Abstract
Hulefâ-i Râşidîn döneminde fethedilen şehirlerde ilk icraat olarak camiler inşa edilmiş, mevcut mabetler restore edilerek camiye dönüştürülmüştür. Bu süreçte Hristiyan kiliseleri, Yahudi havraları, Mecusi ateşgedeleri, putperest tapınakları ve hatta Sasani sarayları cami işlevi kazanmıştır. Kimi yapılar gönüllü olarak Müslüman olan halkın katkısıyla, kimileri ise yapılan antlaşmalarla camiye çevrilmiştir. Böylece camiler, sadece ibadet mekânı olmaktan öte toplumsal hayatın merkezine yerleşmiştir. Dini tebliğ ve eğitim faaliyetlerinin yürütüldüğü camiler, aynı zamanda idari birimler olarak kullanılmış; mahkemeler kurulmuş, siyasi ve askerî toplantılar yapılmıştır. Çarşı ve pazarların cami çevresinde şekillenmesiyle şehirlerin ekonomik hayatı da bu mekânlara bağlanmıştır. Devlet hazinesi beytülmalin camilerde bulunması, onların idarî önemini pekiştirmiştir. Çok yönlü işlevleri sayesinde camiler, hem sosyal hem de siyasal hayatın kalbi hâline gelmiştir. Bu çalışma, Hulefâ-i Râşidîn döneminde camilerin çok yönlü fonksiyonlarını ele almakta ve alandaki sınırlı araştırmalara katkı sunmayı amaçlamaktadır.
Keywords
References
- Acar, C. (2020). İlk İslâm fetihleri: Dört halife dönemi fetihlerinin arka planı. Kahramanmaraş: Samer.
- Akbaş, M. (2007). Sahâbenin İslam’ı tebliği (Sûriye bölgesi) (Yayın No. 208891) (Yayımlanmamış doktora tezi). Marmara Üniversitesi, İstanbul.
- Akçakaya, Y. (2022). Tasavvufun ortaya çıkışı bağlamında Ashâb-ı Suffe’nin tasavvuf düşüncesine etkisi (Yayın No. 758319) (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Karabük Üniversitesi, Karabük.
- Akın, A. (2016). Tarihi süreç içinde cami ve fonksiyonları üzerine bir deneme. Hitit Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 15(29), 177–209. doi:10.14395/hititilahiyat.268627
- Akşit, M. E. (2019). Hz. Ömer döneminde eğitim ve öğretim (Yayın No. 587785) (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Necmettin Erbakan Üniversitesi, Konya.
- Akyüzoğlu, İ. (2012). Hz. Muhammed ve Dört Halife döneminde iktidarın meşruiyet kaynakları (Yayın No. 312578) (Yayımlanmamış doktora tezi). Ankara Üniversitesi, Ankara.
- Altun, İ. (2017). Sahabe gözünde Kudüs ve Mescid-i Aksâ. İlahiyat Tetkikleri Dergisi, 47, 153–169. doi:10.29288/ilted.322577
- Atik, Ü. (2022). Ümmü’d-Derdâ es-Suğrâ’nın hayatı ve rivayetleri (Yayın No. 738577) (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Necmettin Erbakan Üniversitesi, Konya.
- Avcı, C. (2002). Kûfe. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi (Cilt 26, ss. 339–342). İstanbul: TDV İslâm Araştırmaları Merkezi.
- Aykon, N. (1994). Anadolu’da gerçekleştirilen ilk İslam fetihleri (Emevi dönemi’nin sonuna kadar) (Yayın No. 30469) (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Selçuk Üniversitesi, Konya.
- Azimli, M. (2005). Halifelik tarihine giriş (Başlangıçtan IX. asra kadar). Konya: Öykü.
- Bal, F. (2015). Arap yarımadasında ticaret: Hz. Peygamber ve Dört Halife dönemi. İstanbul: Beka.
- Balcı, İ. (2006). Hz. Ömer döneminde diplomasi. Ankara: Ankara Okulu.
- Baltacı, C. (2010). İslam medeniyeti tarihi. İstanbul: M.Ü. İlahiyat Fakültesi Vakfı.
- Belâzurî, A. (2013). Fütûhu’l-büldân (M. Fayda, Çev.). İstanbul: Siyer.
- Belâzurî, A. (2020). Ensâbü’l-eşrâf (A. Demircan, Ed.; M. Akbaş & M. K. Yılmaz, Çev.). İstanbul: Türkiye Yazma Eserler Kurumu Başkanlığı.
- Beyazyüz, K. (2015). Mısır’da toplum, sosyo-kültürel ve ekonomik yaşam: Fethinden Emevîler döneminin sonuna kadar (18–132/639–750) (Yayın No. 413786) (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Ankara Üniversitesi, Ankara.
- Bostancı, A., Meydan, H., Zengin, M. & Hendek, A. (2023). Uluslararası değişen dünyada cami ve fonksiyonları sempozyumu. İstanbul: Ravza.
- Bozkurt, N. (1984). Asr-ı Saadet’te mescid ve fonksiyonları (Yayın No. 235770) (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Marmara Üniversitesi, İstanbul.
- Bozkurt, N. (2004). Mescid-i Aksâ. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi (Cilt 29, ss. 268–271). İstanbul: TDV İslâm Araştırmaları Merkezi.
- Bozkurt, N. & Küçükaşçı, M. S. (2004). Mescid-i Haram. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi (Cilt 29, ss. 273–277). İstanbul: TDV İslâm Araştırmaları Merkezi.
- Buhârî, M. (2005). Edebu’l-mufred (R. Pehlivan, Çev.). İstanbul: Motif.
- Cevdet Paşa, A. (1981). Peygamberler ve halifeler tarihi (M. M. Bozkurt, Ed.). İstanbul: Çile.
- Dârimî, A. (1994). Sünen-i Dârîmî (H. H. Maden, Ed.; A. Aydınlı, Çev.). İstanbul: Madve.
- Duman, E. (2008). Azerbaycan’a yönelik ilk İslami fetihler (Yayın No. 235770) (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Atatürk Üniversitesi, Erzurum.
- Dündar, M. (1999). Hulefâ-i Râşidîn döneminde eğitim ve öğretim (Yayın No. 87748) (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Yüzüncü Yıl Üniversitesi, Van.
- Ebû Ubeyd, K. (1981). Kitâbü’l-emvâl (C. Saylık, Çev.). İstanbul: Düşünce.
- Ece, A. (2017). Câbir b. Abdullah’ın hayatı ve hadis rivayeti. FSM İlmi Araştırmalar İnsan ve Toplum Bilimleri Dergisi, 9, 145–194. doi:10.16947/fsmia.323358
- Ekinci, E. B. (2006). İslam hukuku tarihi. İstanbul: Arı Sanat.
- Erdem, E. & Şahin, H. (2020). Cami ve ilim. Ankara: Diyanet İşleri Başkanlığı.
- Fayda, M. (2019). Hz. Ömer zamanı’nda gayrı Müslimler. İstanbul: M.Ü. İlahiyat Fakültesi Vakfı.
- Fayda, M. & Koçak, M. (2007). Ömer. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi (Cilt 34, ss. 44–53). İstanbul: TDV İslâm Araştırmaları Merkezi.
- Gazzâlî, E. H. M. (2002). İhyau ulumi’d-din (Cilt 1) (A. Serdaroğlu, Çev.). İstanbul: Bedir.
- Gazzâlî, E. H. M. (2019). İhyau ulumi’d-din (Cilt 6) (S. Önlüer, Ed.). İstanbul: Semerkand Basım Yayım Dağıtım.
- Gök, M. (2017). İslâm tarih ve medeniyetinde İskenderiye şehri (fethinden Emevîlerin sonuna kadar) (Yayımlanmamış doktora tezi). Necmettin Erbakan Üniversitesi, Konya.
- Gökalp, H. (2019). Irak’ın fethi ve İslâmlaşma süreci (Hulefâ-i Râşidîn dönemi) (Yayımlanmamış doktora tezi). Necmettin Erbakan Üniversitesi, Konya.
- Güzel, A. (2018). Hz. Ömer’in Râşid halifelerle ilişkilerine dair bazı mülâhazalar. A. Aksu (Ed.), Uluslararası Hz. Ömer Sempozyumu (Cilt 2, ss. 11–41). Sivas: Sivas Cumhuriyet Üniversitesi.
- Hamidullah, M. (2019). İslam peygamberi (M. Yazgan, Çev.). Ankara: Beyan.
- Havva, S. (1991). el-Esas fi’s Sünne - Siyretü’n-Nebeviyye (Cilt 5) (A. A. Ural, O. Aktepe, M. A. Varol, H. A. Özdemir & R. Çetintaş, Çev.). İstanbul: Aksa.
- Hıdır, Ö. (2018). Hz. Ömer'in geçmiş din ve kültürlere yönelik tutumu. A. Aksu (Ed.), Uluslararası Hz. Ömer Sempozyumu (Cilt 3, ss. 517–535). Sivas: Sivas Cumhuriyet Üniversitesi.
- İbnü’l-Esîr, İ. (1991). el-Kamil fit-Tarih (Cilt 3) (B. Eryarsoy, Çev.). İstanbul: Bahar.
- İbnü’l-Esîr, İ. (2008). Câmiu’l-usûl (Cilt 1) (K. Sandıkçı & M. Koçak, Çev.). İstanbul: Eser Neşriyat.
- İbn Hibbân, M. (2012). Mevaridu’z-zam’an ila zevaidi İbn Hibbân (Cilt 1) (H. Akın, Çev.). İstanbul: Ocak.
- İbn Hibbân, M. (2017). es-Sîretü’n-nebeviyye ve ahbâru’l-hulefâ (H. Bekiroğlu, Çev.). Ankara: Ankara Okulu.
- İbn Kesîr, İ. İ. (1993). Hadislerle Kur’an-ı Kerim tefsiri (Cilt 2) (B. Karlığa & B. Çetiner, Çev.). İstanbul: Çağrı.
- İbn Kesîr, İ. İ. (1994). el-Bidâye ve’n-nihâye (Cilt 5) (M. Keskin, Çev.). İstanbul: Çağ.
- İbni Sa‘d, M. (2020). Kitâbü’t-tabakâti’l-kebîr (Cilt 6) (A. Demircan, Ed.; A. Yıldız, H. Akdemir, A. Erdoğan, M. K. Yılmaz & V. Kasar, Çev.). İstanbul: Siyer.
