Princeton University Press.
- Cole, G. D. H. (1953). The status of political theory. Higher Education Quarterly, 8, 22–33. https://doi.org/10.1111/j.1468-2273.1953.tb00807.x
- Condren, C. (1974). The death of political theory: The importance of historiographical myth. Politics, 9(2), 146–149. https://doi.org/10.1080/00323267408401458
- Corbett, R. J. (2011). Political theory within political science. PS: Political Science and Politics, 44(3), 565–570. https://doi.org/10.1017/S1049096511000679
- Crick, B. (1967). Philosophy, theory and thought. Political Studies, 15(1), 49–55. https://doi.org/10.1111/j.1467-9248.1967.tb01834.x
- Dahl, R. A. (1961). The behavioral approach in political science: Epitaph for a monument to a successful protest. American Political Science Review, 55(4), 763–772. https://doi.org/10.2307/1952525
- Davydova, I., & Sharrock, W. (2003). The rise and fall of the fact/value distinction. The Sociological Review, 51(3), 357–375. https://doi.org/10.1111/1467-954x.00425
- Deutsch, K. W., & Rieselbach, L. N. (1965). Supplement: Recent Trends in Political Theory and Political Philosophy. The Annals of the American Academy of Political and Social Science, 360, 139–162.
- Dienstag, J. F. (2016). On political theory, the humanities, and the social sciences. Perspectives on Politics, 14(4), 1083–1089. https://doi.org/10.1017/S1537592716003054
- Dryzek, J. S., Honig, B., & Phillips, A. (2006). Introduction. İçinde J. S. Dryzek, B. Honig, & A. Phillips (Der.), The Oxford handbook of political theory (ss. 3–41). Oxford University Press.
- Easton, D. (1951). The decline of modern political theory. The Journal of Politics, 13(1), 36–58. https://doi.org/10.2307/2126121
- Easton, D. (1969). The new revolution in political science. American Political Science Review, 63(4), 1051–1061. https://doi.org/10.2307/1955071
- Eckstein, H. (1956). Political theory and the study of politics: A report of a conference. American Political Science Review, 50(02), 475–487. https://doi.org/10.2307/1951680
- Erman, E., & Möller, N. (2015). Practices and principles: On the methodological turn in political theory. Philosophy Compass, 10(8), 533–546. https://doi.org/10.1111/phc3.12245
- Field, G. C. (1954). What is political theory? Proceedings of the Aristotelian Society, 54(1), 145–166.
- Frazer, M. L. (2017). Moral sentimentalism. İçinde A. Blau (Der.), Methods in analytical political theory (ss. 91–111). Cambridge University Press.
- Freeden, M. (2008). Thinking politically and thinking about politics: Language, interpretation, and ideology. İçinde D. Leopold & M. Stears (Der.), Political theory: Methods and approaches (ss. 196–215). Oxford University Press. https://doi.org/10.1093/oso/9780199230082.003.0011
- Freeden, M. (2013). The political theory of political thinking: The anatomy of a practice. Oxford University Press.
- Frohock, F. M. (1974). Normative political theory. Prentice-Hall.
- Germino, D. (1963). The revival of political theory. The Journal of Politics, 25(3), 437–460.
- Glaser, W. A. (1955). The types and uses of political theory. Social Research, 22(3), 275–296.
- Gledhill, J. (2010). Political theory and social practices: G. A. Cohen, Rawls, Habermas and the problem of self-grounding. (Yayımlanmamış doktora tezi). London School of Economics, Department of Government.
- Gorski, P. S. (2013). Beyond the fact/value distinction: Ethical naturalism and the social sciences. Society, 50(6), 543–553. https://doi.org/10.1007/s12115-013-9709-2
- Grant, R. W. (2002). Political theory, political science, and politics. Political Theory, 30(4), 577–595. https://doi.org/10.1177/0090591702030004007
- Green, J. E. (2015). Political theory as both philosophy and history: A defense against methodological militancy. Annual Review of Political Science, 18(1), 425–441. https://doi.org/10.1146/annurev-polisci-051713-123049
- Griffin, S. M. (1994). Political philosophy versus political theory: The case of Rawls. Chicago-Kent Law Review, 69(3), 691–707.
- Gunnell, J. G. (2006). Dislocated rhetoric: The anomaly of political theory. The Journal of Politics, 68(4), 771–782. https://doi.org/10.1111/j.1468-2508.2006.00469.x
- Gunnell, J. G. (2010). Professing political theory. Political Research Quarterly, 63(3), 674–679. https://doi.org/10.1177/1065912910367497
- Gunnell, J. G. (2011). Political theory and social science: Cutting against the grain. Palgrave Macmillan.
- Heywood, A. (2015). Political theory: An introduction. Macmillan.
- Hyland, J. L. (1995). Democratic theory: The philosophical foundations. Manchester University Press.
- Kaufman, A. S. (1954). The nature and function of political theory. The Journal of Philosophy, 51(1), 5–22. https://doi.org/10.2307/2021323
- Kaufman-Osborn, T. V. (2010). Political theory as profession and as subfield? Political Research Quarterly, 63(3), 655–673. https://doi.org/10.1177/1065912910367495
- Kehlenbach, E. (2023). "Doing" political theory in the classroom. İçinde C. Butcher, T. Bhasin, E. Gordon, & M. C. Hallward (Der.), The Palgrave handbook of teaching and research in political science. Political pedagogies (ss. 373–383). Palgrave Macmillan.
- Kelly, P. (2006). Political theory – the state of the art. Politics, 26(1), 47–53. https://doi.org/10.1111/j.1467-9256.2006.00250.x
- Kelly, P. (2022). From professionalisation and normalisation to genealogy and realism: The challenge of liberalism in contemporary political theory. Society, 59(2), 110–118. https://doi.org/10.1007/s12115-022-00702-2
- Lee, J. (1965). The status of political theory in the study of politics. Journal of the Minnesota Academy of Science, 32(3), 205–208.
- Leopold, D., & Stears, M. (2008). Introduction. İçinde D. Leopold & M. Stears (Der.), Political theory: Methods and approaches (ss. 1–10). Oxford University Press.
- List, C., & Valentini, L. (2016). The methodology of political theory. İçinde H. Cappelen, T. Gendler, & J. Hawthorne (Der.), The Oxford handbook of philosophical methodology (ss. 525–553). Oxford University Press. Nosetto, L., & Wieczorek, T. (2020). Métodos de teoría política: Un manual. Universidad de Buenos Aires.
- Parekh, B. (1999). Theorising political theory. Political Theory, 27(3), 398–413. https://doi.org/10.1177/0090591799027003005
- Parekh, B. (2000). Theorizing political theory. İçinde N. O’Sullivan (Der.), Political theory in transition (ss. 242–259). Routledge.
- Philp, M. (2008). Political theory and history. İçinde D. Leopold & M. Stears (Der.), Political theory: Methods and approaches (ss. 128–149). Oxford University Press.
- Pietrzyk-Reeves, D. (2017). Normative political theory. Teoria Polityki, 1, 173–185. https://doi.org/10.4467/00000000TP.17.009.6588
- Popp-Madsen, B. A. (2024). Vision and exemplarity: Political thinking between history and theory. New Political Science, 46(1), 21–41. https://doi.org/10.1080/07393148.2024.2303222
- Prestwich, M. F. (1966). The study of history and political science today. Theoria: A Journal of Social and Political Theory, (26), 9–27.
- Putnam, H. (2002). The collapse of the fact/value dichotomy and other essays. Harvard University Press.
- Ramaswamy, S. (2015). Political theory: Ideas and concepts. PHI Learning Private Limited.
