KİMLİK POLİTİKALARININ GÜNDELİK ÜRETİMİ BAĞLAMINDA AVRUPA İMGESİNDE TÜRK KİMLİĞİ

Modernistlerin yaklaşımlarına göre milliyetçilik, makro-yapısal güçlerin yukarıdan inşa ettiği ve ulus-devletleri oluşturan bir ideolojidir. Buna karşılık, yeni milliyetçilik yaklaşımlarından Micheal Billig‟in banal milliyetçilik yaklaşımı, milliyetçiliği sıradan insanların gündelik eylemlerinin, umutlarının, arzularının, kanılarının, ihtiyaçlarının ve çıkarlarının bir ürünü olarak görmeyi önermektedir. Her millet kendi ortak geçmiş ve hatıralarına sahiptir. Fakat, milletlerin ve milliyetçiliğin banal yeniden üretiminde hatırlama ve unutmanın karmaşık bir diyalektiği bulunur. Kolektif bir hatırlama aynı zamanda kolektif bir unutma biçimidir. Kamusal alanlarda dalgalanan binlerce milli bayrak, sürekli milliyeti hatırlatırken çoğu kez farkına varılmaz ve unutulur. Milliyetçiliğin gündelik üretimi sürekli ve bilinçsizce olduğundan, ulusal bir anma törenindeki kolektif hatırlamadan farklıdır. Bu perspektifi kullanarak bu çalışma, gündelik eylemler ve söylemlerin uluslararası ilişkilerde bize karşı onlar ayrımını oluşturan kimlik politikalarının inĢasında önemli bir rol oynadığını iddia etmektedir. Billig‟in banal milliyetçilik kavramıyla, Edward Said‟in oryantalizm kavramlarını kullanarak banal oryantalizm kavramını türetmektedir. Oryantalizm, Doğu‟nun ve Doğulunun Avrupalı Batı deneyiminde ve imgelemindeki özel yerini ifade etmektedir. Bu çalışma, Avrupalıların Türkler hakkındaki düşünme ve görme biçimlerine farkında olmadan yüzyıllardır şekil veren imgelemleri ortaya koymaktadır. Bu amaçla, makale Türklerin gündelik hayatı hakkındaki edebi ve sanatsal literatürü inceleyerek Osmanlı dönemi Avrupa imgesindeki Türklük ve Türk kimliğinin yerini saptamaktadır. Araştırma sonucunda Avrupa kolektif hafızasındaki açığa çıkarılan çelişkili ve önyargılı ifadelerle, Türk milletine ilişkin bütüncül yaklaşımların Avrupa ve Türkiye bütünleşme ve dışlama ilişkilerinde belirli kimlik politikalarına hizmet ettiğini göstermektedir