- İpek, A. (1999). İlk İslami dönemde Azerbaycan (632–750) (Yayımlanmamış doktora tezi). İstanbul Üniversitesi, İstanbul.
- Kaya, M. (2015). Hz. Ömer (r.a)’den 111 hayat ölçüsü. İstanbul: Erkam.
- Kazıcı, Z., Ayhan, H., Görgün, H., Freitag, U., Butrus, E. M., Boynukalın, E., Sapan, S., Derradj, M., Buvanu, İ., Birışık, A., Rızvi, S. A. A. & Göksoy, İ. H. (2010). Tâlim ve terbiye. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi (Cilt 39, ss. 515–548). İstanbul: TDV İslâm Araştırmaları Merkezi.
- Keleş, E., Yalsızuçanlar, S., Yazıcı, N., Çekin, A., Tektaş, M., Güngör, Z., Dündar, A. & Fidan, H. (2013). Medeniyetin başladığı yer: Cami. Ankara: Diyanet İşleri Başkanlığı.
- Kettânî, M. A. (2003). Hz. Peygamber’in yönetimi: Et-Teratib’ul-idariyye (A. Özel, Çev.). İzmir: PDF: İz.
- Kılıç, M. (2018). Evveliyyâtu Ömer – İlk defa Hz. Ömer tarafından yapılan dini ve sosyal icraatlar. A. Aksu (Ed.), Uluslararası Hz. Ömer Sempozyumu (Cilt 1, ss. 293–305). Sivas: Sivas Cumhuriyet Üniversitesi.
- Koç, H. (2019). Hz. Ömer döneminde (634–644) El-Cezîre’nin fethi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Harran Üniversitesi, Şanlıurfa.
- Koç, M. (2021). Cuma namazının sıhhat şartlarından olan şehir, cami ve izin konularının Osmanlı hukukundaki yeri. Çukurova Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 21(2), 573–597. doi:10.30627/cuilah.1011133
- Koçyiğit, T. (2014). Hulefâ-yı Râşidîn döneminde bayındırlık hizmetleri. İSTEM, 24, 13–41. Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/pub/istem/issue/26551/279608
- Koçyiğit, T. (2018). Bir şehir kurucusu ve bayındırlık faaliyetleri yönüyle Hz. Ömer. A. Aksu (Ed.), Uluslararası Hz. Ömer Sempozyumu (Cilt 2, ss. 207–241). Sivas: Sivas Cumhuriyet Üniversitesi.
- Kurnaz, Ş. (2013). Camilerin toplumsal kimlik ve değerlerin oluşmasındaki rolü (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi, İzmir.
- Kuş, F. (2012). Urfa Ulu Cami. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi (Cilt 42). İstanbul: TDV İslâm Araştırmaları Merkezi.
- Noorulhak, A. J. (2005). İlk fetihlerden Gaznelilerin son dönemine kadar Afganistan’ın İslâmlaşma süreci (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Süleyman Demirel Üniversitesi, Isparta.
- Numani, Ş. (1975a). Bütün yönleriyle Hz. Ömer ve devlet idaresi (Cilt 1) (T. Y. Alp, Çev.). İstanbul: Çağ.
- Önder, A. (2023). Erken dönem Kûfe’de mescidlerin fıkıh tedrisatındaki yeri ve önemi. Tasavvur Tekirdağ İlahiyat Dergisi, 9(1), 113–144. doi:10.47424/tasavvur.1244385
- Öner, A. (2020). Hz. Ömer döneminde şûrâ uygulamaları. EKEV Akademi Dergisi, 84, 1–20. Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/pub/sosekev/issue/71841/1152551
- Öz, Ş. (2017). Mescid/cami. E. Baş (Ed.), İslam kurumları tarihi el kitabı (ss. 255–269). Ankara: Grafiker.
- Özgüdenli, O. G. & Sayan, Y. (2004). Merv. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi (Cilt 29, ss. 221–225). Ankara: TDV İslâm Araştırmaları Merkezi.
- Özsoy, Y. (2022). Hz. Ömer dönemi aile yapısı ve kültürdeki değişim (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi, Ankara.
- Öztürk, A. (2011). Hz. Ömer döneminde Güneydoğu Anadolu’daki fetih hareketleri (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Fırat Üniversitesi, Elazığ.
- Öztürk, M. (2012). İslam hukukunun teşekkülü sürecinde Hz. Ali’nin rolü (Yayımlanmamış doktora tezi). Ankara Üniversitesi, Ankara.
- Parla, C. (2005). Diyarbakır surları ve kent tarihi. ODTÜ Mimarlık Fakültesi Dergisi, 1(22), 57–84. Retrieved from https://www.academia.edu/8871534
- Pırlanta, İ. (2010). Fethinden Sâmânîler dönemi sonuna kadar Nişabur (Yayımlanmamış doktora tezi). Ankara Üniversitesi, Ankara.
- Pilavcı, F. (2021). Râşid halifeler döneminde sosyal değişmeler ve toplumsal etkileri (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Necmettin Erbakan Üniversitesi, Konya.
- Rûdânî, M. (2012). Büyük hadis külliyatı: Cem’ul-fevaid (Cilt 1) (N. Erdoğan, Çev.). İstanbul: İz.
- Sabuncu, Ö. (2021). Hz. Ömer döneminde (634–644) Beytülmakdis’in fethi ve iskân. Journal of Islamicjerusalem Studies, 21(3), 335–352. Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/pub/beytulmakdis/issue/67832/1041697
- Sallabi, A. M. (2018). Dördüncü halife Hz. Ali (ra): Hayatı, şahsiyeti ve dönemi (M. Kasadar, Ed.; Ş. Şenaslan, Çev.). İstanbul: Ravza.
- Sallabi, A. M. (2018). İkinci halife Hz. Ömer (ra) (M. Kasadar, Ed.; M. Akbaş, Çev.). İstanbul: Ravza.
- Sallabi, A. M. (2018). Üçüncü halife Hz. Osman (ra) (M. Kasadar, Ed.; A. Ak, Çev.). İstanbul: Ravza.
- Sarıçam, İ. & Erşahin, S. (2021). İslam medeniyeti tarihi. Ankara: Türkiye Diyanet Vakfı.
- Sari, A. (2012). Medine’de Osmanlı dini imar faaliyetleri: Mescid-i Nebevi örneği (1818–1861) (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Marmara Üniversitesi, İstanbul.
- Sarkoz, B. (2019). Fethinden Emevîlerin sonuna kadar Gazze (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Harran Üniversitesi, Şanlıurfa.
- Seyyid, E. F., Raymond, A., Görgün, H. & Rogers, J. M. (2001). Kahire. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi (Cilt 24, ss. 173–191). İstanbul: TDV İslâm Araştırmaları Merkezi.
- Söylemez, M. M. (2015). Kûfe’nin siyasi tarihi. Ankara: Ankara Okulu.
- Süyûtî, A. (2012). Dürrü’l-mensûr fi’t-tefsîr bil-me’sûr (Cilt 1) (Z. Yıldız, Çev.). İstanbul: Ocak.
- Şâfiî, E. A. M. (2011). el-Umm (Cilt 1) (K. Sağlam, Ed.; M. Özdemir, Çev.). İstanbul: Buruc.
- Şeker, M. (2018). İslam tarihi ve medeniyeti: Raşid halifeler dönemi (Cilt 2). İstanbul: Siyer.
- Şentürk, M. (2023). Kuruluşlarından Hulefâ-yı Râşidîn dönemi sonuna kadar Basra ve Kûfe valileri (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi, Ankara.
- Taberî, E. C. M. (2003). Tarih-i Taberî (Cilt 4) (M. F. Gürtunca, Çev.). İstanbul: Sağlam.
- Tahâvî, E. C. A. (2009). Hadislerle İslâm fıkhı: Şerhu Me’âni’l-Âsâr (Cilt 2) (M. Haberli & M. B. Eryarsoy, Çev.). İstanbul: Kitabi.
- Tan, Z. (2012). Kur’ân’a göre toplumsal farklılıkları bir arada yaşatmada mabetlerin fonksiyonu. Iğdır Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 2, 1–30. Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/pub/igdirsosbilder/issue/66807/1044824
- Tirmizî, E. Î. M. (2004). Sünen-i Tirmizî tercümesi (Cilt 1) (A. Parlıyan, Çev.). Konya: Konya Kitapçılık.
- Tunç, K. (2021). İlk İslam tarihi kaynaklarına göre Diyarbakır’ın fethi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Fırat Üniversitesi, Elazığ.
- Turan, M. (2020). Müfessirlerin “Mescid-i Aksâ” hakkındaki görüşleri: İsrâ Suresi 1. ayetin tefsiri bağlamında. Journal of Islamicjerusalem Studies, 20(3), 297–308. Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/pub/beytulmakdis/issue/59106/808262
- Uluçam, A. (1997). Hama. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi (Cilt 15, ss. 398–399). İstanbul: TDV İslâm Araştırmaları Merkezi.
- Uslu, R. (1997). Horasan tarihi (Yayımlanmamış doktora tezi). Uludağ Üniversitesi, İstanbul.
- Yazıcı, T. & Özel, A. (1995). Emeviyye Camii. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi (Cilt 11, ss. 108–111). İstanbul: TDV İslâm Araştırmaları Merkezi.
- Yıldırım, M. (2019). İlahiyat araştırmaları. Ankara: Akademisyen.
- Yılmaz, A. (2009). Selman el-Farisi’nin hayatı, İslam tarihindeki yeri ve tesirleri (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Selçuk Üniversitesi, Konya.
- Yılmaz, C. (1991). İslam şehirlerinin H. 1–111. (M. VII–IX.) Y.Y. fiziki yapısı (Yayımlanmamış doktora tezi). Ankara Üniversitesi, Ankara.
- Yükselen, A. (2018). Cezîre (Yukarı Mezopotamya)’nin fethedilme süreci (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). İstanbul Üniversitesi, İstanbul.
- Zeydan, C. & Gök, N. (2012). İslam uygarlıkları tarihi (Cilt 1). İstanbul: İletişim.
