Relationship between Level of Computer Game Addiction and Behavioral Problems Among Children

Abstract

Objective: Purpose of this research is to analyze the relationship between level of computer game addiction and behavioural problems, competence levels in school and non-school activities among children. 

Method: Associative survey model is used in the research. Participants of the research consist of 154 children receiving elementary education in 3rd  and 4th  class levels. “Computer Game Addiction Scale for Children” and “Behaviour Assessment Scale for 6-18 Years old Children and Young Persons” are used for collecting research data. 

Results: Among children participating the research, 56,5% (87 children) are at 3rd class level, 43,5% (67 children) are at 4th class level and 52,6% (81 children) of them are girl, 47,4% (73 children) are boy and the total number of children is 154. A positive correlation is found between computer game addiction level and external behavioural problems, aggression, social problems, cautiousness problems, thought problems; however negative correlation was found between the computer game addiction level and children’s school competence. 

Conclusion: While there is a meaningful relationship between computer game addiction and external behavior problems, there is no meaningful relationship with internal behavior problems.

Keywords

• Computer game addiction,behavioural problems

Çocuklarda Bilgisayar Oyun Bağımlılığı Düzeyi İle Davranış Problemleri Arasındaki İlişki

Abstract

Amaç: Araştırmada çocuklarda bilgisayar oyun bağımlılığı düzeyi ile davranış problemleri, okul ve okul dışı etkinliklerdeki yeterlilik düzeyleri arasındaki ilişkiyi incelemek amaçlanmıştır. 

Yöntem: Araştırmada ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Katılımcılar, ilkokul 3. ve 4. sınıf düzeyinde öğrenim gören, 154 çocuktan oluşmaktadır. Verilerin toplanmasında  ‘Çocuklar İçin Bilgisayar Oyun Bağımlılığı Ölçeği’ ve  ‘6-18 Yaş Çocuk ve Gençler İçin Davranış Değerlendirme Ölçeği’ kullanılmıştır. 

Bulgular: Araştırmaya katılan çocukların %56.5’i (87 çocuk) 3. Sınıf düzeyinde, %43.5’i (67 çocuk) 4. sınıf düzeyinde olup ve %52,6’sı kız (81 çocuk) ve %47,4’ü erkek (73 çocuk) olmak üzere toplam 154 çocuktan oluşmaktaydı. Çocuklarda bilgisayar oyun bağımlılığı düzeyi ile dışa yönelim davranış problemleri, saldırgan davranışlar, sosyal sorunlar, dikkat sorunları, düşünce sorunları ile pozitif ve okul yeterliliği ile negatif anlamlı ilişkiler bulunmuştur. İ

Sonuç: Bilgisayar oyun bağımlılığı ile dışa yönelim davranış problemleri ile anlamlı ilişki görülürken içe yönelim davranış problemleri ile anlamlı ilişki görülmemektedir.

Keywords

• Bilgisayar Oyun Bağımlılığı,Davranış Problemleri,Çocuklar

References

1. Pellegrini AD, & Smith PK. Physical activity play: the nature and function of a neglected aspect of play. Child Development 1998; 3: 577-598.
2. Saygılı S. Çocuklarda Davranış Bozuklukları. İstanbul, 2005: Elit: 133.
3. Yörükoğlu A. Çocuk Ruh Sağlığı. 25. Baskı, İstanbul, 2002: Özgür Yayınevi: 69-70.
4. Horzum MB. İlköğretim öğrencilerinin bilgisayar oyunu bağımlılığı düzeylerinin çeşitli değişkenlere göre incelenmesi. Eğitim ve Bilim 2011; 159: 56-68.
5. Güngörmüş G. Web Tabanlı Eğitimde Kullanılan Oyunların Başarıya ve Kalıcılığa Etkisi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara: Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, 2007.
6. Çavuş S, Ayhan B, Tuncer M. Bilgisayar oyunları ve bağımlılık: üniversite öğrencileri üzerine bir alan araştırması. İletişim Kuram ve Araştırma Dergisi 2016; 43: 266-289.
7. Tarhan N. Çocuklar bilgisayar oyunlarından etkilenir mi? Özel Sayı 1. Tefekkür Dergisi 2007; 19. https://www.tefekkurdergisi.com/YazarYaziCocuklar_Bilgisayar_Oyunlarindan_Etkilenir_mi-83385-233295.html.
8. Akçayır G. Dijital oyunların sağlığa etkisi. Ocak M A (editör). Eğitsel Dijital Oyunlar. Ankara: Pegem, 2013: 264-271.

