Türkiye'de ve bazı ülkelerde baklagiller üretimindeki işgücü verimliliğinin karşılaştırılması

Bu çalışmada amaç 1991-2016 döneminde üretim miktarı yüksek olan beş ülke ve Türkiye’de baklagillerde işgücü verimliliğini karşılaştırmalı olarak incelemektir. Bu amaçla, öncelikle ülkelerin baklagiller üretim miktarı ve ekim alanlarındaki yıllık ortalama değişim trendi belirlenmiştir. Trendin belirlenmesinde 1980-2016 dönemi ele alınmış ve 1980 yılı temel yıl olarak kabul edilmiştir.  Yıllık ortalama değişim oranının belirlenmesinde logaritmik regresyon denklemi kullanılmıştır. İşgücü verimliliğinin hesaplanmasında 1991 yılının temel olarak alındığı endeksleme oran analiz yöntemi kullanılmıştır. Elde edilen sonuçlara göre Türkiye’de baklagiller üretim miktarı ve ekim alanlarında 1980’li yılların sonu ve 1990’lı yılların başlarında büyük artışlar meydana gelmiştir. Ancak daha sonraki yıllarda üreticilerin baklagiller üretiminden çekildiği ve ekim alanlarının azaldığı görülmüştür. 1991-2016 döneminde kuru fasulyede işgücü verimliliği Türkiye'de 1'den 1.83'e çıkmıştır. Dünya ortalaması da 1.68 olmuştur.  Aynı yıllarda Mercimekte işgücü verimliliği Türkiye’de 1’den 0.94’e düşerken dünya ortalaması 2.68’e çıkmıştır. Nohut üretiminde işgücü verimliliği Türkiye’de 1’den 0.88’e düşerken, dünya ortalaması 1.68’e çıkmıştır.  Dolayısıyla Türkiye baklagiller yönünden kendi kendine yeterliliğini büyük ölçüde kaybetmiş ve net ithalatçı ülke konumuna gelmiştir. Bu nedenle Türkiye’deki baklagiller üreticilerinin, üretime yönelmesini sağlayacak politikaların uygulamaya konulması gerekmektedir.