THE MOSQUE INSTİTUTİON İN EARLY ISLAMİC SOCİETY: THE MULTİFACETED FUNCTİONS OF MOSQUES DURİNG THE RASHİDUN CALİPHATE (10-40/632-661)
Abstract
During the period of the Rightly Guided Caliphs, the first initiative in conquered cities was the establishment of mosques, often through the restoration and conversion of existing religious or political structures. Christian churches, Jewish synagogues, Zoroastrian fire temples, pagan shrines, and even the Sasanian palace were transformed into mosques. Some conversions were voluntary acts of local communities who embraced Islam, while others resulted from agreements with city inhabitants. Mosques quickly became multifunctional centers that extended far beyond worship. They hosted religious preaching and education, functioned as administrative headquarters where courts operated, and provided venues for political and military councils. Markets and bazaars developed around them, turning mosques into the economic and social heart of urban life. The treasury (bayt al-māl) was also located within mosques, further underlining their administrative importance. This study explores the diverse functions of mosques in this period and contributes to the limited research on the subject.
References
- Acar, C. (2020). İlk İslâm fetihleri: Dört halife dönemi fetihlerinin arka planı. Kahramanmaraş: Samer.
- Akbaş, M. (2007). Sahâbenin İslam’ı tebliği (Sûriye bölgesi) (Yayın No. 208891) (Yayımlanmamış doktora tezi). Marmara Üniversitesi, İstanbul.
- Akçakaya, Y. (2022). Tasavvufun ortaya çıkışı bağlamında Ashâb-ı Suffe’nin tasavvuf düşüncesine etkisi (Yayın No. 758319) (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Karabük Üniversitesi, Karabük.
- Akın, A. (2016). Tarihi süreç içinde cami ve fonksiyonları üzerine bir deneme. Hitit Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 15(29), 177–209. doi:10.14395/hititilahiyat.268627
- Akşit, M. E. (2019). Hz. Ömer döneminde eğitim ve öğretim (Yayın No. 587785) (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Necmettin Erbakan Üniversitesi, Konya.
- Akyüzoğlu, İ. (2012). Hz. Muhammed ve Dört Halife döneminde iktidarın meşruiyet kaynakları (Yayın No. 312578) (Yayımlanmamış doktora tezi). Ankara Üniversitesi, Ankara.
- Altun, İ. (2017). Sahabe gözünde Kudüs ve Mescid-i Aksâ. İlahiyat Tetkikleri Dergisi, 47, 153–169. doi:10.29288/ilted.322577
- Atik, Ü. (2022). Ümmü’d-Derdâ es-Suğrâ’nın hayatı ve rivayetleri (Yayın No. 738577) (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Necmettin Erbakan Üniversitesi, Konya.
- Avcı, C. (2002). Kûfe. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi (Cilt 26, ss. 339–342). İstanbul: TDV İslâm Araştırmaları Merkezi.
- Aykon, N. (1994). Anadolu’da gerçekleştirilen ilk İslam fetihleri (Emevi dönemi’nin sonuna kadar) (Yayın No. 30469) (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Selçuk Üniversitesi, Konya.
- Azimli, M. (2005). Halifelik tarihine giriş (Başlangıçtan IX. asra kadar). Konya: Öykü.
- Bal, F. (2015). Arap yarımadasında ticaret: Hz. Peygamber ve Dört Halife dönemi. İstanbul: Beka.
- Balcı, İ. (2006). Hz. Ömer döneminde diplomasi. Ankara: Ankara Okulu.
- Baltacı, C. (2010). İslam medeniyeti tarihi. İstanbul: M.Ü. İlahiyat Fakültesi Vakfı.
- Belâzurî, A. (2013). Fütûhu’l-büldân (M. Fayda, Çev.). İstanbul: Siyer.
- Belâzurî, A. (2020). Ensâbü’l-eşrâf (A. Demircan, Ed.; M. Akbaş & M. K. Yılmaz, Çev.). İstanbul: Türkiye Yazma Eserler Kurumu Başkanlığı.
- Beyazyüz, K. (2015). Mısır’da toplum, sosyo-kültürel ve ekonomik yaşam: Fethinden Emevîler döneminin sonuna kadar (18–132/639–750) (Yayın No. 413786) (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Ankara Üniversitesi, Ankara.
- Bostancı, A., Meydan, H., Zengin, M. & Hendek, A. (2023). Uluslararası değişen dünyada cami ve fonksiyonları sempozyumu. İstanbul: Ravza.
- Bozkurt, N. (1984). Asr-ı Saadet’te mescid ve fonksiyonları (Yayın No. 235770) (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Marmara Üniversitesi, İstanbul.
- Bozkurt, N. (2004). Mescid-i Aksâ. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi (Cilt 29, ss. 268–271). İstanbul: TDV İslâm Araştırmaları Merkezi.
- Bozkurt, N. & Küçükaşçı, M. S. (2004). Mescid-i Haram. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi (Cilt 29, ss. 273–277). İstanbul: TDV İslâm Araştırmaları Merkezi.
- Buhârî, M. (2005). Edebu’l-mufred (R. Pehlivan, Çev.). İstanbul: Motif.
- Cevdet Paşa, A. (1981). Peygamberler ve halifeler tarihi (M. M. Bozkurt, Ed.). İstanbul: Çile.
- Dârimî, A. (1994). Sünen-i Dârîmî (H. H. Maden, Ed.; A. Aydınlı, Çev.). İstanbul: Madve.
- Duman, E. (2008). Azerbaycan’a yönelik ilk İslami fetihler (Yayın No. 235770) (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Atatürk Üniversitesi, Erzurum.
- Dündar, M. (1999). Hulefâ-i Râşidîn döneminde eğitim ve öğretim (Yayın No. 87748) (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Yüzüncü Yıl Üniversitesi, Van.
- Ebû Ubeyd, K. (1981). Kitâbü’l-emvâl (C. Saylık, Çev.). İstanbul: Düşünce.
- Ece, A. (2017). Câbir b. Abdullah’ın hayatı ve hadis rivayeti. FSM İlmi Araştırmalar İnsan ve Toplum Bilimleri Dergisi, 9, 145–194. doi:10.16947/fsmia.323358
- Ekinci, E. B. (2006). İslam hukuku tarihi. İstanbul: Arı Sanat.
- Erdem, E. & Şahin, H. (2020). Cami ve ilim. Ankara: Diyanet İşleri Başkanlığı.
- Fayda, M. (2019). Hz. Ömer zamanı’nda gayrı Müslimler. İstanbul: M.Ü. İlahiyat Fakültesi Vakfı.
- Fayda, M. & Koçak, M. (2007). Ömer. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi (Cilt 34, ss. 44–53). İstanbul: TDV İslâm Araştırmaları Merkezi.
- Gazzâlî, E. H. M. (2002). İhyau ulumi’d-din (Cilt 1) (A. Serdaroğlu, Çev.). İstanbul: Bedir.
- Gazzâlî, E. H. M. (2019). İhyau ulumi’d-din (Cilt 6) (S. Önlüer, Ed.). İstanbul: Semerkand Basım Yayım Dağıtım.
- Gök, M. (2017). İslâm tarih ve medeniyetinde İskenderiye şehri (fethinden Emevîlerin sonuna kadar) (Yayımlanmamış doktora tezi). Necmettin Erbakan Üniversitesi, Konya.
- Gökalp, H. (2019). Irak’ın fethi ve İslâmlaşma süreci (Hulefâ-i Râşidîn dönemi) (Yayımlanmamış doktora tezi). Necmettin Erbakan Üniversitesi, Konya.
- Güzel, A. (2018). Hz. Ömer’in Râşid halifelerle ilişkilerine dair bazı mülâhazalar. A. Aksu (Ed.), Uluslararası Hz. Ömer Sempozyumu (Cilt 2, ss. 11–41). Sivas: Sivas Cumhuriyet Üniversitesi.
- Hamidullah, M. (2019). İslam peygamberi (M. Yazgan, Çev.). Ankara: Beyan.
- Havva, S. (1991). el-Esas fi’s Sünne - Siyretü’n-Nebeviyye (Cilt 5) (A. A. Ural, O. Aktepe, M. A. Varol, H. A. Özdemir & R. Çetintaş, Çev.). İstanbul: Aksa.
- Hıdır, Ö. (2018). Hz. Ömer'in geçmiş din ve kültürlere yönelik tutumu. A. Aksu (Ed.), Uluslararası Hz. Ömer Sempozyumu (Cilt 3, ss. 517–535). Sivas: Sivas Cumhuriyet Üniversitesi.
- İbnü’l-Esîr, İ. (1991). el-Kamil fit-Tarih (Cilt 3) (B. Eryarsoy, Çev.). İstanbul: Bahar.
- İbnü’l-Esîr, İ. (2008). Câmiu’l-usûl (Cilt 1) (K. Sandıkçı & M. Koçak, Çev.). İstanbul: Eser Neşriyat.
- İbn Hibbân, M. (2012). Mevaridu’z-zam’an ila zevaidi İbn Hibbân (Cilt 1) (H. Akın, Çev.). İstanbul: Ocak.
- İbn Hibbân, M. (2017). es-Sîretü’n-nebeviyye ve ahbâru’l-hulefâ (H. Bekiroğlu, Çev.). Ankara: Ankara Okulu.
- İbn Kesîr, İ. İ. (1993). Hadislerle Kur’an-ı Kerim tefsiri (Cilt 2) (B. Karlığa & B. Çetiner, Çev.). İstanbul: Çağrı.
- İbn Kesîr, İ. İ. (1994). el-Bidâye ve’n-nihâye (Cilt 5) (M. Keskin, Çev.). İstanbul: Çağ.
- İbni Sa‘d, M. (2020). Kitâbü’t-tabakâti’l-kebîr (Cilt 6) (A. Demircan, Ed.; A. Yıldız, H. Akdemir, A. Erdoğan, M. K. Yılmaz & V. Kasar, Çev.). İstanbul: Siyer.
- İpek, A. (1999). İlk İslami dönemde Azerbaycan (632–750) (Yayımlanmamış doktora tezi). İstanbul Üniversitesi, İstanbul.
- Kaya, M. (2015). Hz. Ömer (r.a)’den 111 hayat ölçüsü. İstanbul: Erkam.
- Kazıcı, Z., Ayhan, H., Görgün, H., Freitag, U., Butrus, E. M., Boynukalın, E., Sapan, S., Derradj, M., Buvanu, İ., Birışık, A., Rızvi, S. A. A. & Göksoy, İ. H. (2010). Tâlim ve terbiye. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi (Cilt 39, ss. 515–548). İstanbul: TDV İslâm Araştırmaları Merkezi.
