The Effects of Seed and Vegetative Planting Activities on the Environment Awareness of Children

Abstract

The aim of the article is to explore the results of seed-vegetation planting activities on the development of landscape and environmental awareness of preschool children. The experimental class of the study contained 40 students who participated in seed and vegetation planting activities and the control group consisted of 40 students who participated planting activities only as observers. Therefore, the present study investigated the parent opinions in terms of the effects of planting activities on the development of preschool children. The research was realized with a total of 80 children and their parents and in two educational institutions in Trabzon Province, during the between 2017-2019 academic years. The reliability of the scale was analyzed via the internal consistency coefficient, Cronbach Alpha, which yielded a value of 0.923. Such findings indicate that the measurement tool was valid and reliable as a scale that determined the effects of planting activities on the development of landscape and natural environmental awareness of the children. The significance level was accepted as 0.05 and findings were evaluated accordingly. Furthermore, 25 items in the scale were asked to both groups. There existed no significant differences in 6 expressions (p> 0.05).

Keywords

• Environmental education
• Nature and environmental awareness
• Pre-school education
• Theory and practical education

Tohum ve Bitki Faaliyetlerinin Çocuklarin Çevre Bilinçleri Üzerindeki Etkileri

Öz

Bu çalışmanın amacı, okul öncesi okullarda eğitim gören çocukların katıldığı tohum ekme, bitki dikme gibi faaliyetlerin, çocuklardaki peyzaj ve çevre bilincinin gelişimine etkilerini incelemektir. Araştırmada tohum ekme, bitki dikme gibi faaliyetlerini gerçekleştiren 40 kişilik deney grubu ve bu etkinlikleri sadece izleyerek katılan 40 kişilik kontrol grubu öğrencileri yer almıştır. Uygulama 3 hafta boyunca sürmüştür. Geliştirilen ölçek iki gruba da uygulanmıştır. Bu iki grup arasında peyzaj ve çevre bilinçleri gelişimi arasında anlamlı bir fark olup olmadığı tespit edilmeye çalışılmıştır. Bu amaç doğrultusunda, bu etkinliklerinin okul öncesi çocukların gelişimleri üzerindeki etkileri ile ilgili ebeveyn görüşlerinin incelenmiştir. Araştırma, 2017–2018 ve 2018-2019 eğitim ve öğretim yıllarının ikinci yarıyıllarında Trabzon İli Akçaabat İlçesi Söğütlü ve Yıldızlı Mahallelerindeki iki eğitim kurumunda 80 çocuk ve ebeveynleri ile yürütülmüştür. Annelerin çocuklarla ilgili görüşlerini belirlemek amacıyla anket formu kullanılmıştır. Ölçeğin güvenirlik analizlerinde Cronbach Alpha iç tutarlık katsayısı hesaplanmış ve 0,923 değeri bulunmuştur. Elde edilen bu bulgular, bu ölçme aracının çocukların peyzaj ve doğal çevre bilincinin gelişmesine etkilerini belirlemede geçerli ve güvenilir bir ölçek olduğunu göstermiştir. Istatistiki analizler yapılırken % 5anlamlılık seviyesine göre yapılmıştır. Ayrıca geliştirilen ölçekte 25 ifade her iki gruba sorgulanmış 6 ifade açısından anlamlı fark bulunmazken (p>0.05) geri kalan 19 ifade açısından her iki grup arasındaki fark (p<0.05) anlamlı çıkmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Çevre eğitimi
• Doğa ve çevre bilinci
• Okul öncesi eğitim
• Teori ve uygulama

References

1. Akyüz, Y. (1979). Eğitimde Çocuk-Doğa ve Çevre Korunması İlişkileri. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 12(1), 85-96.
2. Akyüz, E. (2020). Çevre Sorunlarında Bİlinmeyen 100 Bilimsel Gerçek. Astana Yayınları.
3. Almers, E., Askerlund, P., & Kjellström, S. (2018). Why Forest Gardening for Children? Swedish Forest Garden Educators' Ideas, Purposes, and Experiences. The Journal of Environmental Education, 49(3), 242-259. doi:10.1080/00958964.2017.1373619
4. Basile, C., White, C., & Robinson, S. (2000). Awareness to Citizenship: Environmental Literacy for the Elementary Child: University Press of America.
5. Başal, H. A. (2005). Çocuklar İçin Uygulamalı Çevre Eğitimi. İstanbul: Morpa Yayınları.
6. Castle, K. (1996). Britannia's Children: Reading Colonialism Through Children's Books and Magazines: Palgrave Macmillan.
7. Cohen, S., & Horm-Wingerd, D. (1993). Children and the environment: Ecological awareness among preschool children. Environment and behavior, 25(1), 103-120.
8. Cruz-Garcia, G. S., Caffi, C., Zans, M. E. C., & Sanchez-Choy, J. (2018). Children's Knowledge of Wild Food Plants in the Forest-Agriculture Interface. Journal of Ethnobiology, 38(2), 205-223.

