Fındık Meyvesinin Farklı Kısımlarındaki Renk Değişimi

Objective: This research was carried out to determine the variation of color values, which is one of the important quality criteria in nut and kernel in hazelnut, according to different parts of the fruit, and the relations between them by correlation and principal component analysis. Materials and Methods: The research was carried out on 'Tombul', 'Palaz', 'Çakıldak', 'Kara Fındık', 'Kuş', 'Sivri', and 'Yuvarlak Badem' cultivars grown in Gülyalı district (Ordu, Türkiye). L, a, b, Chroma (C) and hue (h) color measurements of dried fruits were made at the equatorial, base and tip of the nut, and in testa, core and flour in kernel. Measurements were made at five different points on each part of the fruit. Correlation and principal component analysis were applied to the data obtained from the measurements. Results: In the 30 color values determined for a total of six parts of the fruit, the highest variation was seen in the tip a, flour a and core a, the lowest variation in the base h, testa h, flour h and core L values. The highest relations between L, a, b, C and h color values were between core C-b, flour C-b, equatorial C-b, base C-b, tip C-b, equatorial h-L, tip C-a, testa C-b, base C-a and equatorial h-b, respectively positively correlated. In principal component analysis, 2/3 of the total variation in the color characteristics of different parts of hazelnut fruits was reached in the first five components (69.68%). The highest contributions to the first principal component were made by flour b, core a, flour C, core C, core b, flour a, base a, base C and base b positively, and testa L and flour L properties were negatively, respectively. Conclusion: The highest variation in the color values of the different parts of the nut and kernel was observed in the a, the lowest h values. The highest correlations between color values in each part were between C and b values, positively. It can be said that there are significant correlations between the color values of the nut and the kernel, and between the testa and the other parts of the kernels. In addition, according to principal component analysis, it can be said that the variables in the 1st and 2nd principal components may be sufficient to distinguish varieties according to colors.

Amaç: Bu araştırma kabuklu ve iç fındıkta önemli kalite kriterlerinden biri olan renk değerlerinin meyvenin farklı kısımlarına göre değişimini ve bunlar arasındaki ilişkileri korelasyon ve temel bileşen analizine göre belirlemek amacıyla yürütülmüştür. Materyal ve Yöntem: Araştırma, Gülyalı ilçesinde (Ordu) yetiştirilen 'Tombul', 'Palaz', 'Çakıldak', 'Kara Fındık', 'Kuş', 'Sivri', ve 'Yuvarlak Badem' çeşitlerinde yürütülmüştür. Kurutulmuş meyvelerde L, a, b, kroma (C) ve hue (h) renk ölçümleri kabukta ekvatoral, taban ve uç kısımda; iç fındıkta testa, göbek ve unda yapılmıştır. Meyvenin her bir kısmında beş ayrı noktada ölçüm yapılmıştır. Ölçümlerden elde edilen verilere korelasyon ve temel bileşen analizi uygulanmıştır. Araştırma Bulguları: Meyvenin toplamda altı kısmı için belirlenen 30 renk değerinde en yüksek varyasyon uç a, un a ve göbek a, en düşük varyasyon taban h, testa h, un h ve göbek L değerlerinde görülmüştür. L, a, b, C ve h renk değerleri arasında en yüksek ilişkiler, sırasıyla, göbek C-b, un C-b, ekvatoral C-b, taban C-b, uç C-b, ekvatoral h-L, uç C-a, testa C-b, taban C-a ve ekvatoral h-b arasında ve pozitif yönlü olmuştur. Temel bileşen analizinde fındık meyvelerinin farklı kısımlarının renk özelliklerindeki toplam varyasyonun 2/3’üne ilk beş bileşende (%69.68) ulaşılmıştır. 1. ve 2. temel bileşen toplam varyansın, sırasıyla %20.75 ve %17.99’unu açıklamıştır. 1. temel bileşene en fazla katkıyı, sırasıyla, pozitif yönde un b, göbek a, un C, göbek C, göbek b, un a, taban a, taban C ve taban b renk özellikleri, negatif yönde, testa L ve un L özellikleri yapmıştır. Sonuç: Kabuklu ve iç fındığın farklı kısımlarındaki renk değerlerinde en yüksek varyasyon a, en düşük h değerlerinde gözükmüştür. Her kısımdaki renk değerleri arasında en yüksek ilişkiler C ve b değerleri arasında pozitif yönde ortaya çıkmıştır. Kabuk renk değerleri ile iç fındığın renk değerleri arasında ve testa ile iç fındığın diğer kısımları arasında önemli ilişkiler olduğu söylenebilir. Ayrıca temel bileşen analizine göre, renklere göre çeşitleri ayırt etmede özellikle 1. ve 2. temel bileşendeki değişkenlerin yeterli olabileceği söylenebilir.