How effective environmental tax policies are in promoting sustainable development: example of OECD countries

Abstract

This research examined the impact of environmental tax policies in OECD countries on sustainable development. However, the most important of these is to reduce the damage caused by companies and consumers to the environment. In this regard, secondly, in the research, it has been tried to determine to what extent environmental policies are effective in supporting sustainable development. For this purpose, the period between 1995-2019 was analyzed using the panel data analysis technique. Analysis results showed that there is a positive long-term relationship between environmental taxes and sustainable development. Accordingly, increasing environmental taxes positively affected the sustainable development of OECD countries in the long run. In addition, it has been documented that environmental taxes are highly effective in OECD countries. In this respect, implementation of policies that will support the increase of environmental taxes in OECD countries will also encourage the sustainable development of these countries. Selected control variables were used while examining the relationship between environmental taxes and sustainable development in the study. The impact of investment rates on sustainable development over a long period has been seen to be negative and significant. Increasing fixed capital investments and therefore investment rates also have a positive impact on economic development, which is an important dimension of sustainable development. However, rising investment rates are a serious indicator of the concentration in industrial activity. In particular, the serious rise in industrial activity after the second world war triggered environmental degradation. In addition, as mentioned in the method section, the Sustainable Development Index measures not only the economic and human dimension of development, but also the environmental aspect. In this regard, research findings have shown that the negative impact of increased investment rates on the environment is increasing. Another explanatory variable, the impact of public expenditures on sustainable development in the long term, was found to be positive and significant. The role and size of public spending in economic development in research countries is very important. Therefore, increased public spending has encouraged sustainable development in these countries.

Keywords

• Sustainable development
• Environmental taxes
• OECD countries

Çevresel vergi politikaları sürdürülebilir kalkınmayı desteklemede ne kadar etkilidir: OECD ülkeleri örneği

Abstract

Bu araştırma OECD ülkelerindeki çevresel vergi politikaların sürdürülebilir kalkınma üzerindeki etkisi incelenmiştir. Çevresel vergiler, çeşitli amaçlar için kullanılmaktadır. Ancak, bunlar içerisinde en önemlisi firmaların ve tüketicilerin çevreye vermiş olduğu zararı azaltmaktır. Bu bakımdan, araştırmada ikinci olarak çevresel politikaların sürdürülebilir kalkınmayı destekleme konusunda ne ölçüde etkin olduğu tespit edilmeye çalışılmıştır. Bu amaç doğrultusunda 1995-2019 arasındaki dönem panel veri analizi tekniği kullanılarak analiz edilmiştir. Analiz sonuçları çevresel vergiler ile sürdürülebilir kalkınma arasında uzun dönemde pozitif yönlü bir ilişki olduğunu göstermiştir. Buna göre, artan çevre vergileri uzun dönemde OECD ülkelerinin sürdürülebilir kalkınmalarını olumlu etkilemiştir. Bunun yanında, OECD ülkelerinde çevresel vergilerin son derece etkin olduğu belgelenmiştir. Bu bakımdan, OECD ülkelerinde çevresel vergilerin arttırılmasını destekleyecek politikaların uygulanması aynı zamanda bu ülkelerin sürdürülebilir kalkınmasını teşvik edecektir. Araştırmada çevresel vergiler ve sürdürülebilir kalkınma ilişkisi incelenirken, seçili kontrol değişkenleri kullanılmıştır. Yatırım oranlarının uzun dönemde sürdürülebilir kalkınma üzerindeki etkisinin negatif yönlü ve anlamlı olduğu görülmüştür. Sabit sermaye yatırımlarının ve dolaysıyla yatırım oranlarının artması aynı zamanda sürdürülebilir kalkınmanın önemli bir boyutu olan ekonomik kalkınmayı olumlu etkilemektedir. Bununla birlikte, artan yatırım oranları, endüstriyel faaliyetlerdeki yoğunlaşmanın ciddi bir göstergesidir. Özellikle, İkinci Dünya Savaşı sonrasında endüstriyel faaliyetlerde görülen ciddi yükseliş, çevresel bozulmayı tetiklemiştir. Bunun yanında, yöntem kısmında bahsedildiği üzere sürdürülebilir kalkınma endeksi kalkınmanın sadece ekonomik ve beşerî boyutunu değil çevresel yönünü de ölçmektedir. Bu bakımdan, araştırma bulguları artan yatırım oranlarının çevre üzerindeki olumsuz etkisinin yükseldiğini göstermiştir. Bir başka açıklayıcı değişken olan kamu harcamalarının ise uzun dönemde sürdürülebilir kalkınma üzerindeki etkisi pozitif yönlü ve anlamlı bulunmuştur. Araştırma ülkelerinde ekonomik kalkınma içerisinde kamu harcamalarının rolü ve boyutu çok önemlidir. Dolaysıyla, artan kamu harcamaları, bu ülkelerde sürdürülebilir kalkınmayı teşvik etmiştir.

