The usage of baker's yeast in the diets of rabbit on fattening performance and nutrient digestibility

Abstract

This investigation was carried out to determine the effects of diets containing different levels of baker's yeast as a substitute for soybean meal on fattening performance and nutrient digestibility in rabbits. In the experiment a total of 40 weaned New Zealand rabbits (20 female, 20 male) aged 35 days and weighing on average 700 g were used. They were divided into one control and three treatment groups each containing 10 rabbits (5 female, 5 male). Three cages were used for each group. Baker's yeast (Saccharomyces cerevisiae) at the level of 2.5, 5.0 and 7.5% was added to the first, second and third experimental diets as a substitute of soybean meal, respectively. The experimental period lasted 5 weeks. The average values of weekly live weight gain for control group and experimental groups were 156.5, 158.9, 146.1 and 132.5 g, feed consumption values per one kg live weight gain were determined as 3.74, 3.86, 3.88 and 3.96 kg, respectively. The live weight gain was statistically lower (p

Keywords

• Baker's yeast
• digestibility
• fattening performance
• rabbit

Tavşan rasyonlarında ekmek mayası kullanımının besi performansı ve besin madde sindirilme derecesi üzerine etkisi

Abstract

Bu araştırma, rasyonlara soya küspesi yerine katılan farklı düzeylerdeki ekmek mayasının büyümekte olan tavşanlarda besi performansı ve besin madde sindirilme dereceleri üzerine etkilerini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Araştırmada 35 günlük, ortalama 700 g ağırlıkta 20 erkek ve 20 dişi olacak şekilde toplam 40 adet Yeni Zelanda ırkı tavşan kullanılmıştır. Her biri onar tavşandan (beş dişi, beş erkek) oluşan, bir kontrol ve üç deneme olmak üzere dört grup düzenlenmiştir. Her bir grup için 3 kafes kullanılmıştır. Birinci, ikinci ve üçüncü deneme grupları rasyonlarına soya küspesi yerine sırasıyla %2.5, 5.0 ve 7.5 düzeylerinde ekmek mayası (Saccharomyces cerevisiae) ilave edilmiştir. Araştırma beş hafta sürdürülmüştür. Araştırma süresince kontrol ve deneme gruplarından elde edilen haftalık canlı ağırlık artışları sırasıyla ortalama 156.5, 158.9, 146.1 ve 132.5 g, bir kg canlı ağırlık artışı için tüketilen yem miktarı ise 3.74, 3.86, 3.88 ve 3.96 kg bulunmuştur. Rasyonunda %7.5 maya bulunan grubun canlı ağırlık artışının kontrol grubuna göre daha düşük (p

Keywords

• Besi performansı
• ekmek mayası
• sindirilme derecesi
• tavşan

References

1. AOAC (1990): Official Methods of Analysis of the Association of Official Analytical Chemists. 14th ed., Arlington, Virginia, USA.
2. Carregal RD, Fonseca TZ (1991): Partial and total replacement of soybean meal protein by dried yeast prote- in in diets for growing rabbits. Abstract No:4163, Nutr Abstr Rev, Series B, 61, 561.
3. Çetin ET, Badur S (1983): Tek hücre proteini (Biyoprotein). Alınmıştır: Endüstriyel Mikrobioloji. İstan- bul Üniversitesi Tıp Fakültesi Vakfı-Bayda, Yayın No:2, İstanbul, 314-321.
4. Daghir NJ, Abdul-Baki TK (1977): Yeast protein in broiler rations. Poult Sci, 56, 1836-1841.
5. D’Mello JPF (1973): Amino acid supplementation of hydrocarbon-grown yeast in diets for young chicks. Nutr Reports Int, 8, 105-109.
6. Ertugay N, Hamamcı H (1997): Continuous cultivation of bakers’ yeast: Change in cell composition at different dilution rates and effect of heat stress on trehalose level. Folia Microbiol, 42, 463-467.
7. Giec A, Skupin J (1988): Review article. Single cell protein as a food and feed. Die Nahrung, 32, 219-229.
8. Hewitt D, Labib AI (1978): The use of n-paraffin-grown yeast as the main source of protein in diets for chicks. Br Poult Sci, 19, 401-410.

9. Humphrey, AE (1969): Engineering of Single Cell Proteins: State of the art. Engineering of Unconventional Protein Production, 65, 60-65.
10. Huynh H, Feldt LS (1970): Conditions under which mean square rations in related measurements. Commun Statist Simula, 20, 257-267.
11. Onifade AA, Obiyan RI, Onipede E, Adejumo DO, Abu OA, Babatunde GM (1999): Assessment of the effects of supplementing rabbit diets with a culture of Saccharomyces cerevisiae using growth performance, blood composition and clinical enzyme activities. Anim Feed Sci Technol, 77, 25-32.
12. Önol AG, Yalçın S (1995): Ekmek mayasının yumurta tavuğu rasyonlarında kullanılması. Ankara Üniv Vet Fak Derg, 42, 161-167.
13. Scholaut, W (1982): Rabbit Nutrition. Roche Information Service Animal Nutrition Department, Basle, F.Hoffman- La Roche and Co. Ltd., Switzerland.
14. Şehu A, Yalçın S, Karakaş F (1997): Bıldırcın rasyonlarına katılan ekmek mayasının büyüme ve karkas randımanına etkisi. Tr J Vet Anim Sci, 21, 221-226.
15. Tada M, Furuchi H, Seno F, Bansho H, Yamanaka K, Iwase N, Yabata S (1973): Effect of vitamin B12 supplementation to hydrocarbon yeast on growth of broiler. Jpn Poult Sci, 10, 93-103.
16. Van Weerden EJ, Shaclady CA, Van der Wal P (1970): Hydrocarbon grown yeast in rations for chicks. Br Poult Sci, 54, 635-637.
17. White WB, Balloun SL (1977): The value of methanol derived single-cell protein for broilers. Poult Sci, 56, 266- 273.
18. Yalçın S, Önol AG, Koçak D, Özcan İ (1993): Ekmek mayasının broyler rasyonlarında protein kaynağı olarak kullanılması. Doğa, Tr J Vet Anim Sci, 17, 305-309.
19. Yalçın S (2001): Yemlerin Sindirilme Derecelerinin Tespi- ti. 97-106. In: A Ergün, ŞD Tuncer, İ (Eds), Hayvan Bes- leme ve Beslenme Hastalıkları. Özkan Matbaacılık Ltd Şti, Ankara. Geliş tarihi: 07.05.2004 / Kabul tarihi: 14.07.2004