The determination of nutrient contents and metabolizable energy levels of some roughages producedin Kirikkale region

Abstract

This experiment was carried out to determine the nutrient contents and metabolizable energy (ME) levels of some roughages produced in Kirikkale region. Alfalfa hay, hungarian vetch hay, corn silage, dried crop corn, wheat straw, chickpea straw and grape pomace were used in this experiment. In this study the levels of dry matter (DM), crude protein (CP), ether extracts (EE) and crude ash (CA) in feed samples were determined by Weende Analysis methods and crude fibre (CF) quantities by Crampton and Maynard’s method. Acid detergent fibre (ADF) and acid detergent lignin (ADL) contents were determined by Van Soest analysis. The equations developed by CF, ADF and ADL was used to calculate the ME values of feeds for ruminants. Dry matter values of the roughages varied between 90.12-95.31%. mean CP and CF levels were found as 20.26, 12.11, 5.61, 3.63, 12.15% and 24.71, 30.62, 33.30, 45.53, 33.52% for good quality alfalfa hay, low quality alfalfa hay, corn silage, wheat straw and grape pomace, respectively. In this study, the nutrient composition and energy values of some roughages produced in Kirikkale region were tabulated

Keywords

• Metabolizable energy
• nutrients
• roughages

Kırıkkale yöresinde üretilen bazı kaba yemlerde besin madde miktarları ve metabolize olabilir enerji düzeylerinin belirlenmesi

Abstract

Bu çalışma Kırıkkale yöresinde üretilen ve ruminant beslemede yaygın olarak kullanılan bazı kaba yemlerde ham besin madde miktarları ile metabolize olabilir enerji (ME) düzeylerinin belirlenmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırmada Kırıkkale yöresinde üretilen bazı kaba yemler (yonca kuru otu, macar fiği kuru otu, mısır silajı, kuru mısır hasılı, buğday samanı, nohut samanı ve üzüm cibresi) kullanılmıştır. Kaba yem örneklerinde kuru madde (KM), ham protein (HP), ham kül (HK), ham yağ (HY) analizleri Weende analiz sistemine göre ve ham selüloz (HS) analizleri ise Crampton ve Maynard metoduna göre yapılmıştır. Yemlerin asit deterjan fiber (ADF) ve asit deterjan lignin (ADL) içerikleri ise Van Soest yöntemine göre belirlenmiştir. Yem maddelerinde ME değerleri HS, ADF ve ADL sonuçlarından yararlanılarak hesaplanmıştır. Kaba yemlerin KM düzeyleri %90.12-95.31 arasında değişmektedir. İyi kaliteli ve kötü kaliteli yonca kuru otu, mısır silajı, buğday samanı ve üzüm cibresinde ortalama HP ve HS miktarları sırasıyla %20.26, 12.11, 5.61, 3.63, 12.15 ve 24.71, 30.62, 33.30, 45.53, 33.52 olarak belirlenmiştir. Bu çalışmada, Kırıkkale yöresinde üretilen bazı kaba yemlerin besin madde kompozisyonu ve enerji değerleri tespit edilerek tablo haline getirilmiştir

Keywords

• Besin maddesi
• kaba yem
• metabolize olabilir enerji

References

1. Abaş İ, Özpınar H, Kutay HC, Kahraman R, Eseceli H (2005): Determination of the metabolizable energy (ME) and net energy lactation (NEL) contents of some feeds in the Marmara region by in vitro gas technique. Turk J Vet Anim Sci, 29, 751-757.
2. Alçiçek A, Sevgican F, Şayan Y, Çapçı T, Özkul H (1997): Kaba yemlerde enerji içeriğinin hücre çeperi fraksiyonları ile saptanmasına yönelik bir araştırma. Ege Üniv Zir Fak Derg, 34, 41-48.
3. Alçiçek A, Tarhan F, Özkan K, Adışen F (1999): İzmir ili ve civarında bazı süt sığırcılığı işletmelerinde yapılan silo yemlerinin besin madde içeriği ve silaj kalitesinin saptanması üzerine bir araştırma. Hayvansal Üretim, 39- 40, 54-63.
4. Anonim (2004): 2004 yılı il istatistik raporu. TC Tarım ve Köyişleri Bakanlığı Kırıkkale İl Müdürlüğü, Kırıkkale.
5. AOAC (1984): “Official Methods of Analysis”. 14th Ed., Association of Official Agricultural Chemists, Washington. D.C.
6. Crampton EW, Maynard L (1983): The relation of cellulose and lignin content to nutritive value of animal feeds. J Nutr, 15, 383-395.
7. Çerçi İH, Seven PT, Azman MA, Birben N (2003): Ruminant yemlerinin farklı in vitro yöntemlerle metabolize olabilir enerjilerinin belirlenmesi. II. Ulusal Hayvan Besleme Kongresi, 18-20 Eylül, Konya, 419-423.
8. Dale N, Batal A (2005): 2005 Feedstuffs reference issue and buyers guide, 76, 16-22.

