A Different Perspective to Rural Development Approach: Pro-Poor Tourism and Elazıg Case

Abstract

The problem of poverty, which has arisen as a result of the implementation of globalization policies and which continues increasingly, and which makes itself felt with economic crises, has a negative impact on individuals in disadvantaged groups all over the world. 70% of the poor people on earth live in rural areas. The problem of poverty affects these people severely. The Poor-Pro-Tourism Approach Model introduced in this context aims to provide solutions to the problem of rural poverty, to activate the tourism potential of the regions and places that cannot develop and to raise awareness in these regions. Thanks to the applicability of the Poor-Pro-Tourism Approach Model with this study carried out in Elazıg province, it is to bring a different perspective to rural development policy. With the survey study carried out in Elazıg province, findings have been determined that tourism will contribute to the poverty problem and it will be a sector that shows momentum as a result of the development of the sector. It is possible to say that Elazıg province will benefit from the multiplier effect of the tourism sector as a result of the necessary inventory, investment and promotion activities related to tourism.

Keywords

• Rural development
• Tourism
• Pro-poor tourism
• Elazıg

Kırsal Kalkınma Yaklaşımına Farklı Bir Bakış: Yoksul Yanlısı Turizm ve Elazığ İli Örneği

Öz

Küreselleşme politikalarının uygulamaları sonucunda ortaya çıkan ve giderek artan bir şekilde devam eden ve ekonomik bunalımlar ile kendini hissettiren yoksulluk problemi tüm dünyada özellikle dezavantajlı gruplardaki bireyler üzerinde olumsuz etkisini göstermektedir. Yerküre üzerinde yoksul halkın %70’i kırsal alanlarda hayatlarını devam ettirmektedir. Yoksulluk sorunu bu insanları şiddetli bir şekilde etkilemektedir. Bu bağlamda ortaya atılan Yoksul-Yanlısı Turizm Yaklaşım Modeli, kırsaldaki yoksulluk sorununa çözüm getirmeyi, kalkınmasını sağlayamayan bölge ve mekanların turizm potansiyelini aktif hale getirmeyi ve bu bölgelerde farkındalık sağlamayı hedeflemektedir. Elazığ ilinde gerçekleştirilen bu çalışma ile Yoksul-Yanlısı Turizm Yaklaşım Modelinin burada uygulanabilirliği sayesinde kırsal kalkınma politikasına farklı bir bakış açısı getirmektir. Elazığ ilinde uygulanan anket çalışması ile yoksulluk problemine turizmin katkı sunacağı, sektörün geliştirilmesi sonucunda ivme gösteren bir sektör olacağına yönelik bulgular saptanmıştır. Turizm ile ilgili gerekli envanter, yatırım ve tanıtım faaliyetleri sonucunda turizm sektörünün çarpan etkisinden Elazığ ilinin faydalanılacağını söylemek mümkündür.

Anahtar Kelimeler

• Kırsal Kalkınma
• Turizm
• Yoksul-Yanlısı Turizm
• Elazığ

References

1. Ashley, C., Boyd, C. ve Goodwin, H. (2000). Pro-Poor Tourısm: Putting Poverty At The Herat Of The Tourısm Agenda. Natural Resource Perpective, 2.
2. AKTOB. (2014) Akdeniz Turistik Otelciler ve İşletmeciler Birliği; 2023’e Doğru Türkiye’de Turizmin 100 Yılı-Turizm Sektörünün Yapısı, Büyüklüğü ve Ekonomiye Katkısı. Antalya.
3. Anwar, M. (2012). Poverty Alleviation Through Sustainable Toursim: A Crıtıcal Analysıs Of Pro-Poor Tourısm And Imlıcatıons For Sustaınabılıty In Bangladesh. Malaysia: Unpublished Ph.D.Thesis. Ritsumeikan Asia Pacific.
4. Bowden, J. (2005). Pro-Poor Tourısm and the Chines Experience. Asi Pacific Journal of Tourısm Research, 10(4), 379-398.
5. Cengiz, G. ve Akkuş, Ç. (2012). Kırsal Turizm Kapsamında Yöre Halkının Kalkındırılması: Erzurum Örneği. KMÜ Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 14(22),62.
6. Çeken, H.(2008). Turizmin Bölgesel Kalkınmaya Etkisi Üzerine Bir İnceleme. Afyonkocatepe Üniversitesi İ.İ.B.F. Dergisi, 10(2),294.
7. Çetin, Z. (2012). Yoksulluğu Azaltmada Yeni Bir Yaklaşım: Yoksul-Yanlı Turizm. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 11(11),101.
8. DPT. (2006). Ulusal Kırsal Kalkınma Stratejisi (2007-2013). Devlet Planlama Teşkilatı. Ankara: Resmi Gazete (26070).

