Important production traits of Angora goats reared under conservation as a gene resource

Abstract

This study was carried out to determine the important production traits of Angora goats reared under conservation as a gene resource. Ex situ in vivo or in situ in vivo livestock conservation as a gene resource involves pure breeding without any selection for produciton traits. The least squares means were 97.6% for oestrous rate; 87.8% for birth rate and 1.16 for litter size. The effects of year (p<0.01) and age of doe (p<0.001) on litter size were significant. The least squares means were 37.89±0.52 kg body weight after shearing; 2.54±0.04 kg for mohair production and 35.56±0.30 µm for fiber diameter. The effects of environmental factors investigated on the traits mentioned above were pronounced (p<0.05, p<0.001). Of the kids born alive, 93.1% survived to 90 days and 91.6% to 180 days. The least squares means for kids weights at birth and 90 days and 180 days were 2.68±0.02, 14.17±0.17 and 19.54±0.22 kg, respectively. The effects of gender, type of birth, age of doe and year on kids’ growth were generally significant with different levels (p<0.05, p<0.01, p<0.001). The results showed that important production traits of Angora goats kept under conservation as a gene resource at Livestock Central Research Institute were similar or higher than those of literature published before. So, this situation revealed that Angora goat herd where this research carried out has been conserved succesfully

Keywords

• Angora goat
• gen resource
• growth
• mohair quality
• mohair production
• reproduction
• survival rate

Gen kaynağı olarak koruma altında yetiştirilen Ankara keçilerinde önemli verim özellikleri

Abstract

Bu araştırmada, gen kaynağı olarak koruma altında yetiştirilen Ankara keçilerinde önemli verim özellikleri incelenmiştir. Gen kaynağı olarak çiftlik hayvanlarının ex situ in vivo veya in situ in vivo korunmasında sürü saf olarak yetiştirilmekte, ancak herhangi bir verim yönünde seleksiyon yapılmamaktadır. Keçilerde östrus oranı %97.6, doğum oranı %87.8 ve bir doğuma oğlak sayısı 1.16 olmuş; bir doğuma oğlak sayısına ana yaşı (p<0.001) ve yılın (p<0.01) etkisi önemli bulunmuştur. Kırkım sonu canlı ağırlık 37.89±0.52 kg, tiftik verimi 2.5±0.04 kg ve elyaf çapı 35.56±0.30 µm tespit edilmiştir. Kırkım sonu canlı ağırlık ile tiftik verimi ve kalitesine cinsiyet, yaş ve yılın etkisi farklı düzeylerde önemli (p<0.05 ve p<0.001) bulunmuştur. Oğlaklarda 90. ve 180. gün yaşama gücü sırasıyla %93.1 ve 91.6 olmuştur. Oğlaklarda doğum, 90. ve 180. gün canlı ağırlıklar sırasıyla 2.68±0.02, 14.17±0.17 ve 19.54±0.22 kg bulunmuştur. Oğlaklarda büyümeye cinsiyet, doğum tipi, ana yaşı ve yılın etkisi değişik düzeylerde genellikle önemli (p<0.05, p<0.01, p<0.001) olmuştur. Sonuç olarak Hayvancılık Merkez Araştırma Enstitüsü’nde koruma altında yetiştirilen Ankara keçilerinde incelenen verim özelliklerinin ırk için bildirilen değerlere genel olarak benzer veya daha iyi olduğu söylenebilir. Bu durum araştırmanın yürütüldüğü Ankara keçisi sürüsünün başarılı bir şekilde korunduğunu göstermektedir

Keywords

• Ankara keçisi
• büyüme
• döl verimi
• gen kaynağı
• tiftik özellikleri
• tiftik verimi
• yaşama gücü

