INVESTIGATION OF THE TOURIST PERCEPTIONS FOR PERFORMANCE AND ETHICAL BEHAVIORS OF TOURIST GUIDES

Öz

Tourist guides are tourist employees who are in direct contact with tourists and at the forefront of tourism. The aim of this study is to determine how tourists' performance and ethical behavior are perceived by tourists and to determine whether this perception differs according to the demographic characteristics of tourists. The questionnaire form, which was developed as a result of a comprehensive literature review, was applied to 438 domestic and foreign tourists visiting Nevsehir province. In this research, statistical analysis methods such as frequency distribution analysis, explanatory factor analysis, T test, Anova and Tukey multiple comparison test  for the assessment of the tourists’ socio-demographic characteristics, were used. In the results of the study, it was concluded that perceptions differed according to the gender of the tourists, in the dimension of reliability and fairness according to the educational status, in the dimension of talent according to nationality and in the dimensions of reliability and fairness according to the duration of the tour. At the same time ıt was found that the age of tourists and the number of visits did not differentiate their perceptions.

Anahtar Kelimeler

• Tourist Guide,Performance,Ethic Behavior,Perception

TURİST REHBERLERİNİN PERFORMANSINA ve ETİK DAVRANIŞLARINA YÖNELİK TURİST ALGILARININ İNCELENMESİ

Öz

Turist rehberleri turistlerle birebir iletişim halinde olan ve turizmin ön saflarında hizmet veren turizm çalışanlarıdır. Bu çalışmanın amacı, turist rehberlerinin performansının ve etik davranışlarının turistler tarafından nasıl algılandığını ortaya koymak ve bu algılamanın turistlerin demografik özelliklerine göre farklılaşıp farklılaşmadığını tespit etmektir. Kapsamlı bir literatür taraması sonucunda oluşturulan anket formu, Nevşehir ilini ziyaret eden yerli ve yabancı 438 turiste uygulanmıştır. Araştırmada turistlerin sosyo-demografik özelliklerinin değerlendirilmesine ilişkin frekans dağılımı analizi, açıklayıcı faktör analizi, T testi ve Anova ve Tukey çoklu karşılaştırma testi gibi istatistiksel analiz yöntemleri kullanılmıştır. Araştırma sonucunda turistlerin cinsiyetine göre yalnızca güvenilirlik boyutunda, eğitim durumuna göre güvenilirlik ve adil olma boyutunda, milliyete göre yetenek boyutunda, turun süresine göre ise yine güvenilirlik ve adil olma boyutlarında algıların farklılaştığı sonucu elde edilmiştir. Bununla birlikte turistlerin yaşının ve ziyaret sayısının ise algılarını farklılaştırmadığı ortaya çıkmıştır. 

Anahtar Kelimeler

• Turist Rehberi,Performans,Etik Davranış,Algı,Turist

Kaynakça

1. Ahipaşaoğlu, S. (2006), Turizmde Rehberlik, Ankara: Detay Yayıncılık. Akoğlan Kozak. M., Güçlü Nergiz, H. (2016), Turizmde Etik Kavramlar, İlkeler, Standartlar. Ankara: Detay Yayıncılık.
2. Alper, Ş. G. (2007), Beyaz Yakalı Çalışanların Performans Kriterlerinin Belirlenmesinde İş Analizlerinin Rolü ve Bir Özel Hastane Uygulaması, Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İşletme Anabilim Dalı, İnsan Kaynakları Yönetimi Bilim Dalı, İstanbul.
3. Altunışık, R., Coşkun, R., Bayraktaroğlu, S. ve Yıldırım, E. (2012), Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri, Sakarya: Sakarya Yayıncılık.
4. Aslan, Z. ve Çokal, Z. (2016), Profesyonel Turist Rehberinin Kültürel Değerlere Katkısına İlişkin Turist Algılamaları, Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 4(1), s.53-69.
5. Chan, A., Hsu, C.H.C. ve Baum, T. (2015), The Impact of Tour Service Performance on Tourist Satisfaction And Behavioral Intentions: A Study Of Chinese Tourists in Hong Kong, Journal of Travel & Tourism Marketing, 32, s.18–33.
6. Chang, J.C. (2009), Customer Satisfaction with Tour Leaders’ Performance: A Study of Taiwan’s Package Tours, Asia Pacific Journal of Tourism Research, 11(1), s.97–116.
7. Chang, K.C. (2014), Examining The Effect of Tour Guide Performance, Tourist Trust, Tourist Satisfaction, and Flow Experience on Tourists' Shopping Behavior, Asia Pacific Journal of Tourism Research, 19(2), s.219-247.
8. Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G. ve Büyüköztürk, Ş. (2012), Sosyal Bilimler İçin Çok Değişkenli İstatistik SPSS ve LISREL Uygulamaları, Ankara: Pegem Akademi.

