TURİZM VE MUTLULUK ARASINDAKİ İLİŞKİ ÜZERİNE KAVRAMSAL BİR DEĞERLENDİRME

Abstract

Günümüzde yaşam koşullarının ağırlaşması, yaşanan ekonomik krizler ve yoğun iş temposu gibi faktörlerin artması, mutluluk kavramına duyulan ihtiyacı da gündeme getirmektedir. Nitekim bu araştırmada; mutluluk kavramı, güncel ve gelişime açık bir konu olması sebebiyle tercih edilmiştir. Bireylerin mutluluğunu yaşam koşulları %10, genetik özellikleri %50 ve amaçlı etkinlikler ise %40 oranında etkilemektedir. Amaçlı etkinlikler kapsamında mutlu olmaya yönelik doğrudan yapılan faaliyetler ele alınmaktadır. Bireyin denetiminde olan bu faaliyetler içerisinde tatil ise ayrı bir öneme sahiptir. Şöyle ki; bir tatil çok keyifli olmasa dahi tatil anılarının daha sonra hatırlanması mutluluğu artırıcı bir özellik gösterebilmektedir. Bu bağlamda; araştırmanın temeli turizm ve mutluluk arasındaki etkileşim üzerine kurulmuştur. Bu çerçevede, araştırmanın temel amacı; mutluluk kavramı ile turizm arasındaki ilişkiyi ortaya koymaktır. Bu amaçla; bireylerin mutluluğuna neden olan etkenlerin araştırıldığı çalışmaların incelenmesi hedeflenmiştir. Araştırma kapsamında, mutluluk kavramı ile ilintili yazın taraması yapılarak, mutluluğu belirleyen faktörler ve mutluluğun ölçülmesi detaylandırılarak, mutluluk ve turizm arasındaki ilişki, yazındaki çalışmalar ışığında incelenmiştir. Yazında mutluluğa yönelik olarak yapılan çalışmaların nesnel yaklaşımlardan ziyade öznel bir yaklaşıma sahip olduğu görülmüştür. Nesnel yaklaşımların mutluluğu tam olarak açıklama hususunda yetersiz kalması, bu durumun en temel sebebidir. Çalışmalar, turizm ile mutluluk arasında olumlu bir ilişkinin varlığı üzerinde odaklanmaktadır. Tatiller, iş ve stresten uzak, rahatlatıcı zamanlar olarak ifade edilmelerinin yanında; seyahat ile ilgili deneyimlerin turistlerin mutluluğunu artırdığı sonucuna ulaşılmıştır

Keywords

• Mutluluk,Yaşam Doyumu,Tatil,Turizm

A Conceptual Assessment on the Relationship between Tourism and Happiness

Abstract

At the present day, the increase in factors such as worsening living conditions, economic crises and intense work pace raise the need of happiness. Thus in this study; the concept of happiness is preferred because of having a clear and up to date development issues. Living conditions 10%, genetic characteristics 50% and the activities 40% affect the happiness of individuals. Direct activities to be happy are discussed within activities. Holiday has a great value within the activities which are the individual’s control. To the effect that; a holiday can’t be an enjoyable but then holiday memories are remembered and individual’s happiness may increase. In this context; the basis of the research is based on the interaction between tourism and happiness. The main objective of this study is to reveal the relationship between the tourism and happiness. For this purpose; it is aimed at sea over research, investigate the factors that cause happiness of individuals. Within this study; associated with happiness literature review was conducted, determining factors of happiness and measure of happiness are detailed. And then the relationship between happiness and tourism were examined in the light of literature. In literature, the studies are aimed at happiness have a subjective approach rather than objective approach. Because, objective approaches are inadequate in fully respect explanation of happiness. Studies focuses on the existence of a positive relationship between happiness and tourism. Holidays are expressed as a relaxing time in addition to away from work and stress. Additionally; experience with travel increase the happiness of the tourists