- Sabine, G. H. (1939). What is a political theory? The Journal of Politics, 1(1), 1–16. https://doi.org/10.2307/2125628
- Salkever, S. G. (2014). Finding the mean: Theory and practice in Aristotelian political philosophy. Princeton University Press.
- Sangiovanni, A. (2008). Normative political theory: A flight from reality? İçinde D. Bell (Der.), Political thought and international relations (ss. 219–239). Oxford University Press.
- Schmidt, A. T. (2024). Consequentialism and the ideal theory debate in political philosophy. Journal of Social Philosophy. https://doi.org/10.1111/josp.12586
- Schulz, M., Hofmann, B., Marx, J., & Mayerhoffer, D. (2024). Methoden der politischen theorie: Eine anwendungsorientierte einführung. Brill | Fink.
- Shapiro, I. (2004). Problems, methods, and theories in the study of politics, or: What’s wrong with political science and what to do about it. İçinde I. Shapiro, R. M. Smith, & T. E. Masoud (Der.), Problems and methods in the study of politics (ss. 19–41). Cambridge University Press.
- Smith, D. G. (1957). Political science and political theory. American Political Science Review, 51(3), 734–746. https://doi.org/10.2307/1951860
- Strauss, L. (2018). Leo Strauss on political philosophy: Responding to the challenge of positivism and historicism (ss. 96–120). University of Chicago Press.
- Sztompka, P. (2007). The return to values in recent sociological theory. Polish Sociological Review, 159, 247–261.
- Taylor, C. (1994). Justice after virtue. İçinde J. Horton & S. Mendus (Der.), After Macintyre: Critical perspectives on the work of Alasdair Macintyre (ss. 16–43). University of Notre Dame Press.
- Turner, B. (2024). Situating realism, the ethnographic sensibility, and comparative political theory within the methodological turn in political theory. The British Journal of Politics and International Relations, 0(0). https://doi.org/10.1177/13691481241249009
- Ulaş, L. (2020). Can political realism be action-guiding? Critical Review of International Social and Political Philosophy, 26(4), 528–553. https://doi.org/10.1080/13698230.2020.1774855
- Vincent, A. (2004). The nature of political theory. Oxford University Press.
- Warren, M. E. (1989). What is political theory/philosophy? PS: Political Science and Politics, 22(3), 606–612. https://doi.org/10.2307/419629
- Weber, G. F. (2017). The fact-value dichotomy: A new light on an old problem. Sociology Mind, 7(04), 154–170. https://doi.org/10.4236/sm.2017.74011
- Whelan, F. G. (2004). Political theory of the renaissance and enlightenment. İçinde G. F. Gaus & C. Kukathas (Der.), Handbook of political theory (ss. 353–366). SAGE Publications.
- Wolin, S. (1969). Political theory as a vocation. American Political Science Review, 63(4), 1062–1082. https://doi.org/10.2307/1955072
- Zapf, H. (2013). Methoden der politischen theorie: Eine einführung. Verlag Barbara Budrich.
Abstract
Bu makale, siyaset teorisindeki metodoloji sorunu üzerine eğilmekte ve disiplinin yöntemle açık bir şekilde ilgilenmemesinin alana hem yeni gelen öğrenciler hem de yerleşik akademisyenler için ne türden zorluklar teşkil ettiğini öz-anlatı yaklaşımını kullanarak araştırmaktadır. Makale, geleneksel anlamıyla yöntem-odaklı bir çalışma olmaktan ziyade siyaset teorisinin kendi içindeki yöntem sorununun düşünümsel ve anlatı-odaklı bir incelemesidir. Siyasal Düşünce Tarihi alanında yüksek lisans yaptığım esnada yaşadığım kişisel bir deneyimden yola çıkarak, siyaset teorisinin kendi araştırma pratiğinin temelini oluşturan metodolojik araçlarla yüzleşmek ve bunları eleştirel bir şekilde değerlendirmek konusunda uzun süredir gösterdiği isteksizliği ve bu isteksizliğin entelektüel ve pedagojik sonuçlarını inceliyorum. Bu eğilimin birbiriyle ilişkili birkaç faktörden kaynaklandığını ve nihayetinde siyaset teorisinin, disiplinin belirleyici özelliklerinden biri olan eleştirel düşünceyi kendi metodolojik temellerine uygulamadaki başarısızlığını yansıttığını savunuyorum. Son olarak, siyaset teorisinde metodolojik farkındalığı ön plana çıkaran daha sürdürülebilir ve refleksif bir yaklaşım çağrısında bulunuyorum ve böyle bir yaklaşımın, disiplini içe kapalı “sağırlar diyaloğu”ndan çıkarıp daha üretken bir disiplinler arası etkileşime doğru taşıyabileceğini savunuyorum.
References
- Abel, W., Kahn, E., Walton, A., & Parr, T. (2021). Introducing political philosophy: A policy-driven approach. Oxford University Press.
- Armstrong, C. (2018). Normative political theory. İçinde L. Vivien, D. Marsh, & G. Stoker (Der.), Theory and methods in political science (Fourth edition, ss. 158–172). Palgrave Macmillan.
- Arnold, J. (2020). Across the great divide: Between analytic and continental political theory. Stanford University Press.
- Ashcraft, R. (1975). On the problem of methodology and the nature of political theory. Political Theory, 3(1), 5–25. https://doi.org/10.1177/009059177500300102
- Ball, T. (2007). Political theory and political science: Can this marriage be saved? Theoria, 54(113), 1–22. https://doi.org/10.3167/th.2007.5411302
- Barry, B. (2002). Why political science needs political theory. Scandinavian Political Studies, 25(2), 107–115. https://doi.org/10.1111/1467-9477.00065
- Barry, N. P. (1989). An introduction to modern political theory. Palgrave Macmillan.
- Bauman, Z. (2010). Sosyolojik düşünmek. Ayrıntı Yayınları.
- Berlin, I. (1961). La théorie politique existe-t-elle? Revue française de science politique, 11(2), 309–337. https://doi.org/10.3406/rfsp.1961.392622
- Bierema, B. (2023). After the end of history: Utopia, cities, and the populist imagination. (Yayımlanmamış doktora tezi). University of Galway, College of Arts, Social Sciences and Celtic Studies, Galway.
- Blau, A. (2017). Introduction: A ‘how-to’ approach. İçinde A. Blau (Der.), Methods in analytical political theory (ss. 1–17). Cambridge University Press.
- Blau, A. (2017). Interpreting texts. İçinde A. Blau (Der.), Methods in analytical political theory (ss. 243–269). Cambridge University Press.
- Boudou, B. (2016). What is political theory for? Raisons politiques, 64(4), 7–27.
- Bourdieu, P. (1993). Sociology in question. SAGE Publications.
- Brown, M. B. (2000). Conceptions of science in political theory: A tale of cloaks and daggers. İçinde J. A. Frank & J. Tambornino (Der.), Vocations of political theory (ss. 189–211). University of Minnesota Press.
- Brown, W. (2002). At the edge. Political theory. Political Theory, 30(4), 556–576. https://doi.org/10.1177/0090591702030004006
- Brown, W. (2010). Political theory is not a luxury: A response to Timothy Kaufman-Osborn’s "Political theory as a profession". Political Research Quarterly, 63(3), 680–685. https://doi.org/10.1177/1065912910369843
- Catlin, G. (1957). Political theory: What is it? Political Science Quarterly, 72(1), 1–29. https://doi.org/10.2307/2145356
- Cobban, A. (1953). The decline of political theory. Political Science Quarterly, 68(3), 321–337. https://doi.org/10.2307/2145603
- Cohen, G. A. (2011). On the currency of egalitarian justice, and other essays in political philosophy. Princeton University Press.
