The Relationship Between School Administrators’ Workaholism Tendency and Family-Friendly School Policies

Abstract

The research aims to determine the relationship between school administrators’ workaholism tendencies and family-friendly school policies. School administrators’ workaholism levels and family friendly school policies were examined according to the variables of gender, job status, educational status, professional seniority, number of teachers, and school level. Data was collected from primary, secondary, and high school administrators working in public schools in Manisa in 2021-2022 academic year. 332 administrators participated in the research who were selected randomly from 1783 administrators. According to the research, school administrators' workaholism levels are medium; while their family-friendly school policies level is very high. Their workaholism levels differ significantly according to gender, number of teachers at school, and school level while they don’t differ significantly according to duty, educational status, and seniority. Their family-friendly school policies levels differ significantly according to duty, education status, seniority, and school level while they don’t differ in terms of gender and the number of teachers. There is a low and positive relationship between their workaholism tendency and family-friendly school policies. In the research, it is recommended to conduct studies which examine the reasons of school administrators' workaholism tendencies and to support their participation in postgraduate education.

Keywords

• Administrator
• family
• family-friendly school policies
• workaholism

Okul Yöneticilerinin İşkoliklik Eğilimleri ile Aile Dostu Okul Politikaları Arasındaki İlişki

Abstract

Bu araştırmada, okul yöneticilerinin işkoliklik eğilimleri ile aile dostu okul politikaları arasındaki ilişkinin belirlenmesi ve bu konulardaki görüşlerinin çeşitli değişkenlere göre karşılaştırılması amaçlanmıştır. Veriler, 2021-2022 akademik yılında Manisa'daki kamu ilkokul, ortaokul ve lise yöneticilerinden toplanmıştır. Araştırmaya 1783 yöneticiden basit seçkisiz örneklemle seçilen 332 yönetici katılmıştır. Araştırmaya göre, yöneticilerin işkoliklik düzeyleri orta, aile dostu okul politikaları düzeyleri ise çok yüksektir. İşkoliklik düzeyleri, cinsiyet, öğretmen sayısı ve okul kademesine göre farklılık gösterirken, görev durumu, eğitim durumu ve mesleki kıdeme göre farklılık göstermemektedir. Aile dostu okul politikaları düzeyleri ise görev durumu, eğitim durumu, mesleki kıdem ve okul kademesine göre anlamlı farklılık gösterirken, cinsiyet ve öğretmen sayısına göre farklılık göstermemektedir. İşkoliklik eğilimi ile aile dostu okul politikaları arasında düşük düzeyde pozitif ilişki bulunmaktadır. Araştırma sonuçları doğrultusunda, işkoliklik eğilimlerinin nedenlerini inceleyen çalışmaların yürütülmesi ve yöneticilerin lisansüstü eğitim süreçlerine katılımının desteklenmesi önerilmektedir.

Keywords

• Aile dostu okul politikaları
• Aile
• İşkoliklik
• Yönetici

References

1. workforce in the service industry in Lagos State, Nigeria. Journal of Organizational Psychology, 19(2), 11-17. https://doi.org/10.33423/jop.v19i2.2040
2. Akkaya, B., & Dönertaş, A. B. (2023). Workaholic tendencies of primary school teachers. EKEV Akademi Dergisi, (93), 67-81. https://doi.org/10.17753/sosekev.1220965
3. Akın, M. (2019). En değerli markalara sahip işletmelerin insan kaynakları uygulamaları. Uluslararası Ekonomi İşletme ve Politika Dergisi, 3(1), 37-48. https://doi.org/10.29216-/ueip.458078
4. Allen, T. D. (2001). Family-supportive work environments: the role of organizational perceptions. Journal of Vocational Behavior, 58(3), 414-435. https://doi.org/-10.1006/jvbe.2000.1774
5. Altınkurt, Y. & Yılmaz, K. (2015). Farklı çalışan tipindeki okul yöneticilerinin işkoliklik eğilimleri ve iş doyumları. Uluslararası Eğitim Bilimleri Dergisi, 2(5), 225-236.
6. Alver, B., Ada, Ş., & Çakıcı, D. (2006). Okul yöneticilerinin karar verme stratejilerinin çeşitli değişkenlere göre incelenmesi. Atatürk Üniversitesi Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi Dergisi, 13, 55-70.
7. Arthur, M. M., & Cook, A. (2004). Taking stock of work-family initiatives: How announcements of “family-friendly” human resource decisions affect shareholder value. ILR Review, 57(4), 599-613. https://doi.org/10.1177/00197939040570 0407
8. Avcı, K., Şahin, İ. & Terzioğlu, F. (2020). İş gücü planlaması: iş gücü yönetiminde esneklik. Verimlilik Dergisi, 1, 219-230.

