The first legislative regulations on civil veterinary medicine in the Ottoman State

Abstract

In Turkey, civil veterinary education was started in 1871 at the Military Academy and continued with the foundation of the first Civil Veterinary School in 1889. As from the last quarter of the nineteenth century, various legal arrangements were made to regulate the veterinary services conducted for the civil population. Through the enforcement of the first legal arrangements on the employment of civil veterinarians in Turkey, a major step was taken in the development of the veterinary profession and the fight against contagious animal diseases in the country. This study is aimed at assessing the legal arrangements made for the delivery of civil veterinary services in the Ottoman State, in light of newly acquired information, and thus, at contributing to the history of veterinary medicine

Keywords

• Civil veterinary medicine
• history
• legislation

Osmanlı Devleti’nde sivil veteriner hekimliğine yönelik ilk mevzuat düzenlemeleri

Abstract

Türkiye’de sivil veteriner hekimliği öğretimi, 1871 yılında Harp Okulu bünyesinde başlatılmış, 1889 yılında ilk Sivil Veteriner Okulunun kuruluşu ile devam etmiştir. On dokuzuncu yüzyılın son çeyreğinden itibaren sivil kesime yönelik veteriner hekimliği hizmetlerinin düzenlenmesi amacıyla çeşitli hukuki yapılanmalar oluşturulmuştur. Türkiye’de sivil veteriner hekimliği istihdamına ilişkin saptanabilen ilk düzenlemeler ile birlikte veteriner hekimliği mesleğinin geliştirilmesi ve salgın hayvan hastalıkları ile mücadele açısından önemli bir adım atılmıştır. Bu çalışmada, Osmanlı Devleti’nde sivil kesime yönelik veteriner hekimliği hizmetlerinin uygulanabilmesi için yapılan düzenlemelerin, saptanabilen yeni bilgiler ışığında değerlendirilmesi ve veteriner hekimliği tarihine katkı sağlanması amaçlanmıştır

Keywords

• Mevzuat
• sivil veteriner hekimliği
• tarih

References

1. Bekman M (1945): Veteriner Kongreleri ve İtilafnameleri. Marifet Basımevi, İstanbul.
2. Dinçer F (1979): Türkiye’de askeri veteriner hekimlik üzeri- ne araştırmalar. A.Ü. Veteriner Fakültesi Dergisi, 26:1-13.
3. Dinçer F (1999): Türkiye Cumhuriyetinin 75. yılında veteriner hekimliğinin bilimsel bilançosu. 335-368. Alın- mıştır: Türkiye Cumhuriyeti'nin 75. Yılında Bilim "Bilan- ço 1923-1998" Ulusal Toplantısı I. Kitap, I. Cilt. TÜBİ- TAK Matbaası, Ankara
4. Godlewsky und Sommer (1846): Über die tierheilkunde in der Türkei. Magazin f.d. ges Tierheilkunde, 12, 465- 500. Türkçesi: Erk N (1972): Türkiye’de Veteriner Hekim- lik (19’uncu Yüzyıl Ortalarında). Ankara Üniversitesi Ve- teriner Fakültesi Yayınları: 281, Çalışmalar: 183, Ankara Üniversitesi Basımevi, Ankara.
5. Mehmet Esad (1893): Mir’at-ı Mekteb-i Harbiye. Artin Asaduryan Şirket-i Mürettibiye Matbaası, İstanbul.
6. Subhi Edhem (1918): Nevsal-i Baytari. Agop Matasyon Matbaası, İstanbul.
7. Melikoğlu B, Özgür A, Osmanağaoğlu Ş (2012): Osman- lı Devletinde veteriner hekimliği mezuniyet belgeleri. Kaf- kas Univ Vet Fak Derg, 18: 7-14.
8. Halkalı Ziraat ve Baytar Mektebi Albümü. İstanbul Büyükşehir Belediyesi Atatürk Kitaplığı, Yer No: 370, Demirbaş No: Alb_000069.