- Cole, G. D. H. (1953). The status of political theory. Higher Education Quarterly, 8, 22–33. https://doi.org/10.1111/j.1468-2273.1953.tb00807.x
- Condren, C. (1974). The death of political theory: The importance of historiographical myth. Politics, 9(2), 146–149. https://doi.org/10.1080/00323267408401458
- Corbett, R. J. (2011). Political theory within political science. PS: Political Science and Politics, 44(3), 565–570. https://doi.org/10.1017/S1049096511000679
- Crick, B. (1967). Philosophy, theory and thought. Political Studies, 15(1), 49–55. https://doi.org/10.1111/j.1467-9248.1967.tb01834.x
- Dahl, R. A. (1961). The behavioral approach in political science: Epitaph for a monument to a successful protest. American Political Science Review, 55(4), 763–772. https://doi.org/10.2307/1952525
- Davydova, I., & Sharrock, W. (2003). The rise and fall of the fact/value distinction. The Sociological Review, 51(3), 357–375. https://doi.org/10.1111/1467-954x.00425
- Deutsch, K. W., & Rieselbach, L. N. (1965). Supplement: Recent Trends in Political Theory and Political Philosophy. The Annals of the American Academy of Political and Social Science, 360, 139–162.
- Dienstag, J. F. (2016). On political theory, the humanities, and the social sciences. Perspectives on Politics, 14(4), 1083–1089. https://doi.org/10.1017/S1537592716003054
- Dryzek, J. S., Honig, B., & Phillips, A. (2006). Introduction. İçinde J. S. Dryzek, B. Honig, & A. Phillips (Der.), The Oxford handbook of political theory (ss. 3–41). Oxford University Press.
- Easton, D. (1951). The decline of modern political theory. The Journal of Politics, 13(1), 36–58. https://doi.org/10.2307/2126121
- Easton, D. (1969). The new revolution in political science. American Political Science Review, 63(4), 1051–1061. https://doi.org/10.2307/1955071
- Eckstein, H. (1956). Political theory and the study of politics: A report of a conference. American Political Science Review, 50(02), 475–487. https://doi.org/10.2307/1951680
- Erman, E., & Möller, N. (2015). Practices and principles: On the methodological turn in political theory. Philosophy Compass, 10(8), 533–546. https://doi.org/10.1111/phc3.12245
- Field, G. C. (1954). What is political theory? Proceedings of the Aristotelian Society, 54(1), 145–166.
- Frazer, M. L. (2017). Moral sentimentalism. İçinde A. Blau (Der.), Methods in analytical political theory (ss. 91–111). Cambridge University Press.
- Freeden, M. (2008). Thinking politically and thinking about politics: Language, interpretation, and ideology. İçinde D. Leopold & M. Stears (Der.), Political theory: Methods and approaches (ss. 196–215). Oxford University Press. https://doi.org/10.1093/oso/9780199230082.003.0011
- Freeden, M. (2013). The political theory of political thinking: The anatomy of a practice. Oxford University Press.
- Frohock, F. M. (1974). Normative political theory. Prentice-Hall.
- Germino, D. (1963). The revival of political theory. The Journal of Politics, 25(3), 437–460.
- Glaser, W. A. (1955). The types and uses of political theory. Social Research, 22(3), 275–296.
- Gledhill, J. (2010). Political theory and social practices: G. A. Cohen, Rawls, Habermas and the problem of self-grounding. (Yayımlanmamış doktora tezi). London School of Economics, Department of Government.
- Gorski, P. S. (2013). Beyond the fact/value distinction: Ethical naturalism and the social sciences. Society, 50(6), 543–553. https://doi.org/10.1007/s12115-013-9709-2
- Grant, R. W. (2002). Political theory, political science, and politics. Political Theory, 30(4), 577–595. https://doi.org/10.1177/0090591702030004007
- Green, J. E. (2015). Political theory as both philosophy and history: A defense against methodological militancy. Annual Review of Political Science, 18(1), 425–441. https://doi.org/10.1146/annurev-polisci-051713-123049
- Griffin, S. M. (1994). Political philosophy versus political theory: The case of Rawls. Chicago-Kent Law Review, 69(3), 691–707.
- Gunnell, J. G. (2006). Dislocated rhetoric: The anomaly of political theory. The Journal of Politics, 68(4), 771–782. https://doi.org/10.1111/j.1468-2508.2006.00469.x
- Gunnell, J. G. (2010). Professing political theory. Political Research Quarterly, 63(3), 674–679. https://doi.org/10.1177/1065912910367497
- Gunnell, J. G. (2011). Political theory and social science: Cutting against the grain. Palgrave Macmillan.
- Heywood, A. (2015). Political theory: An introduction. Macmillan.
- Hyland, J. L. (1995). Democratic theory: The philosophical foundations. Manchester University Press.
- Kaufman, A. S. (1954). The nature and function of political theory. The Journal of Philosophy, 51(1), 5–22. https://doi.org/10.2307/2021323
- Kaufman-Osborn, T. V. (2010). Political theory as profession and as subfield? Political Research Quarterly, 63(3), 655–673. https://doi.org/10.1177/1065912910367495
- Kehlenbach, E. (2023). "Doing" political theory in the classroom. İçinde C. Butcher, T. Bhasin, E. Gordon, & M. C. Hallward (Der.), The Palgrave handbook of teaching and research in political science. Political pedagogies (ss. 373–383). Palgrave Macmillan.
- Kelly, P. (2006). Political theory – the state of the art. Politics, 26(1), 47–53. https://doi.org/10.1111/j.1467-9256.2006.00250.x
- Kelly, P. (2022). From professionalisation and normalisation to genealogy and realism: The challenge of liberalism in contemporary political theory. Society, 59(2), 110–118. https://doi.org/10.1007/s12115-022-00702-2
- Lee, J. (1965). The status of political theory in the study of politics. Journal of the Minnesota Academy of Science, 32(3), 205–208.
- Leopold, D., & Stears, M. (2008). Introduction. İçinde D. Leopold & M. Stears (Der.), Political theory: Methods and approaches (ss. 1–10). Oxford University Press.
- List, C., & Valentini, L. (2016). The methodology of political theory. İçinde H. Cappelen, T. Gendler, & J. Hawthorne (Der.), The Oxford handbook of philosophical methodology (ss. 525–553). Oxford University Press. Nosetto, L., & Wieczorek, T. (2020). Métodos de teoría política: Un manual. Universidad de Buenos Aires.
- Parekh, B. (1999). Theorising political theory. Political Theory, 27(3), 398–413. https://doi.org/10.1177/0090591799027003005
- Parekh, B. (2000). Theorizing political theory. İçinde N. O’Sullivan (Der.), Political theory in transition (ss. 242–259). Routledge.
- Philp, M. (2008). Political theory and history. İçinde D. Leopold & M. Stears (Der.), Political theory: Methods and approaches (ss. 128–149). Oxford University Press.
- Pietrzyk-Reeves, D. (2017). Normative political theory. Teoria Polityki, 1, 173–185. https://doi.org/10.4467/00000000TP.17.009.6588
- Popp-Madsen, B. A. (2024). Vision and exemplarity: Political thinking between history and theory. New Political Science, 46(1), 21–41. https://doi.org/10.1080/07393148.2024.2303222
- Prestwich, M. F. (1966). The study of history and political science today. Theoria: A Journal of Social and Political Theory, (26), 9–27.
- Putnam, H. (2002). The collapse of the fact/value dichotomy and other essays. Harvard University Press.
- Ramaswamy, S. (2015). Political theory: Ideas and concepts. PHI Learning Private Limited.
- Sabine, G. H. (1939). What is a political theory? The Journal of Politics, 1(1), 1–16. https://doi.org/10.2307/2125628
- Salkever, S. G. (2014). Finding the mean: Theory and practice in Aristotelian political philosophy. Princeton University Press.
