Abstract

This article aimed to examine Emin Altınkaya, one of the characters in the movie Behzat Ç.: Seni Kalbime Gömdüm, directed by Serdar Akar in 2011, within the scope of psychopathology and object relation theories. This character, who calls himself “Red Kit”, was evaluated in terms of psychopathic personality type, which was thought to result from his experiences of early family loss. Psychopathic personality type was explained in accordance with McWilliam’s psychoanalytical diagnosis view. Besides, this character type was evaluated within the framework of object relation theories of Klein and Winnicott. Red Kit's family was killed by a team named “Daltons” with a secret mission organized by the state. Red Kit learns to dig graves to take revenge on the people who killed his dog, father, mother, and sister. For each individual he had lost, he buries alive one individual from the murderers' families , and he calls the police to share the location information of the graves. The main focus of the movie is on the actions of an individual, whose family was killed and on his endeavors to ensure his justice by using omnipotent control. This movie was thought to be a good source in terms of understanding the development of psychopathic personality type with its association to the object relations.

Keywords

• psychopatic personality type
• object relations
• projecticeidentification
• false self

“Behzat Ç.: Seni Kalbime Gömdüm” Filminin Psikopatoloji ve Nesne İlişkileri Temelinde İncelenmesi

Abstract

Bu eser incelemesinin amacı, 2011 yılında Serdar Akar tarafından yönetilen “Behzat Ç.: Seni Kalbime Gömdüm” filminde yer alan Emin Altınkaya karakterini psikopatolojik bağlamda ve nesne ilişkileri açısından ele almaktır. Kendisine “Red Kit” ismini veren bu karakter, erken dönem aile kaybına bağlı olarak ortaya çıktığı düşünülen psikopatik kişilik tipi üzerinden ve nesne ilişkileri kapsamında değerlendirilmiştir. Psikopatik kişilik tipi McWilliams’ın psikanalitik tanı kriterleri bağlamında açıklanırken, nesne ilişkileri ise Klein ve Winnicott’ın görüşleri bağlamında ele alınmıştır. Red Kit’in ailesi, devletin düzenlediği gizli bir operasyonla “Daltonlar” isimli bir ekip tarafından öldürülmüştür. Köpeğini, babasını, annesini ve kız kardeşini öldürenlerden alacağı intikam için mezar kazmayı öğrenen Red Kit, kaybettiği her bir fert için katillerin ailelerinden birer kişi öldürmüştür. Kurbanlarını canlı bir şekilde Ankara’daki farklı parklara gömen ana karakter, kendini ihbar edip polislerin kurbanları arayabilmesi için yer bilgisi paylaşmıştır. Filmin esas odağı çocuk yaşta ailesi öldürülen bir bireyin yetişkin olduğunda kendi adaletini sağlama eylemleri (tümgüçlü kontrol) üzerinden ilerlemektedir. Psikopatik kişilik gelişiminin açıklanabilmesi ve nesne ilişkilerinin gözlemlenebilmesi açısından bu filmin kaynak teşkil edebileceği düşünülmüştür.

Keywords

• Psikopatik kişilik tipi
• nesne ilişkileri
• yansıtmalı özdeşim
• sahte benlik

References

1. Geçtan, E. (1993). Psikodinamik psikiyatri ve normaldışı davranışlar. İstanbul: Remzi Kitabevi Yayınları.
2. Gençtanırım-Kurt, D. ve Çetinkaya Yıldız, E. (2018). Kişilik kuramları: Gerçek yaşamdan kişilik analizi örnekleriyle. Ankara: Pegem Akademi.
3. Gezgin, S. (2019). Cezaevinde çocukları ile birlikte bulunan annelerin çocukluk çağı ruhsal travmaları, kapsayıcılık işlevleri ve çocukların psikososyal gelişim durumları arasındaki ilişkinin incelenmesi (Yüksek Lisans Tezi). T.C. Maltepe Üniversitesi veri tabanından erişildi.
4. Göka, E., Yüksel, F. V. ve Göral, S. F. (2006). İnsan ilişkilerinde yansıtmalı özdeşim. Türk Psikiyatri Dergisi, 17(1), 46-54.
5. Gürbüzoğlu, D. P. (2017). Romandan sinemaya kötülüğün ideolojik olarak kurgulanması: Hannibal Lecter. Sosyolojik Düşün, 2(1), 64-74.
6. Karlıdağ, T. (Yapımcı). Akar, S. (Yönetmen). (2011). Behzat Ç. seni kalbime gömdüm. [Sinema filmi]. Türkiye: Adam Film.
7. Klein, M. (1946). Notes on some schizoid mechanisms. The International Journal of Psychoanalysis, 18(1), 99-110.
8. Klein, M. (2011). Haset ve şükran. (O. Koçak ve Y. Erten, Çev.). İstanbul: Metis Yayınevi. (1957).