9. Aydın, G. G. (2019). Örgütsel aile desteğinin iş-aile çatışması ve işle bütünleşme üzerindeki etkisini açığa çıkarmaya yönelik bir araştırma (Tez No. 551480) [Yüksek lisans tezi, Ege Üniversitesi-İzmir]. Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı Tez Merkezi.
10. Aydıntan, B., & Kördeve, M. K. (2016). Çalışanların esnek çalışma modeli çerçevesinde örgütsel bağlılık düzeylerinin değerlendirilmesi. Gazi İktisat ve İşletme Dergisi, 2(3), 27-48.
11. Aziz, S., & Cunningham, J. (2008). Workaholism, work stress, work‐life imbalance: Exploring gender's role. Gender in Management: An International Journal, 23(8), 553-566. https://doi.org/10.1108/17542410810912681
12. Bae, K. B., & Skaggs, S. (2019). The impact of gender diversity on performance: The moderating role of industry, alliance network, and family-friendly policies–Evidence from Korea. Journal of Management & Organization, 25(6), 896-913. https://doi.org/10.1017-/jmo.2017.45
13. Balcı, A. (2009). Sosyal bilimlerde araştırma (7. baskı). Pegem A Yayıncılık.
14. Bardakçı, S. (2007). Eğitim yöneticilerin internet kullanımına ilişkin tutumlarının işkoliklik eğilimleri üzerine etkilerinin belirlenmesi (Tez No. 209639) [Yüksek lisans tezi, Gaziosmanpaşa Üniversitesi-Tokat]. Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı Tez Merkezi.
15. Bardakcı, S. & Baloğlu, M. (2012) İlköğretim ve ortaöğretim kurumlarında görev yapan okul yöneticilerinin işkoliklik eğilimleri. Eğitim ve Bilim, 37(164), 45-56.
16. Bashan, E. (2012). İşkoliklik ve tükenmişlik arasındaki ilişkiyi ölçmeye yönelik bir araştırma (Tez No. 313219) [Yüksek lisans tezi, Dumlupınar Üniversitesi-Kütahya]. Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı Tez Merkezi.
17. Başın, H. (2012). Okul müdürlerinin öğretmenleri motive etme yaklaşımları (Uşak ili örneği) (Tez No. 327797) [Yüksek lisans tezi, Uşak Üniversitesi-Uşak]. Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı Tez Merkezi.
18. Bayraktaroğlu, S., Yılmaz, S. E., & Çetinel, E. (2015). İnsan kaynakları yönetimi bağlamında işkoliklik davranışı üzerine bir değerlendirme. Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 15(3), 107-129.
19. Beatty, B. R. (2000). The emotions of educational leadership: Breaking the silence. International Journal of Leadership in Education, 3(4), 331-357. https://doi.org/10.1080/-136031200750035969
20. Behson, S. J. (2005). The relative contribution of formal and informal organizational work–family support. Journal of Vocational Behavior, 66(3), 487-500. https://doi.org/10.1016-/j.jvb.2004.02.004
21. Blau, P. M. (1964). Exchange and power in social life. Wiley.
22. Bloom, N., Kretschmer, T., & Van Reenen, J. (2011). Are family‐friendly workplace practices a valuable firm resource? Strategic Management Journal, 32(4), 343-367. https://doi.org-/10.1002/smj.879
23. Bond, J. T., Galinsky, E., Kim, S. S., & Brownfield, E. (2005). 2005 National study of employers. New York: Families and Work Institute. Retrieved December 12, 2023, from https://cdn.sanity.io/files/ow8usu72/production/76a24485db48a419a54c840047068aa60bcabd6a.pdf
24. Bostancı, A. B., Gidiş, Y., & Tosun, A. (2022). Schools as family- friendly organizations from teachers’ perspectives. Hacettepe University Journal of Education, 37(4), 1280-1289. 10.16986/HUJE.2022.471
25. Breaugh, J. A., & Frye, N. K. (2008). Work–family conflict: The importance of family-friendly employment practices and family-supportive supervisors. Journal of business and psychology, 22, 345-353. https://doi.org/10.1007/s10869-008-9081-1
26. Burke, R. J. (1996). Work‐family policies and programmes in a professional services firm: Uses and effectiveness. Equal Opportunities International, 15(4), 14-21.
27. Burke, R. J. (1999). Workaholism in organizations: gender differences. Sex Roles, 41(516), 333-345. ttps://doi.org/10.1108/eb010712