Keywords

• Happiness,Life Satisfaction,Holiday,Tourism

References

1. Acaboğa, A. (2007). Din-Mutluluk İlişkisi. Yüksek Lisans Tezi, Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kahramanmaraş.
2. Ahuvia, A., Thin, N., Haybron, D. M., Biswas-Diener, R., Ricard, M. ve Timsit, J. (2015). Happiness: an Interactionist Perspective. International Journal of Wellbeing, 5 (1), 1-18.
3. Akın, H. B. ve Şentürk, E. (2012). Bireylerin Mutluluk Düzeylerinin Ordinal Lojistik Regresyon Analizi ile İncelenmesi. Öneri, 10 (37), 183-193.
4. Akın, A. ve Satıcı, S. A. (2011). Öznel Mutluluk Ölçeği: Geçerlik ve Güvenilirlik Çalışması. Sakarya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 21, 65-77.
5. Aktaş Polat, S. (2013). Turistlerin Tatil Dönemlerinde Sergiledikleri Geçici Davra- nış Değişiklikleri (Liminoid) Üzerine Bir Araştırma. Doktora Tezi, Sakarya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Sakarya.
6. Aref, F. (2011). The Effects of Tourism on Quality of Life: A Case Study of Shi- raz, Iran. Life Science Journal, 8 (2), 26-30.
7. Argyle, M., Martin, M. ve Crossland, J. (1989). Happiness as a Function of Personality and Social Encounters. In J. P. Forgas & J. M. Innes (Eds.). Recent Advances in Social Psychology: An International Perspective (pp.189– 203). North-Holland: Elsevier.
8. Athota, V. S. (2013). The Role of Moral Emotions in Happiness. The Journal of Happiness and Well-Being, 1 (2), 115-120.

