Orman Alanlarının Ormancılık Dışı Kullanımlara Tahsisinde Yasal Düzenlemelere ve Verilen İzinlere İlişkin Görüşlerin Değerlendirilmesi

Öz

Bu çalışmada, 3116 sayılı ilk Orman Kanundan başlanarak bugüne kadar yapılan kanun değişiklikleri çerçevesinde orman alanlarının ormancılık dışı kullanımlara ilişkin düzenlemeleri ele alınmıştır. Araştırmanın birincil verileri anket tekniğinden yararlanılarak, ikincil veriler ise bu konuda yapılan çalışmalar ve yayınlar taranarak elde edilmiştir. Anket formunda toplam 23 adet soru mevcut olup, ormanlık alanların ormancılık dışı kullanılmasına yönelik görüşleri değerlendirmek üzere hazırlanmıştır. Anket tekniği ile sağlanan veriler istatistik paket program vasıtasıyla değerlendirilmiştir. Verilerin normal dağılım göstermemesi sebebiyle parametrik olmayan testlerden Mann-Whitney U Testi ve Kruskal-Wallis H Testi kullanılarak veriler değerlendirilmiştir. Çalışmanın sonucunda, cinsiyete göre, yaş dağılımlarına göre ve eğitim durumlarına göre bazı maddeler üzerinde görüş farklılarının bulunduğu tespit edilmiştir. Yaş gruplarına göre farkın 20-29 yaş grubu ile ileri yaş grupları arasında olduğu görülmüştür. Eğitim durumlarına göre ise görüş farklılıkları lisans ve lisansüstü eğitime sahip kişilerden kaynaklandığı saptanmıştır. Bunun yanında, orman alanlarının ormancılık dışı kullanımlara tahsisinde yasal düzenlemelerin giderek daha detaylandırıldığı ve bazı sınırlamaların getirildiği görülmüştür.

Anahtar Kelimeler

• Orman kaynakları,kamu hukuku,kamu yararı,izin,tahsis,irtifak hakkı,Türkiye

Assessment of Opinions Relevant to the Legal Regulations of Forest Areas in the Allocation of Non-forestry Uses and Permits

Abstract

In this study, Regulations on non-forest use of forest areas in the frame of legal amendments started from the first Forest Law No. 3116 to date have been discussed. Forest areas in the allocation of non-forestry uses related to arrangements are disused in these laws. The primary data was collected by using the survey and secondary data were obtained by searching the books and research articles. There are 23 questions in the questionnaire form and they are prepared to evaluate the opinions about the use of non-forestry forests. Data was analyzed by statistical package program (SPSS 20). Since data weren’t normally distributed, non-parametric tests were evaluated using the K Independent Samples Test (Mann-Whitney U test) and K Independent Samples Test (Kruskal Wallis Test). As a result of this study, it was seen that visibility differences according to gender, age distribution and educational situation. There was a significant difference between age group of 20-29 and older age groups. According to educational situation, there was a visibility difference of participants who graduated from university. It is seen that the legal regulations are gradually elaborated and some limitations are introduced in the allocation of forest areas to non-forest use.

Keywords

• Forest resources,public law,public benefit,permission,allocation,servitude,Turkey

References

1. Akgül A, Çevik O (2005). İstatistiksel Analiz Teknikleri SPSS’te İşletme Yönetimi Uygulamaları, Emek Ofset, 456s, Ankara.
2. Baş T (2005). Anket Nasıl Hazırlanır Uygulanır Değerlendirilir 5. Baskı, Seçkin Yayıncılık, 271s. Ankara.
3. Daşdemir İ (2016). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Nobel Akademik Yayıncılık ve Danışmanlık Tic. Ltd. Şti., Yayın No: 1536, ISBN 978-605-320-442-8, 210 s., Ankara.
4. Gençay G (2010). Ormancılıkta kamu yararı. İstanbul Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi, 60(1), 38-49.
5. Geray AU (1994). Ekonomi Ders Kitabı. İ.Ü Yayın No:3870, Orm. Fak. Yayın No:430. İstanbul.
6. Geray AU (1998). Orman Kaynakları Yönetimi. DPT Yayınları, Ankara.
7. Gümüş C (2004). Ormancılık Politikası. Karadeniz Teknik Üniversitesi Orman Fakültesi Yayınları, Genel yayın No. 216, Fakülte Yayın No: 34, KTÜ Basımevi, Trabzon.
8. Orhunbilge AN (2000). Örnekleme Yöntemleri ve Hipotez Testleri (Gözden Geçirilmiş ve Genişletilmiş İkinci Baskı). ISBN: 9789758345045, Avcıol Basım ve Yayın, İstanbul, 420 s.

9. Özdönmez M, İstanbullu T, Akesen A, Ekizoğlu A (1996). Ormancılık Politikası. İÜ. Basımevi ve Film Merkezi, 417s, İstanbul.
10. Şimşek S (2011). Orman Sayılan Alanlarda Orman Dışı Amaçlarla İrtifak Hakkı Tesisinin Kamu Yararı Açısından Değerlendirilmesi. Sayıştay Dergisi, 81, 63-90.
11. Tolunay A, Korkmaz M (2004). Ormancılıkta Kamu Yararı ve Üstün Kamu Yararı Üzerine Analizler. SDÜ Fen Bil. Enst Dergisi, 8-1, 47-58.
12. Tolunay A., Balcı Ö. Türkoğlu T. (2017). Ormancilikla İlgili Eylem Planları ve Bunların Uygulamadaki Etkinliğine ilişkin Görüşlerin Değerlendirilmesi. Turkish Journal of Forestry, 18(4), 295-301.
13. Türker MF (1998). Orman İşletmeciliği Ders Notu. K.T.Ü. Orman Fak. Ders Notları Serisi Yayın No: 52 Trabzon.