Entegre Havza Rehabilitasyonunda Ekonomik ve Sosyal Koşulların Belirlenmesi Üzerine Bir Saha Araştırması

Öz

2000’li yıllardan sonra yağış havzalarında doğal kaynaklarla birlikte sosyal ve ekonomik koşulların da doğru yönetilmesi önem kazanmaya başlamıştır. Kırsal kesimde yaşayan insanların sosyal ve ekonomik olanaklarının yüksek olması, aynı zamanda yağış havzalarında doğal kaynaklar üzerindeki baskıyı da azaltacaktır. Bu noktadan hareketle, bu çalışmada Denizli ili Karanfilli havzasında göç, eğitim durumu, ulaşım-üstyapı ve altyapı olanakları, üretilen tarımsal ve hayvansal ürünler, gelir kaynakları dağılımı gibi sosyal ve ekonomik olanaklar belirlenmiştir. Havzada en önemli sorun göç ve insan gücü azlığıdır. Diğer yandan yem bitkileri ve bal üretimi ile büyükbaş hayvan yetiştiriciliğinin havzada ekonomik gelir getirisi hususunda öne çıktığı görülmektedir. 

Anahtar Kelimeler

• Karanfilli havzası,Denizli,sosyal ve ekonomik koşullar

A Field Study on Determining the Economic and Social Conditions in Integrated Watershed Rehabilitation

Abstract

After the 2000s, the proper management of the social and economic conditions with the natural resources in the watersheds began to gain importance. The high social and economic conditions of the people living in rural areas will also reduce the pressure on the natural resources in the watersheds. From this point of view, in this study, social and economic opportunities such as migration, educational status, transportation-superstructure and infrastructure facilities, agricultural and animal products, distribution of income sources were determined. The most important problem in the basin is the lack of migration and manpower. On the other hand, it is observed that forage crops and honey production and cattle breeding stand out in the economic income point of the basin.

Keywords

• Denizli,Karanfilli basin,social and economic conditions

References

1. Berhanu Y, Tesfa M, Bekele M. (2015). Assessment of Climate Variability Context and Local Farmers’ Adaptation Strategies in Halaba Special Woreda, Ethiopia, International Journal of Environmental Monitoring and Protection, Volume 2(5), pp 84-93. Castro AJ, Vaughn CC, Julian JP, Garcia-Llorente M (2016). Social Demand for Ecosystem Services and Implications for Watershed Management, JAWRA, Volume 52 (1), pp. 209-221. DOI 10.1111/1752-1688.12379 Cochran WG (1977). Sampling Techniques, 3d ed. New York: John Wiley & Sons Copeland OL (1961). Watershed Management and Reservoir Life, Journal-American Water Works Association, Volume 53 (5), pp. 569-578.
2. Doruk İ, Bozdeveci A (2017). Denizli İlinin Kırsal Kesimlerinde Hayvansal Kaynaklı Atıklardan Biyogaz Potansiyelinin Belirlenmesi, Iğdır Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, Cilt 7 (3), s 181-186. DOI: 10.21597/jist.2017.176.
3. Hibbard M, Senkyr L, Webb M (2015). Multifunctional Rural Regional Development: Evidence from the John Day Watershed in Oregon, Journal of Planning Education and Research, Volume 35 (1), pp. 51-62. DOI: 10.1177/0739456X14560572.
4. Kerr J (2002). Watershed Development, Environmental Services, and Poverty Alleviation in India, World Development, Volume 30 (8) pp. 1387-1400. DOI: 10.1016/S0305-750X(02)00042-6.
5. Liu H, Benoit G, Liu T, Liu Y, Guo H (2015). An Integrated System Dynamics Model Developed for Managing Lake Water Quality at the Watershed Scale, Journal of Environmental Management, Volume 155, pp. 11-23. DOI: 10.1016/j.jenvman.2015.02.046.
6. Partigöç NS (2018). Kentleşme Sürecinde Kırsal Alanların Mekansal Değişimi ve Dönüşümü: Denizli Kenti Örneği, Bilişim Teknolojileri Dergisi, Cilt 11 (1), ss. 89-98. DOI: 10.17671/gazibtd.347729.
7. Ouintas-Soriano C, Brandt JS, Running K, Baxter CV, Gibson DM, Narducci J, Castro AJ (2018). Social-ecological systems influence ecosystem service perception: a Programme on Ecosystem Change and Society (PECS) analysis, Ecology and Society, Volume 23 (3): 3. DOI 10.5751/ES-10226-230303. Reddy VR, Saharawat YS, George B. (2017). Watershed Management in South Asia: A Synoptic Review, Journal of Hydrology, Volume 551, pp. 4-13. DOI: 10.1016/j.jhydrol.2017.05.043.
8. Rodriguez-Caballero E, Castro AJ, Chamizo S, Ouintas-Soriano C, Garcia-Llorente M, Canton Y, Weber B (2017). Ecosystem services provided by biocrusts: From ecosystem functions to social values, Journal of Arid Environments, In Press. DOI 10.1016/j.jaridenv.2017.09.005.

9. Sanchez GM, Nejadhashemi AP, Zhang Z, Woznicki SA, Habron G, Marquart-Pyatt S, Shortridge A (2014). Development of A Socio-ecological Environmental Justice Model for Watershed-based Management, Journal of Hydrology, Volume 518, Part A, pp 162-177. DOI: 10.1016/j.jhydrol.2013.08.014.
10. TUİK (2013). Seçilmiş Göstergelerle Denizli, Yayın No: 4198, ISSN 1307-0894,176 sayfa.
11. TUİK (2018a). İstatistiklerle Kadın, 2017, Haber Bülteni, Sayı 27594.
12. TUİK (2018b). Hayvansal Üretim İstatistikleri, 2017, Haber Bülteni, Sayı 27704.
13. URL 1 (2015). http://tuikapp.tuik.gov.tr/adnksdagitapp/adnks.zul, Erişim Tarihi; 15.09.2016.
14. URL 2 (2016). http://tuikapp.tuik.gov.tr/adnksdagitapp, Erişim Tarihi; 15.09.2016.
15. Yılmaz M (2015). Türkiye’de Kırsal Nüfusun Değişimi ve İllere Göre Dağılımı (1980-2012), Doğu Coğrafya Dergisi, Sayı 33, ss. 161-188. DOI: 10.17295/dcd.71070.