9. Avcıkurt, C. (2015). Turizm Sosyolojisi - Genel ve Yapısal Yaklaşım. (4. Bs.). Anka- ra: Detay Yayıncılık.
10. Baysal, S. ve Aka, İ. Ç. (2013). Bir Pazarlama Stratejisi Olarak Mutluluk Tema- sının Markalar Tarafından Kullanılması: Mutluluk Temelli Pazarlama Üzerine Bir Araştırma. Sosyal ve Beşeri Bilimler Dergisi, 5 (1), 84-93.
11. Bekhet, A. K., Zauszniewski, J. A. ve Nakhla, W. E. (2008). Happiness: Theore- tical and Empirical Considerations. Nursing Forum, 43 (1), 12-23.
12. Bloom, J. D., Geurts, S. A. E., Taris, T. W., Sonnentag, S., Weerth, C. D. ve Kompier, M. A. J. (2010). Effects of Vacation from Work on Health and Well-Being: Lots off, Quickly Gone, Work & Stress: An International Journal of Work. Health & Organisations, 24 (2), 196-216.
13. versitesi, İstanbul.
14. Gündoğdu, R. ve Yavuzer, Y. (2012). Eğitim Fakültesi Öğrencilerinin Öznel İyi Oluş ve Psikolojik İhtiyaçlarının Demografik Değişkenlere Göre İnce- lenmesi. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 12 (23), 115-131.
15. Helliwell, J. F., Huang, H. ve Wang, S. (2015). The Geography of World Happi- ness. In J. F. Helliwell, R. Layard & J. Sachs. (Eds.). 2015 World Happiness Report. New York: Sustainable Development Solutions Network.
16. Hills, P. ve Argyle, M. (2002). The Oxford Happiness Questionnaire: A Com- pact Scale for the Measurement of Psychological Well-being. Personality and Individual Differences, 33, 1073-1082.
17. Holder, M. D., Coleman, B. ve Sehn, Zoe L. (2009). The Contribution of Active and Passive Leisure to Children’s Well-being. Journal of Health Psycho- logy, 14 (3), 378-386.
18. Kalkan, A. (2012). Açık Alan Rekreasyonu, Doğa Sporları Yapan Bireylerin Bu Spor- ları Yapma Nedenleri: Antalya Örneği. Yüksek Lisans Tezi, Akdeniz Üni- versitesi, Antalya.
19. Kangal, A. (2013). Mutluluk Üzerine Kavramsal Bir Değerlendirme ve Türk Hane Halkı İçin Bazı Sonuçlar. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 12 (44), 214-233.
20. Kanten, P., Yeşiltaş, M. ve Akdağ, G. (2014). Kariyer Engellerinin Mutluluk Üzerindeki Etkisinde Kariyer Motivasyonunun Rolü: Otel İşletmelerin- de Kadın İşgörenler Üzerinde Bir Uygulama. 15. Ulusal Turizm Kongresi, 13-16 Kasım, Ankara, ss.411-430.
21. Kim, H., Woo, E. ve Uysal, M. (2015). Tourism Experience and Quality of Life Among Elderly Tourists. Tourism Management, 46, 465-476.
22. Köksal, Y., Bayraktaroğlu, H. ve Sarı, S. (2014). Tüketicilerin Mutluluk Düzey- lerine Göre Markalı Ürünlere Bakışları Üzerine Bir İnceleme: Giyim Sektörü Örneği. Uluslararası Alanya İşletme Fakültesi Dergisi, 6 (2), 73-81.
23. Lin, Y. S., Huang, W. S., Yang, C. T. ve Chiang, M. J. (2014). Work - Leisure Conflict and its Associations with Well-being: The Roles of Social Sup- port, Leisure Participation and Job Burnout. Tourism Management, 45, 244-252.
24. kinlerinin Yaşam Kalitesi Üzerindeki Etkisi. 15. Ulusal Turizm Kongresi
25. 16 Kasım, Ankara, ss.241-253.
26. Shepherd, J., Oliver, M. ve Schofield, G. (2014). Happiness and Physical He- alth: Associations with Cardiovascular Disease Risk Factors. The Journal of Happiness & Well-Being, 2 (2), 95-105.
27. Sidhu, J. K. ve Foo, K. H. (2015). Materialism: The Road to Happiness and Life Satisfaction among Singaporeans. The Journal of Happiness & Well-Being, 3 (1), 77-92.
28. Sop, S. A. (2014). İş Baskısı, İş-Serbest Zaman Çatışması, Meslek Memnuniyeti ve Yaşam Doyumu İlişkisi Üzerine Bir İnceleme. Turizm Akademik Der- gisi, 1 (1), 1-14.
29. Şentürk, E. (2011). Mutluluk Düzeyinin Sosyo-Demografik Özelliklerle Lojistik Reg- resyon Analizi Aracılığıyla İncelenmesi ve Türkiye İçin Bir Uygulama. Yük- sek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi, İstanbul.
30. Şimşek Bekir, H., Şahin, H. ve Tekindal, A. (2012). Konaklama Tesislerinde Ka- lan Ailelerin Yaşam Kalitesi. Zeitschrift für die Welt der Türken, 4 (2), 233- 246.
31. Tingaz, Emre O. (2013). Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenliği ile Bazı Öğretmen Adaylarının Duygusal Zeka ve Mutluluklarının Karşılaştırılması. Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi, Ankara.
32. Tse, T. S. M. (2014). Does Tourism Change Our Lives?, Asia Pacific Journal of Tourism Research, 19 (9), 989-1008.
33. Türkiye İstatistik Kurumu. (2014). Yaşam Memnuniyeti Araştırması 2013. 20 Kasım 2014 tarihinde http://www.tuik.gov.tr/Kitap.do?metod=Kitap- Detay&KT_ID=11&KITAP_ID=15 adresinden erişildi.
34. Watson, D., Clark, L. ve Tellegen, A. (1988). Development and Validation of Brief Measures of Positive and Negative Affect: The PANAS Scales. Journal of Personality and Social Psychology, 54, 1063-1070.
35. Yurtseven, R. (2003). Yaşam Kalitesi ve Mutluluk Kaynakları: Türkiye’deki Beş Yıldızlı Konaklama İşletmelerinin Yöneticileri Üzerine Pilot Bir Araştır- ma. Yönetim, 13 (46), 41-52.