Keywords

• Sürdürülebilir kalkınma
• Çevre vergileri
• OECD ülkeleri

References

1. Abdullah, S. & Morley, B. (2014). Environmental taxes and economic growth: evidence from panel causality tests. Energy Economics, 42, 27-33. https://doi.org/10.1016/j.eneco.2013.11.013
2. Ağır, H. ve Rutbil, M. (2019). Gelişmekte olan ülkelerde doğrudan yabancı sermaye yatırımları ile ekonomik büyüme ilişkisinin ekonometrik analizi. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 16 (2), 469-488.
3. Altunç, Ö. F. (2011). Kamu harcamaları ve ekonomik büyüme ilişkisi: Türkiye’ye ilişkin ampirik kanıtlar. Yönetim ve Ekonomi: Celal Bayar Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 18(2), 145-157.
4. Andrei J., Mieila M., Popescu GH., Nica E. & Cristina M. (2016). The impact and determinants of environmental taxation on economic growth communities in Romania. Energies, 9(11), 902. https://doi.org/10.3390/en9110902
5. Asteriou, D., Pilbeam, K. & Pratiwi, C. E. (2020). Public debt and economic growth: Panel data evidence for Asian Countries. Journal of Economics and Finance, 1-18. https://doi.org/10.1007/s12197-020-09515-7
6. Baykal, H. ve Baykal, T. (2008). Küreselleşen dünya’da çevre sorunları. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 5(9), 1-17. 20 Kasım 2020 tarihinde https://dergipark.org.tr/tr/pub/mkusbed/issue/19561/208526 adresinden erişildi.
7. Bedir, S. ve Güneş, H. (2016). Çevre vergileri ve ekonomik büyüme arasındaki ilişki: AB ülkeleri için eşbütünleşme ve nedensellik analizleri. Finans Politik & Ekonomik Yorumlar, 53(616), 10-21.
8. Berber, M., Sivri, U. ve Artan, S. (2001). Türkiye'de yatırım harcamaları-ekonomik büyüme ilişkisi, AK modeli testi, 1968-1998. İstanbul Üniversitesi, Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, 61-70.