- Sangiovanni, A. (2008). Normative political theory: A flight from reality? İçinde D. Bell (Der.), Political thought and international relations (ss. 219–239). Oxford University Press.
- Schmidt, A. T. (2024). Consequentialism and the ideal theory debate in political philosophy. Journal of Social Philosophy. https://doi.org/10.1111/josp.12586
- Schulz, M., Hofmann, B., Marx, J., & Mayerhoffer, D. (2024). Methoden der politischen theorie: Eine anwendungsorientierte einführung. Brill | Fink.
- Shapiro, I. (2004). Problems, methods, and theories in the study of politics, or: What’s wrong with political science and what to do about it. İçinde I. Shapiro, R. M. Smith, & T. E. Masoud (Der.), Problems and methods in the study of politics (ss. 19–41). Cambridge University Press.
- Smith, D. G. (1957). Political science and political theory. American Political Science Review, 51(3), 734–746. https://doi.org/10.2307/1951860
- Strauss, L. (2018). Leo Strauss on political philosophy: Responding to the challenge of positivism and historicism (ss. 96–120). University of Chicago Press.
- Sztompka, P. (2007). The return to values in recent sociological theory. Polish Sociological Review, 159, 247–261.
- Taylor, C. (1994). Justice after virtue. İçinde J. Horton & S. Mendus (Der.), After Macintyre: Critical perspectives on the work of Alasdair Macintyre (ss. 16–43). University of Notre Dame Press.
- Turner, B. (2024). Situating realism, the ethnographic sensibility, and comparative political theory within the methodological turn in political theory. The British Journal of Politics and International Relations, 0(0). https://doi.org/10.1177/13691481241249009
- Ulaş, L. (2020). Can political realism be action-guiding? Critical Review of International Social and Political Philosophy, 26(4), 528–553. https://doi.org/10.1080/13698230.2020.1774855
- Vincent, A. (2004). The nature of political theory. Oxford University Press.
- Warren, M. E. (1989). What is political theory/philosophy? PS: Political Science and Politics, 22(3), 606–612. https://doi.org/10.2307/419629
- Weber, G. F. (2017). The fact-value dichotomy: A new light on an old problem. Sociology Mind, 7(04), 154–170. https://doi.org/10.4236/sm.2017.74011
- Whelan, F. G. (2004). Political theory of the renaissance and enlightenment. İçinde G. F. Gaus & C. Kukathas (Der.), Handbook of political theory (ss. 353–366). SAGE Publications.
- Wolin, S. (1969). Political theory as a vocation. American Political Science Review, 63(4), 1062–1082. https://doi.org/10.2307/1955072
- Zapf, H. (2013). Methoden der politischen theorie: Eine einführung. Verlag Barbara Budrich.
Details
| Primary Language | Turkish |
|---|---|
| Subjects | Political Theory and Political Philosophy |
| Journal Section | Research Article |
| Authors | |
| Submission Date | October 8, 2025 |
| Acceptance Date | December 31, 2025 |
| Early Pub Date | January 22, 2026 |
| Publication Date | January 22, 2026 |
| DOI | https://doi.org/10.33630/ausbf.1799643 |
| IZ | https://izlik.org/JA67UD59AE |
| Published in Issue | Year 2026 Issue: Advanced Online Publication |
Cite
Aim & Scope
SBF Dergisi, güncel sosyal bilim koşullarına uygun olarak Dergi disiplinler-arası bir çizgi benimsemiş olup özellikle Türkiye ve çevresine odaklaşarak siyaset bilimi ve uluslararası ilişkiler alanında güncel ve dinamik tartışmaları da bünyesine taşıma gayesindedir. Ayrıca uluslararası siyasal iktisat, finans ve kalkınma gibi iktisadın türev alanlarında disiplinler arası geçişken tartışmaları güçlendirmeyi amaçlayan makaleleri de kabul ederek geniş bir araştırma gündemini desteklemektedir. SBF Dergisi farklı disiplinler arasında köprü kurmaya ve böylece okuyucu kitlesine eleştirel bir disiplinler-arası içerik sunmayı hedeflemektedir. Bu bağlamda, Dergiye gönderilen makalelerde şu nitelikler aranmaktadır: Özgün kavramsal çerçeve ve yöntem, politika yapımı ve icrasını destekleyen yeni ampirik bulgular ve eleştirel çözümleme ve tartışmalar.
SBF Dergisi, 1943 yılından beri özellikle siyaset bilimi ve iktisat alanında özgün araştırma ve incelemeye yönelik, açık yayın politikası izleyen ve üçer ayda bir düzenli olarak yayımlanan öncü konumunda hakemli bir dergidir. SBF Dergisi başlangıçtan itibaren Türkiye’de soruna-dayalı ve eleştirel araştırmaya odaklaşan sosyal bilimler geleneğinin oluşumuna öncülük etmiş ender yayınlardan biridir. Dergi, başta Türkiye ve dünyayı ilgilendiren meselelerde sosyal, siyasal ve iktisadi araştırma ve incelemeleri kabul ederek kapsayıcı ve geniş bir perspektif benimsemektedir.
Dergimizin hedef kitlesi; Siyaset bilimi, uluslararası ilişkiler ve iktisat alanında çalışan profesyoneller, uzmanlar, akademisyenler, araştırmacılar, uzmanlık ve doktora öğrencileri ile ilgili alanlarda eğitim gören lisans ve lisansüstü öğrencilerinden oluşmaktadır.
NOT: Dergimizde sürekli makale kabulü sağlanmakta olup, makale gönderimi için herhangi bir zaman sınırlaması bulunmamaktadır.
Author Guidelines
ESER
SBF Dergisi, amacı ve kapsamıyla uyumlu, nitelikli ve özgün araştırmaları yayımlamaktadır. Araştırma makaleleri için kelime sınırı, kaynakça ve notlar dahil 5.000 ile 8.000 kelime arasındadır. Kitap incelemeleri 1.500, kronikler ise 2.000 kelimeyi geçmemelidir. Yazarlar, makalelerine tablo, kanıt, çizim gibi materyaller ekleyebilir. Bu unsurlar, çevrimiçi ek materyal olarak sağlanabilir. Ekler kelime sınırının dışındadır.
SBF Dergisi Editör Kurulu gönderilen yazıları değerlendirmeye alır. Gönderilen yazıların ön inceleme ve değerlendirme süreci kural olarak bir ay içinde sonuçlandırılır. Gönderilen yazılar öncelikle iki temel elemeden geçer:
• Asgari ve azami kelime sınırı.
• Dergi atıf ve kaynakça kurallarına uyum.
SBF Dergisi biçimsel kurallarına riayet etmeyen yazılar doğrudan elenir. Editör kurulu, ilk aşamadan geçen yazıları Dergi amaç ve kapsamıyla uyum, özgünlük ve alan yazınına katkı bakımından değerlendirir. Bu ölçütler çerçevesinde hakeme göndermeye uygun bulunan yazılar için alan editörü atanır. Alan editörü, yazıyı değerlendirerek hakem sürecini başlatabilir. Baştan elenen çalışmaların yazarlarına editör kurulunun herhangi bir yanıt verme, açıklama sunma veya neden gösterme zorunluluğu yoktur.
EDİTÖRLÜK İLKELERİ
Hakem Süreci İlkeleri
Dergi, tüm yazılar için çift taraflı kör-hakem süreci işletir. İlk aşamada, yazılar editörler tarafından değerlendirilir ve derginin amaç ve kapsamına uygun olanlar hakeme gönderilir. Her çalışma en az iki hakem tarafından çift taraflı kör hakemlik kapsamında değerlendirmeye tabi tutulur. Bir hakemin olumlu, bir hakemin olumsuz görüş bildirmesi durumunda, makale üçüncü bir hakeme gönderilir. Hakemler, kural olarak, değerlendirme sürecini iki ay (sekiz hafta) içerisinde tamamlayarak geri bildirimde bulunurlar. Editör Kurulu, hakem raporlarını ve önerilerini dikkate alarak nihai yayımlama kararını verir.