- Keleş, E., Yalsızuçanlar, S., Yazıcı, N., Çekin, A., Tektaş, M., Güngör, Z., Dündar, A. & Fidan, H. (2013). Medeniyetin başladığı yer: Cami. Ankara: Diyanet İşleri Başkanlığı.
- Kettânî, M. A. (2003). Hz. Peygamber’in yönetimi: Et-Teratib’ul-idariyye (A. Özel, Çev.). İzmir: PDF: İz.
- Kılıç, M. (2018). Evveliyyâtu Ömer – İlk defa Hz. Ömer tarafından yapılan dini ve sosyal icraatlar. A. Aksu (Ed.), Uluslararası Hz. Ömer Sempozyumu (Cilt 1, ss. 293–305). Sivas: Sivas Cumhuriyet Üniversitesi.
- Koç, H. (2019). Hz. Ömer döneminde (634–644) El-Cezîre’nin fethi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Harran Üniversitesi, Şanlıurfa.
- Koç, M. (2021). Cuma namazının sıhhat şartlarından olan şehir, cami ve izin konularının Osmanlı hukukundaki yeri. Çukurova Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 21(2), 573–597. doi:10.30627/cuilah.1011133
- Koçyiğit, T. (2014). Hulefâ-yı Râşidîn döneminde bayındırlık hizmetleri. İSTEM, 24, 13–41. Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/pub/istem/issue/26551/279608
- Koçyiğit, T. (2018). Bir şehir kurucusu ve bayındırlık faaliyetleri yönüyle Hz. Ömer. A. Aksu (Ed.), Uluslararası Hz. Ömer Sempozyumu (Cilt 2, ss. 207–241). Sivas: Sivas Cumhuriyet Üniversitesi.
- Kurnaz, Ş. (2013). Camilerin toplumsal kimlik ve değerlerin oluşmasındaki rolü (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi, İzmir.
- Kuş, F. (2012). Urfa Ulu Cami. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi (Cilt 42). İstanbul: TDV İslâm Araştırmaları Merkezi.
- Noorulhak, A. J. (2005). İlk fetihlerden Gaznelilerin son dönemine kadar Afganistan’ın İslâmlaşma süreci (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Süleyman Demirel Üniversitesi, Isparta.
- Numani, Ş. (1975a). Bütün yönleriyle Hz. Ömer ve devlet idaresi (Cilt 1) (T. Y. Alp, Çev.). İstanbul: Çağ.
- Önder, A. (2023). Erken dönem Kûfe’de mescidlerin fıkıh tedrisatındaki yeri ve önemi. Tasavvur Tekirdağ İlahiyat Dergisi, 9(1), 113–144. doi:10.47424/tasavvur.1244385
- Öner, A. (2020). Hz. Ömer döneminde şûrâ uygulamaları. EKEV Akademi Dergisi, 84, 1–20. Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/pub/sosekev/issue/71841/1152551
- Öz, Ş. (2017). Mescid/cami. E. Baş (Ed.), İslam kurumları tarihi el kitabı (ss. 255–269). Ankara: Grafiker.
- Özgüdenli, O. G. & Sayan, Y. (2004). Merv. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi (Cilt 29, ss. 221–225). Ankara: TDV İslâm Araştırmaları Merkezi.
- Özsoy, Y. (2022). Hz. Ömer dönemi aile yapısı ve kültürdeki değişim (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi, Ankara.
- Öztürk, A. (2011). Hz. Ömer döneminde Güneydoğu Anadolu’daki fetih hareketleri (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Fırat Üniversitesi, Elazığ.
- Öztürk, M. (2012). İslam hukukunun teşekkülü sürecinde Hz. Ali’nin rolü (Yayımlanmamış doktora tezi). Ankara Üniversitesi, Ankara.
- Parla, C. (2005). Diyarbakır surları ve kent tarihi. ODTÜ Mimarlık Fakültesi Dergisi, 1(22), 57–84. Retrieved from https://www.academia.edu/8871534
- Pırlanta, İ. (2010). Fethinden Sâmânîler dönemi sonuna kadar Nişabur (Yayımlanmamış doktora tezi). Ankara Üniversitesi, Ankara.
- Pilavcı, F. (2021). Râşid halifeler döneminde sosyal değişmeler ve toplumsal etkileri (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Necmettin Erbakan Üniversitesi, Konya.
- Rûdânî, M. (2012). Büyük hadis külliyatı: Cem’ul-fevaid (Cilt 1) (N. Erdoğan, Çev.). İstanbul: İz.
- Sabuncu, Ö. (2021). Hz. Ömer döneminde (634–644) Beytülmakdis’in fethi ve iskân. Journal of Islamicjerusalem Studies, 21(3), 335–352. Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/pub/beytulmakdis/issue/67832/1041697
- Sallabi, A. M. (2018). Dördüncü halife Hz. Ali (ra): Hayatı, şahsiyeti ve dönemi (M. Kasadar, Ed.; Ş. Şenaslan, Çev.). İstanbul: Ravza.
- Sallabi, A. M. (2018). İkinci halife Hz. Ömer (ra) (M. Kasadar, Ed.; M. Akbaş, Çev.). İstanbul: Ravza.
- Sallabi, A. M. (2018). Üçüncü halife Hz. Osman (ra) (M. Kasadar, Ed.; A. Ak, Çev.). İstanbul: Ravza.
- Sarıçam, İ. & Erşahin, S. (2021). İslam medeniyeti tarihi. Ankara: Türkiye Diyanet Vakfı.
- Sari, A. (2012). Medine’de Osmanlı dini imar faaliyetleri: Mescid-i Nebevi örneği (1818–1861) (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Marmara Üniversitesi, İstanbul.
- Sarkoz, B. (2019). Fethinden Emevîlerin sonuna kadar Gazze (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Harran Üniversitesi, Şanlıurfa.
- Seyyid, E. F., Raymond, A., Görgün, H. & Rogers, J. M. (2001). Kahire. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi (Cilt 24, ss. 173–191). İstanbul: TDV İslâm Araştırmaları Merkezi.
- Söylemez, M. M. (2015). Kûfe’nin siyasi tarihi. Ankara: Ankara Okulu.
- Süyûtî, A. (2012). Dürrü’l-mensûr fi’t-tefsîr bil-me’sûr (Cilt 1) (Z. Yıldız, Çev.). İstanbul: Ocak.
- Şâfiî, E. A. M. (2011). el-Umm (Cilt 1) (K. Sağlam, Ed.; M. Özdemir, Çev.). İstanbul: Buruc.
- Şeker, M. (2018). İslam tarihi ve medeniyeti: Raşid halifeler dönemi (Cilt 2). İstanbul: Siyer.
- Şentürk, M. (2023). Kuruluşlarından Hulefâ-yı Râşidîn dönemi sonuna kadar Basra ve Kûfe valileri (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi, Ankara.
- Taberî, E. C. M. (2003). Tarih-i Taberî (Cilt 4) (M. F. Gürtunca, Çev.). İstanbul: Sağlam.
- Tahâvî, E. C. A. (2009). Hadislerle İslâm fıkhı: Şerhu Me’âni’l-Âsâr (Cilt 2) (M. Haberli & M. B. Eryarsoy, Çev.). İstanbul: Kitabi.
- Tan, Z. (2012). Kur’ân’a göre toplumsal farklılıkları bir arada yaşatmada mabetlerin fonksiyonu. Iğdır Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 2, 1–30. Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/pub/igdirsosbilder/issue/66807/1044824
- Tirmizî, E. Î. M. (2004). Sünen-i Tirmizî tercümesi (Cilt 1) (A. Parlıyan, Çev.). Konya: Konya Kitapçılık.
- Tunç, K. (2021). İlk İslam tarihi kaynaklarına göre Diyarbakır’ın fethi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Fırat Üniversitesi, Elazığ.
- Turan, M. (2020). Müfessirlerin “Mescid-i Aksâ” hakkındaki görüşleri: İsrâ Suresi 1. ayetin tefsiri bağlamında. Journal of Islamicjerusalem Studies, 20(3), 297–308. Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/pub/beytulmakdis/issue/59106/808262
- Uluçam, A. (1997). Hama. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi (Cilt 15, ss. 398–399). İstanbul: TDV İslâm Araştırmaları Merkezi.
- Uslu, R. (1997). Horasan tarihi (Yayımlanmamış doktora tezi). Uludağ Üniversitesi, İstanbul.
- Yazıcı, T. & Özel, A. (1995). Emeviyye Camii. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi (Cilt 11, ss. 108–111). İstanbul: TDV İslâm Araştırmaları Merkezi.
- Yıldırım, M. (2019). İlahiyat araştırmaları. Ankara: Akademisyen.
- Yılmaz, A. (2009). Selman el-Farisi’nin hayatı, İslam tarihindeki yeri ve tesirleri (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Selçuk Üniversitesi, Konya.
- Yılmaz, C. (1991). İslam şehirlerinin H. 1–111. (M. VII–IX.) Y.Y. fiziki yapısı (Yayımlanmamış doktora tezi). Ankara Üniversitesi, Ankara.
- Yükselen, A. (2018). Cezîre (Yukarı Mezopotamya)’nin fethedilme süreci (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). İstanbul Üniversitesi, İstanbul.
- Zeydan, C. & Gök, N. (2012). İslam uygarlıkları tarihi (Cilt 1). İstanbul: İletişim.
Abstract
References
- Acar, C. (2020). İlk İslâm fetihleri: Dört halife dönemi fetihlerinin arka planı. Kahramanmaraş: Samer.
- Akbaş, M. (2007). Sahâbenin İslam’ı tebliği (Sûriye bölgesi) (Yayın No. 208891) (Yayımlanmamış doktora tezi). Marmara Üniversitesi, İstanbul.
- Akçakaya, Y. (2022). Tasavvufun ortaya çıkışı bağlamında Ashâb-ı Suffe’nin tasavvuf düşüncesine etkisi (Yayın No. 758319) (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Karabük Üniversitesi, Karabük.
- Akın, A. (2016). Tarihi süreç içinde cami ve fonksiyonları üzerine bir deneme. Hitit Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 15(29), 177–209. doi:10.14395/hititilahiyat.268627
- Akşit, M. E. (2019). Hz. Ömer döneminde eğitim ve öğretim (Yayın No. 587785) (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Necmettin Erbakan Üniversitesi, Konya.
