The prevalence of Dirofilaria immitis in dogs with different breed, ages and sex

Abstract

This study was performed to investigate the prevalence of Dirofilaria immitis in stray dogs with different ages, sexes and breeds. A total of 142 dogs were examined in this study. Blood samples were examined with nativ, modified Knott’s and antigen ELISA techniques. Of the total of 142 dogs, 31 were positive for D. immitis with a prevalance value of 22%. In addition 35.5% of positive dogs determine to have occult D. immitis infections. The highest prevalance of D. immitis infections were observed in ≥7 age group (%53,3), and this prevalance was followed by 4-6 (%20,5) and 0.6-3 age group (%17). The difference between ≥7 age group and other age groups (0.6-3 and 4-6 age groups) were found significant (P<0.05), whereas no statistically difference was observed between 0.6-3 and 4-6 age groups (P>0.05). Our results suggest that heartworm treatment and prophylaxis should be considered in Burdur region

Keywords

• Age
• breed
• Dirofilaria immitis
• dog
• prevalence
• sex

Farklı ırk, yaş ve cinsiyetteki köpeklerde Dirofilaria immitis’in prevalansı

Abstract

Bu çalışma, farklı yaş, ırk ve cinsiyetteki sokak köpeklerinde Dirofilaria immitis’in prevalansını tespit etmek amacıyla yapılmıştır. Çalışmanın materyalini değişik yaş, ırk ve cinsiyette toplam 142 köpek oluşturmuştur. Köpeklerden alınan kan örnekleri natif, Modifiye Knott ve antijen ELISA yöntemi ile incelenmiştir. Araştırma süresince incelenen 142 köpeğin 31’inde (%22) D. immitis enfeksiyonu saptanmıştır. Dirofilaria immitis ile gizli enfeksiyonların oranı % 35.5 (11/31) olarak ortaya çıkmıştır. Dirofilaria immitis enfeksiyonunun yayılışına yaşın etkisi incelendiğinde enfeksiyonunun en yüksek ≥7 yaş grubunda (%53,3) görüldüğü, bunu % 20,5 ile 4-6 yaş gurubu ve % 17 ile 0,6-3 yaş grubunun izlediği belirlenmiştir. Yaş gruplarından ≥7 yaş grubu ile 0.6-3 ve 4-6 yaş grupları arasındaki farklılık önemli bulunurken (P<0.01), 0.6-3 yaş grubu ile 4-6 yaş grubu arasındaki farklılık önemsiz bulunmuştur (P>0.05). Bu çalışmanın sonuçlarına göre, Burdur yöresinde Dirofilaria immitis enfeksiyonlarına karşı gerekli kontrol ve mücadele tedbirlerinin ortaya konması gerekmektedir

Keywords

• Cinsiyet
• Dirofilaria immitis
• ırk
• köpek
• prevalans
• yaş

References

1. Ağaoğlu Z, Akgül Y, Ceylan E, Akkan H. (2000): Van yöresi kopeklerinde Dirofilaria immitis’in yaygınlığı. Yüzüncü Yıl Univ.Vet. Fak. Derg, 11, 41–43.
2. Aldemir A, Başgelmez A. (2006): Population dynamics of adults and immature stages of mosquitoes (Diptera: Culicidae) in Gölbaşı District, Ankara. Turk J Zool, 30, 9- 17.
3. Araujo RT, Marcondes CB, Bastos LC, Sartor DC. (2003): Canine dirofilariasis in the region of Conceicao Lagoon, Florianopolis, and in the Military Police Kennel, Sao Jose, State of Santa Catarina, Brazil. Vet. Parasitol, 113, 239-242.
4. Ataş AD, Özcelik S, Saygı G. (1997): Sivas sokak köpeklerinde görülen helmint türleri, bunların yayılışı ve halk sağlığı yönünden önemi. Türkiye Parazitol Derg, 21, 305-309.
5. Balıkçı E, Sevgili M. (2005): Elazığ ve çevresindeki köpeklerde Dirofilaria immitis’in seroprevalansı. Fırat Univ Sağlık Bil Derg, 19, 103-106.
6. Bidgood A, Collins GH. (1996): The Prevalence of Dirofilaria immitis in dogs in Sydney. Aust. Vet. J, 73, 103-104.
7. Bowman DD, Lynn RC, Eberhard ML, Alcaraz A. (2003): Georgi’s Parasitology for Veterinarians. Eighth edition, Saunders, Elsevier, USA, p.115-244.
8. Coskun SZ, Tinar R, Akyol CV, Aydin L, Demir C. (1992): Dogal enfekte kopeklerde Dirofilaria immitis mikrofilerlerine ivermektinin etkisi. Uludag Univ. Vet. Fak. Derg, 11, 121–128.