9. Çorbacı Ö.L., Bayram C. B., Öner N., Erşahin S., & Kasko Arıcı Y., (2019). Potential Use of Natural Turkish Sweetgum Species in Landscape Design in Turkey, Fresenius Environmental Bulletin, 28, 1610-1615.
10. Demirkaya, H. (2006). Çevre Eğitiminin Türkiye’deki Coğrafya Programları Içerisindeki Yeri Ve Çevre Eğitimine Yönelik Yeni Yaklaşımlar. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 16(1), 207-222.
11. Dinçer, Ç. (2005). Çocukların Yaşam Değişikliklerine Uyumu. In A. Oktay & Ö. P. Unutkan (Eds.), Okul Öncesi Eğitimde Güncel Konular. İstanbul: Morpa Kültür Yayınları.
12. Erdem, D. (2018). Kindergarten Teachers' Views about Outdoor Activities. Journal of Education and Learning, 7(3), 203-218.
13. Ertekin M., Çorbacı, Ö.L. (2018). Dormancy, germination and seedling growth in bay laurel (Laurus nobilis), Seed Science and Technology, 46, 2, 275-283.
14. Gülay, H., & Önder, A. (2011). Sürdürülebilir Gelişim İçin Okulöncesi Dönemde Çevre Eğitimi. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
15. Gülay, H., & Öznacar, M. D. (2010). Okul Öncesi Dönem Çocukları İçin Çevre Eğitimi Etkinlikleri. Ankara: Pegem Akademi.
16. Güngör, S., Yeter, S., & Asyılı, H. (2019). Examination of Shopping Malls in Konya for the Use of Children and Their Families. Turkish Journal of Agriculture-Food Science and Technology, 778-82.
17. Jansson, M., Mårtensson, F., & Gunnarsson, A. (2018). The Meaning of Participation in School Ground Greening: A Study From Project to Everyday Setting. Landscape Research, 43(1), 163-179. doi:10.1080/01426397.2017.1306623
18. Karataş, D. (2011). Çevre Bilincinin Geliştirilmesinde Doğa Tarihi Müzelerinin Rolü. Akademik Bakış Dergisi, 27, 1-15.
19. Kesicioğlu, O. S., & Alisinanoğlu, F. (2009). Ebeveynlerin Okul Öncesi Dönemdeki Çocuklarına (60-72 Ay) Yaşattıkları Doğal Çevre Deneyimlerinin İncelenmesi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 8(29), 1-14.
20. Khan, M., Bell, S., McGeown, S., & Silveirinha de Oliveira, E. (2019). Designing an Outdoor Learning Environment for and with A Primary School Community: A Case Study in Bangladesh. Landscape Research, 1-16. doi:10.1080/01426397.2019.1569217
21. Khan, M., McGeown, S. P., & Islam, M. Z. (2019). ‘There is No Better Way to Study Science Than to Collect and Analyse Data in Your Own Yard’: Outdoor Classrooms and Primary School Children in Bangladesh. Children's Geographies, 17(2), 217-230. doi:10.1080/14733285.2018.1490007
22. Kiziroğlu, I. (2000). Türk Eğitim Sisteminde Çevre Eğitimi ve Karşılaşılan Sorunlar. Paper presented at the V. Uluslararası Ekoloji ve Çevre Sorunları Sempozyumu, Ankara.
23. Külköylüoğlu, O. (2000). Çevre Eğitiminde Yapısal Unsurlar ve Amaçlar Üniversitelerin Eğitimde Önemi. Paper presented at the V. Uluslararası Ekoloji ve Çevre Sorunları Sempozyumu, Ankara.
24. Loureiro, J. d. O., & André Dal-Farra, R. (2018). Botany and Environmental Education in Elementary School in Brazil: Articulating Knowledge, Values, and Procedures. Environmental Education Research, 24(12), 1655-1668. doi:10.1080/13504622.2017.1343280
25. Lubomira, D. (2004). Environmental Education at Pre-school. International Research in Geographical and Environmental Education, 13(3), 258-263. doi:10.1080/10382040408668520
26. Malberg Dyg, P., & Wistoft, K. (2018). Wellbeing in School Gardens – The Case of the Gardens for Bellies Food and Environmental Education Program. Environmental Education Research, 24(8), 1177-1191. doi:10.1080/13504622.2018.1434869
27. National Curriculum Council. (1990). The Whole Curriculum, Curriculum Guidance 3. Retrieved from New York:
28. O’Gorman, L., & Davis, J. (2013). Ecological Footprinting: Its Potential as a Tool for Change in Preservice Teacher Education. Environmental Education Research, 19(6), 779-791. doi:10.1080/13504622.2012.749979