- Akyüzoğlu, İ. (2012). Hz. Muhammed ve Dört Halife döneminde iktidarın meşruiyet kaynakları (Yayın No. 312578) (Yayımlanmamış doktora tezi). Ankara Üniversitesi, Ankara.
- Altun, İ. (2017). Sahabe gözünde Kudüs ve Mescid-i Aksâ. İlahiyat Tetkikleri Dergisi, 47, 153–169. doi:10.29288/ilted.322577
- Atik, Ü. (2022). Ümmü’d-Derdâ es-Suğrâ’nın hayatı ve rivayetleri (Yayın No. 738577) (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Necmettin Erbakan Üniversitesi, Konya.
- Avcı, C. (2002). Kûfe. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi (Cilt 26, ss. 339–342). İstanbul: TDV İslâm Araştırmaları Merkezi.
- Aykon, N. (1994). Anadolu’da gerçekleştirilen ilk İslam fetihleri (Emevi dönemi’nin sonuna kadar) (Yayın No. 30469) (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Selçuk Üniversitesi, Konya.
- Azimli, M. (2005). Halifelik tarihine giriş (Başlangıçtan IX. asra kadar). Konya: Öykü.
- Bal, F. (2015). Arap yarımadasında ticaret: Hz. Peygamber ve Dört Halife dönemi. İstanbul: Beka.
- Balcı, İ. (2006). Hz. Ömer döneminde diplomasi. Ankara: Ankara Okulu.
- Baltacı, C. (2010). İslam medeniyeti tarihi. İstanbul: M.Ü. İlahiyat Fakültesi Vakfı.
- Belâzurî, A. (2013). Fütûhu’l-büldân (M. Fayda, Çev.). İstanbul: Siyer.
- Belâzurî, A. (2020). Ensâbü’l-eşrâf (A. Demircan, Ed.; M. Akbaş & M. K. Yılmaz, Çev.). İstanbul: Türkiye Yazma Eserler Kurumu Başkanlığı.
- Beyazyüz, K. (2015). Mısır’da toplum, sosyo-kültürel ve ekonomik yaşam: Fethinden Emevîler döneminin sonuna kadar (18–132/639–750) (Yayın No. 413786) (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Ankara Üniversitesi, Ankara.
- Bostancı, A., Meydan, H., Zengin, M. & Hendek, A. (2023). Uluslararası değişen dünyada cami ve fonksiyonları sempozyumu. İstanbul: Ravza.
- Bozkurt, N. (1984). Asr-ı Saadet’te mescid ve fonksiyonları (Yayın No. 235770) (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Marmara Üniversitesi, İstanbul.
- Bozkurt, N. (2004). Mescid-i Aksâ. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi (Cilt 29, ss. 268–271). İstanbul: TDV İslâm Araştırmaları Merkezi.
- Bozkurt, N. & Küçükaşçı, M. S. (2004). Mescid-i Haram. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi (Cilt 29, ss. 273–277). İstanbul: TDV İslâm Araştırmaları Merkezi.
- Buhârî, M. (2005). Edebu’l-mufred (R. Pehlivan, Çev.). İstanbul: Motif.
- Cevdet Paşa, A. (1981). Peygamberler ve halifeler tarihi (M. M. Bozkurt, Ed.). İstanbul: Çile.
- Dârimî, A. (1994). Sünen-i Dârîmî (H. H. Maden, Ed.; A. Aydınlı, Çev.). İstanbul: Madve.
- Duman, E. (2008). Azerbaycan’a yönelik ilk İslami fetihler (Yayın No. 235770) (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Atatürk Üniversitesi, Erzurum.
- Dündar, M. (1999). Hulefâ-i Râşidîn döneminde eğitim ve öğretim (Yayın No. 87748) (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Yüzüncü Yıl Üniversitesi, Van.
- Ebû Ubeyd, K. (1981). Kitâbü’l-emvâl (C. Saylık, Çev.). İstanbul: Düşünce.
- Ece, A. (2017). Câbir b. Abdullah’ın hayatı ve hadis rivayeti. FSM İlmi Araştırmalar İnsan ve Toplum Bilimleri Dergisi, 9, 145–194. doi:10.16947/fsmia.323358
- Ekinci, E. B. (2006). İslam hukuku tarihi. İstanbul: Arı Sanat.
- Erdem, E. & Şahin, H. (2020). Cami ve ilim. Ankara: Diyanet İşleri Başkanlığı.
- Fayda, M. (2019). Hz. Ömer zamanı’nda gayrı Müslimler. İstanbul: M.Ü. İlahiyat Fakültesi Vakfı.
- Fayda, M. & Koçak, M. (2007). Ömer. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi (Cilt 34, ss. 44–53). İstanbul: TDV İslâm Araştırmaları Merkezi.
- Gazzâlî, E. H. M. (2002). İhyau ulumi’d-din (Cilt 1) (A. Serdaroğlu, Çev.). İstanbul: Bedir.
- Gazzâlî, E. H. M. (2019). İhyau ulumi’d-din (Cilt 6) (S. Önlüer, Ed.). İstanbul: Semerkand Basım Yayım Dağıtım.
- Gök, M. (2017). İslâm tarih ve medeniyetinde İskenderiye şehri (fethinden Emevîlerin sonuna kadar) (Yayımlanmamış doktora tezi). Necmettin Erbakan Üniversitesi, Konya.
- Gökalp, H. (2019). Irak’ın fethi ve İslâmlaşma süreci (Hulefâ-i Râşidîn dönemi) (Yayımlanmamış doktora tezi). Necmettin Erbakan Üniversitesi, Konya.
- Güzel, A. (2018). Hz. Ömer’in Râşid halifelerle ilişkilerine dair bazı mülâhazalar. A. Aksu (Ed.), Uluslararası Hz. Ömer Sempozyumu (Cilt 2, ss. 11–41). Sivas: Sivas Cumhuriyet Üniversitesi.
- Hamidullah, M. (2019). İslam peygamberi (M. Yazgan, Çev.). Ankara: Beyan.
- Havva, S. (1991). el-Esas fi’s Sünne - Siyretü’n-Nebeviyye (Cilt 5) (A. A. Ural, O. Aktepe, M. A. Varol, H. A. Özdemir & R. Çetintaş, Çev.). İstanbul: Aksa.
- Hıdır, Ö. (2018). Hz. Ömer'in geçmiş din ve kültürlere yönelik tutumu. A. Aksu (Ed.), Uluslararası Hz. Ömer Sempozyumu (Cilt 3, ss. 517–535). Sivas: Sivas Cumhuriyet Üniversitesi.
- İbnü’l-Esîr, İ. (1991). el-Kamil fit-Tarih (Cilt 3) (B. Eryarsoy, Çev.). İstanbul: Bahar.
- İbnü’l-Esîr, İ. (2008). Câmiu’l-usûl (Cilt 1) (K. Sandıkçı & M. Koçak, Çev.). İstanbul: Eser Neşriyat.
- İbn Hibbân, M. (2012). Mevaridu’z-zam’an ila zevaidi İbn Hibbân (Cilt 1) (H. Akın, Çev.). İstanbul: Ocak.
- İbn Hibbân, M. (2017). es-Sîretü’n-nebeviyye ve ahbâru’l-hulefâ (H. Bekiroğlu, Çev.). Ankara: Ankara Okulu.
- İbn Kesîr, İ. İ. (1993). Hadislerle Kur’an-ı Kerim tefsiri (Cilt 2) (B. Karlığa & B. Çetiner, Çev.). İstanbul: Çağrı.
- İbn Kesîr, İ. İ. (1994). el-Bidâye ve’n-nihâye (Cilt 5) (M. Keskin, Çev.). İstanbul: Çağ.
- İbni Sa‘d, M. (2020). Kitâbü’t-tabakâti’l-kebîr (Cilt 6) (A. Demircan, Ed.; A. Yıldız, H. Akdemir, A. Erdoğan, M. K. Yılmaz & V. Kasar, Çev.). İstanbul: Siyer.
- İpek, A. (1999). İlk İslami dönemde Azerbaycan (632–750) (Yayımlanmamış doktora tezi). İstanbul Üniversitesi, İstanbul.
- Kaya, M. (2015). Hz. Ömer (r.a)’den 111 hayat ölçüsü. İstanbul: Erkam.
- Kazıcı, Z., Ayhan, H., Görgün, H., Freitag, U., Butrus, E. M., Boynukalın, E., Sapan, S., Derradj, M., Buvanu, İ., Birışık, A., Rızvi, S. A. A. & Göksoy, İ. H. (2010). Tâlim ve terbiye. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi (Cilt 39, ss. 515–548). İstanbul: TDV İslâm Araştırmaları Merkezi.
- Keleş, E., Yalsızuçanlar, S., Yazıcı, N., Çekin, A., Tektaş, M., Güngör, Z., Dündar, A. & Fidan, H. (2013). Medeniyetin başladığı yer: Cami. Ankara: Diyanet İşleri Başkanlığı.
- Kettânî, M. A. (2003). Hz. Peygamber’in yönetimi: Et-Teratib’ul-idariyye (A. Özel, Çev.). İzmir: PDF: İz.
- Kılıç, M. (2018). Evveliyyâtu Ömer – İlk defa Hz. Ömer tarafından yapılan dini ve sosyal icraatlar. A. Aksu (Ed.), Uluslararası Hz. Ömer Sempozyumu (Cilt 1, ss. 293–305). Sivas: Sivas Cumhuriyet Üniversitesi.
- Koç, H. (2019). Hz. Ömer döneminde (634–644) El-Cezîre’nin fethi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Harran Üniversitesi, Şanlıurfa.
- Koç, M. (2021). Cuma namazının sıhhat şartlarından olan şehir, cami ve izin konularının Osmanlı hukukundaki yeri. Çukurova Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 21(2), 573–597. doi:10.30627/cuilah.1011133
- Koçyiğit, T. (2014). Hulefâ-yı Râşidîn döneminde bayındırlık hizmetleri. İSTEM, 24, 13–41. Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/pub/istem/issue/26551/279608
- Koçyiğit, T. (2018). Bir şehir kurucusu ve bayındırlık faaliyetleri yönüyle Hz. Ömer. A. Aksu (Ed.), Uluslararası Hz. Ömer Sempozyumu (Cilt 2, ss. 207–241). Sivas: Sivas Cumhuriyet Üniversitesi.
