Orta Çağ İktisat Tarihinde Tefecilik Yasağından Kurtuluş
Abstract
Tefecilik, çoğu kez, borç alan kişinin parasını kullanmış olması nedeniyle borç veren kişiye karşı üstlendiği aşırı derece ağırlıktaki bir yük ya da ödediği fazla miktar olarak düşünülmüştür. Yahveist geleneğe göre, ilkesel olarak tefecilik, zayıfın güçlü tarafından sömürülmesinden başka bir anlamı taşımamaktadır. Kutsal Kitap’ın ya da Tevrat’ın Çıkış (22: 4), Levililer (25: 35-37) ve Tesniye (23: 20) kitapları İsrail halkının içindeki kimselerden faiz alınmasını kesinlikle yasaklamaktadır. Bu nedenle İsrailliler, mülkün ilk sahibine geri döndüğü ve kölelerin de zincirlerini çıkarıp azat edildiği ellinci yıl anlamına gelen Yubil görüşünü içtenlikle benimsemişlerdir. Elbette, saflık ve dindarlığın gerektirdiği görevler, İsrailliler dışındaki uluslar tarafından da ve yabancıları kapsayacak kapsamda yerine getirildiği gibi, birliğin zayıflamaması için grup üyelerini dışarıdan gelenlere karşı da sorumlu tutmuştur. Hristiyan geleneği de, fakiri ve zayıfı güçlüden korumuş, borç alan ve veren kimselerin parasal güçlerini hiç dikkate almaksızın Orta Çağlar boyunca faiz karşılığı borç vermeyi kötülüğün kendisi olarak görmüştür.
Keywords
References
- BENTHAM Jeremy (1974). Defense of Usury, New York
- CLEARY Patric (1914). The Church and Usury : An Essay on Some Historical and Theological Aspects of Money-Lending, Dublin
- DAY John (1987). The Medieval Market Economy, New York
- De ROOVER Raymond (1948). Money, Banking and Credit in Mediaeval Bruges, Massachusetts
- DONALD D.W.A. (1975). Compound Interest and AnnuitiesCcertain, London
- DOPSCH Alfons (1937). The economic and social foundations of European civilization, London
- HODGETT Gerald Augustus John (1972). A Social And Economic History of Medieval Europe, London
- HUNT Edwin (2004). A History Business in Medieval Europe 1200-1550, New York
- JEREMY David (1988). Religion, Business, and Wealth in Modern Britain, London
- JONES Leslie (1989). God and Moneylender, New York