Research Article

BOŞANMIŞ BİREYLERİN BAŞ ETME STRATEJİLERİNİN VE YAŞAM KALİTELERİNİN BAZI DEĞİŞKENLER AÇISINDAN İNCELENMESİ

Volume: 21 Number: 40 December 15, 2018
EN TR

BOŞANMIŞ BİREYLERİN BAŞ ETME STRATEJİLERİNİN VE YAŞAM KALİTELERİNİN BAZI DEĞİŞKENLER AÇISINDAN İNCELENMESİ

Abstract

Bu çalışmada, boşanmanın ayrılan çiftler üzerindeki çok boyutlu etkisinin ortaya çıkarılması amaçlanmıştır. Bu amaçla, bireylerin boşanma süreci ile baş etmede kullandıkları stratejilerin ve boşanma sonrasında yaşadıkları psikolojik sorunların neler olduğu incelenmiştir. Çalışmaya 149 ayrılmış (boşanmış) birey katılmıştır. Bunların 132’si (% 88.6) kadın, 17’si (% 11.4) erkektir. Çalışmada veri toplama aracı olarak insanların strese karşı gösterdikleri farklı davranışları ölçen Başa Çıkma Stratejileri (COPE) ölçeği ile bireylerin yaşam kalitesini ölçmeye yarayan Dünya Sağlık Örgütü Yaşam Kalitesi Ölçeği Kısa Formu (WHOQOL-BREF-TR) kullanılmıştır. Verilerin analizi sonucunda boşanmanın bireylerin yaşam kalitesini etkilediği, cinsiyete göre yaşam kalitesi düzeylerinin farklılaştığı ve eğitim seviyesinin boşanma ile baş etmede belirleyici bir değişken olduğu saptanmıştır.

Keywords

References

  1. Alptekin, K. (2011). Düzce il merkezindeki boşanmalar üzerine bir çalışma. Toplum ve Sosyal Hizmet, 22(2), 37-62. Babalis, T., Tsoli, K., Nikolopoulos, V., & Maniatis, P. (2014). The Effect of Divorce on School Performance and Behavior in Preschool Children in Greece: An Empirical Study of Teachers’ Views. Psychology, 5(1), 20-26. Bacanlı, H., Sürücü, M., & İlhan, T. (2013). An investigation of psychometric properties of coping styles scale brief form: a study of validity and reliability. Educational Sciences: Theory and Practice, 13(1), 90-96. Brown, T.L. (2014). Bruised but not broken: how copingstyles, spirituality and social support are contributing factors to how well people do after divorce. In Partial Fulfillment of theRequirements for the Degree Master of Socia lWork. A Project Presented to the Faculty of California StateUniversity, San Bernardino. Carver, C. S. (1997). You want to measure coping but your protocol’s too long: Consider the brief COPE. International Journal of Behavioral Medicine, 4 (1), 92-100 Cleek, M. G., & Pearson, T. A. (1985). Perceived causes of divorce: An analysis of interrelationships. Journal of Marriage and the Family, 179-183. Cohen, O., Leichtentritt, R. D., & Volpin, N. (2014). Divorced mothers' self‐perception of their divorce‐related communication with their children. Child &Family Social Work, 19(1), 34-43. Çivitci, N., Çivitci, A., & Fiyakalı, N. C. (2009). Anne-babası boşanmış ve boşanmamış olan ergenlerde yalnızlık ve yaşam doyumu. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 9 (2), 493-525. Fidaner, H.,Elbi, H., Fidaner, C., Eser, S.Y., Eser, E., & Göker, E (1999). Yaşam kalitesinin ölçülmesi. WHOQOL-100 ve WHOQOL-BREF. 3P. Psikiyatri Psikoloji Psikofarmakoloji Dergisi, 7, 23–40 Gottman, J. M. (2014). What predicts divorce? The relationship between marital processes and marital outcomes. Psychology Press. University of Washington. New York and London. Jurcuţ, C. A. (2014). Child counseling in problems associated with parents´ divorce. Agora Psycho-Pragmatica, 8(1), 202-219. Krumrei, E. J., Mahoney, A., & Pargament, K. I. (2009). Divorce and the divine: The role of spirituality in adjustment to divorce. Journal of Marriage and Family, 71(2), 373-383. Kurdek, L. A. (1987). Sex role self-schema and psychological adjustment in coupled homosexual and heterosexual men and women. Sex Roles, 17, 549 – 562 Molgora, S., Ranieri, S., & Tamanza, G. (2014). Divorce and co-parenting: a qualitative study on family mediation in Italy. Journal of Divorce & Remarriage, 55(4), 300-314. Nathanson, I. G. (1995). Divorce and women's spirituality. Journal of divorce & remarriage, 22(3-4), 179-188. Pınar, Ç.A.Ğ.,& Yıldırım, İ. (2013). Evlilik doyumunu yordayan ilişkisel ve kişisel değişkenler. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 4(39), 13-23. Rahbari, M. M.,Najmabadi, K. M., &Shariati, M. (2015). Challenges of divorced women: A qualitative study. Nursing Practice Today, 1(1), 31-39. Serin, N.B. & Öztürk, S. (2007). Anne-babası boşanmış 9–13 yaşlarındaki çocuklar ile aynı yaş grubundaki anne-babası boşanmamış çocukların benlik saygısı ve kaygı düzeyleri. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi (Kefad), 8(2), 117-128. Sezer, F. (2012). Examining of teacher burnout level in terms of some variables. International Online Journal of Educational Sciences, 4(3), 617-631 Teachman, J. D.,Polonko, K. A., & Scanzoni, J. (1987). Demography of the family. In Handbook of marriage and the family (pp. 3-36). Springer US. Thompson, L., & Walker, A. J. (1989). Gender in families: Women and men in marriage, work, and parenthood. Journal of Marriage and the Family, 845-871. TUİK (2014). Boşanma Oranları Istatistiki Raporları. 15 Mayıs 2015 tarihinde http://www.tuik.gov.tr/UstMenu.do?metod=temelist adresinden erişildi. Uşaklı, H. (2013). Eşinden ayrılmış annelerin görüşü açısından çocuklarının sorunları. Karabük Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 1 (1), 195-208. Üncü, S. (2007). Duygusal zeka ve evlilik doyumu ilişkisi. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Ankara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara. Yıldırım, A. (2005). Kişilerin empatik eğilimleri ile boşanma arasındaki ilişkinin incelenmesi. M.Ü. Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 22, 233-242. Yıldırım, A.,& Şimşek, H. (2005). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.