- Kurnaz, Ş. (2013). Camilerin toplumsal kimlik ve değerlerin oluşmasındaki rolü (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi, İzmir.
- Kuş, F. (2012). Urfa Ulu Cami. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi (Cilt 42). İstanbul: TDV İslâm Araştırmaları Merkezi.
- Noorulhak, A. J. (2005). İlk fetihlerden Gaznelilerin son dönemine kadar Afganistan’ın İslâmlaşma süreci (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Süleyman Demirel Üniversitesi, Isparta.
- Numani, Ş. (1975a). Bütün yönleriyle Hz. Ömer ve devlet idaresi (Cilt 1) (T. Y. Alp, Çev.). İstanbul: Çağ.
- Önder, A. (2023). Erken dönem Kûfe’de mescidlerin fıkıh tedrisatındaki yeri ve önemi. Tasavvur Tekirdağ İlahiyat Dergisi, 9(1), 113–144. doi:10.47424/tasavvur.1244385
- Öner, A. (2020). Hz. Ömer döneminde şûrâ uygulamaları. EKEV Akademi Dergisi, 84, 1–20. Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/pub/sosekev/issue/71841/1152551
- Öz, Ş. (2017). Mescid/cami. E. Baş (Ed.), İslam kurumları tarihi el kitabı (ss. 255–269). Ankara: Grafiker.
- Özgüdenli, O. G. & Sayan, Y. (2004). Merv. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi (Cilt 29, ss. 221–225). Ankara: TDV İslâm Araştırmaları Merkezi.
- Özsoy, Y. (2022). Hz. Ömer dönemi aile yapısı ve kültürdeki değişim (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi, Ankara.
- Öztürk, A. (2011). Hz. Ömer döneminde Güneydoğu Anadolu’daki fetih hareketleri (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Fırat Üniversitesi, Elazığ.
- Öztürk, M. (2012). İslam hukukunun teşekkülü sürecinde Hz. Ali’nin rolü (Yayımlanmamış doktora tezi). Ankara Üniversitesi, Ankara.
- Parla, C. (2005). Diyarbakır surları ve kent tarihi. ODTÜ Mimarlık Fakültesi Dergisi, 1(22), 57–84. Retrieved from https://www.academia.edu/8871534
- Pırlanta, İ. (2010). Fethinden Sâmânîler dönemi sonuna kadar Nişabur (Yayımlanmamış doktora tezi). Ankara Üniversitesi, Ankara.
- Pilavcı, F. (2021). Râşid halifeler döneminde sosyal değişmeler ve toplumsal etkileri (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Necmettin Erbakan Üniversitesi, Konya.
- Rûdânî, M. (2012). Büyük hadis külliyatı: Cem’ul-fevaid (Cilt 1) (N. Erdoğan, Çev.). İstanbul: İz.
- Sabuncu, Ö. (2021). Hz. Ömer döneminde (634–644) Beytülmakdis’in fethi ve iskân. Journal of Islamicjerusalem Studies, 21(3), 335–352. Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/pub/beytulmakdis/issue/67832/1041697
- Sallabi, A. M. (2018). Dördüncü halife Hz. Ali (ra): Hayatı, şahsiyeti ve dönemi (M. Kasadar, Ed.; Ş. Şenaslan, Çev.). İstanbul: Ravza.
- Sallabi, A. M. (2018). İkinci halife Hz. Ömer (ra) (M. Kasadar, Ed.; M. Akbaş, Çev.). İstanbul: Ravza.
- Sallabi, A. M. (2018). Üçüncü halife Hz. Osman (ra) (M. Kasadar, Ed.; A. Ak, Çev.). İstanbul: Ravza.
- Sarıçam, İ. & Erşahin, S. (2021). İslam medeniyeti tarihi. Ankara: Türkiye Diyanet Vakfı.
- Sari, A. (2012). Medine’de Osmanlı dini imar faaliyetleri: Mescid-i Nebevi örneği (1818–1861) (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Marmara Üniversitesi, İstanbul.
- Sarkoz, B. (2019). Fethinden Emevîlerin sonuna kadar Gazze (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Harran Üniversitesi, Şanlıurfa.
- Seyyid, E. F., Raymond, A., Görgün, H. & Rogers, J. M. (2001). Kahire. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi (Cilt 24, ss. 173–191). İstanbul: TDV İslâm Araştırmaları Merkezi.
- Söylemez, M. M. (2015). Kûfe’nin siyasi tarihi. Ankara: Ankara Okulu.
- Süyûtî, A. (2012). Dürrü’l-mensûr fi’t-tefsîr bil-me’sûr (Cilt 1) (Z. Yıldız, Çev.). İstanbul: Ocak.
- Şâfiî, E. A. M. (2011). el-Umm (Cilt 1) (K. Sağlam, Ed.; M. Özdemir, Çev.). İstanbul: Buruc.
- Şeker, M. (2018). İslam tarihi ve medeniyeti: Raşid halifeler dönemi (Cilt 2). İstanbul: Siyer.
- Şentürk, M. (2023). Kuruluşlarından Hulefâ-yı Râşidîn dönemi sonuna kadar Basra ve Kûfe valileri (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi, Ankara.
- Taberî, E. C. M. (2003). Tarih-i Taberî (Cilt 4) (M. F. Gürtunca, Çev.). İstanbul: Sağlam.
- Tahâvî, E. C. A. (2009). Hadislerle İslâm fıkhı: Şerhu Me’âni’l-Âsâr (Cilt 2) (M. Haberli & M. B. Eryarsoy, Çev.). İstanbul: Kitabi.
- Tan, Z. (2012). Kur’ân’a göre toplumsal farklılıkları bir arada yaşatmada mabetlerin fonksiyonu. Iğdır Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 2, 1–30. Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/pub/igdirsosbilder/issue/66807/1044824
- Tirmizî, E. Î. M. (2004). Sünen-i Tirmizî tercümesi (Cilt 1) (A. Parlıyan, Çev.). Konya: Konya Kitapçılık.
- Tunç, K. (2021). İlk İslam tarihi kaynaklarına göre Diyarbakır’ın fethi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Fırat Üniversitesi, Elazığ.
- Turan, M. (2020). Müfessirlerin “Mescid-i Aksâ” hakkındaki görüşleri: İsrâ Suresi 1. ayetin tefsiri bağlamında. Journal of Islamicjerusalem Studies, 20(3), 297–308. Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/pub/beytulmakdis/issue/59106/808262
- Uluçam, A. (1997). Hama. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi (Cilt 15, ss. 398–399). İstanbul: TDV İslâm Araştırmaları Merkezi.
- Uslu, R. (1997). Horasan tarihi (Yayımlanmamış doktora tezi). Uludağ Üniversitesi, İstanbul.
- Yazıcı, T. & Özel, A. (1995). Emeviyye Camii. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi (Cilt 11, ss. 108–111). İstanbul: TDV İslâm Araştırmaları Merkezi.
- Yıldırım, M. (2019). İlahiyat araştırmaları. Ankara: Akademisyen.
- Yılmaz, A. (2009). Selman el-Farisi’nin hayatı, İslam tarihindeki yeri ve tesirleri (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Selçuk Üniversitesi, Konya.
- Yılmaz, C. (1991). İslam şehirlerinin H. 1–111. (M. VII–IX.) Y.Y. fiziki yapısı (Yayımlanmamış doktora tezi). Ankara Üniversitesi, Ankara.
- Yükselen, A. (2018). Cezîre (Yukarı Mezopotamya)’nin fethedilme süreci (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). İstanbul Üniversitesi, İstanbul.
- Zeydan, C. & Gök, N. (2012). İslam uygarlıkları tarihi (Cilt 1). İstanbul: İletişim.
Details
| Primary Language | Turkish |
|---|---|
| Subjects | History of Islam |
| Journal Section | Research Article |
| Authors | |
| Submission Date | October 27, 2025 |
| Acceptance Date | December 30, 2025 |
| Early Pub Date | December 31, 2025 |
| Publication Date | December 31, 2025 |
| Published in Issue | Year 2025 Issue: Advanced Online Publication |
Aim & Scope
Dergimiz bilimsel yayın faaliyetlerinde özellikle sosyal ve beşeri bilimler alanında yapılan akademik çalışmaları bilim dünyasına sunmayı amaçlamaktadır.
Dergimiz sosyal ve beşeri bilimler ana başlığı altında siyaset bilimi ve kamu yönetimi, hukuk, sosyoloji, edebiyat, felsefe, tarih, coğrafya, ilahiyat, psikoloji, iktisat, işletme, turizm, sanat tarihi ve arkeoloji ve benzeri bilim dallarında yapılan akademik çalışmaları kapsamaktadır. Ayrıca dergimizde Türkçe dışında Arapça ve İngilizce dillerinde de makale yazımı imkanı bulunmaktadır.
Author Guidelines
Batı Karadeniz Akademisyenler Derneği tarafından yayınlanan USOBED (Uluslararası Batı Karadeniz Sosyal ve Beşeri Bilimler Dergisi) (International Journal of Western Black Sea Social and Humanities Sciences) Dergisi 2017 yılından itibaren; İktisat, İşletme, Maliye, Siyaset Bilimi, Kamu Yönetimi, Uluslararası İlişkiler, Çalışma Ekonomisi, Endüstri İlişkileri, Tarih, Felsefe, Psikoloji, Sosyoloji, İslami İlimler, Coğrafya gibi sosyal ve beşeri bilim alanlarında yayın hayatını sürdürmektedir.
Hakemli bir dergi olup, Haziran ve Aralık aylarında yılda iki kez yayınlanmaktadır. Editörlüğümüze gelen makaleler, bir ön incelemeden sonra Hakem Kurulu içerisinde konunun uzmanı olan iki, gerektiğinde üç hakemin değerlendirmesinden geçmektedir.
Dergimizin yayınlanması arzu edilen çalışmaların aşağıda belirtilen yazım kurallarına ve diğer koşullara uygun bir şekilde editörlüğümüze ulaştırılması gerekmektedir.
Makalede yazarı veya yazarları tanıtıcı bilgiler yazının başlığından sonra Unvan, adı /adları, görev yeri/yerleri, e-posta gibi bilgiler verilmelidir. Bu bilgiler tam metin dosyasında değil ayrı bir dosya olarak başlık sayfasında belirtilmelidir. Bu bilgilerin dergipark sistemine de doğru yüklenmesi gerekmektedir. Yazı, birden fazla yazarlı ise makale yükleme basamağının ilgili bölümünde "yazar ekle" butonuna tıklayarak diğer yazarı/yazarları da eklemeyi unutmayınız.
