Doğal Dolaşımlı, Dolaylı Ve Farklı Tipteki Güneş Enerjisi Sistemlerinin Deneysel Karşılaştırılması

Abstract

Bu çalışmada, altı farklı güneş enerjili dönüşüm sistemi ısıl verim açısından incelenmiştir. Bunlardan üçü farklı malzeme ve farklı cidar kalınlığındaki ısı değiştiricilerine sahip düz yüzeyli borulu tip güneş kolektörlü olup, bu sistemlerin deneysel karşılaştırılması yapılmıştır. Ayrıca, yine depo ve ısı değiştiricisi yapıları aynı olan prizmatik yüzeyleri farklı olan 3 adet düz yüzeyli güneş kolektörlerinin bulunduğu sistemler de kendi aralarında deneysel olarak karşılaştırılmıştır. Deneyler sonucunda, konutlarda kullanma sıcak suyu üretmek amacıyla kullanılacak olan en verimli sistemin, yüzeyleri arasındaki 2 mm mesafe olan çelik sac malzemeden yapılmış prizmatik tip kolektörlü güneş enerjisi dönüşüm sistemi olduğu görülmüştür

Keywords

• Güneş enerjisi, Prizmatik kolektör, Isı değiştirici, Sıcak su hazırlama

Abstract

In this study, six different types of solar energy conversion systems have been examined in terms of thermal performance. Three of these systems are furnished with solar collector, which have a flat surfaced pipe type heat exchangers manufactured in different materials and wall thickness, and these systems have been compared experimentally. Furthermore, 3 more systems with same tank and heat exchanger designs, but with different prismatic surfaced flat type heat collector systems have also been compared. As a result of these experiments, it is found that prismatic type collector made in steel sheet metals with 2 mm intervals between the surfaces is the best and most efficient solar energy conversion system

Keywords

• Solar energy, Prismatic collector, Heat exchanger, Hot water preparation

References

1. 1] Bockris, J., O, M., Veziroğlu, T.N., Smith, D., “Solar Hydrogen Energy”, İletişim Yayınları s, 11., (1993).
2. [2] Rifkin, J., Howrd, T., “ Entropi” , İz Yayıncılık s, 41-47., İstanbul, (1997).
3. [3] Okuyan, C., Okuyan, M. Akif., “Türkiyenin Güneş Enerjisi Potansiyeli”, Mühendis ve Makine Dergisi, cilt 27, sayı 318, Ankara, Temmuz, (1986).
4. [4] Doğan, H., Aktaş, M., Menlik T., “Güneş Enerjisi Sistemlerinde Kanatçık Yüzeyindeki Sıcaklık Dağılımının Sonlu Farklar Metodu İle Analizi” Karaelmas Üniversitesi Teknik Eğitim Fakültesi, Teknoloji Dergisi, Cilt:7, Sayı 3, s, 407-414, (2004).
5. [5] Öz, E., S., Menlik, T., Aktaş, M., “Güneş Enerjisi Sistemlerinde Kanatçık Kullanı- mının Verime Etkisinin Deneysel İncelenmesi”,Gazi Üniversitesi Teknik Eğitim Fakültesi, Politeknik Dergisi, Cilt:7, Sayı 3, s, 217-221, (2004).
6. [6] Aktaş, M., Ceylan, İ., Doğan, H., “Güneş Enerjili Kurutma Sistemlerinin Fındık Kurutulmasına Uygulanabilirliği”, Karaelmas Üniversitesi Teknik Eğitim Fakültesi, Teknoloji Dergisi, Cilt:7, Sayı 4, s, 557-564, (2004).
7. [7] Ulusal Enerji Tasarrufu Merkezi, “Sanayide Enerji Yönetimi Esasları”, cilt 4, s, 12- 18., Ankara, (1997). [8] Uyarel, A., Y., Öz, E., S., “Güneş Enerjisi ve Uygulamaları”, s, 111-113, Ankara, (1987).
8. [9] Menlik, T., Aktaş, M., Özdemir, M., B., “Türkiye’de Bölgesel Olarak Güneş Enerjili Sıcak Su Hazırlama Sistemlerinin Kapasite Hesaplarının Bilgisayar Programı İle Yapılması”, Karaelmas Üniversitesi Teknik Eğitim Fakültesi, Teknoloji Dergisi, Cilt:7, Sayı 2, s, 219-224, (2004).

9. [10] Shariah, A.,M., Lo, F., The Optimization of Tank Volume to Collector Area Ratio For Thermosyphon Solar Water Heater, Renewable Energy, Volume : 7, 289–300, (1996).
10. [11] Tırıs, M., Tırıs, Ç., Erdallı, Y., “Güneş Enerjili Su Isıtma Sistemleri” Tübitak Marmara Araştırma Merkezi Enerji Sistemleri ve Çevre Araştırma Enstitüsü, s, 61, Gebze-Kocaeli, (1997).
11. [12] Devlet Meteoroloji İşleri Müdürlüğü, Ankara Kalaba İstasyonu 2004 Yılı Nisan Ayı Güneş Işınımı Verileri, (2004).
12. [13] Arınç, Ümit, D., “Eğik Düzleme Gelen Işınım Hesapları İçin R Dönüşüm Faktörlerinin Bulunması”, 3. Ulusal Isı Kongresi, s, 69-80, İstanbul, (1981).
13. [14] Aktaş, M., “Güneş Enerjili Tabii Sirkülasyonlu Endirekt Sıcak Su Hazırlama Sistemlerinde Kanatçık Optimizasyonu”, Yayınlanmış Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara, (2003).