9. Courtney CH, Zeng Q. (1993): Sensitivity and specificity of two heartworm antigen tests. Canine Prac, 18, 20-22.
10. Cringoli G, Rinaldi L, Veneziano V, Capelli G. (2001): A prevalence survey and risk analysis of filariosis in dogs from the Mt. Vesuvius area of Southern Italy. Vet. Parasitol, 102, 243-252.
11. Eckert J. Helminthosen von hund und katze. Rommel, M., Eckert, J., Kutzer, E., Körting, W. and Schneider, T. eds. Veterinarmedizinische Parasitologie. Parey Buchverlag Berlin, p.524-631, 2000.
12. Fan ChK, Su KE, Lin YH, Liao ChW, Du WY, Chiou HY. (2001): Seroepidemiologic survey of Dirofilaria immitis infection among domestic dogs in Taipei City and mountain aboriginal districts in Taiwan (1998-1999). Vet. Parasitol, 102, 113-120.
13. Kassai T. Veterinary Helminthology. Butterworth– Heinemann, Linarce House, Jordon Hill, Oxford, pp. 121– 124, 1999.
14. Kozan E, Sevimli FK, Birdane FM. (2007): Afyonkarahisar ve Eskişehir illerindeki sokak köpeklerinde Dirofilaria sp.'nin yayılışı. Ankara Univ Vet Fak Derg, 54, 117-119.
15. McCall JW, Guerrero J, Genchi C, Kramer L. (2004): Recent advances in heartworm infection. Vet Parasitol, 125, 105-130.
16. Montaya JA, Morales M, Juste MC, Banares A, Simon F, Genchi C. (2006): Seroprevalence of canine heartworm disease (Dirofilaria immitis) on Tenerife Island: on epidemiological update. Parasitol Res, 100, 103-105.
17. Montoya JA, Morales M, Ferrer O, Molina JM, Corbera JA. (1998): The prevalence of Dirofilaria immitis in Gran Canaria, Canary Islands, Spain (1994- 1996). Vet. Parasitol,75, 221-226.
18. Öge H, Doğanay A, Öge S, Yıldırım A. (2003): Prevalence and distribution of Dirofilaria immitis in domestic dogs from Ankara and vicinity in Turkey. Dtsch Tierarztl Wochenschr, 110, 69-72.
19. Öncel T, Vural G. (2005): Seroprevalence of Dirofilaria immitis in stray dogs in Istanbul and Izmir. Turk J Vet Anim Sci, 29, 785-789.
20. Pamukcu AM, Erturk E. (1961) : 1933-1960 yılları arasında Ankara ve yöresinde kopeklerde gorulen hastalıklara toplu bir bakıs. Ankara Univ. Vet. Fak. Derg, 8, 323-346.
21. Quinn PJ, Donnelly WJC, Carter ME, Markey BKJ. Torgerson PR, Breathnach RMS. (1997): Microbial and Parasitic Disease of the Dog and Cat. London, 267-271.
22. Sarnıç H, Alkan M. (1986): Köpeklerde Dirofilaria immitis olguları ve insan sağlığı yönünden önemi. Türkiye Parazitol Derg, 11, 169-174.
23. Selbey LA, Corwin RM, Hayes HM. (1980): Risk factors associated with canine heartworm infection. J. Am. Vet. Med. Assoc, 176, 33-35.
24. Song KH, Lee SE, Hayasaki M, Shiramizu K, Kim DH, Cho KW. (2003): Seroprevalence of canine dirofilariosis in South Korea. Vet. Parasitol, 114, 231-236.
25. Soulsby EJL. (1982): Helminths, Arthropods and Protozoa of Domesticated Animals. Baillere Tindall, London, pp. 307–311.
26. Şahal M, Özlem M, Tanyel B, Öcal N, Sel T. (1997): Köpeklerdeki dirofilariasis olgularında kan, idrar ve abdominal sıvıda biyokimyasal değişiklikler. Ankara Üniv Vet Fak Derg, 44, 267- 276.
27. Şahin T, Sevgili M, Çamkerten I. (2004): Şanlıurfa yöresi köpeklerinde Dirofilaria sp’nin yayılışı. Türkiye Parazitol Derg, 28, 140-142.
28. Taşan E. (1984): Elazığ kırsal yöre köpeklerinde helmintlerin yayılışı ve insan sağlığı yönünden önemi. Doğa Bilim Dergisi, 8, 160–167.
29. Tınar R, Coşkun SZ, Doğan H, Demir S, Akyol CV, Aydın L. (1989): Bursa yöresi köpeklerinde görülen helmint türleri ve bunların yayılışı. Türkiye Parazitol Derg, 13, 113-120.
30. Umur Ş, Arslan MO. (1998): Kars yöresi sokak köpeklerinde görülen helmint türlerinin yayılışı. Türkiye Parazitol Derg, 22, 188-193.
31. Voyvoda H, Paşa S, Ozensoy Toz S, Ozbel Y, Ertabaklar H. (2004): Aydın’in bazı ilçe ve köyleri ile İzmir’in Selçuklu ilçesindeki köpeklerde leishmaniosis ve dirofilariosis’in prevalansı. Turk J Vet Anim Sci, 28, 1105- 1111.
32. Yıldırım A, İça A, Atalay O, Düzlü O, İnci A. (2007): Prevalence and epidemiological aspects of Dirofilaria immitis in dogs from Kayseri Province, Turkey. Res Vet Sci, 82, 358-363.