Dergiye ancak başka bir yerde yayınlanmamış veya halen yayınlanmak üzere değerlendirme sürecinde olmayan yazılar gönderilebilir. Hakem değerlendirme süreci sonunda yazı yayına kabul edilirse, yazının tüm yayın hakları USOBED Dergisi’ne aittir.
USOBED Dergisi'ne gönderilen aday makalenin değerlendirme basamağındaki her işlem, yazarlara e-posta ile iletilmektedir. Ancak sistem üzerinden gönderilen bazı mesajlar, yazarın e-posta sunucusu tarafından engellenmekte veya spam klasörüne atılmaktadır. Bu durumda da raporların veya düzeltme isteklerinin yazara ulaşmaması gibi olumsuz bir sonuç ortaya çıkmakta ve değerlendirme süreci uzamaktadır. Muhtemel bir iletişimsizliğin önüne geçmek için yazarların ilgili aşamaları sistem üzerinden takip etmesi de sağlıklı olacaktır.
Dergiye makale yükler iken, Taslak Makaleyi kullanınız. Taslak makaleye uymayan çalışmalar geri gönderilecektir. https://dergipark.org.tr/tr/download/journal-file/12132
Yazar bilgilerini ayrı bir başlık sayfası oluşturarak göndermeniz gerekmektedir. Örnek başlık sayfasını https://dergipark.org.tr/tr/download/journal-file/29127 bu adresten bulabilirsiniz.
Telif Hakkı Devir Formu https://dergipark.org.tr/tr/download/journal-file/9429 ve Etik Kurul Onay Belgesi de yüklenmelidir. Araştırmalarında Etik Kurul Onay Belgesine ihtiyaç ihtiyaç olmayan çalışmalarda bunu beyan eden bir dilekçe https://dergipark.org.tr/tr/download/journal-file/19961 yüklenmelidir.
Başlık makaleyi betimleyici olmalı, makalenin esas konularını teşkil etmelidir. Türkçe ve İngilizce başlıklar mümkünse 12 kelimeyi aşmamalıdır. Yazının başlığı büyük harflerle 12 punto ve koyu olarak yazılmalı ve ortalanmalı; Özet yerine “Öz” kavramı kullanılmalıdır. Öz makalenin ana bölümlerinin her birinin kısa özetini içermeli, okuyucunun makaleyi bütünüyle okumaya karar vermesini sağlayacak bilgileri içermelidir. Dergiye gönderilen metinlerde tüm başlıkların kelimelerinin ilk harfleri büyük diğer harfleri küçük, koyu ve 12 punto olarak yazılmalıdır. Dergiye gönderilen metinlerin punto büyüklüğü 12’dir. Sadece Öz ve Abstract metni 11 punto olmalıdır. Bunun yanında Tablo ve Şekillerde de punto büyüklüğü 11 veya 10’a kadar küçültülebilir.
Dergimize gönderilecek makaleler Türkçe, İngilizce ve Arapça olabilir. Makalenin Türkçe ve İngilizce dilleriyle hazırlanmış en çok 100-150 kelimelik özetinin de eklenmesi gerekir (İngilizce ve Türkçe başlık da yer almalıdır). Ayrıca bu özetin altında, çalışmanın alanını tanımlayabilecek Türkçe ve İngilizce “anahtar sözcükler, (keywords)” de bulunmalıdır. Makalelerin yöntem kısmında etik kurul izni ile ilgili bilgi verilmelidir.
Yazılar A4 ebatlı kağıda aşağıdaki biçimde yazılmalıdır. Makale kaynakça dahil; Sayfa sayısı olarak 25 sayfayı, kelime sayısı olarak da 8000 kelimeyi geçmemelidir. Sayfa Düzeni Normal: Üst : 2,5 cm Sol : 2,5 cm Alt : 2,5 cm Sağ :2,5 cm
Yazı Tipi: Times New Roman; Yazı Puntosu 12 punto Satır Aralığı : 1.5
Makale metninin başlıklar hariç hizalaması “İki Yana Yasla” olacak, Metin içindeki başlıklar sola dayalı olacak. Makale metninde Girinti: Sol:0 , Sağ:0, Özel: İlk Satır, Değer: 1,25 olacak. Kaynakça kısmında ise Özel: Asılı, Değer: 1,25 olacak.
Aralık Ayarları: Önce: 6nk, Sonra 6 nk ve Satır Aralığı: 1,5 olacak. Manule olarak boşluk bırakılmayacak.
Makale, dergipark sistemi üzerinden gönderilmelidir. Ayrıca yazar/lar tarafından imzalı "YayınDevir Hakkı Formu" nun da taranarak aynı sisteme üzerinden gönderilmesi gerekmektedir.
Yazıda yer alan konu başlıkları Arabik sisteme göre numaralandırılmalıdır (1. , 1.1, vs.) Başlıkların sadece kelimelerinin ilk harfleri büyük olmalı. Tablo ve şekillerin hazırlanmasında derginin boyutları ve genel dizayn dikkate alınmalıdır. Şekillere ve tablolara başlık ve sıra numarası verilmeli ve sayfaya ortalanmalıdır. Başlıklar tabloların üstünde şekillerin ise altında yer almalıdır. Denklemlere sıra numarası verilmelidir. Sıra numarası parantez içinde ve sayfanın en sağında bulunmalıdır.
Makale Değerlendirme Süreci: Makale; “Hakem Kurulu” içerisinden belirlenecek hakemlerin değerlendirme sürecinden geçtikten sonra, eğer varsa, düzeltmeleri yapması için yazara geri gönderilecektir. Yazar, hakem tarafından istenen düzeltmeleri yaptıktan sonra, geri göndermelidir.
Bu duyuruda belirtilen kurallara uyulmamasının tüm sorumluluğu yazar(lar)a aittir. Böyle bir durumda hakem değerlendirme raporuna bakılmaksızın Dergi Yayın Komisyonu ilgili makaleyi yayınlamama hakkını saklı tutar.
Kaynakçada kaynaklar yazılırken bir satır boşluk bırakarak yazınız.
Kaynakça ve atıflarda; Amerikan Psikologlar Derneği (American Psychological Association, APA) tarafından yayınlanan “ The Publication manual of the American Psychological Association (6th edition), 2001 “ isimli kaynakta belirtilen yazım ilkelerine uygun bir biçimde yazılmalıdır. Apa’nın 6. Baskısı yazarların dikkate alacağı versiyon olmalıdır.
Bahsedilen kaynağa ilişkin internet adresi ; http://www.apastyle.org/ , http://www.muhlenberg.edu/library/reshelp/apa_example.pdf Kaynaklar latin alfabesi ile yazılmış olmalıdır.
Dergilerin varsa DOİ numaraları kaynağın sonuna eklenmelidir. Örneğin;
Silverson, B. E. (2011). Fundemental of Personal Initiative. Journal Of Management and Economics: General, 224, 202 – 253. Doi: 10.1037/0056- 3245.134.2.248
Yoksa makaleye dair URL numaraları yazılır ,
Klasik eserlerin (Adam Smith , Marx , Locke vb ) özgün tarihleri biliniyorsa kaynağın sonunda şu şekilde verilmektedir : (Özgün eser 1882 tarihlidir)
Aynı soyadlı yazarlardan, yayını daha eski olsa bile adının ilk harfi alfabetik olarak önce gelen kaynakçada önce belirtilmektedir. Örneğin; Vasfi, E. (1998). Hukuki Terimler, Ankara: Vadi. Vasfi, L. (2007). Hukuk Reformları Sürecinde Türkiye‟nin İnsan Hakları Sorunu. İnsan Hakları Haberciliği, (derl.) Sevda Alankuş, İstanbul: STE Vakfı.
Kitap ve Raporların kaynakçada gösteriminde önce yayınlandığı yer ve sonra kitabevi, yayınevi adı “ kitabevi” “yayınevi” “yay” vb. ekler belirtilmeksizin verilir. Örneğin;
Ankara: Dost
İstanbul: Nesa
İstanbul: Sabancı Vakfı
New York, NY: McGreen – Hill
Tek Yazarlı Kitap
Ansel, N. (2006). Sessiz Gün. İstanbul: Deki.
Carlsen, S. (2009). Matrix: Ya da Sapkınlığın İki Yüzü. Bahadır Turan (Çev.). İstanbul: Encore.
Çok Yazarlı Kitap
Abisel, N., Arslan, U.T., Behçetoğulları, P., Karadoğan, A., Öztürk, S.R. & Ulusay, N. (2005). Çok Tuhaf Çok Tanıdık. İstanbul: Metis.
Editörlü Kitap
Katip, M. (Ed.) (2007). Kamusal Fayda. Ankara: İmge.
Editörlü Kitapta Bölüm
Akyol, B. (2004). Saha Çalışmalarında Kamusal Alan Kavramı. Kemal Özbek (Ed.), Kamusal Alan Dahilinde (s. 689-713). Ankara: Dost.
Birden Çok Baskısı Olan Kitap
Straight, W. Jr. & Walles, E. B. (2004). The Elements of World(7. Baskı). New York: Longman.
Sadece Elektronik Basılı Kitap
O'Keefe, E. (n.d.). Egoism & the cnsts in Western values. Erişim http://www.onlineoriginals.com/showitem .asp litem I 135
Kitabın Elektronik Versiyonu
Shelton, M. A (1989). Magazine addiction? A study of Social Life [DX Reader version]. Retrieved from http://www.ebookstore.tandf.co.uk/html/index.asp
Elektronik Adresten Yararlanılan Kaynakta Kaynağın erişilebileceği URL verilir , http://www.antraktsinema.com/makale.php?id=729
Elektronik Makaleler
Bulunması durumunda digital object identifier (DOI) numarası belirtilmelidir. Rousseau, S. C. (2009). What is Freedom ?. Knowledge Management Research & Practice. Advance online publication. doi: 1 0.1057/palgrave.kmrp.8500141
Elektronik Gazete Makaleleri
Seran, Ö. (2010, 21 Ocak). Televizyon alışkanlıklarımız ve çocuklar. www.hurriyet.com.tr
Daha Önceki Bir Baskının Yeni Basımı ( Özellikle Klasik Eserlerde )
Smith, A. (1976). An inquiry into the nature and causes of the wealth of nations. E. Cannan (Ed.). Chicago: University of Chicago Press. (İlk baskı 1776). Metin İçinde Kullanımı :(Smith, 1776/1976)
Kitaptan Çevrilmiş Bölüm
Kaynakçada: Hengel, M. (1958). The Best Quality. T. Prast (Çev.). Chicago: Charles Scribner‟s Son. (İlk baskı. 1912-1917).
