KÖPEKLERDE ÜRETRAL KATETERİZASYONUN NEDEN .OLDUGU AŞAGI ÜRİNER SİSTEM ENFEKSIYONLARıNDA AMOXICILLIN ILE SAGALTIM DENEMELERİ

Abstract

Bu araştırmada 2-3 yaşlz 34 erkek köpeğe 5 gün süreyle günde bir kez üretral kateterizasyon uygula.ndı. Bu uygulamadan sonra köpeklerde disüri. hematüri ve pollaküri gözlendi. Idrar analizinde, idrar pH'slnın Tnin üzerinde olduğu, proteinüri, bollökosit ve eritrosit, birkaç sütrivit kristali ile idrar kesesi epitelinin varlığı saptandı. Köpeklerden 2Tsinin idrarlarında (%79.4) P. mirabilis (%59.2), P. vulgaris (%/l ./), Staph. epidermidis (%7.4) Staph. aureus (%3.7). E. coli (%3.7). Hemolitik streptekok (%3.7), P.mirabilis ve E. coli (%3.7), P. mirabilis ve P. aeroginosa (%3.7) ve Staph. aureus ve E. coli (%3.7) izole edildi. oral amoxicillin 8 köpeğe 66 mg/kg canlı ağırlık dozunda bir kez, LOköpeğe 33 mg/kg canlz ağırlık dozunda günde üç kez yedi gün süreyle verildi. Diğer 9 köpeğe hiç bir ilaç verilmedi. Sağaltımm tamamlanmasından 72 saat sonra, amoxcilllin verilen köpeklerden sekizinin ve diğer köpeklerden birinin idrar analizlerinde idrar pH'smda düşme, haftfproteinüri •.lökosit sayısında azalma, sütrivit kristalleri ve eritrositlerin ortadan kalktığı dikkati çekti. Tek doz amoxicillin uygulanan köpeklerden ikisinde. yedi gün süreyle amoxcillin uygulanan köpeklerin altısında ve sağa 1- tımsız bıraktlan bir köpekte idrarların bakteriyolojik kültürlerinin negatif olduğu saptandı. Sonuç olarak. beş gün süreyle günde bir kez kateterizasyon uygulamalan antisepsi kurallarına uyulmasına raRmen uretra ve idrar kesesinde yüzeysellezyonlara neden oldu. Klinik ve laboratuvar (İdrar analizi ve bakteriyolojik kültür) muayene bulgulanna göre kateterizasyon sonucu oluşan aşağı üriner sistem enfeksiyonlarında yedi "gunlük oral amoxicillin kullammımn (33 mg/kg canlı ağırlık dozunda günde üç kez). bir kez oral amoxicillin (66 mg/kg canlz ağıı-lık dozunda) kullanımından daha etkili olduRU kanısına varıldı.

Keywords

• KÖPEK
• ÜRETRAL KATETERİZASYON
• AMOXICILLIN

References

1. Ankara Üniversitesi – Ankara Üniversitesi Veteriner Fakültesi Dergisi