9. Akçay D, Özcebe H. Okul öncesi eğitim alan çocukların ve ailelerinin bilgisayar oyunu oynama alışkanlıklarının değerlendirilmesi. Çocuk Dergisi 2012; 12: 66-71.
10. American Psychiatric Association. Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders 5 (DSM-V). Washington DC, 2013: American Psychiatric Association.
11. Freeman CB. İnternet gaming addiction. The Journal for Nurse Practitioners 2008; 1(4): 43-47.
12. Shahid A, Sumbul M. Social evils in media: challenges and solutions ın 21st century. People: International Journal Of Social Sciences 2017; 3: 854-875.
13. Yılmaz M, Candan F. Oyun sanal intihar gerçek:" The Blue Whalechallange/Mavi Balina" oyunu üzerinden kurulan iletişimin neden olduğu intiharlar üzerine kuramsal bir değerlendirme. Akdeniz İletisim 2018; 29. Özel Sayısı: 270-283.
14. Kılıçarslan F. Çocuk ve Aile Sorunlarının Terapi ile Tedavisi. Ankara, 2006: Nobel: 66.
15. Erol N, Kılıç C, Ulusoy M, ve ark. Türkiye Ruh Sağlığı Profili Raporu. Ankara, 1998: T.C. Sağlık Bakanlığı Temel Sağlık Hizmetleri Genel Müdürlüğü.
16. Campbell SB Behavior problems in preschool children: a review of recent research. Journal of Child Psychology & Psychiatry 1995; 36: 113-149.
17. Liu J. Childhood externalizing behavior: Theory and impications. J Child Adolescent Psychiatry Nurse 2006; 17: 93-103.
18. Hyun GJ, Han DH, Lee YS, ve ark. Risk factors associated with online game addiction: A hierarchical model. Computers in Human Behavior 2015; 48: 706-713.
19. Karaca S, Gök C, Kalay E, ve ark. Ortaokul öğrencilerinde bilgisayar oyun bağımlılığı ve sosyal anksiyetenin incelenmesi. Clinical Experimental Health Sciences 2016; 6: 14-19.
20. Lo S, Wang C, Fang W. Physical ınterpersonal relationships and social anxiety among online game players. CyberPsychology & Behavior 2005; 8: 15-20.
21. Mehroof M, Griffiths MD. Online gaming addiction: the role of sensation seeking, self-control, neuroticism, aggression, state anxiety, and trait anxiety. Cyberpsychology, Behavıor, And Social Networking 2010; 13: 313-316.
22. Brunborg GS, Mentzoni RA, Froyland LR. Is video gaming, or video game addiction, associated with depression, academic achievement, heavy episodic drinking or conduct problems? Journal of Behavioral Addictions 2014; 3: 27–32.
23. Messias E, Castro J, Saini A, Usman M, Peeples D. Sadness, suicide, and their association with video game and internet overuse among teens: results from the youth risk behavior survey 2007 and 2009. Suicide and Life-Threatening Behavior 2011; 41: 307-315.
24. Balak Zİ. Ergenlerde Çevrimiçi Oyun Bağımlılığı İle Somatizasyon Bozukluğu Ve Zihin Kuramı Arasındaki İlişki. Yüksek Lisans Tezi, İstanbul: Üsküdar Üniversitesi Sosyal Bilimleri Enstitüsü, 2016.
25. Anderson A, Bushman BJ. Effects of violent video games on aggressive behavior, aggressive cognition, aggressive affect, physiological arousal, and prosocial behavior: a meta-analytic review of the scientific literature. Psychological Science 2001; 12: 22-36.
26. Balıkçı R. Çocuklarda Ve Ergenlerde Çevrimiçi Oyun Bağımlılığı Ve Agresif Davranışlar Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, İstanbul: Fatih Sultan Mehmet Vakıf Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, 2018.
27. Burak Y. Bilgisayar Oyunlarının İlköğretim Birinci Kademe Öğrencilerinin Saldırganlık Düzeylerine Etkisinin İncelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Edirne: Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, 2013.
28. Demirtaş-Madran HA, Ferlügül-Çakılcı E. Çok oyunculu çevrimiçi video oyunu oynayan bireylerde video oyunu bağımlılığı ve saldırganlık. Anadolu Psikiyatri Dergisi 2014; 15: 99-107.
29. Hauge MR, Gentile DA. Video game addiction among adolescents: associations with academic performance and aggression. National Institute of Media and the Family Presented at Society for Research in Child Development Conference, 2003.