28. Büyüköztürk, Ş. (2007). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Pegem Akademi.
29. Canlı, S., Demirtaş, H., & Özer, N. (2015). Okul yöneticilerinin değişime yönelik eğilimleri. İlköğretim Online, 14(2), 634-646. https://doi.org/10.17051/io.2015.88636
30. Ceylan, G. (2011). Aile dostu uygulamaların iş-özel yaşam dengesi üzerindeki etkisi (Tez No. 285803) [Yüksek lisans tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi-İzmir]. Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı Tez Merkezi.
31. Clarke, S. & Holdsworth, L., (2017). Flexibility in the workplace: Implications of flexible work wrrangements for individuals, teams and organisations. Alliance Manchester Business School, University of Manchester. Retrieved March 05, 2023, from https://www.bl.uk/collection-items/acasc-flexibility-in-the-workplace-2017
32. Çarıkçı, İ. H. (2001). Banka çalışanlarının iş ve aile rollerinin çatışması (Bireysel ve örgütsel boyutlar) (Tez No. 102668) [Yüksek lisans tezi, Marmara Üniversitesi-İstanbul]. Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı Tez Merkezi.
33. Çarıkçı, İ. H., Çiftçi, M., & Derya, S. (2010). İş-aile yaşam çatışması: Türkiye’deki kadın yöneticiler üzerinde bir uygulama. Süleyman Demirel Üniversitesi Vizyoner Dergisi, 2(2), 53-65.
34. Dak, H. (2022). Okul yöneticilerinin duygusal zekâ düzeyinin onların işkolik düzeyine etkisi (Tez No. 717758 [Yüksek lisans tezi, Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi-Çanakkale]. Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı Tez Merkezi.
35. Denig, S. J., & Quinn, T. (2001). Ethical dilemmas for school administrators. The High School Journal, 84(4), 43-49. https://doi.org/10.1353/hsj.2001.0009
36. Dilek, S. A. & Yılmaz, K. (2016). Öğretmenlerin işkoliklik eğilimleri ile iş-yaşam dengeleri. e-Kafkas Eğitim Araştırmaları Dergisi, 3(1), 36-55.
37. Doğan, T., & Tel, F. D. (2011). Duwas işkoliklik ölçeği Türkçe formunun (DUWASTR) geçerlik ve güvenirliğinin incelenmesi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. 11(1), 61-69.
38. Doğru, A. (2010). Kadın çalışanların cam tavan engelleri ve iş tatminine etkisi: Afyon Kocatepe Üniversitesi Tıp Fakültesi örneği (Tez No. 273430) [Yüksek lisans tezi, Dumlupınar Üniversitesi-Kütahya]. Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı Tez Merkezi.
39. Doğrul, B. Ş., & Tekeli, S. (2010). İş-yaşam dengesinin sağlanmasında esnek çalışma. Sosyal ve Beşerî Bilimler Dergisi, 2(2), 11-18.
40. Durst, S. L. (1999). Assessing the effect of family friendly programs on public organizations. Review of Public Personnel Administration, 19(3), 19-33. https://doi.org/10.1177/-0734371X99019003
41. Eraslan, S. (2019). Okul yöneticilerinde işkolik eğilimin karar verme düzeyine etkisi (Tez No. 593724) [Yüksek lisans tezi, Necmettin Erbakan Üniversitesi-Konya]. Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı Tez Merkezi.
42. Fayyazi, M., Eslami, G., Kermanshahian, Y., & Mazloomhoseini, N. (2013). Exploring the relationship between workaholism and personality traits among public organization managers. Management Science Letters, 3(1), 243-250. http://dx.doi.org/%2010.5267/j.msl.2012.10.036
43. Friedman, S. D., & Lobel, S. (2003). The happy workaholic: A role model for employees. Academy of Management Perspectives, 17(3), 87-98. https://doi.org/10.5465/-ame.2003.10954764
44. Galperin, B. L., & Burke, R. J. (2006). Uncovering the relationship between workaholism and workplace destructive and constructive deviance: An exploratory study. The International Journal of Human Resource Management, 17(2), 331-347. https://doi.org/-10.1080/09585190500404853
45. George, D., & Mallery, P. (2001). SPSS for windows. A Pearson Education.