9. Elazığ İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü. (2019). 13.03.2019 tarih ve 20676206-622.03-E.223816 sayılı Bilgi ve Belge Talepleri yazısı.
10. Fırat Kalkınma Ajansı. (2012). TRB1 Bölgesi Sürdürülebilir Turizm Stratejisi ve Eylem Planı Nihai Rapor. Malatya.
11. Fırat Kalkınma Ajansı. (2014). TRB1 Bölge Planı (Bingöl, Elazığ, Malatya, Tunceli) 2014-2023. Malatya.
12. Güder, G.(1998). Avrupa Birliği Kırsal Kalkınma Politikaları ve Değişim Eğilimleri. http://www.zmo.org.tr. Erişim Tarihi: 10 Eylül 2018.
13. Kafa, N. (2014). Kırsal Kalkınma Aracı Olarak Yoksul Yanlısı Turizm Yaklaşımı: Edremit Körfez Örneği (Doktora Tezi). Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Balıkesir. Karacan, R. (2017). Kapitalist Ekonomide Gelir Dağılımı ve Yoksulluk Türkiye Örneği. İstanbul: Yalın Yayıncılık.
14. Launch, T. (2005). Connecting East Asia: A New Framework for Infrastructure. Mandaluyong: Asıan Development Bank.
15. Lewis, A. ve Brown, T.(2007). Pro-Poor Tourısm: A Vehicle For Development In Trinida & Tobago. Paper at the Conference on Crisis, Chaos and Change (p.1-22). Trinidad: SALİSES.
16. Mıkaeılı, M. ve Memlük, Y.(2013). Kırsal Turizm ve Kültürel Turizmin Bütünleşmesi ve Kırsal Sürdürülebilir Kalkınma. Uluslararası Sosyal ve Ekonomik Bilimler Dergisi, 2, s.90.
17. OXFAM. (2019). Public Good Or Private Wealth. Oxford:Published by Oxfam GB for Oxfam International.
18. Samırkaş, M. ve Bahar, O.(2013). Turizm, Yoksulluk ve Bölgesel Gelişmişlik Farklılıkları. Ankara: Detay yayıncılık. Genel yayın no:538.
19. Özbek, A. (2012). Turizmde Sosyal Yaklaşım: Yoksul Yanlısı Turizm. Karacadağ Bölgesel Kalkınma Dergisi, 86-87.
20. Özkök, F. (2006). Yoksulluğun Azaltılmasında Turizmin Yeri.Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 5(15)85-98.
21. Spenceley, A., Ashley, C. ve Kock, M. (2009). Tourism-Led Poverty Reduction Programme. ITC,34-35.
22. T.C. Çevre ve Şehircilik Bakanlığı Mekansal Planlama Genel Müdürlüğü. (2018). Malatya-Elazığ-Bingöl-Tunceli Planlama Bölgesi 1/100.000 Ölçekli Çevre Düzeni Planı Açıklama Raporu. Ankara.
23. T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı. (2007). 2023 Türkiye Turizm Stratejisi. Ankara.
24. T.C. Tarım ve Kırsal Kalkınmayı Destekleme Koordinatörlüğü. (2019). TKDK Elazığ İl Koordinatörlüğü Ödeme ve Talep İşlem Birimi’nin 21.02.019 tarihli bilgi yazısı.
25. TÜROFED. (2018). Türkiye Otelciler Federasyonu Turizm Raporu. Ankara:TÜROFED.
26. Uzunpınar, A. (2008). Katılım Öncesi AB Kırsal Kalkınma Politikası ve Türkiye’de Uygulanacak IPARD Programı Kapsamında Proje Hazırlama, Değerlendirme ve Seçim Süreci (Uzmanlık Tezi). Tarım ve Köy İşleri Bakanlığı Dış İlişkiler ve Avrupa Birliği Koordinasyon Dairesi Başkanlığı.
27. Vural, H. (2019). Bingöl Ilıcalar Beldesi ve Yakın Çevresinin Peyzaj Özellikleri ve Kırsal Turizm Potansiyeli. Bingöl Üniversitesi Sosyal Bilmler Enstitüsü Dergisi. 9(17), 384.
28. Yıldız,Z. (2011). Turizmin Sektörünün Gelişimi ve İstihdam Üzerindeki Etkisi. Vizyon Dergisi, 3(5), 54-71.
29. World Bank. (2003). Reaching the Rural Poor: A Renewed Strategy for Rural Development. Washington: The World Bank.
30. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2013). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Şeçkin Yayıncılık.
31. URL-1 (2019). https://www.yenisafak.com/dunya/2-milyar-kisi-yoksul-3390708
32. URL-2 (2019). http://www.unicankara.org.tr/language/tr/yoksullugun-yok-edilmesi-ve-refahin-esit-paylasimi-icin-surdurulebilier-kalkinma-hedefleri/#.XfoUqdL7S70
33. URL-3 (2019) .TÜİK: http://www.tuik.gov.tr/UstMenu.do?metod=temelist
34. URL-4 (2017). TÜİK Hanehalkı İşgücü Anketi Verileri
35. URL-4 (2019).http://elazigkulturturizm.gov.tr/TR-100625/ulasim.html
36. URL-5 (2019).TÜİK: http://tuik.gov.tr/PreTablo.do?alt_id=1059