References

1. Akçapınar H (2001): Keçi Yetiştiriciliği Ders notları, Ankara Üniversitesi Veteriner Fakültesi Zootekni Anabilim Dalı, Ankara.
2. Anonim (1995): I.W.T.O. International Wool Textile Organisation. The International Wool Secreteriat Raw Wool Department, UK.
3. Anonim (1997): Annual Book of ASTM (American Society for Testing and Materials) Standarts. Volume 07.01 Textiles ISBN 0- 8031-2468-6, USA.
4. Anonim (2001): SPSS Statistical Package in Social Sciences for Windows. Statistical Innovations Inc (Serial Number 902 4147), USA.
5. Anonim (2012): Türkiye İstatistik Kurumu.
6. (http://www.tuik.gov.tr), Erişim Tarihi: 22.07.2013.
7. Arıtürk E, Yalçın B C, İmeryüz F, Müftüoğlu Ş, Sincer N (1979): Genetic and environmental aspects of Angora goat production. I. General performance levels and the effect of some measurable environmental factors on the production traits. İstanbul Üniv Vet Fak Derg, 5, 1-17.
8. Bilgen A, Akman N, Erol H, Ankaralı B, Aytaç M (2008): Lalahan Hayvancılık Merkez Araştırma Enstitüsünde yetiştirilen Ankara keçilerinde bazı tiftik özellikleri ve kırkım sonu canlı ağırlığı. Lalahan Hay Araşt Enst Derg, 48, 25-33.

9. Erol H, Bilgen A, Sarıözkan S (2008): Ankara keçilerinde bazı üreme özellikleri. Lalahan Hay Araşt Enst Derg, 48, 35-43.
10. Erol H, Akçadağ H İ, Ünal N, Akçapınar H (2012): Ankara keçilerinde süt verimi ve oğlaklarda büyümeye etkisi. Vet J Ankara Univ, 59, 129-134.
11. Erol H (2011): Conservation studies of Angora Goat. Dünya Hayvan Genetik Kaynakları 8. Küresel Hayvan Genetik Kaynakları Koruma Konferansı, 4 - 8 Ekim 2011, Tekirdağ.
12. Güneş H (2001): Türk Ankara keçilerinin verimlerinin yükseltilmesinde Kuzey Amerikan ve Güney Afrika genotipleri ile birleştirmelerin etkileri üzerinde araştırmalar. İstanbul Üniv Vet Fak Derg, 27, 411-427.
13. İmeryüz F, Köseoğlu H (1980): Değişik besleme seviyelerinin Ankara keçilerinde büyüme, yaşama gücü, döl verimi ve bazı tiftik özelliklerine etkisi. Lalahan Hay Araşt Enst Derg, 20, 20-39.
14. İmeryüz F, Sincer N (1967): Değişik yaşlardaki Ankara keçilerinde çift kırkımın tiftik karakterleri ve çeşitli verimleri üzerine etkisi. Lalahan Zoot Araşt Enst Derg, 7, 80-114.
15. Öztürk A, Goncagül T (1995): Muhtelif yaşlardaki Ankara keçilerinde tiftik verimi ve tiftik özellikleri. Lalahan Hay Araşt Enst Derg, 35, 67-78.
16. Öztürk A, Goncagül T (1994): Ankara keçilerinde doğum ağırlığı ve farklı yaşlardaki canlı ağırlığın tiftik verimi ve kalitesi üzerine etkisi. Lalahan Hay Araşt Enst Derg, 3, 103-109.
17. Özekin N C, Akçapınar H (1983): Ankara Keçisi oğlaklarının büyüme kabiliyeti üzerine bazı faktörlerin etkileri. Vet J Ankara Univ, 30, 317-327.
18. Qi K, Lupton CJ, Pfeiffer FA, Minilheim DI (1994): Evalution Optical Fibre Diameter Analyser (OFDA) for Measuring Fibre Diameter Parameters for Sheep and Goats. J Anim Sci, 72, 1675-1679.
19. Vatansever H, Akçapınar H (2006): Lalahan Hayvancılık Merkez Araştırma Enstitüsünde yetiştirilen farklı kökenli Ankara keçilerinde büyüme, döl verimi ve tiftik özellikleri. Lalahan Hay Araşt Enst Derg, 46, 1-11.
20. Yalçın B C (1990): Keçi yetiştiriciliği. Koyun ve Keçi Hastalıkları ve Yetiştiriciliği Kitabı, Ed.: C.N. Aytuğ, TÜM VET Hayvancılık Hizmetleri Yayını No: 2, İstanbul.
21. Yurtseven R, Öztürk A, Köseoğlu Ü, Ankaralı B (1998): Farklı genotipteki Ankara keçisi oğlaklarının çeşitli verim özelliklerinin karşılaştırılması. Lalahan Hay Araşt Enst Derg, 38, 32-40. Geliş tarihi: 30.07.2013 / Kabul tarihi: 21.02.2014