9. Bertinelli L., Strobl E. & Zou, B. (2008). Economic development and environmental quality: A reassessment in light of nature’s self-regeneration capacity. Ecological Economics, 66(2), 371–378. https://doi.org/10.1016/j.ecolecon.2007.09.013
10. Chow, G. (1993). Capital formation and economic growth in China. Quarterly Journal of Economics, (108), 809-842.
11. Cioca L.I., Ivascu L., Rada E.C., Torretta V. & Ionescu G. (2015). Sustainable development and technological impact on CO2 reducing conditions in Romania. Sustainability, 7(2), 1637-1650. https://doi.org/10.3390/su7021637
12. Çamur, D. ve Vaizoğlu, S.A. (2007). Çevreye ilişkin önemli toplantı ve belgeler. TSK Koruyucu Hekimlik Bülteni, 6(4), 297-306.
13. Çelikkaya, S. ve Sezgin, A. (2015). Kamu harcamalar olan etkileri: türkiye örneği. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 1(2), 40-59.
14. Dökmen, G. (2012). Environmental tax and economic growth: A panel var analysis. Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 43-65.
15. Economics Online. Sustainable growth. 20 Kasım 2020 tarihinde https://www.economicsonline.co.uk/Managing_the_economy/Sustainable_growth.html adresinden erişildi.
16. Ethem, E., ve Farahmand, M. A. (2020). Sabit sermaye yatırımları ve ekonomik büyüme ilişkisi: afganistan üzerine ampirik bir analiz. Balkan Sosyal Bilimler Dergisi, 9(17), 131-136.
17. Fan, X., Li, X. & Yin, J. (2019). Impact of environmental tax on green development: a nonlinear dynamical system analysis. PLoS ONE, 14(9), 1-23. https://doi.org/10.1371/journal.pone.0221264
18. GHALI, K.H. (1997). Goverment spending and economic growth in Suudi Arabia. Journal Of Economic Development, 22(2), 165–172.
19. Ghanem, S.K. (2018). The relationship between population and the environment and its impact on sustainable development in Egypt using a multi-equation model. Environental Development Sustainable, 20, 305–342. https://doi.org/10.1007/s10668-016-9882-8
20. Greiner, A. & Semmler, W. (2008). The Global Environment, Natural Resources, and Economic Growth. Oxford Press.
21. Grossman, B. (1999). Pollution tax. Center for Environmental Economics and Management, 20 Kasım 2020 tarihinde https://reference.findlaw.com//lawandeconomics/2500-pollution-tax.pdf adresinden erişildi.
22. Harrıs, J. (2000). Basic principles of sustainable development. Global Development and Environment Institute Working Paper:00-04, USA:Tufts University.
23. Hashmi, R. ve Alam, K. (2019). Dynamic relationship among environmental regulation, innovation, co2 emissions, population, and economic growth in OECD countries: A panel investigation. Jounal of Cleaner Production, 231, 1100–1109. doi: https://doi.org/10.1016/j.jclepro.2019.05.325
24. Hassan, M., Oueslati, W. & Rousselière, D. (2019). Environmental taxes, reforms and economic growth: an empirical analysis of panel data. Economic Systems, 44(3), 10086, 1-16. doi: https://doi.org/10.1016/j.ecosys.2020.100806
25. He, P., Zhang, Y., Yuan, Y., Qiao, Y., Xin, L. & Zou, X. (2018). The relationship between environmental taxation, environmental performance and economic growth: comparative study of Sweden and China 1985-2016. Ekoloji, 28(107), 401-410.
26. Huang, J., Chen, X., Huang, B. & Yang X. (2016). Economic and environtemal impacts of foreign direct investment in China: A spatial spillover analysis. China Economic Review, 1-23.
27. Kao, C. (1999). Spurious regression and residual-based tests for cointegration in panel data. Journal of Econometrics, 90, 1-44. doi: https://doi.org/10.1016/S0304-4076(98)00023-2
28. Lu, Z. N., Chen, H., Hao, Y., Wang, J., Song, X. & Mok, T. M. (2017). The dynamic relationship between environmental pollution, economic development and public health: Evidence from China. Journal of Cleaner Production, 166, 134-147. https://doi.org/10.1016/j.jclepro.2017.08.010
29. Nevado-Peña, D., López-Ruiz, V. R. & Alfaro-Navarro, J. L. (2015). The effects of environmental and social dimensions of sustainability in response to the economic crisis of european cities. Sustainability 7(7), 8255-8269. https://doi.org/10.3390/su7078255
30. Organisation for Economic Co-operation and Development. (OECD). (2011). Environmental taxation a guide for policy makers. Paris: OECD. 20 Kasım 2020 Tarihinde https://www.oecd.org/env/tools-evaluation/48164926.pdf adresinden erişildi.
31. Organisation for Economic Co-operation and Development. (OECD). (2021). Environmental tax (indicator). 20 Kasım 2020 tarihinde https://data.oecd.org/ adresinden erişildi.
32. Ono, T. (2003). Environmental tax policy in a model of growth cycles. Economoc Theory, 22, 141–168. https://doi.org/10.1007/s00199-002-0286-7
