Review

Klinik Bir Olgu Olarak Yalnızlık: Yalnızlık ve Psikolojik Bozukluklar

Volume: 5 Number: 2 June 25, 2018
EN TR

Klinik Bir Olgu Olarak Yalnızlık: Yalnızlık ve Psikolojik Bozukluklar

Abstract

Yalnızlık, içinde bulunduğumuz yüzyılda, hızla değişen çevresel ve toplumsal koşullar nedeniyle her geçen gün daha fazla sorun haline gelmektedir. Yapılan araştırmalar yalnızlığın psikolojik bozukluklarla doğrudan ilişkili olduğunu göstermiştir. Psikolojik bozukluklarda yaşanan yalnızlık objektif olarak tanımlanabilmesine rağmen, deneyimin kendisinin sübjektif olmasından dolayı klinisyenler ve araştırmacılar tarafından bu deneyimin niteliğinin tanımlanması oldukça güçtür. Bu makalede, yardım almak amacıyla danışma merkezine başvuran vakalar üzerinden, psikolojik bozukluklarda yaşanan yalnızlığın niteliksel özellikleri ve kökenleri literatürdeki bilgiler ışığında tartışılmıştır. Seçilen psikolojik bozukluklarda yalnızlık temel bir bulgudur ya da bozukluğu yaşadığı sürede, kişi yalnızlığı ciddi bir sorun olarak deneyimlemektedir. Belirlenen psikolojik bozukluklar şunlardır: şizofreni, sosyal kaygı bozukluğu, otizm spektrum bozukluğu borderline kişilik bozukluğu, narsistik kişilik bozukluğu, şizoid kişilik bozukluğu, çekingen kişilik bozukluğu ve bağımlı kişilik bozukluğu. Makalede sunulan vaka örnekleri, Belediye’ye bağlı kadın danışma merkezine yardım almak amacıyla başvuran ve tanı kriterlerini karşılayan danışanlar arasından rastgele seçilmiştir. Başvuran danışanların tanı kriterlerini karşılayıp karşılamadığına DSM-5 Tanı Ölçütleri Başvuru El Kitabı kullanılarak bakılmıştır. Bu makalede tartışılan vaka örneklerinin alanda çalışan kişilerin, danışanın ihtiyacını ona uygun ve doğru bir şekilde karşılamasını sağlayacak müdahale yöntemlerini belirlemesine katkı sağlayacağı düşünülmüştür. 

Keywords

References

  1. Akbağ, M. ve İmamoğlu, S. E. (2010). The prediction of gender and attachment styles on shame, guilt, and loneliness. Educational Sciences: Theory and Practice, 10, 669-682. American Psychiatric Association (2013). Diagnostic and statistical manual of mental disorders, 5th ed., Washington, DC: Author. Attwood, T. (2000). Strategies for improving the social integration of children with Asperger syndrome. Autism, 4, 85–100. doi:10.1177/1362361300004001006.
  2. Baumeister R. F. ve Leary, M. R. (1995). The need to belong: Desire for interpersonal attachments as a fundamental human motivation. Psychological Bulletin, 117, 3, 497-529. Bauminger, N. ve Kasari, C. (2000). Loneliness and friendship in high-functioning children with autism. Child Development, 71, 447–456. doi:10.1111/1467-8624.00156.
  3. Blatt, S. J., Auerbach, J. S. ve Levy, K. N. (1997). Mental Representations in Personality Development, Psychopathology, and the Therapeutic Process. Review of General Psychology, 1(4), 351-374.
  4. Bowlby, J. (1973). Attachment and loss: Vol. 1. Attachment. New York: Basic Books.
  5. Davison, G. C. ve Neale, J. M. (1997). Anormal Psikolojisi. Ankara: Türk Psikologlar Derneği Yayınları.
  6. Brown, L. H., Silvia, P. J., Myin-Germeys, I. ve Kwapil, T. R. (2007). When the need to belong goes wrong: the expression of social anhedonia and social anxiety in daily life. 778-782.
  7. Cacioppo, J. T., ve Patrick, B. (2008). Loneliness: Human nature and the need for social connection. New York: W. W. Norton.
  8. Coplan, R. J. ve Bowker, J. C. (2013). All Alone Multiple Perspectives on the Study of Solitude. İçinde R. J. Coplan ve J. C. Bowker (Ed.), Handbook of Solitude: Psychological Perspectives on Social Isolation, Social Withdrawal, and Being Alone (pp. 3-13). Somerset: Wiley-Blackwell.

Details

Primary Language

Turkish

Subjects

Psychology

Journal Section

Review

Authors

Publication Date

June 25, 2018

Submission Date

November 30, 2017

Acceptance Date

May 10, 2018

Published in Issue

Year 2018 Volume: 5 Number: 2

APA
Kahraman, H. (2018). Klinik Bir Olgu Olarak Yalnızlık: Yalnızlık ve Psikolojik Bozukluklar. AYNA Klinik Psikoloji Dergisi, 5(2), 1-24. https://doi.org/10.31682/ayna.435926
AMA
1.Kahraman H. Klinik Bir Olgu Olarak Yalnızlık: Yalnızlık ve Psikolojik Bozukluklar. AYNA Klinik Psikoloji Dergisi. 2018;5(2):1-24. doi:10.31682/ayna.435926
Chicago
Kahraman, Hanife. 2018. “Klinik Bir Olgu Olarak Yalnızlık: Yalnızlık Ve Psikolojik Bozukluklar”. AYNA Klinik Psikoloji Dergisi 5 (2): 1-24. https://doi.org/10.31682/ayna.435926.
EndNote
Kahraman H (June 1, 2018) Klinik Bir Olgu Olarak Yalnızlık: Yalnızlık ve Psikolojik Bozukluklar. AYNA Klinik Psikoloji Dergisi 5 2 1–24.
IEEE
[1]H. Kahraman, “Klinik Bir Olgu Olarak Yalnızlık: Yalnızlık ve Psikolojik Bozukluklar”, AYNA Klinik Psikoloji Dergisi, vol. 5, no. 2, pp. 1–24, June 2018, doi: 10.31682/ayna.435926.
ISNAD
Kahraman, Hanife. “Klinik Bir Olgu Olarak Yalnızlık: Yalnızlık Ve Psikolojik Bozukluklar”. AYNA Klinik Psikoloji Dergisi 5/2 (June 1, 2018): 1-24. https://doi.org/10.31682/ayna.435926.
JAMA
1.Kahraman H. Klinik Bir Olgu Olarak Yalnızlık: Yalnızlık ve Psikolojik Bozukluklar. AYNA Klinik Psikoloji Dergisi. 2018;5:1–24.
MLA
Kahraman, Hanife. “Klinik Bir Olgu Olarak Yalnızlık: Yalnızlık Ve Psikolojik Bozukluklar”. AYNA Klinik Psikoloji Dergisi, vol. 5, no. 2, June 2018, pp. 1-24, doi:10.31682/ayna.435926.
Vancouver
1.Hanife Kahraman. Klinik Bir Olgu Olarak Yalnızlık: Yalnızlık ve Psikolojik Bozukluklar. AYNA Klinik Psikoloji Dergisi. 2018 Jun. 1;5(2):1-24. doi:10.31682/ayna.435926

Cited By