Yazarların Sorumluluğu
Çalışmaya katkıda bulunan tüm taraflar yazar olarak kabul edilir. Yazarların sırası, statülerine bakılmaksızın her yazarın bilimsel katkısını yansıtmalıdır. SBF Dergisi, büyük dil modelleri, üretken yapay zeka veya diğer dijital araçlar tarafından üretildiği anlaşılan metinlere yer vermez.
Teşekkür Bölümü
Yazar olmayıp metne katkıda bulunanlar ayrı bir Teşekkür bölümünde anılmalıdır.
Finansman
SBF Dergisi’ne gönderilen yazılar için, eğer mali destek sağlanmışsa, yazarların bunu tutarlı bir biçimde ayrı bir başlık altında belirtmeleri gerekmektedir. Teşekkür metni, finansmanın kaynağını ve ilgili hibe numaralarını doğrulamalıdır.
Katkı Oranı
Makale gönderim sürecinde, tüm yazarların bireysel katkı oranlarının açıkça belirtilmesi gerekmektedir. Gönderim tamamlandıktan sonra katkı oranlarında herhangi bir değişiklik yapılmasına izin verilmemektedir.
Potansiyel Çıkar Çatışmalarının Açıklanması
SBF Dergisi, hakemlik süreci, araştırmanın mali kaynakları ve benzeri alanlardaki çatışan veya örtüşen çıkarlar konusunda yazarları beyanda bulunmaya teşvik eder. Hakemlerin, makalenin yazarlarıyla rekabet, işbirliği veya diğer ilişkilerden kaynaklanabilecek herhangi bir potansiyel çıkar çatışması varsa editöre danışmaları tavsiye edilir.
Araştırmadan Elde Edilen Veriler
SBF Dergisi’ne, gönderilen çalışmaların dayandığı araştırmalar şeffaf ve güvenilir olmalıdır. Yazarlar, araştırma verilerini uygun bir veri tabanında paylaşmalı, doğrudan paylaşmanın mümkün olmadığı durumlarda ise verilere bir bağlantı sağlamalı ve araştırmalarında kullanılan verilere uygun şekilde atıfta bulunmalıdır.
ESER HAZIRLAMA SÜRECİ
Makale metninde ve dosya bilgileri arasında yazar kimliğini açığa çıkaracak herhangi bir bilgi yer almamalıdır. Yazar(lar), önceki çalışmalarına atıf verirken o çalışmaların kendilerine ait olduğunu belirtmemelidir.
Biçim
Taslağınız için tercih edilen format doc., docx. ya da rtf.’dir. Gönderilmeden önce, metin 1.5 aralıklı olarak, sol ve sağ kenarda 3 cm, üst ve altta 5 cm boşlukla yazılmalıdır. Metin, standart 10 veya 12 puntoluk yazı tipinde olmalıdır.
Resim, Şekil ve Görsel Unsurlar
Renkli olarak sunulan şekiller çevrimiçi yayında renkli görünecek, bu görseller basılı sürümde ise renksiz olarak çoğaltılacaktır.
Destekleyici Ek Materyal
SBF Dergisi, tam metnin yanında (örneğin, veri kümeleri, podcast’ler, videolar vb.) çevrimiçi olarak ek materyalleri barındıramaz.
Alıntılar, Dipnotlar ve Atıflar
SBF Dergisi, Haziran 2025 sayısından itibaren, alıntılar, atıflar, ve kaynakçalar için American Psychological Association (APA) Yayın Kılavuzu 7’nci Baskı usulünü benimseme kararı almıştır.Ondalık ve binlik ayırıcılar, tarih ve saat gösterimlerinde ise Kıta Avrupası tarzı benimsenmelidir.
Dipnotlar alıntı yapmak için değil açıklamalar için kullanılmalıdır.
Türkçe ve İngilizce Tashih Hizmetleri
Derginin özelliklerine uyacak şekilde Türkçe ve İngilizce dillerinde düzenleme, çeviri veya şekil konusunda yardım isteyen yazarlar, çalışmanızı göndermeden önce üçüncü taraflardan tashih hizmeti alabilirler.
YAZILARIN GÖNDERİLMESİ
SBF Dergisi, TÜBİTAK ULAKBİM tarafından yönetilen çevrimiçi başvuru ve hakem değerlendirme sistemi olan DergiPark’ı kullanmaktadır. Yazarlar çalışmalarını göndermek için https://dergipark.org.tr/en/pub/ausbf adresinden gönderim platformuna erişebilirler.
Uyarı: Yeni bir hesap oluşturmayı denemeden önce lütfen sistemde mevcut bir hesabınızın olup olmadığını doğrulayın. Geçtiğimiz yıl içinde dergiyi incelediyseniz veya dergide yazı yazdıysanız, sizin için zaten bir hesap oluşturulmuş olması muhtemeldir.
Çevrimiçi yazı gönderim süreciyle ilgili daha fazla yardım için lütfen https://confluence.ulakbim.gov.tr/display/DYM/ adresinde bulunan kılavuza başvurun.
ORCID Kullanımı
Etik, şeffaf ve adil bir hakem değerlendirme sürecini sürdürme taahhüdümüzün bir parçası olarak SBF Dergisi, Açık Araştırmacı ve Katılımcı Kimliği olan ORCID’i desteklemektedir. ORCID, araştırmacılara farklı ve kalıcı bir dijital tanımlayıcı sunarak onları aynı adı paylaşsalar bile diğerlerinden ayırır. ORCID, makale ve hibe gönderimi gibi temel araştırma iş akışlarına entegrasyon yoluyla, araştırmacılar ile mesleki faaliyetleri arasındaki otomatik bağlantıları kolaylaştırarak çalışmalarının doğru şekilde tanınmasını sağlar.
İlgili yazarların ORCID ID’lerinin toplanması artık dergimizin eser gönderim süreciyle bütünleştirilmiştir. Bir ORCID ID’niz varsa, çevrimiçi gönderim süreci sırasında bunu gönderiminize bağlamanız istenecektir. Ayrıca, tüm ortak yazarların ORCID ID’lerini çevrimiçi hakem değerlendirme platformlarımızdaki hesaplarıyla ilişkilendirmelerini kuvvetle tavsiye ediyoruz. Bu işlem hızlı ve basittir: istem üzerine bağlantıya tıklayın, ORCID hesabınızda oturum açın; sistemlerimiz otomatik olarak güncellenecektir. ORCID ID’niz yayımlanan çalışmanızın meta verilerine dâhil edilecek ve çalışmanız yalnızca size atfedilecektir. Sonuç olarak, ORCID ID’niz çalışmanızla birlikte yayımlanacak ve araştırmacıların ORCID profilinize ve ardından diğer yayınlarınıza erişmesine olanak tanınacaktır. Henüz bir ORCID ID’niz yoksa, lütfen bir tane oluşturmak için bu bağlantıyı takip edin.
Eser Gönderiminin Tamamlanması
Başvuru süreci sırasında, gönderim sistemi aracılığıyla tüm ortak yazarların iletişim bilgilerini ve akademik bağlantılarını vermeniz istenecektir. Ek olarak, kimin sorumlu yazar olacağını belirtmeniz gerekecektir. Bu ayrıntıların yazınızda verilen bilgilerle eşleşmesi önemlidir.
Yazarların bağlı oldukları kurum, yazının başlangıç sayfasında belirtilir. Eser yayın için kabul aldıktan sonra yazarın kurumunun değişmesi durumunda, yeni kurum geçerli olur.