9. Klein, M. (2012). Manik depresif durumların psikogenezine bir katkı. (Ş. S. Postacı, Çev.). B. Habip (Ed.) Sevgi, suçluluk ve onarım (2. basım) içinde. İstanbul: Kanat Kitap (1935), 199-218.
10. Lewis, O. (1987). The paranoid-schizoid position and pathologic regression in early adolescence. Journal of the American Academy of Psychoanalysis, 15(4), 503-519.
11. McWilliams, N. (2018). Psikanalitik tanı: Klinik süreç içinde kişilik yapısını anlamak. (E. Kalem, Çev.) İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları. (1994).
12. Menninger, K. A. (1938). Man against himself. New York, NY: Harcourt, Brace & World, Inc.
13. Morrison, J. (2019). DSM-5'i kolaylaştıran "Klinisyenler için tanı rehberi" (Türkçe Çeviri 2. Baskı.). (M. Şahin, Ed. & H. Uğur Kural, Çev.) Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
14. Özakkaş, T. (2008). Nesne ilişkileri 7. BPT Kasım 2008 ders notları. İstanbul: Psikoterapi Enstitüsü Eğitim Yayınları.
15. Öznur, H. (2017). Antisosyal kişilik bozukluğunda psikopatoloji düzeyleriyle aile işlevselliği ve çocukluk çağı travma düzeyleri arasındaki ilişki. T.C. Sağlık Bilimleri Üniversitesi. Ankara: Ankara Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi Aile Hekimliği Kliniği.
16. Özsoy, E. ve Ardıç, K. (2017). Karanlık üçlünün (narsisizm, makyevalizm ve psikopati) iş tatminine etkisinin incelenmesi. Yönetim ve Ekonomi Dergisi, 24(2), 390-406.
17. Sardoğan, M. E. ve Kaygusuz, C. (2006). Antisosyal kişilik bozukluğu tanısı almış ve almamış bireylerin duygusal zekâ düzeyleri açısından incelenmesi. Ege Eğitim Dergisi, 7(1), 85-102.
18. Sarısoy, G. (2016). Winnicott’ın gerçek benlik ve sahte benlik kavramlarının bir vaka ve terapi ilişkisi bağlamında incelenmesi. AYNA Klinik Psikoloji Dergisi, 3(1), 1-15.
19. Serbes, E. (2008). Son hafriyat. Ankara: İletişim Yayınları.
20. Taşkent, A. (2010). Alkol ve/veya madde bağımlıları ile bağımlılığı olmayan bireylerin savunma mekanizmaları açısından karşılaştırılması, çocukluk çağı travmaları, disosiyatif yaşantılar ve bağımlılık şiddetinin savunma mekanizmaları üzerindeki etkisinin incelenmesi. İstanbul: T.C. Maltepe Üniversitesi. Yüksek Lisans Tezi.
21. Tuzcuoğlu, S. (1992). Psikolojik danışmada kullanılan teknikler. Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 4(4), 199-213.
22. Yazgan-İnanç, B. ve Yerlikaya, E. E., (2017). Kişilik kuramları. Ankara: Pegem Akademi.
23. Yıldırım, A. ve Türeli, D. (2015). Antisosyal kişilik bozukluğunda nörogörüntüleme. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar, 7(1), 98-108.