Ministry regulations on specialization training in veterinary medicine in Türkiye

Abstract

The first practices associated with specialization training in veterinary medicine in Türkiye were initiated in the field of military veterinary medicine in the 1880s. The first civilian veterinarians were sent abroad for specialization training in 1909. In the Republican era, specialization training in civil veterinary medicine was carried out in a planned and programmed system by the seven basic regulations issued by the Ministry of Agriculture from 1942 to the 1980s. In 1982, all graduate studies in the field of health sciences were included in graduate schools of health sciences, meanwhile, the Specialization High School, the main institution that trains specialists for civil veterinary services, was closed, thus specialization education in this field was terminated. In the following years, the legal regulations prepared for specialization training in civil veterinary medicine could not be put into effect, thus specialists could not be trained for about 40 years. In 2018, a new regulation was put into effect for specialization training in civil veterinary medicine. However, despite the end of the three-year transition period, the shortage of specialists in the field still continues, since education has not yet started. On the other hand, some details in the new regulation do not fully coincide with international practices. There is no doubt that specialization training in veterinary medicine in Türkiye should be carried out in line with national requirements; but it should also be of universal standards.

Keywords

• Ministry of Agriculture
• regulations
• specialization training
• Türkiye
• veterinary medicine.

References

1. Anonymous (1928): Askerî Baytar Tatbikat Mektebi ve Hastanesi beş senelik mesaisi. Askerî Tıbbiye Matbaası, 4-12, İstanbul.
2. Anonymous (1945): T.C. M.S.B. Veteriner Bakteriyoloji ve Serum Aşı Evi 23 yıllık çalışmaları. Y.Z.E. Basımevi, Ankara.
3. Anonymous (1996): Veteriner Hekimliği Uzmanlık Yönetmeliği’ne yürütmeyi durdurma kararı. Vet Hek Der Derg, 67, 4-5.
4. Anonymous (1997): Uzmanlık yönetmeliğimiz üzerine danıştay kararı. Vet Hek Der Derg, 68, 37-39.
5. Anonymous (1998): 1. Türk Veteriner Hekimliği Kurultayı Sonuç Raporu. Ankara.
6. Anonymous (2015): Veteriner hekimlikte uzmanlık yönetmelik taslağı görüşe açıldı. Available at https://tvhb.org.tr/2015/07/01/veteriner-hekimlikte-uzmanlik-yonetmelik-taslagi-goruse-acildi/. (Accessed October 10, 2021).
7. Anonymous (2021): Veteriner hekimlikte uzmanlık yönetmelik taslağı görüşe açıldı. Available at http://www.izmir-vho.org/duyuru-234-veteriner-hekimlikte-uzmanlik-yonetmelik-taslagi goruse-acildi.html. (Accessed October 13, 2021).
8. Anonymous (2021): Veteriner hekimlikte uzmanlik belgesi verilmesi. Available at https://www.tarimorman.gov.tr/ Duyuru/1258/Veteriner-Hekimlikte-Uzmanlik-Belgesi Verilmesi. (Accessed October 18, 2021).

9. AVMA (2021): Veterinary Specialties. Available at https://www.avma.org/education/veterinaryspecialties. (Accessed October 13, 2021).
10. Başağaç RT (2001): Türkiye’de iki dünya savaşı arasında veteriner hekimliği hizmetleri ve hayvancılık politikaları üzerinde araştırmalar. Doktora Tezi. Ankara Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
11. Başağaç RT (2007): Tarihçe. Available at http://sagbilens. ankara.edu.tr/tarihce/. (Accessed October 13, 2021).
12. Başağaç Gül RT (2007): Türkiye’de Tarım Bakanlığı bünyesinde kamu veteriner hekimliği örgütlenmesinin dünü-bugünü. Vet Hek Der Derg, 78, 58-61.
13. Başağaç Gül RT, Özkul T, Akçay A, et al (2010): Türkiye’de veteriner hekimliği alanında lisansüstü eğitim. Ankara Univ Vet Fak Derg, 57, 19-24.
14. Dinçer F (1969): Türk askeri veteriner hekimliği öğretimi, teşkilatı ve Askeri Veteriner Akademisi tarihçesi. Ankara Üniversitesi Veteriner Fakültesi, Ankara.
15. Dinçer F (1980): Türkiye’de askerî veteriner hekimlik tarihi üzerinde araştırmalar III. Bölüm. Ankara Univ Vet Fak Derg, 27, 294-321.
16. Dinçer F (1983): Veteriner Fakültesi. In, Dinçer F (Ed): Ziraat-Veteriner-Orman Fakültelerinin Yüksek Ziraat Enstitüsü bünyesinde açılışlarının 50’nci Yılı 1933-1983. Ankara Üniversitesi Basımevi, Ankara.
17. Dinçer F (1999): Türkiye Cumhuriyetinin 75. yılında veteriner hekimliğinin bilimsel bilançosu. In, Türkiye Cumhuriyetinin 75. Yılında Bilim “Bilanço 1923-1998” Ulusal Toplantısı I. Kitap, I. Cilt, TÜBİTAK Matbaası, Ankara, 335-368.
18. EBVS (2021): About European Board of Veterinary Specialisation, Available at https://ebvs.eu/about. (Accessed October 13, 2021).
19. EBVS (2021): Policies & Procedures of the European Board of Veterınary Specialisation. Version 3 (Approved at and includes votes of the April 2021 GA), 2021.
20. Erdem AR (2012): Bilim İnsanı Yetiştirmede Araştırma Eğitimi. Research Education in Training of Scientists. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, 2, 166-175.
21. Erk N, Dinçer F (1970): Türkiye’de veteriner hekimlik öğretimi ve Ankara Üniversitesi Veteriner Fakültesi tarihi. Ankara Üniversitesi Veteriner Fakültesi Yayınları. Ankara Üniversitesi Basımevi, Ankara.
22. Lumeij JT, Herrtage ME (2006): Veterinary Specialization in Europe. JVME, 33, 176-179.
23. Melikoğlu B, Osmanağaoğlu Ş (2011): Baytar Ameliyat Hastanesi’nden Askeri Tatbikat-ı Baytariye Mektebi’ne uzanan tarihsel gelişim süreci. Türk Veteriner Hekimleri Birliği Dergisi, 11, 109-117.
24. Melikoğlu BG (2019): Osmanlı Devleti’nde Avrupa’ya gönderilen veteriner hekimliği öğrencileri. Ankara Univ Vet Fak Derg, 66, 131-139.
25. YÖK (2021): Lisansüstü eğitim öğretim yönetmeliği. Available at https://www.mevzuat.gov.tr/mevzuat? MevzuatNo=21510&MevzuatTur=7&MevzuatTertip=5. (Accessed October 10, 2021).