9. Denek N, Deniz S (2004): Ruminant beslemede yaygın olarak kullanılan kimi kaba yemlerin sindirilebilirlik ve metabolik enerji düzeylerinin in vitro yöntemlerle belirlenmesi. Turk J Vet Anim Sci, 28, 115-122.
10. Ensminger ME, Oldfield JE, Heinemann WW (1990): “Feeds and Nutrition”. 2nd ed., The Ensminger Publishing Company. Clovis, California
11. Ergün A, Tuncer ŞD, Çolpan İ, Yalçın S, Yıldız G, Küçükersan MK, Küçükersan S, Şehu A (2002): “Yemler Yem Hijyeni ve Teknolojisi” Ankara Üniversitesi Vet Fak Hayvan Besleme ve Beslenme Hastalıkları Anabilim Dalı, Ankara.
12. Kara MA, Deniz S (2005): Van yöresinde üretilen kuru otların besin madde içeriği ile sindirilebilirlik ve enerji içeriklerinin in vitro ve in sacco yöntemlerle belirlenmesi. III. Ulusal Hayvan Besleme Kongresi, 7-10 Eylül, Adana, 505-511.
13. Kirchgessner M, Kellner RJ (1977): Zur schatzung der umsetzbaren energie von grün- und rauhfutter mit einfachen kenndaten. Tierph Tierernahrung Futter, 38, 297-301.
14. Kirchgessner M, Kellner RJ (1981): Schatzung des energetischen futterwertes von grün- und rauhfutter durch die cellulasemethode. Landwirtsch. Forsch, 34, 276-281.
15. Kirchgessner M, Kellner RJ, Roth FX, Ranfft K (1977): Zur Schatzung des Futterwertes mittels Rohfaser und der Zellwandfraktionen der Detergentien-Analyse. Landwirtsch. Forsch, 30, 245-250.
16. Özkul H, Şayan Y, Polat M, Çapçı T (2005): Comparison of metabolizable energy values of roughages determined by regression equations using in vivo and invitro parameters. Pak J Biol Sci, 8, 696-700.
17. Perry TW, Cullison AE, Lowrey RS (2004): “Feeds and Feeding”. 6th ed., Prentice Hall, New Jersey, USA.
18. Pond WG, Church DC, Pond KR (1995): “Basic Animal Nutrition and Feeding”. 5th ed., John Wiley & Sons Inc, Hoboken, NJ.
19. Roy, KH , Kattnig, RM (2000): Value and quality assurance of by product feeds. In: Beef Cattle Handbook. University of Wisconsin, Extension, Coop., BCH-5056.
20. Sarıçiçek BZ, Kılıç Ü (2002): Üzüm cibresinin yem değerinin belirlenmesi üzerine bir araştırma. OMÜ Zir Fak Derg, 17, 9-12.
21. Şeker E (2002): The determination of the energy values of some ruminant feeds by using digestibility trial and gas test. Revue Med Vet, 153, 323-328.
22. Van Soest PJ (1963): Use of detergent in the analysis of fibrous feed. I: A rapid method for the determination of fiber and lignin. J Ass Off Agric Chem, 46, 825-835. Geliş tarihi: 25.12.2006 / Kabul tarihi: 12.07.2007