SIĞIRLARDA SOLUNUM SİSTEMİ HASTALIKLARINDA TRACHEOBRONCHİAL SIVI MUAYENELERİ VE SAĞALTIMI

Respiratorik hastalik semptomlarmm gösteren çeşitli yaş, cins ve ırktan i6 adet sığır klinik, hematolojik ve laboratuvar yöntemleriyle muayene edilmiştir. Klinik olarak solunum ve nabız frekansı, beden ısısı, lenl yumrulan, mukozalar ve burun akmfllan kontrol edilmiş, eritrosit, lökosit sayzlan, hematokrit değerleri, lökosit formülü yapılarak da lökosit yüzdeleri belirlenmiştir. Aynca trakeabronşiyal slVlları almarak laboratuvarda kültürleri yapz/mış, Streptocoe' lar, Staphyloeoe'- lar, diğer gram (-) ve (+) basi!ler, Candiekıe türleri, CorynebacteriUln pyogenes, Esc!ıerichia eoli, Pseuaomonas türü mikroorganizmalar izole edilmiş ve hunlara ait antibiyogramlar yapzlarak uygun antibiyotikler saptanmış, hasta hayvanlar hu antibiyotiklerle sağaltz/mışlardır. Bir hayvan kesilmiş, 15 hayvan iyileşmiş ve /~ 93.75 oranmda bir iyileşme sağlanmışt ır. Sağa/tıından sonra hayvanlann hepsinde tekrar klinik, hematolojik ve trakeabronşiyal sıvılann laboratuvar muayeneleri yapz/mış, sonuçlar tablolar halinde gösterilmiş ve karşz/aştll'llmalar istatistiki olarak değerlendirilmişt ir. Sağaltıın öncesi ve sonrası hematokrit değerleri, segment ve band nötrofil ve lenfosit yüzdeleri arasmdaki farkirlik önemli bulunmuştur. (P < 0.01). Sağaitım süresi en az 4, en çok 6 gün devam etmiş, hastalara antibiyotiklerden haşka sadece yem premiksleri (Oramin OR) verilmiştir. Sığırlarda respiratorik hastaliklarm etyolojik ta/llsı ve sağalfllm ıçm uygulanan en emin yöntem olarak değerlendirilen trakeabronşiya! sıvmtn laboratuvar muayeneleri, sağaltıında başanyı arttırması dolayısıyla pratikte çok yaral'li olacaktır.