Details

Primary Language

Turkish

Subjects

Studies on Education

Journal Section

Research Article

Publication Date

December 15, 2018

Submission Date

June 19, 2018

Acceptance Date

November 21, 2018

Published in Issue

Year 2018 Volume: 21 Number: 40

APA
Sezer, F., & Gürgan, U. (2018). BOŞANMIŞ BİREYLERİN BAŞ ETME STRATEJİLERİNİN VE YAŞAM KALİTELERİNİN BAZI DEĞİŞKENLER AÇISINDAN İNCELENMESİ. Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 21(40), 209-222. https://doi.org/10.31795/baunsobed.492450
AMA
1.Sezer F, Gürgan U. BOŞANMIŞ BİREYLERİN BAŞ ETME STRATEJİLERİNİN VE YAŞAM KALİTELERİNİN BAZI DEĞİŞKENLER AÇISINDAN İNCELENMESİ. BAUNSOBED. 2018;21(40):209-222. doi:10.31795/baunsobed.492450
Chicago
Sezer, Fahri, and Uğur Gürgan. 2018. “BOŞANMIŞ BİREYLERİN BAŞ ETME STRATEJİLERİNİN VE YAŞAM KALİTELERİNİN BAZI DEĞİŞKENLER AÇISINDAN İNCELENMESİ”. Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 21 (40): 209-22. https://doi.org/10.31795/baunsobed.492450.
EndNote
Sezer F, Gürgan U (December 1, 2018) BOŞANMIŞ BİREYLERİN BAŞ ETME STRATEJİLERİNİN VE YAŞAM KALİTELERİNİN BAZI DEĞİŞKENLER AÇISINDAN İNCELENMESİ. Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 21 40 209–222.
IEEE
[1]F. Sezer and U. Gürgan, “BOŞANMIŞ BİREYLERİN BAŞ ETME STRATEJİLERİNİN VE YAŞAM KALİTELERİNİN BAZI DEĞİŞKENLER AÇISINDAN İNCELENMESİ”, BAUNSOBED, vol. 21, no. 40, pp. 209–222, Dec. 2018, doi: 10.31795/baunsobed.492450.
ISNAD
Sezer, Fahri - Gürgan, Uğur. “BOŞANMIŞ BİREYLERİN BAŞ ETME STRATEJİLERİNİN VE YAŞAM KALİTELERİNİN BAZI DEĞİŞKENLER AÇISINDAN İNCELENMESİ”. Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 21/40 (December 1, 2018): 209-222. https://doi.org/10.31795/baunsobed.492450.
JAMA
1.Sezer F, Gürgan U. BOŞANMIŞ BİREYLERİN BAŞ ETME STRATEJİLERİNİN VE YAŞAM KALİTELERİNİN BAZI DEĞİŞKENLER AÇISINDAN İNCELENMESİ. BAUNSOBED. 2018;21:209–222.
MLA
Sezer, Fahri, and Uğur Gürgan. “BOŞANMIŞ BİREYLERİN BAŞ ETME STRATEJİLERİNİN VE YAŞAM KALİTELERİNİN BAZI DEĞİŞKENLER AÇISINDAN İNCELENMESİ”. Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, vol. 21, no. 40, Dec. 2018, pp. 209-22, doi:10.31795/baunsobed.492450.
Vancouver
1.Fahri Sezer, Uğur Gürgan. BOŞANMIŞ BİREYLERİN BAŞ ETME STRATEJİLERİNİN VE YAŞAM KALİTELERİNİN BAZI DEĞİŞKENLER AÇISINDAN İNCELENMESİ. BAUNSOBED. 2018 Dec. 1;21(40):209-22. doi:10.31795/baunsobed.492450

Cited By

Baun SOBED