30. Kim EJ, Namkoong K, Ku T, Kim SJ. The relationship between online game addiction and aggression, self-control and narcissistic personality traits. European Psychiatry 2008; 23: 212-218.
31. Kirsh SJ. Seeing the world through mortal kombat-colored glasses: violent video games and the development of a short-term hostile attribution bias. Childhood 1998; 5: 177-184.
32. Solak MŞ. Ortaöğretim Öğrencilerinin Bilgisayar Oyunu Tutumları İle Saldırganlık Ve Yalnızlık Eğilimleri Arasındaki İlişkilerin İncelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, İstanbul: Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, 2012.
33. Festl R, Scharkow M, Quand T. Problematic computer game use among adolescents, younger and older adults. Addiction 2013; 108: 592-599.
34. Anand V. A study of time management: The collelation between video game usage and academic performance markers. Cyber Psychology & Behavior 2007; 10: 552–559.
35. Gentile D. Pathological video-game use among youth ages 8 to 18. Psychological Science 2009; 20: 594-785.
36. Aksoy Z. Adölesanlarda Oyun Bağımlılığı, Yaşam Biçimi Davranışları ve Etkileyen Faktörler. Yüksek Lisans Tezi, İstanbul: Marmara Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, 2018.
37. Orhan E. 10-14 Yaş Arasındaki Çocukların Fiziksel Aktivite Seviyesi, Dijital Oyun Bağımlılığı ve Dikkat Düzeyleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Niğde: Niğde Ömer Halisdemir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, 2018.
38. Horzum MB, Ayas T, Balta ÖÇ. Çocuklar için bilgisayar oyun bağımlılığı ölçeği. Türk PDR (Psikolojik Danışma ve Rehberlik) Dergisi 2008; 3: 76-88.
39. Achenbach TM, Edelbrock CS. Manual For The Child Behavior Checklist And Revised Child Behavior Profile, 1983.
40. Erol N, Şimşek Z. Okul Çağı Çocuk Ve Ergenler İçin Davranış Değerlendirme Ölçekleri El Kitabı. Ankara, 2010: Mentis Yayıncılık.
41. Büyüköztürk Ş, Çokluk Ö, Köklü N. Sosyal Bilimler İçin İstatistik. 9. Baskı, Ankara: Pegem Akademi, 2011: 95.
42. Kim PW, Kim SY, Shim M, Im C, Shon Y. The influence of an educational course on language expression and treatment of gaming addiction for massive multiplayer online role-playing game (MMORPG) players. Computers & Education 2013; 63: 208-2017.
43. Eron LD, Gentry JH, Schlegel P (editors). The mass media and youth aggression. Reason To Hope: A Psychosocial Perspective on Violence & Youth. Washington: American Psychological Association, 1994: 219-250.
44. Engelhardt CR, Bartholow BD, Kerr GT, Bushman BJ. This is your brain on violent video games: neural desensitization to violence predicts increased aggression following violent video game exposure. Journal of Experimental Social Psychology 2011; 47: 1033-1036.
45. Pellegrini AD, Smith PK. The development of play during childhood: forms and possible functions. Child Psychology and Psychiatry Review 1998; 3: 51-57.
46. Şahin C, Tuğrul VM. İlköğretim öğrencilerinin bilgisayar oyunu bağımlılık düzeylerinin incelenmesi. Zeitschrift Für Die Welt Der Türken 2012; 4: 115-130.
47. Whang LS, Lee S, Chang G. Internet over-users’ psychological profiles: a behavior sampling analysis on ınternet addiction. Cyberpsychology & Behavıor 2003; 6: 143-150.
48. Bilgi A. Bilgisayar Oyunu Oynayan ve Oynamayan İlköğretim Öğrencilerinin Saldırganlık, Depresyon Ve Yalnızlık Düzeylerinin İncelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, İstanbul: Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, 2005.
49. Wılmshurst L. Essentials of Child Psychopathology. New Jersey: JohnWiley & Sons Inc, 2005: 45-46.
50. Zamani E, Kheradmand A, Cheshmi M, ve ark. Comparing the social skills of students addicted to computer games with normal students. Journal of Addiction and Health 2010; 2: 59-64.
51. Lemmens JS, Valkenburg PM, Peter J. Psychosocial causes and consequences of pathological gaming. Computers in Human Behavior 2011; 27: 144-152.