Rapor ve Teknik Makaleler
Özer, H. (2008). Mediscape Turkey 2000 (Report No. 2). Ankara: SERAUM
Dergi Tek Yazarlı Makale
Cenah, Y. (2009). Geçmişin Sosyolojik Baskısı: Tarihsel ve Toplumsal Akla Doğru. Toplum ve Bilim, 12, 202-240.
Dergi Çok Yazarlı Makale
Bilken, F. S., Çelik, P. (1998). Müzakere Yöntemleri. Kültür ve İletişim, 2 (1), 397-414.
Yazarı Belirsiz Editör Yazıları
Editorial: "What is a Chaos" [Editorial]. (2006). Journal of Management and Business, 25, 8-10.
Yazarı Belirsiz Gazete Ve Dergi Yazıları İçin
Kaynakçada: Türkiye ve Rusya İlişkileri Ne Yönde: Bir Tarih, İki Devlet. (2003, 13 Aralık). Hürriyet, 36.
Metin İçinde : (Türkiye Rusya İlişkileri Ne Yönde, 2003)
Yazarı Belli Gazete ve Dergi Yazıları
Öymen, F. (2013, 29 Aralık). Siyaset ve Ekonomi. Milliyet, s.21.
Basılmamış Tezler, Poster Yazılar, Tebliğler
Eğer Yök’den indirilmiş ise Url adresi kaynağın sonuna yazılmalıdır.
Erkan, F. (2012). Politika ve Yansıması: Mardin’de Sosyolojik Altyapı. (Yayımlanmamış doktora tezi). Celal Bayar Üniversitesi/Sosyal Bilimler Enstitüsü, Manisa.
Ansiklopediler
Kaynakçada: Ottomans: History. (1997). Encyclopaedia Britannica içinde (12. Baskı. Cilt. 14, s. 1170- 1188). Chicago: Encyclopaedia Britannica.
Metin İçinde: (Ottomans: History, 1987)
Sözlükler
Kaynakçada: Hellmender. (208). Political Dictionary (11. Baskı). Los Angeles, Longman. Metin İçinde: (Helmmender, 2008)
Görüşme
Şenay, YILDIZ. (2012).Rusya Ukrayna’ya Girerse Çekoslovakya Gibi
Olur. Cengiz SAĞAN ile söyleşi. Akşam. 28 Temmuz 2003.Erişim
Tarihi 13 Ocak 2004, http://www.aksam.com.tr/roportaj/rusyaukraynaya-girerse- cekoslovakya-gibi-olur/haber-289039
Televizyon Programı
Kaynakçada: Long, T. (Yazar), ve Moore, S. D. (Yönetmen). (2002). Bart vs. Lisa vs. 3. Sınıf [Televizyon Dizisi]. B. Oakley ve J. Weinstein
(Yapımcı), Simpsonlar içinde. Bölüm: 1403 F55079. Fox. Metin İçinde Gösterimi: (Simpsonlar, 2002)
Film
Kaynakçada: Micheal, K. (Yönetmen/Senaryo Yazarı). (2001). Economist[Film]. U.S.: Warner Bros.
Metin İçinde Gösterimi: (Economist, 2001)
Fotoğraf
Kaynakçada: Ara, Güler. (1987). Ankara Milli Parkı [Fotoğraf]. Güzel Sanatlar Fakültesi, Ankara.
Metin İçinde Gösterimi : (Ara, 1987)
Ethical Principles and Publication Policy
ETİK İLKELER
Dergiye gönderilen bilimsel yazılarda, ICMJE (International Committee of Medical Journal Editors) tavsiyeleri ile COPE (Committee on Publication Ethics)’un Editör ve Yazarlar için Uluslararası Standartları dikkate alınmalıdır.
ARAŞTIRMA YAYIN ETİĞİ
1-Etik Kurul izni gerektiren çalışmalar (anket ya da ölçek uygulamayı gerektiren, görüşme ve gözlem içeren; doküman, resim, anket vb. diğerleri tarafından geliştirilen ve kullanım izni gerektiren çalışmalar) (Sosyal bilimler dahil olmak üzere tüm bilim dallarında yapılan araştırmalar için ve etik kurul kararı gerektiren klinik ve deneysel insan ve hayvanlar üzerindeki çalışmalar için ayrı ayrı etik kurul onayı alınmış olmalı, bu onay makalede belirtilmeli ve belgelendirilmelidir.) için etik kurullardan ya da komisyonlardan gerekli izinlerin araştırma yapılmadan önce alınmış olması, bunların makale içeriğinde belirtilmesi ya da ek olarak sunulması gerekmektedir. Bu izinlerin olmaması durumunda yayın ön inceleme safhasında yazara iade edilir.
2-Etik kurul izni gerektiren çalışmalarda, izinle ilgili bilgiler (kurul adı, tarih ve sayı no) yöntem bölümünde ve ayrıca makale ilk/son sayfasında yer verilmelidir. Olgu sunumlarında, bilgilendirilmiş gönüllü olur/onam formunun imzalatıldığına dair bilgiye makalede yer verilmesi gereklidir.
3-Kullanılan fikir ve sanat eserleri için telif hakları düzenlemelerine riayet edilmesi gerekmektedir.
4-Hakem değerlendirmelerinde olan araştırmalara ilişkin ham verilerin hakemler tarafından talep edildiğinde sunulması şarttır. Verilerin makalenin yayımı sonrasında da gerektiğinde sağlanması zorunludur.
Yazarlar İçin Etik Kurallar
Yazarlar çalışmalarının özgün olduğunu garanti eder ve diğer araştırmacıların fikir, dil, resim, grafik ve tablolarına çalışmalarında yer verdikleri zaman bunu alıntı olarak belirtmek durumundadır. Kaynağı belirtmeden yapılan alıntı intihal nedenidir.
Çalışmada adı geçen her yazar çalışmanın içeriğinden aynı oranda sorumludur. Çalışmaya katkısı olup da araştırmacının ismine yer verilmemesi veya katkısı olmadığı halde haksız yere adına yer verilmesi kabul edilemez bir durumdur.
Yazarlar araştırmalarının bulgularına sadık kalmalıdır. Bulguların değiştirilmesi, bulgu ve sonuç uydurmak ve bunlardan yola çıkarak araştırma yapmak söz konusu değildir. Veriler ve materyaller üzerinde oynama, silme, çıkarma ya da baş etmesi güç verilerin yorumlanma işlemini atlama gibi durumlar güven kırıcıdır.
Çalışmanın dergilere eş zamanlı gönderimi söz konusu olamaz. Yazarlar önceden yayımlanmış çalışmalarını da dergiye gönderemezler.
Hakemler İçin Etik Kurallar
Hakemler değerlendirme sürecinin gizli olduğunun ve dışarıdan üçüncü kişilerle paylaşılmaması gerektiğini bilmelidir.
Hakemler, belirlenen süre içerisinde çalışma ile ilgili objektif, tarafsız, bilimsel, anlaşılır ve yapıcı bir değerlendirme raporu sunmalıdır.
Hakem raporları, makalenin bilimsel niteliği (ele aldığı konu, kullanılan yöntem ya da ilgili literatürün uygun kullanımı) ile ilgili değerlendirme de içerecektir. Bu değerlendirme olumlu ya da olumsuz, içerik hakkında mutlaka yapılmalıdır.
Price Policy
Dergiye makale gönderimi veya dergide makale yayın ücreti adı altında herhangi bir ücret talep edilmemektedir.
Indexes
Journal Boards
Sahibi
Baş Editör
Editör
Alan Editörleri
Dr. Yusuf GEZER, Sakarya Üniversitesi'nden İşletme ve Yönetim alanında doktora, Cardiff Metropolitan Üniversitesi'nden MBA ve Sunderland Üniversitesi'nden LL.M. derecelerini elde etmiş bir akademik geçmişe sahiptir. Uluslararası hukuki ve mühendislik deneyimine dayanan 15 yıllık bir birikime sahip olan Dr. GEZER, Türkiye ve Avrupa'da saygın bir firma olan YY PMC Proje Yönetimi Danışmanlık Ltd.'nin Kurucu Başkanı olarak görev yapmaktadır. Çok disiplinli bir yaklaşımla hareket eden Dr. GEZER'in profesyonel odak noktası, hukuki ve finansal uzmanlığı bir araya getirdiği Kontrat Yönetimi ve Uyuşmazlık Yönetimi'nde bulunmaktadır.
Dr. Yusuf GEZER, Contract Management Association (CMA)'nin Kurucu Başkanı olarak önemli bir rol oynamış, liderliğini ve alanın ilerlemesine olan bağlılığını sergilemiştir. Uzmanlık alanı, uluslararası yatırım tahkiminin, ticari anlaşmazlıkların ve alternatif uyuşmazlık çözümünün yönetimini kapsamaktadır. Küresel olarak faaliyet göstererek becerilerini Körfez, Orta Asya ve Avrupa gibi çeşitli bölgelerde uygulamış ve şu anda merkezi Londra'dadır.
Pratik çabalarının yanı sıra Dr. Yusuf GEZER, akademik alana önemli katkılarda bulunmuş, yazılmış yayınları ve seminer konuşmacısı olarak aktif katılımıyla bilinmektedir. Bu kapsamlı profil, uluslararası bir sahnede hukuk, finans ve mühendisliğin kesişimlerinde derin köklere sahip bir profesyoneli yansıtmaktadır.
Editör Kurulu Üyeleri
Yabancı Dil Editörleri
Bartın Üniversitesi, Edebiyat Fakültesi, Mütercim ve Tercümanlık Bölümü, Arapça Mütercim Tercümanlık Anabilim Dalı
Yayın Editörü
All articles sent to the journal are checked by the plagiarism program before the evaluation process.
USOBED works under Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 4.0 International (CC BY-NC-SA 4.0). https://creativecommons.org/licenses/by-nc-sa/4.0/