İzinlerin Alınması
Daha önce başka bir yerde yayımlanmış herhangi bir görsel, tablo, şekil veya uzun alıntıların çoğaltılması için telif hakkı sahiplerinden gerekli izinleri aldığınızdan emin olmanız çok önemlidir. Bu, metninizde yer alan ve telif hakkına sahip olmadığınız materyaller için geçerlidir. Yayımlama sürecinde herhangi bir telif hakkı ihlali sorununu önlemek için uygun izinlerin alınması önemlidir.
KABUL VE YAYIN
Yayın Süreci
Editörünüz, eserinizin hakem ve yayın süreci boyunca, sürecin ilerleyişi ile ilgili olarak sizi bilgilendirecektir. Süreç dosyaları, yazarlarla Dergipark aracılığıyla paylaşılır. Yazarlar, ilgili hakem raporlarındaki her bir öneri ve eleştiriye yanıt veren ve ayrıca hakem görüşleri doğrultusunda yaptıkları düzeltmeleri veya karşı görüşlerini içeren bir metni sisteme yüklemelidir.
Erken Görünüm
“Erken görünüm” özelliği, hakem süreci tamamlanmış ve onaylanmış çalışmaların, bir dergi sayısına atanmasından önce çevrimiçi yayımlanmasına olanak tanır. Bu süreç, gönderim ile yayımlanma arasındaki süreyi önemli ölçüde kısaltır. Çift taraflı kör hakem ve ilgili alan editöründen kabul alan yazılar erken görünüm (online first) olarak yayımlanır. Erken görünüme çıkan eserin ne zaman sayıya gireceği; ilgili sayıda yer alacak yazıların alan ve konu dengesini gözeten Editör Kurulu kararına bağlıdır. Yazarların şahsi talepleri ve ricaları dikkate alınmaz.
Daha fazla bilgi
Yazı gönderim süreci ile ilgili her türlü yazışma, soru veya ek talepleriniz için lütfen SBF Dergi yazı işleri ofisiyle bağlantıya geçiniz.
Ethical Principles and Publication Policy
ETİK İLKELER
SBF Dergisi’nin Editörler Kurulu, Yayın Kurulu, Danışma Kurulu, yazarları ve hakemleri akademik ve etik standartlarla uyumlu bir şekilde yayıncılıkta yanlış uygulamaların önüne geçmeyi taahhüt eder. SBF Dergisi’nin etik ilkeleri ve yayın politikası, Committee on Publication Ethics (COPE) tarafından yayınlanan rehberler ve politikalar dikkate alınarak hazırlanmıştır.
Bilimsel Araştırma ve Yayın Etiğine Aykırı Eylemler
• İntihal: Başkalarının özgün fikirlerini, metotlarını, verilerini veya eserlerini bilimsel kurallara uygun biçimde atıf yapmadan kısmen veya tamamen kendi eseri gibi göstermek,
• Sahtecilik: Bilimsel araştırmalarda gerçekte var olmayan veya tahrif edilmiş verileri kullanmak,
• Çarpıtma: Araştırma kayıtları veya elde edilen verileri tahrif etmek, araştırmada kullanılmayan cihaz veya materyalleri kullanılmış gibi göstermek, destek alınan kişi ve kuruluşların çıkarları doğrultusunda araştırma sonuçlarını tahrif etmek veya şekillendirmek,
• Tekrar yayım: Mükerrer yayınlarını akademik atama ve yükselmelerde ayrı yayınlar olarak sunmak,
• Dilimleme: Bir araştırmanın sonuçlarını, araştırmanın bütünlüğünü bozacak şekilde ve uygun olmayan biçimde parçalara ayırıp birden fazla sayıda yayımlayarak bu yayınları akademik atama ve yükselmelerde ayrı yayınlar olarak sunmak,
• Haksız yazarlık: Aktif katkısı olmayan kişileri yazarlar arasına dâhil etmek veya olan kişileri dâhil etmemek, yazar sıralamasını gerekçesiz ve uygun olmayan bir biçimde değiştirmek, aktif katkısı olanların isimlerini sonraki baskılarda eserden çıkartmak, aktif katkısı olmadığı halde nüfuzunu kullanarak ismini yazarlar arasına dâhil ettirmek,
Diğer etik ihlal türleri şunlardır:
a) Destek alınarak yürütülen araştırmalar sonucu yapılan yayınlarda destek veren kişi, kurum veya kuruluşlar ile bunların katkılarını belirtmemek,
b) Henüz sunulmamış veya savunularak kabul edilmemiş tez veya çalışmaları, sahibinin izni olmadan kaynak olarak kullanmak,
c) İncelemek üzere görevlendirildiği bir eserde yer alan bilgileri eser sahibinin açık izni olmaksızın yayımlanmadan önce başkalarıyla paylaşmak,
ç) Bilimsel araştırma için sağlanan veya ayrılan kaynakları, mekânları, imkânları ve cihazları amaç dışı kullanmak,
d) Dayanaksız, yersiz ve kasıtlı olarak etik ihlal isnadında bulunmak,
e) Bilimsel bir çalışma kapsamında yapılan anket ve tutum araştırmalarında katılımcıların açık rızasını almadan ya da araştırma bir kurumda yapılacaksa ayrıca kurumun iznini almadan elde edilen verileri yayımlamak,
f) Araştırmacılar ve yetkililerce, yapılan bilimsel araştırma ile ilgili olarak muhtemel zararlı uygulamalar konusunda ilgilileri bilgilendirme ve uyarma yükümlüğüne uymamak,
g) Bilimsel çalışmalarda, diğer kişi ve kurumlardan temin edilen veri ve bilgileri, izin verildiği ölçüde ve şekilde kullanmamak, bu bilgilerin gizliliğine riayet etmemek ve korunmasını sağlamamak,
h) Akademik atama ve yükseltmelerde bilimsel araştırma ve yayınlara ilişkin yanlış veya yanıltıcı beyanda bulunmak,
ETİK KURUL İZNİ
Dergimiz, etik kurul izni gerektiren tüm bilim dallarındaki çalışmalarda, ilgili etik kurul kararı alınmış olmasını şart koşmaktadır. Bu kapsamda yazarlar, “Örneklem ve Yöntem/Gereç ve Yöntem” bölümünde Etik Kurul onay tarihi ve sayısını yazmalıdır.
Ulakbim TR Dizin’in 2020 yılından itibaren uygulamaya koyduğu düzenlemeler doğrultusunda, etik kurul izni bulunmayan çalışmalar dergimizde değerlendirmeye alınmamaktadır.
Etik Kurul İzni Gerektiren Araştırmalar
Dergimizde, etik kurul izni gerektiren araştırmalar aşağıdaki çalışmaları kapsamaktadır:
• Anket, mülakat, odak grup çalışması, gözlem ve görüşme teknikleri gibi yöntemlerle katılımcılardan veri toplanmasını içeren nitel veya nicel yaklaşımlarla yürütülen tüm araştırmalar,
• Kişisel Verilerin Korunması Kanunu çerçevesinde retrospektif çalışmalar.
Bu tür çalışmaların değerlendirmeye alınabilmesi için ilgili etik kurul izinlerinin alınmış olması ve bu izinlerin makale metninde açıkça belirtilmesi gerekmektedir.
İntihal Denetimi
İntihal, başkasının çalışmasını kendi çalışmasıymış gibi göstermek, başkasının çalışmasını atıf vermeden olduğu gibi veya şeklen değiştirerek kopyalamak ve başkaları tarafından yapılan araştırma sonuçlarını sahiplenmek şeklinde gerçekleşir. İntihal hangi şekilde yapılırsa yapılsın etik dış bir davranıştır, kabul edilemez.