29. Omidvar, N., Wright, T., Beazley, K., & Seguin, D. (2019). Examining Children’s Indoor and Outdoor Nature Exposures and Nature-related Pedagogic Approaches of Teachers at Two Reggio-Emilia Preschools in Halifax, Canada. Journal of Education for Sustainable Development, 13(2), 215-241.
30. Ozburak, C., Batırbaygil, M. H., & Uzunoglu, S. S. (2018). Sustainable Environment Education in Pre-School Pupils. Eurasia Journal of Mathematics, Science and Technology Education, 14(7), 3367-3379.
31. Özdemir, O. (2010). Doğa Deneyimine Dayalı Çevre Eğitiminin Ilköğretim Öğrencilerinin Çevrelerine Yönelik Algı ve Davranışlarına Etkisi. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 27(27), 125-138.
32. Palmer, J. A. (1995). Environmental Thinking in The Early Years: Understanding and Misunderstanding of Concepts Related to Waste Management. Environmental Education Research, 1(1), 35-45.
33. Pooley, J. A., & O’Connor, M. (2000). Environmental Education and Attitudes: Emotions and Beliefs are What is Needed. Environment and Behavior, 32(5), 711-723. doi:10.1177/0013916500325007
34. Russo, S. (2001). Promoting attitudes toward EE depends on early childhood education: What view do we hold? . Australian Science Teachers’ Association, 17(4), 34-36.
35. Sass, C. K., & Sullivan, C. (2019). More than Trees and Seeds: Changing Student Mindsets and Neighborhood Environments through Service-Learning and Planting Designs. NACTA Journal, 63(1).
36. Selanik Ay, T. (2010). Sosyal Bilgiler Dersinde Çevre Bilinci Kazandırmada Medya Ürünlerinden Yararlanmaya İlişkin Öğrenci Görüşleri. Uluslararası Avrasya Sosyal Bilimler Dergisi, 1(1), 76-93.
37. Smith, A. (2001). Early Childhood a Wonderful Time for Science Learning. Australian Primary and Junior Science Journal, 17(2), 18-20.
38. Surbrook, N. A. (1997). Children's Exposure to the Natural Environment and Their Environmental Attitudes: An Exploratory Study: Michigan State University. Department of Family and Child Ecology.
39. Şimşek, H. (2001). 19. Yüzyıl Çocuk Dergiciliği ve Eğitsel Işlevleri Üzerine. Milli Eğitim Dergisi, 151, 1-9.
40. Tanrıverdi, B. (2009). Sürdürülebilir Çevre Eğitimi Açısından Ilköğretim Programlarının Değerlendirilmesi. Eğitim ve Bilim, 34(151), 89-103.
41. Taşkın, O. (2004). Postmaterialism, New Environmental Paradigm and Ecocentric Approach: “A Qualitative and Quantitative Study of Environmental Attitudes of Turkish Senior High School Students”. Yayımlanmamış doktora tezi, Indiana University, Bloomington, IN. (Unpublished Unpublished Doctoral Thesis), Indiana University, Bloomington.
42. Taşkın, O. (2005). Biology Education in The U.S.A: Recommendations for These Similar Problems in Turkey. Eğitim ve Bilim, 30(135), 83-87.
43. Teksöz, G., Şahin, E., & Ertepınar, H. (2010). Çevre Okuryazarlığı, Öğretmen Adayları ve Sürdürülebilir Bir Gelecek. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 39, 307-320.
44. Tuuling, L., Õun, T., & Ugaste, A. (2019). Teachers’ opinions on utilizing outdoor learning in the preschools of Estonia. Journal of Adventure Education and Outdoor Learning, 19(4), 358-370.
45. Ünal, S., & Dımışkı, E. (1999). UNESCO-UNEP Himayesinde Çevre Eğitiminin Gelişimi ve Türkiye’de Ortaöğretim Çevre Eğitimi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 16(17), 142-154.
46. Vatansever Bayraktar, H., & Fırat, T. (2020). İlkokul öğrencilerinin çevre farkındalıkları. Journal of Social and Humanities Sciences Research, 7(55), 1722-1737.
47. Watkins, M. S., Teh, L. A., & Fernandez, K. T. G. (2019). Exploring the Use of Therapeutic Horticulture to Enhance the Psychological Well-Being of Female Survivors of Childhood Sexual Abuse. Journal of Therapeutic Horticulture, 29(1).
48. Wilson, R. A. (1996). Environmental education programs for preschool children. The Journal of Environmental Education, 27(4), 28-33.
49. Yılmaz, S., Bolat, E. Y., & Gölcük, İ. (2020). Erken Çocukluk Döneminde Uygulanan Çevre Eğitim Programının Çocukların Çevreye Karşı Tutumları Üzerindeki Etkisi. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 17(1), 557-578.