Effect of Case Counseling on Remission Periods of Synthetic Cannabinoid Addicts

Abstract

Objective: The aim of this study was to compare the remission periods of patients who receive case counseling service and those who are followed up without this service in the treatment of substance addiction. Method: The research was carried out in 2018 at the Health Sciences University Erenköy Mental and Neurological Diseases Training and Research Hospital. The study was conducted with a total of 80 synthetic cannabinoid addicted patients, 43 followed by the case counselors and 37 not followed. The patients included in the study were called for regular interviews and followed for 3 months. The Patient First Interview Form and Patient Follow-up Form, structured in line with the literature, were used to collect the data. Results: 60% of the patients were primary school graduates, 73.8% were single, 57.5% were not working and 93.8% lived with their families. 60% of all patients in the study met the criteria for early remission, and 40% experienced relapse. 76.7% of the patients served by the case counselors remained in remission and 23.3% experienced relapse. 40.5% of the patients who were not served by case counselors remained in remission and 59.5% experienced relapse. A statistically significant increase in remission rates was observed in patients followed up by case counselors compared to patients who were not followed. Conclusion: The patients followed up by the case counselors remained in remission at a higher rate than the patients who were not followed up. The longer remission period in the follow-up of the case counselor in the treatment of substance addiction indicates that such programs can be used in treatment and rehabilitation.

Keywords

• Amatem
• BADEM
• Relapse
• Substance addiction
• Case counseling service

Vaka Danışmanlığının Sentetik Kannabinoid Bağımlılarının Remisyon Süreleri Üzerine Etkisi

Öz

Amaç: Bu çalışmada madde bağımlılığı tedavisinde, vaka danışmanlığı hizmeti alan hastalar ile bu hizmeti almadan takibi yapılan Sentetik Kannabinoid kullanım bozukluğu olan hastaların remisyon sürelerinin karşılaştırılması amaçlanmıştır. Yöntem: Araştırma, 2018 yılında Sağlık Bilimleri Üniversitesi Erenköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim Araştırma Hastanesinde gerçekleştirilmiştir. Vaka danışmanları tarafından takip edilen 43, takip edilmeyen 37olmak üzere toplam80 Sentetik Kannabinoid kullanım bozukluğu olan hasta ile çalışma yürütülmüştür. Çalışmaya alınan hastalar düzenli görüşmelere çağrılarak 3 ay boyunca takip edilmiştir. Verilerin toplanmasında literatür doğrultusunda yapılandırılmış Hasta İlk Görüşme Formu ve Hasta Takip Formu kullanılmıştır. Bulgular: Hastaların %60’ının ilköğretim mezunu, %73,8’inin bekâr, %57,5’inin çalışmadığı ve %93,8’inin de ailesiyle yaşadığı belirlenmiştir. Çalışmadaki tüm hastaların %60’ının erken remisyon ölçütlerini karşıladığı, %40’ının ise depreşme yaşadığı saptanmıştır. Vaka danışmanlarının hizmet verdiği hastaların %76,7’sinin remisyonda kaldığı, %23,3’ünün depreşme yaşadığı saptanmıştır. Vaka danışmanlarının hizmet vermediği hastaların ise %40,5’inin remisyonda kaldığı, %59,5’inin depreşme yaşadığı görülmüştür. Vaka danışmanları tarafından takip edilen hastaların, takip edilmeyen hastalara kıyasla remisyonda kalma oranlarında istatistiksel olarak anlamlı bir artış olduğu gözlenmiştir. Sonuç: Vaka danışmanları tarafından takip edilen hastaların, takip edilmeyen hastalara göre daha yüksek oranda remisyonda kaldıkları görülmüştür. Madde bağımlılığı tedavisinde vaka danışmanı olan hastaların, remisyon sürelerinin daha uzun olması; bu tür programların tedavi ve rehabilitasyonda kullanılabileceğini göstermektedir.

Anahtar Kelimeler

• AMATEM
• BADEM
• Depreşme
• Madde bağımlılığı
• Vaka danışmanlığı hizmeti

References

1. 1. Balcı, A. Sosyal bilimlerde araştırma (7. baskı). Ankara: Pegem A Yayıncılık, 2009.
2. 2. Bayrak, B. Opiyat Kullanım Bozukluğu Olan Bireyler ve Yakınlarına Uygulanan Grup Danışmanlığının Bireylerin Remisyon Süreleri ve Sosyal Destek Algıları İle Birey ve Yakınlarının Öz Yeterlik ve Umutsuzluk Düzeylerine Etkisi, Yayımlanmamış Doktora Tezi, Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, 2018.
3. 3. Beauverie, P., &Jacquot, C. Pharmacologiedesopiaces, agonistes, ago-antagonistes et antagonistesemployes dans la prise en chargedessujetsdependants. Lestreatmentspourlesusegers de drogues. Touzeau D, Jacqueot C (eds). Paris, Arnette, 1997; 33-56.
4. 4. Büyüköztürk, S. Sosyal bilimler için veri analizi el kitabi (11. Baskı). Ankara: Pegem Akademi, 2010.
5. 5. Ceylan ME, Türkcan A. Araştırma ve Klinik Uygulamada Biyolojik Psikiyatri 2. Cilt, 1. Kitap: Alkol ve Madde Kullanım Bozuklukları, Genişletilmiş 2. Baskı. İstanbul, Küre Yayıncılık, 2003.
6. 6. Department of Community, RuralandGaeltachtAffairs (Mayıs 2007). Report of theWorkingGroup on DrugsRehabilitations Erişim tarihi: 15.08.2018, Erişim:http://www.drugs.ie/NDRICdocs/Report%20of%20the%20Working%20Group%20on%20Drugs%20Rehabilitation%202007.pdf
7. 7. Dığrak, E. Meslek ve hobi edindirme kursuna katılan ve katılmayan kadınların ruh sağlığı durumlarının karşılaştırılması(Doctoraldissertation, Selçuk Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü), 2014.
8. 8. Dilbaz, N. Ankara AMATEM Penceresinden Türkiye'nin bağımlılık fotoğrafı. Sağlık Düşüncesi ve Tıp Kültürü Dergisi, 2010-2011; 29.