SBF Dergisi, telif hakkı ihlali, intihal veya nitelikli yayıncılığın diğer ihlalleriyle ilgili konularda katı bir duruş sergiler. Yayımlanan yazıların intihal veya kötüye kullanımına ilişkin her türlü iddiayı ciddiyetle yaklaşır. İçeriğinde intihal tespit edilen yazılar yayından kaldırılır. SBF Dergisi'ne gönderilen yazılar, intihal önleme programına yüklenerek benzerlik oranı tespit edilir. Ayrıca, tespit edilen hataları gidermek amacıyla düzeltme yayımlamak, yazıyı geri çekmek, yazarın kurumuyla temasa geçmek veya yasal yollara başvurmak gibi yöntemler uygulanabilir.
Dergimize gönderilen veya yayımlanan bir makalede intihal tespit edilmesi durumunda dergimiz COPE ilkeleri doğrultusunda (Plagiarism in a submitted manuscript - Plagiarism in a published article) hareket eder.
Dergi Sahibi ve Yayıncı ile İlişkiler
Editör ve yayıncı arasındaki ilişki editöryal bağımsızlık ilkesine dayanmaktadır. Editör ile yayıncı arasında yapılan yazılı sözleşme gereği, editörün alacağı tüm kararlar yayıncı ve dergi sahibinden bağımsızdır.
Düzeltme, Geri Çekme, Endişe İfadesi
Editörler, yayınlanan makalede, bulguları, yorumları ve sonuçları etkilemeyen küçük hatalar tespit edilirse düzeltme yayınlamayı düşünebilirler. Editörler, bulguları ve sonuçları geçersiz kılan büyük hatalar / ihlaller söz konusu olduğunda, makaleyi geri çekmeyi düşünmelidir. Düzeltme, geri çekme veya endişe ifadesi ile ilgili olarak COPE İlkelerini (1,2,3,4,5,6) dikkate alınır.
Fikri Mülkiyet Haklarının Korunması
Dergimiz, yayınlanan tüm makalelerin fikri mülkiyet hakkını korumakla, olası ihlallerde derginin ve yazar(lar)ın haklarını savunmakla yükümlüdür.
Katılımcıların Kişisel Verilerinin Korunması
Dergimize gönderilen tüm kişisel veriler, yasal düzenlemelere ve etik kurallara uygun bir şekilde korunmaktadır.
Şikayetler
SBF Dergisi'nde editörler, hakemler, yazarlar ile ilgili etik ilkelere uymayan bir davranış ya da değerlendirme sürecindeki, erken görünümdeki ya da yayımlanmış bir makale ilgili etik olmayan bir durumla karşılaşılması durumunda AUSBF.Dergi@politics.ankara.edu.tr adresine ileti yoluyla bildirilmesi gerekir. Dergimiz, şikayetlerle ilgili COPE İlkelerinde (1,2) belirtilen prosedürü takip eder.
Çıkar çatışmaları
Dergimiz; yazar(lar), hakemler ve diğer editörler arasındaki çıkar çatışmalarını göz önünde bulundurarak, çalışmaların yayın sürecinin bağımsız ve tarafsız bir şekilde tamamlamasını garanti eder. Dergimiz, olası çıkar çatışmalarına ilişkin COPE ilkeleri (1,2) doğrultusunda hareket eder.
Yazar Değişikliği
Yalnızca makale kabul edilmeden önce işleme alınır. Yazarlar, makalelerini göndermeden önce yazarların listesini ve sırasını dikkatlice gözden geçirmeleri ve orijinal gönderim sırasında kesin yazar listesini sağlamaları gerekir. Dergimiz, ilgili değişikliklere ilişkin COPE ilkeleri (1,2,3,4,5) doğrultusunda hareket eder.
Paydaşların Sorumlulukları
1- Editörlerin Etik Sorumlulukları
Tarafsızlık ve Nesnellik:
Editörler, gönderilen çalışmaları içerik kalitesine göre değerlendirmeli; yazarın kimliği, kurumu, cinsiyeti, dili veya etnik kökenine göre ayrım yapmamalıdır.
Çift Kör Sürecin Korunması:
Editörler, yazarlar ile hakemler arasında doğrudan iletişime izin vermemeli; her iki tarafın kimlik bilgilerinin gizliliğini korumalıdır.
Adil Hakem Atama:
Uzmanlık alanına uygun, çıkar çatışması bulunmayan ve bağımsız hakemler atamalıdır.
Çıkar Çatışmasından Kaçınma:
Editör, gönderilen çalışmalarda herhangi bir kişisel veya kurumsal çıkar çatışması varsa sürece müdahil olmamalıdır.
Hakemlik Sürecinin Takibi:
Hakem değerlendirmelerinin etik ve bilimsel standartlara uygunluğunu denetlemeli, sürecin zamanında tamamlanmasını sağlamalıdır.
Gizliliğin Korunması:
Gönderilen çalışmalar, yayımlanana kadar gizli belge olarak değerlendirilmeli ve üçüncü kişilerle paylaşılmamalıdır.
Yayın Etiği İhlallerinde Müdahale:
intihal, uydurma veri veya etik dışı davranış şüphesi durumlarında gerekli inceleme başlatılmalı ve COPE yönergelerine göre hareket edilmelidir.
Yazar ve Hakem Geri Bildirimlerini Dikkate Alma:
Geri bildirimleri dikkatle değerlendirerek süreçlerin sürekli iyileştirilmesine katkı sağlamalıdır.
2- Hakemlerin Sorumlulukları
Tarafsız ve Bilimsel Değerlendirme:
Değerlendirmelerini objektif, bilimsel ölçütlere dayalı ve yapıcı bir dille yapmalıdır.
Gizliliğe Riayet:
İncelenen makale gizli belge olarak değerlendirilmelidir; üçüncü kişilerle paylaşılmamalıdır.
Çıkar Çatışmasından Kaçınma:
Makale ile kişisel veya kurumsal çıkar çatışması varsa değerlendirme görevini kabul etmemelidir.
Zamanında Geri Bildirim:
Değerlendirme süresi içinde rapor sunulmalı; gecikme durumunda editöre bilgi verilmelidir.
Kaynak Belirtme:
Yazar tarafından atıf yapılmamış önemli çalışmalar tespit edildiğinde editöre bildirilmeli ve kaynak önerilmelidir.
Etik İhlalleri Bildirme:
Plagiarizm, veri uydurma ya da etik dışı durum fark edilirse editöre derhal bilgi verilmelidir.
3- Yazarların Sorumlulukları
Orijinal ve Özgün Çalışma Sunma:
Yazarlar yalnızca kendi özgün araştırmalarını sunmalı, intihal ve kopyala-yapıştır içerikten kaçınmalıdır.
Veri Doğruluğu:
Kullanılan veriler gerçeğe uygun olmalı; uydurma, çarpıtılmış veya yanıltıcı bilgi sunulmamalıdır.
Etik Kurul Onayı:
Etik kurul izni gerektiren çalışmalarda ilgili izin alınmalı ve makalede açıkça belirtilmelidir.
Yazar Katkı Beyanı:
Tüm yazarlar, çalışmaya anlamlı bilimsel katkı sunmuş olmalı ve katkı oranları açıkça beyan edilmelidir.
Çıkar Çatışmalarının Bildirimi:
Finansal ya da kişisel çıkar çatışmaları varsa açık şekilde belirtilmelidir.
Birden Fazla Gönerim:
Aynı çalışma eşzamanlı olarak başka bir dergiye gönderilmemeli veya daha önce yayımlanmış olmamalıdır.
Kaynaklara Doğru Atıf:
Kullanılan tüm kaynaklara uygun şekilde atıf yapılmalı, alıntılar etik kurallara uygun olmalıdır.
