MIGRATION FROM THE OTTOMAN EMPIRE TO LATIN AMERICA: CAUSES, IDENTITY, AND DIPLOMATIC REPRESENTATION

Abstract

This study examines migration from the Ottoman Empire to Latin America from the second half of the nineteenth century to the First World War, focusing on the causes and scale of migration, questions of identity and belonging, and problems of diplomatic representation and protection. It explores the influence of economic aspirations, security concerns, and military obligations on migration decisions, while assessing migrants’ regional and religious diversity and the uncertainties surrounding population data. It also discusses the implications of the designation “Turco” in subsuming diverse communities under a shared identity, alongside the Ottoman authorities’ efforts to protect migrants’ rights. The conceptual connections among these themes will be explored through an examination of how migration reshaped social identities and political allegiances despite the persistence of legal nationality. The continuity of belonging will be assessed in relation to migrants’ choices and local conditions, as well as the Ottoman state’s capacity to provide representation and protection. Within this framework, the study will consider the extent to which economic success secured social acceptance and how shared nationality interacted with religious, local, and national attachments. The factors that hindered the translation of Ottoman concern for migrants into effective protection will be examined with reference to the delayed establishment of diplomatic and consular missions, their limited authority, and irregular flows of information. The importance attached to migrants’ economic contributions and the maintenance of their military obligations will be assessed as indications of the continuing rights and responsibilities that shaped their relationship with the state. Finally, the need for protection by other states will be considered in terms of the gap between legal allegiance and protection in practice.

Keywords

• Ottoman
• Latin America
• Turco
• Identity
• Migration.

OSMANLI’DAN LATİN AMERİKA’YA GÖÇLER: SEBEPLER, KİMLİK VE DİPLOMATİK TEMSİL

Abstract

Bu çalışma, 19. yüzyılın ikinci yarısından Birinci Dünya Savaşına uzanan dönemde Osmanlı’dan Latin Amerika’ya göçleri, göçün sebepleri, nüfus hareketlerinin boyutları, kimlik ve aidiyet ilişkileri ile diplomatik temsil ve himaye sorunları çerçevesinde ele almaktadır. Ekonomik beklentiler, güvenlik kaygıları ve askerlik yükümlülüğünün göç kararlarındaki etkileri açıklanırken göçmenlerin bölgesel ve dinî çeşitliliği ile nüfus verilerindeki belirsizlikler değerlendirilmektedir. Ayrıca “Turco” adlandırmasının farklı toplulukları ortak bir kimlik altında birleştirmesinin anlamları ve Osmanlı yönetiminin göçmenlerin haklarını korumaya yönelik girişimleri tartışılmaktadır. Bu çalışmada, konular arasındaki kavramsal ilişki, göçün hukuki tabiiyeti sona erdirmemesine rağmen toplumsal kimlikleri ve siyasi bağlılıkları nasıl yeniden şekillendirdiği üzerinden açıklanacaktır. Aidiyetin devamlılığı, göçmenlerin tercihleri ve yerel koşulların yanı sıra Osmanlı Devleti’nin temsil ve koruma kapasitesiyle birlikte değerlendirilecektir. Bu çerçevede, ekonomik başarının toplumsal kabulü ne ölçüde sağladığı ve ortak tabiiyetin dinî, yerel ve millî bağlılıklarla nasıl bir ilişki içinde olduğu ele alınacaktır. Osmanlı yönetiminin göçmenlere yönelik ilgisinin etkili himayeye dönüşmesini güçleştiren etkenler, temsilciliklerin geç kurulması, yetkilerinin sınırlılığı ve düzensiz bilgi akışı üzerinden incelenecektir. Göçmenlerin ekonomik katkılarının önemsenmesi ve askerlik yükümlülüklerinin sürdürülmesi, devletle ilişkilerinin haklar ve sorumluluklar bakımından devamlılığı çerçevesinde değerlendirilecektir. Başka devletlerin korumasına duyulan ihtiyaç ise hukuki bağlılık ile fiilî korunma arasındaki farklılık bakımından ele alınacaktır.

Keywords

• Osmanlı
• Latin Amerika
• Turco
• Kimlik
• Göç.

References

1. Arık, Tuğrul. 2025. “Suriye’den Göçlere Tarihi Bir Örnek: 19. Yüzyılda Arjantin’e Göç Eden Osmanlı Suriyelilerinin Ekonomik Durumu”. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi 86: 96–119. DOI: 10.51290/dpusbe.1688513.
2. Atakan, Şebnem. 2012. “Osmanlı İmparatorluğu ile Arjantin İlişkilerinin Başlangıcı”. ss. 1–27 içinde Osmanlı İmparatorluğu Latin Amerika Başlangıç Dönemi. Ankara: Ankara Üniversitesi Latin Amerika Çalışmaları Araştırma ve Uygulama Merkezi Yayınları.
3. Baeza, Cecilia. 2014. “Palestinians in Latin America: Between Assimilation and Long-Distance Nationalism”. Journal of Palestine Studies 43(2): 59–72.
4. Baycar, Muhammet Kazım. 2015. “Ottoman-Arab Transatlantic Migrations in the Age of Mass Migrations (1870–1914)”. Doktora Tezi, University of Oxford, Oxford.
5. Baycar, Kazım. 2016. “Küresel Göç Çağında Osmanlı Transatlantik Göçleri ve Sebepleri (1870–1914)”. Dîvân Disiplinlerarası Çalışmalar Dergisi 21(40): 1–32.
6. Coelho, José Rafael Medeiros. 2019. “Suriyeli Mültecilerin Osmanlı’dan Günümüze Türkiye Topraklarından Brezilya’ya Göç Yolculuğu”. ss. 411–430 içinde Göç ve Kültürel Etkileşim, ed. Mehmet Mehdi İlhan ve Orhan Albayrak. İstanbul: İstanbul Sabahattin Zaim Üniversitesi Yayınları.
7. Fernández, Alejandro. 2017. “La ley argentina de inmigración de 1876 y su contexto histórico”. Almanack 17: 51–85. DOI: 10.1590/2236-463320171705.
8. Genç, Hamdi ve İ. Murat Bozkurt. 2010. “Osmanlı’dan Brezilya ve Arjantin’e Emek Göçü ve Göçmenlerin Sosyo-Ekonomik Durumu (1850–1915)”. Marmara Üniversitesi İ.İ.B.F. Dergisi 28(1): 71–103.

9. Gutman, David. 2016. “Travel Documents, Mobility Control, and the Ottoman State in an Age of Global Migration, 1880–1915”. Journal of the Ottoman and Turkish Studies Association 3(2): 347–368.
10. Humphrey, Michael. 1993. “Migrants, Workers and Refugees: The Political Economy of Population Movements in the Middle East”. Middle East Report 181: 2–7.
11. Hyland, Steven Leroy Jr. 2011. “Margins of the Mahjar: Arabic-Speaking Immigrants in Argentina, 1880–1946”. Doktora Tezi, The Ohio State University.
12. Kara, Adem. 2007. “7 Numaralı Ticaret Layihasına Göre Osmanlı Devleti–Arjantin Ticari İlişkileri ve Arjantin’de Bulunan Osmanlı Nüfusu”. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 2007/1(14): 110–121.
13. Karpat, Kemal H. 1985. “The Ottoman Emigration to America, 1860–1914”. International Journal of Middle East Studies 17(2): 175–209.
14. Kayıran, Kutlu. 2017. “Osmanlı Arşiv Belgelerinin Işığında Osmanlı-Meksika Diplomatik İlişkileri (1864–1913)”. Yüksek Lisans Tezi, Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.