33. Organisation for Economic Co-operation and Development (OECD). (2008a). More information on environmentally related taxes, fees and charges. 20 Kasım 2020 tarihinde https://www.oecd-ilibrary.org. adresinden erişildi.
34. Özdemir, B. (2009). Küresel kirlenme sürdürülebilir ekonomik büyüme ve çevre vergileri. Maliye Dergisi, 156(1): 1-36. 20 Kasım 2020 tarihinde https://ms.hmb.gov.tr/uploads/2019/09/01.Biltekin.Ozdemir.pdf adresinden erişildi.
35. Özer, A. Ö. (1995). Güncel bir tartışma: sürdürülebilir kalkınma. Planlama, 3(4), 21-26. 20 Kasım 2020 tarihinde https://www.spo.org.tr/yayinlar/dergi_goster.php?kodu=76&dergi=3 adresinden erişildi.
36. Pesaran, M. H. (2007). A simple panel unit root test in the presence of cross-section dependence. Journal of Applied Economy, 22, 265–312. https://doi.org/10.1002/jae.951
37. Pesaran, M. H., Shin, Y. & Smith, R. P. (1999). Pooled mean group estimation of dynamic heterogeneous panels. Journal of the American Statistical Association, 94(446), 621-634.
38. Pesaran, M., H. (2004). General diagnostic tests for cross section dependence in panels.CESifo Working Paper Series, 1229 (IZA Discussion Paper No. 1240), 1-39. 20 Kasım 2020 tarihinde http://ftp.iza.org/dp1240.pdf adresinden erişildi.
39. Roseik, J. (2015). The impact of environmental tax policy on sustainable development of the EU economies. 11th International Conference of Asecu Openness, Innovation, Efficiency and Democratization As Preconditions For Economic Development, Cracow University of Economics, Polonya.
40. Sathiendrakumar, R. (2003). Greenhouse emission reduction and sustainable development. International Journal of Social Economics, 30 (12), 1233–1248.
41. Seyidoğlu, H. (2002). Ekonomik terimler sözlüğü. Cüzem Can Yayınevi.
42. Seymen, D. (2005). Dış ticaret- çevre ilişkilerinin dengelenmesi: sürdürülebilir ticaret teori ve Türkiye değerlendirmesi, Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 7(3), 100-124. 20 Kasım 2020 tarihinde https://acikerisim.deu.edu.tr/xmlui/handle/20.500.12397/5578 adresinden erişildi.
43. Simionescu, M. (2016). The relation between economic growth and foreign direct ınvestment during the economic crisis in the European Union. Zbornik Radova Ekonomskog Fakulteta U Rijeci: Časopis Za Ekonomsku Teoriju i Praksu, 34(1), 187-213
44. Sinevicienơ, L. (2015). Investigation of the relationship between government expenditure and country’s economic development in the context of sustainable development. World Academy of Science, Engineering and Technology, International Journal of Social, Behavioral, Educational, Economic, Business and Industrial Engineering, 9(3), 749-753.
45. Srinivasan, P. (2013). Causality between public expenditure and economic growth: The Indian case. International Journal of Economics and Management, 7(2), 335–347.
46. Sustainable Development Index. 07 Mayıs 2021 tarihinde https://www.sustainabledevelopmentindex.org/ adresinden erişildi.
47. Şahinöz, A. (2019). Sürdürülemeyen sürdürülebilir kalkınma. Ufuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 8(15), 77-101. 20 Kasım 2020 tarihinde https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/1359251 adresinden erişildi.
48. Tatoğlu, F. Y. (2017). Panel Zaman Serileri Analizi. Beta Basım Yayımcılık.
49. Turkenburg, W. C. (1997). Sustainable development, climate change and carbon dioxide removal (CDR). Energy Conversion and Management, 38, 3–12. https://doi.org/10.1016/S0196-8904(96)00237-3
50. Vasylieva, T., Lyulyov, O., Bilan, Y. & Streimikiene, D. (2019). Sustainable economic development and greenhouse gas emissions: the dynamic impact of renewable energy consumption, gdp, and corruption. Energies ,12, 3289. https://doi.org/10.3390/en12173289
51. Word Commission on Environment and Development. (WCED). (1987). Report of the world commission on environment and development: Our common future. 20 Kasım 2020 tarihinde http://www.un-documents.net/wced-ocf.htm, adresinden erişildi.
52. World Bank Indicators. 20 Haziran 2020 tarihinde https://databank.worldbank.org/source/world-development-indicators adresinden erişildi.
53. Yayla, Y. E., ve Şaşmaz, M. Ü. (2020). OECD ülkelerinde kamu harcamalarının insani gelişme üzerindeki etkisi: panel veri analizi. Maliye Dergisi, 178, 180–198.
54. Yıldız, S. (2017). Sürdürülebilir kalkınma için karbon vergisi. Muhasebe ve Vergi Uygulama Dergisi, 10(3): 367-384. 20 Kasım 2020 tarihinde https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/332535 adresinden erişildi.
55. Zuo, H. & Ai, D. (2011). Environment, energy and sustainable economic growth. Procedia Engineering 21: 513–519. https://doi.org/10.1016/j.proeng.2011.11.2045