Düzeltme veya Geri Çekme Sorumluluğu:
Yayın sonrası hata fark edilirse editöre bilgi verilerek düzeltme veya geri çekme talep edilmelidir.
YAYIN POLİTİKALARI
1- Genel İlkeler
• SBF Dergisi, 1943 yılından beri özellikle siyaset bilimi ve iktisat alanında özgün araştırma ve incelemeye yönelik, açık yayın politikası izleyen ve üçer ayda bir (Mart-Haziran-Eylül-Aralık) düzenli olarak yayımlanan öncü konumunda hakemli bir dergidir.
• Dergimiz, başta Türkiye ve dünyayı ilgilendiren meselelerde sosyal, siyasal ve iktisadi araştırma ve incelemeleri kabul ederek kapsayıcı ve geniş bir perspektif benimsemektedir.
• Dergimizin hedef kitlesi; Siyaset bilimi, uluslararası ilişkiler ve iktisat alanında çalışan profesyoneller, uzmanlar, akademisyenler, araştırmacılar, uzmanlık ve doktora öğrencileri ile ilgili alanlarda eğitim gören lisans ve lisansüstü öğrencilerinden oluşmaktadır.
• Dergiye gönderilen makalelerde şu nitelikler aranmaktadır: Özgün kavramsal çerçeve ve yöntem, politika yapımı ve icrasını destekleyen yeni ampirik bulgular ve eleştirel çözümleme ve tartışmalar.
• Orijinal, daha önce herhangi bir yerde yayınlanmamış ve başka bir dergide değerlendirme sürecinde olmayan, her bir yazar tarafından içeriği ve gönderimi onaylanmış yazılar değerlendirmeye kabul edilir.
2- Makale Değerlendirme Süreci
Dergimizde, makale değerlendirme süreci; ön inceleme, hakem değerlendirmesi, revizyon ve yayın olmak üzere dört temel aşamadan oluşmaktadır.
A. Ön İnceleme
Gönderilen çalışmalar, öncelikle editör tarafından derginin yayın politikalarına, akademik yazım ilkelerine ve APA 7 Sistemi’ne uygunluk açısından değerlendirilir. Bu aşamada, Dergi tarafından kullanılan program İThenticate yazılımı aracılığıyla benzerlik taraması yapılır. Benzerlik oranının, metnin daha önce çalışma tebliği (working paper) olarak yayınlanmış olması gibi istisnai durumlar haricinde, %15 altında olması beklenir.
B. Hakem Değerlendirme Süreci
Ön inceleme kriterlerini karşılayan çalışmalar için çift taraflı kör hakemlik süreci başlatılır. Makale, alanında uzman iki bağımsız hakeme gönderilir. Değerlendirme süreci boyunca hem yazar hem de hakem kimlikleri gizli tutulur; süreç, etik ilkelere ve gizlilik esaslarına uygun şekilde yürütülür.
Her iki hakemin olumlu raporu doğrultusunda çalışma yayıma kabul edilir.
Hakemlerden birinin olumsuz görüş bildirmesi hâlinde, makale üçüncü bir hakeme yönlendirilerek hakemin kararı doğrultusunda karar verilir.
C. Revizyon Süreci
Hakemler tarafından revizyon istenmesi durumunda yazarlar, önerilen düzeltmeleri çalışmada farklı renkte (örneğin kırmızı) işaretleyerek sunmalıdır. Revizyon sürecinde, yazardan, hakemlerin her bir yorumuna cevap içeren bir metni/metinleri sisteme yüklemesi beklenir. Yapılan değişiklikler öncelikle editör tarafından, ardından ilgili hakemler tarafından tekrar incelenir.
Hakem süreci tamamlanan çalışmalar, derginin dil editörleri tarafından da gözden geçirilir.
Dil ve yazım açısından gerekli görülen durumlarda yazarlardan ek düzeltme istenir. Yapılan dilsel revizyonlar, tekrar kontrol edilerek onaylanır.
D. Yayın Süreci
Tüm bilimsel, teknik ve dilsel süreçleri tamamlanan makaleler, dizgi ve mizanpaj işlemleri sonrasında yayına hazır hâle getirilir. Onaylanan çalışmalar, erken görünümde yayınlanır.
NOT: Dergimize gönderilen tüm çalışmaların kabulü veya reddine ilişkin nihai karar, Yayın Kurulu tarafından alınmaktadır.
3- Telif Hakkı ve Açık Erişim Politikası
Dergide yayımlanan makalelerin telif hakkı yazarlara, ticari kullanım hakkı ise dergimize aittir. Dergimizde açık erişim olarak yayımlanan tüm makaleler Creative Commons Atıf-GayrıTicari-Türetilemez 4.0 Uluslararası (CC BY-NC-ND 4.0) olarak lisanslıdır. Telif hakkı politikamız hakkında ayrıntılı bilgiye Telif Hakkı Formu üzerinden ulaşabilirsiniz. Telif Hakkı Formu için tıklayınız.
Lisans Kapsamı
Paylaş: eseri her ortam veya formatta kopyalayabilir ve yeniden dağıtabilirsiniz.
Lisans şartlarını yerine getirdiğiniz sürece, lisans sahibi bu özgürlükleri (belirtilen hakları) iptal edemez.
Aşağıdaki şartlar altında:
Atıf: uygun referans vermeli , lisansa bağlantı sağlamalı ve değişiklik yapıldıysa bilgi vermelisiniz. Bunları uygun bir şekilde yerine getirebilirsiniz fakat bu, lisans sahibinin sizi ve kullanım şeklinizi onayladığını göstermez.
GayriTicari: Bu materyali ticari amaçlarla kullanamazsınız.
Türetilemez: Eğer materyali karıştırdınızsa,aktardınızsa, ya da materyalin üzerine çalıştınızsa güncellenmiş materyali dağıtamazsınız.
Ek sınırlamalar yoktur: Lisansın izin verdiği hakları başkaları üzerinde kanunlarla ya da teknolojiyi kullanarak sınırlayamazsınız.
4- Arşiv Politikası
Dergimizde yayınlanan makaleler LOCKSS ve DSpace’de dijital olarak arşivlenir. Dergimizde yayınlanan makalelere https://dergipark.org.tr/tr/pub/ausbf/archive sayfasından ücretsiz bir şekilde ulaşılabilir. Dergimiz, ayrıca yazarların çalışmalarının versiyonlarını kendi web sayfalarında, kurumsal web sayfalarında ve diğer depolarda kendi kendilerine arşivlemelerine izin verir. Dergi açık erişimli bir dergi olduğu için herhangi bir ambargo süresi bulunmamaktadır.
5- Özel Sayı Politikası
Yayın Kurulu tarafından alınacak karar ile yılda bir kez özel sayı yayınlayabilir. Özel sayıda yayınlanacak makaleler için yayın ve değerlendirme ilkeleri planlı sayılarda uygulandığı şekliyle uygulanır.
6- Ücret Politikası
Dergimizde makale gönderimi, değerlendirme ve yayın süreçleri tamamen ücretsizdir. Gönderilen veya yayımlanmak üzere kabul edilen makaleler için herhangi bir ücret talep edilmemektedir. Yayın politikamız gereği, sponsorluk ve reklam kabul edilmemekte olup, dergimizin tüm giderleri Ankara Üniversitesi tarafından karşılanmaktadır.
Price Policy
Dergimizde makale gönderimi, değerlendirme ve yayın süreçleri tamamen ücretsizdir. Gönderilen veya yayımlanmak üzere kabul edilen makaleler için herhangi bir ücret talep edilmemektedir. Yayın politikamız gereği, sponsorluk ve reklam kabul edilmemekte olup, dergimizin tüm giderleri Ankara Üniversitesi tarafından karşılanmaktadır.