9. Dünya Turist Rehberleri Birliği (2017), Turist Rehberinin Tanımı, http://www.wftga.org/tourist-guiding/what-tourist-guide (11 Şubat 2017)
10. Düz, B. (2017), Turist Rehberliğinde Meslek Etiği İlkelerinin Faydacı Etik Yaklaşımı İle Belirlenmesi, Hitit Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 10(2): 1639-1662.
11. Etik Rehberi (2018), Meslek Etiği Rehberi, http://etik.gov.tr/Portals/0/ anasayfa/etik_rehberi.pdf (10 Ekim 2018)
12. Grabowski, C.P. ve Geng, W. (2000), European Silk Road Tourists’ and Their Tour Guides’ Perceptions of Product and Service Quality, Journal of Quality Assurance in Hospitality & Tourism, 1(4), s.97–106.
13. Gürbüz, S. ve Şahin, F. (2015), Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri, Ankara: Seçkin Yayıncılık.
14. Güzel, F.Ö. (2007), Türkiye İmajının Geliştirilmesinde Profesyonel Turist Rehberlerinin Rolü (Alman Turistler Üzerine Bir Araştırma), Yüksek Lisans Tezi, Balıkesir Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Turizm İşletmeciliği ve Otelcilik Anabilim Dalı, Balıkesir.
15. Huang, S.S. (2010), A Revised Importance–Performance Analysis of Tour Guide Performance in China. Tourism Analysis, 15(2). s.227-241.
16. Huang, S.S., Hsu, C.H.C. ve Chan, A. (2010), Tour Guide Performance and Tourist Satisfaction: A Study of The Package Tours in Shanghai, Journal Of Hospitality & Tourism Research, 34(1):3-33.
17. Kalaycı, Ş. (2014), SPSS Uygulamalı Çok Değişkenli İstatistik Teknikleri, Ankara: Asil Yayın Dağıtım.
18. Kültür ve Turizm Bakanlığı (2014), http://teftis.kulturturizm.gov.tr/ (14 Ocak 2018).
19. Lugosi, P. ve Bray, J. (2008), Tour Guiding, Organizational Culture and Learning: Lessons From an Entrepreneurial Company, International Journal of Tourism Research, 10(5), s. 467–479.
20. MEGEP, (2006), Mesleki Eğitim ve Öğretim Sisteminin Güçlendirilmesi Sistemi, Milli Eğitim Bakanlığı, Ankara.
21. Mesleki Yeterlilik Kurumu, (2018), https://portal.myk.gov.tr/ index.php?option=com_meslek_std_taslak&view=taslak_listesi_yeni&msd=2&Itemid=432 (05 Temmuz 2018).
22. Nebioğlu, K. G. (2013), Meslek Etiği: Turist Rehberleri Üzerine Araştırma, Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Turizm İşletmeciliği Eğitimi Ana Bilim Dalı, Ankara.
23. Örücü, E. ve Kanbur, A. (2008), Örgütsel- Yönetsel Motivasyon Faktörlerinin Çalışanların Performans Ve Verimliliğine Etkilerini İncelemeye Yönelik Ampirik Bir Çalışma: Hizmet Ve Endüstri İşletmesi Örneği, Celal Bayar Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi, Yönetim ve Ekonomi Dergisi, 15(1), s. 85-97.
24. Pereira, A. M. (2015), Tour Guides and Destination Image: Evidence From Portugal, Journal of Tourism and Hospitality Management, 3(7-8), s. 129-150.
25. Pond, K. (1993), The Professional Guide: Dynamics of Tour Guidin, New York: Van Nostrand Reinhold.
26. Prakash, M. ve Chowdhary, N. (2010), What Are We Training Tour Guides For?, Turizam, 14(2), s.53-65.
27. Preston, C.C. ve Colman, A.M. (2000), Optimal Number of Response Categories in Rating Scales: Reliability, Validity, Discriminating Power, and Respondent Preferences, Acta Psychologica, 104, s. 1-15.
28. Standards of Performance (2001), http://www.sitga.co.uk/standards.htm 20 Ocak 2017).
29. Tang, C.Y. ve Chang, J.C. (2006), An Investigation of Service Quality Between The Licensed and Un-Licensed Tour Leaders, The 7th Biennial Conference on Tourism in Asia, Jeonju: The Hong Kong Polytechnic University & Jeonju University.
30. Tetik, N. (2006), Türkiye'de Profesyonel Turist Rehberliği Ve Müşterilerin Turist Rehberlerinden Beklentilerinin Analizi (Kuşadası Örneği), Yüksek Lisans Tezi, Balıkesir Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Turizm İşletmeciliği ve Otelcilik Anabilim Dalı, Balıkesir.
31. Tetik, N. (2012), Turist Rehberlerinin Ekoturizm Alanındaki Yeterlilikleri: Doğu Karadeniz Örneği, Doktora Tezi, Balıkesir Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Turizm İşletmeciliği ve Otelcilik Anabilim Dalı, Balıkesir.
32. Yarcan, Ş. (2007), Profesyonel Turist Rehberliğinde Mesleki Etik Üzerine Kavramsal Bir Değerlendirme, Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi. 18(1), s.33–44.
33. Zhang, H. Q. ve Chow, I. (2004), Application of İmportance-Performance Model in Tour Guides Performance: Evidence From Mainland Chinese Outbound Visitors in Hong Kong, Tourism Management, 25, s.81–91.