9. 9. Hesse, M.,& Pedersen, M. U. Easy-accessservices in low-thresholdopiateagonistmaintenance. International Journal of MentalHealthandAddiction, 2008; 316-324.
10. 10. Geniş, B., Coşar, B., & Arıkan, Z. Yataklı Serviste Tedavi Edilen Opiyat Bağımlılarında Psikiyatrik Eştanı, Hastanede Kalış Süreleri ve Geri Kabul Oranları. Journal of Academic Research in Medicine, 2021; 11(1).
11. 11. Jia, D., Jiang, Z., Zhang, Y., Wang, J., Zhou, Y., Ma, L., & Guo, S. The Development Trends in Drug Rehabilitation in China’s Judicial Administration Department. Beijing Law Review, 2019; 10(1), 239-245.
12. 12. Kalaycı, Ş. SPSS uygulamalı çok değişkenli istatistik uygulamaları. Ankara: Asil Yayınevi, 2009.
13. 13. Kalyoncu, Ö. A. Plastik düşler: bağımlılık hakkında gerçekler, yeni bilgiler, yeni tedaviler, yeni umutlar... Kapital Yayınları, 2010.
14. 14. Karaman, H. Yeşilay Danışmanlık Merkezinin (YEDAM) İncelenmesi. İstanbul: Yeşilay Yayınları, 2017.
15. 15. Karasar, N. Bilimsel araştırma yöntemi: kavramlar-ilkeler-teknikler. Nobel Yayın Dağitim, 2017.
16. 16. Mutlu, E. Madde Bağımlılığının Tedavisinde Sosyal Hizmet Uzmanlarının Rol Ve İşlevleri: Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi Alkol Ve Madde Bağımlılığı Tedavi Ve Eğitim Merkezi Örneği. Tıbbi Sosyal Hizmet, 2015.
17. 17. Ögel, K. Sigara, alkol ve madde kullanimbozukluklari: Tani, tedavi ve önleme. Yeniden Yayınları. İstanbul, 2010
18. 18. Özdamar, K. Paket programlar ile istatiksel veri analizi: MINITAB 16-IBM SPSS 21. Nisan Kitabevi. 2013.
19. 19. Patton, M. Q. Qualitativeevaluationandresearchmethods. (2. Baskı). London: SAGE Publications, 1990.
20. 20. Pektaş, Ö., MIRSAL, H., KALYONCU, Ö. A., TAN, D., & BEYAZYÜREK, M. Remisyondaki Alkol Bağımlılarında Kontrol Odağı. Journal of Dependence, 4, 2003; 72-75.
21. 21. Polat, G. Madde bağımlılığı tedavisinde sosyal hizmet mesleği. Okmeydanı Tıp Dergisi, 2014; 143-148.
22. 22. SUPRIYANTO, Agus, et al. Addiction Counselor Profession: Perception of Family Support for Recovering from Drug Abuse Addiction. Counsellia: Jurnal Bimbingan dan Konseling, 2021; 17-30.
23. 23. Türkcan, A. Türkiye’de madde kullananların profili: Hastane verilerinin incelenmesi. Düşünen Adam, 1998; 11(3), 56-64.
24. 24. Türkcan, A., COŞKUN, B., İLEM, E., & ÇAKMAK, D. Alkol bağımlılarında bir tedavi programının 3 aylık izlem sonuçları. Bağımlılık Dergisi, 2001; 2(1), 30-33.
25. 25. Türkiye Uyuşturucu Bağımlıları İzleme Merkezi (TUBİM) . Bağımlılık Yapıcı Maddeler ve Bağımlılıkla Mücadele 2006 Yılı Türkiye Raporu. Ankara: İçişleri Bakanlığı Emniyet Genel Müdürlüğü Kaçakçılık ve Organize Suçlarla Mücadele Daire Başkanlığı Yayını, 2006.
26. 26. Ulusal Meslek Standardı Madde Bağımlılığı Danışmanı (Seviye 6). Resmi Gazete (Sayı: 3003 (Mükerrer)) (2017, Mart 10). Erişim Adresi: http://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/ 2017/03/20170310M1.pdf,
27. 27. Uyuşturucu İle Mücadele Daire Başkanlığı. Sentetik Kannabinoidler. Ankara: EGM, 2016.
28. 28. Ünübol, B., Çinka, E., Melike, M. A. Y. İ., ŞAMAR, B., YILMAZ, M., URCAN, M. F., ... & BİLİCİ, R. Bağımlı Hastalar için Rehabilitasyon: Erenköy BAHAR Modeli. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar, 2021; 13(3), 412-427.
29. 29. Yılmaz, A., Can, Y., Bozkurt, M., & Evren, C. Alkol ve madde bağımlılığında remisyon ve depreşme. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar, 2014; 6(3), 245.