Alerjik (atopik) köpeklerde yama testi uygulamaları ve insanlarda köpek alerjisi insidansınınaraştırılması

Abstract

Köpeklerde alerjik kontak dermatitis (AKD) vakalarına pratikte rastlanmakla birlikte, gerçek insidansının belirlenmesi oldukça zordur. Yama testi, kontakt alerjenlere bağlı olarak gelişen ekzematöz tipte deri rahatsızlıklarının tanısına yönelik, fakat henüz köpeklerde standardizasyonu tamamlanmamış, invaziv olmayan bir testtir. Bu araştırmada, insan hekimliği için standardize edilmiş yama testi yöntemi kullanılarak dermatitisli köpeklerde görülen alerjenlerin çeşitleri ve bunların klinik tablo ile ilişkisi araştırılmıştır. Beslediği hayvana karşı duyarlılık, atopik veya astımlı insanlarda sık görülen alerji semptomlarıdır. Bu nedenle, çalışmanın ikinci aşamasında köpek sahiplerinde köpeklerine karşı bir alerjik duyarlılık gelişip gelişmediği de araştırılmıştır. Çalışmada 22 adet alerjik dermatitisli köpeğe, standart “Avrupa yama testi” uygulandı. Yama testi 9 (%41) köpekte pozitif sonuç verirken, pozitif alerjenler kapsamında nikel sülfat, potasyum dikromat, çinko-diethydithiokarbamat, p-t-butylph.-formaldesid, “fragrance“ karışımı, IPPD, benzokain, cıva (II)-amid-klorid, merkapto karışımı, setylstearylalkohol saptandı. Köpek sahiplerinin (n = 12) yanısıra kontrol olarak köpek sahibi olmayan kişilerin (n = 10), kan numunelerinde spesifik IgE (köpek epiteli ve kepeği) floroenzimimmunoassay çalışıldı. Köpek sahiplerinde herhangi bir alerji belirtisi gözlenmemiş olmasına rağmen, hepsi spesifik IgE’ye karşı pozitif bulundu. Diğer yanda kontrol grubunda, yalnızca 4 kişinin (40%) spesifik IgE açısından pozitif olduğu anlaşıldı. Bu çalışmanın verileri, köpek antijeninden tamamen ari olmanın mümkün olmayabileceğini göstermektedir. Ayrıca, bu bulgular atopik dermatitli köpeklerde, kontakt alerjenlerin potansiyel varlığını desteklemektedir

Keywords

• Atopik dermatit
• kontact allerji
• köpek
• yama testi

Application of patch test in allergic (atopic) dogs and investigation of dog allergy incidence in people

Abstract

Incidence of canine allergic contact dermatitis (ACD) is difficult to determine, although it is regularly encountered in veterinary practice. Patch testing is a non-invasive method of determining contact allergens that may cause eczematous skin eruptions in dogs, although standardization of the procedure is yet to be completed. The aim of the present study was to determine the frequency of contact sensitizations in dogs with dermatitis, to interpret the results from standardized allergens, and to evaluate their clinical relevance. Sensitivity to pet animals is a frequent cause of allergic symptoms in atopic human patients and/or patients with asthma. Therefore, we also try to determine the possible allergic hypersensitivity of dog owners to their own dogs. European patch test standard serial was applied to 22 allergic dogs. Test results were positive in 9 (41%) dogs with allergic dermatitis. Nickel sulphate, potassium dichromate, bis-diethydithiocarbamato-zinc, p-t-butylph.-formaldehyde-resin, fragrance mix, benzocaine, ammoniated mercury, mercapto mix and Cetylstearylalcohol were the positive allergens determined. Specific IgE (dog epithelium and dandruff) floroenzymeimmunoassay was applied to blood samples of dog owners (n = 12), as well as to a control group of non-owners (n = 10). Although the dog owners were not demonstrating any signs of allergic symptoms, they all were positive for specific IgE. On the other hand, in the control group, only 4 people (40%) were positive with specific IgE. Our data suggest that complete avoidance of dog antigen may not be possible. Moreover, these findings support the potential involvement of contact allergens in dogs with atopic dermatitis

Keywords

• Atopic dermatitis
• contact allergy
• dog
• patch test

References

1. August JR (1988): Otitis externa: a disease of multifactorial etiology. Vet Clin N Amer, 18, 731-742.
2. Baker EB (1990): Contact Allergy. 113-119. In: Small Animal Allergy: A Practical Guide. Lea & Febiger, London.
3. Comer KM (1988): Carpet deodorizer as a contact allergen in a dog. JAVMA, 193, 1553-1554.
4. Diker KS (1998): İmmunoloji. 1st ed., Medisan, Ankara, Turkey.
5. Fisher AA (1973): Contact Dermatitis, 2nd ed, Lea & Febiger, Philadelphia.
6. Grant DI, Thoday KL (1980): Canine allergic contact dermatitis: a clinical review. J Small Anim Pract, 21,17-27
7. Ingram JM, Sporik R, Rose G, Honsinger R, Chapman MD, Platts-Mills TA (1995): Quantitative assessment of exposure to dog (Can f1) and cat (Fel d 1) allergens: Relation to sensitization and asthma among children in living in Los Alamos, New Mexico, J Allergy Clin Immun, 114, 449-456.
8. Kunkle GA, Gross TL (1983): Allergic contact dermatitis to Tradescantia fluminensis (Wandering Jew) in a dog. Comp Cont Educ 5, 925-930.

9. Kunkle GA (1988): Contact dermatitis. Vet Clin N Amer, 8, 1061-1068.
10. Muller GH, Kirk RW, Scott DW (1989). Ear diseases. 807-814. In: Small Animal Dermatology, 4th ed., W.B. Saunders, Philadelphia.
11. Nesbitt GH (1983): Canine and Feline Dermatology: A systemic Approach. Lea & Febiger, Philadelphia.
12. Olivry T, Prelaud P, Heripret D, Atlee BA (1990): Allergic contact dermatitis in the dog: principles and diagnosis. Vet Clin N Amer, 20, 1443-1456.
13. Özkaya-Bayazıt E, Özarmağan G (1997): Yama testi: review, Türkderm, 9, 57-66.
14. Schou C, Hansen GN, Lintner T, Lowenstein H (1999): Assay for the major dog allergen. Can f 1: Investigation of house dust samples and commercial dog extracts. J Allergy Clin Immunol, 88, 847-853.
15. Scott DW, Miller WH, Griffin CE (2001). Muller & Kirk’s Small Animal Dermatology. 6th ed., W.B. Saunders, Philadelphia.
16. Thomsen MK, Thomsen HK (1989). Histopathological changes in canine allergic contact dermatitis patch test reactions: A study on spontaneously hypersensitive dogs. Acta Vet Scand, 30, 379.
17. Tubiolo VC, Beall GN (1997): Dog allergy: understanding our “best friend”, Review, Clin, Exp, Allergy, 27, 354-357.
18. Walton GS. (1977): Allergic contact dermatitis. In: Kirk R.W.: Current Veterinary Therapy, 6th ed. W.B. Saunders Co, Philadelphia.
19. Walder EJ, Conroy JD (1994): Contact dermatitis in dogs and cats: pathogenesis, histopathology, experimental induction and case reports. Vet Derm, 6, 149-162.