46. Gerten, A. M. (2011). Moving beyond family-friendly policies for faculty mothers. Affilia: Journal of Women and Social Work, 26(1), 47-58. https://doi.org/10.1177/-0886109910392532
47. Gidiş, Y. (2023). Okul yöneticilerinin işkoliklik eğilimleri ile aile dostu okul politikaları arasındaki ilişki (Tez No. 819008) [Doktora tezi, Aydın Adnan Menderes Üniversitesi-Aydın]. Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı Tez Merkezi.
48. Gidiş,Y. & Kıral B. (2022). Okul yöneticilerinin işkoliklik eğilimleri. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 11(3), 145-157.
49. Gorgievski, M. J., Moriano, J. A., & Bakker, A. B. (2014). Relating work engagement and workaholism to entrepreneurial performance. Journal of Managerial Psychology, 29(2), 106-121. https://doi.org/10.1108/JMP-06-2012-0169
50. Grover, S. L., & Crooker, K. J. (1995). Who appreciates family‐responsive human resource policies: The impact of family‐friendly policies on the organizational attachment of parents and non‐parents. Personnel Psychology, 48(2), 271-288. https://doi.org/10.1111/j.1744-6570.1995.tb01757.x
51. Güler, B. S. (2005). Örgüt kültürü içinde cinsiyet ayrımcılığı ve kadınların işyerinde karşılaştıkları mesleki baskılar: Trakya bölgesi imalat sektöründe kadın çalışanlar üzerinde bir araştırma (Tez No. 191297) [Doktora tezi, Ankara Üniversitesi-Ankara]. Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı Tez Merkezi.
52. Gürbüz, S. (2019). Amos ile yapısal eşitlik modellemesi. Seçkin Yayıncılık.
53. Gürel, P. A. (2019). Organizasyonlar tarafından uygulanan iş-yaşam dengesi programlarının çalışanlara etkisi. Uluslararası Uygulamalı Ekonomi ve Finans, 4(2), 29-42.
54. Harpaz, I. & Snir, R. (2003). Workaholism: Its definition and natüre. Human Relations, 56(3), 291-319. https://doi.org/10.1177/0018726703056003613
55. Huang, C. E., & Tai, D. (2009, Nowember 24- Nowember 26). Family-friendly policies and work-family balance: The gender perspective [Conference session]. Fourth International Conference on Computer Sciences and Convergence Information Technology. Seoul, Korea (South)
56. Huffstutter, K. J. (2007). Family-friendly workplace culture, flexibility, and workplace support for dependent care: The perspectives of human resource professionals. [Doctoral Thesis, Portland State University, Portland].
57. Huyghebaert, T., Fouquereau, E., Lahiani, F. J., Beltou, N., Gimenes, G., & Gillet, N. (2018). Examining the longitudinal effects of workload on ill-being through each dimension of workaholism. International Journal of Stress Management, 25(2), 144. https://doi.org/-10.1037/str0000055
58. İnel M., Garayev V., & Bakay A. (2014). Kurum yapısının cam tavana etkisi: Türkiye’nin Ege Bölgesi kurumları, Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 1(1), 11-24.
59. Johnson, J. E., & Powell, P. L. (1994). Decision making, risk and gender: Are managers different?. British Journal of Management, 5(2), 123-138. https://doi.org/10.1111/j.1467-8551.1994.tb00073.x
60. Kahraman, F. Ç. (2018). Formal ve informal aile destekleyicisi iş ortamının örgütsel sonuçlar üzerindeki etkisinde iş yaşam dengesinin aracı rolü (Tez No. 533054) [Doktora tezi, İstanbul Üniversitesi-İstanbul]. Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı Tez Merkezi.
61. Kanten, P. (2013, November 1- November 2). Family friendly policies in organizations and their effects on work-life balance, work alienation and life satisfaction [Conference session]. 2nd UBT International Conference, Durres, Albania
62. Kanten, S., Pazarcik, Y., Gurturk, M., & Orak, H. (2020). The role of emotional exhaustion in the effect of family friendly policies on the job embeddedness. Press Academia Procedia, 1(11), 194-200. http://doi.org/10.17261/Pressacademia.2020.1266
63. Karasar, N. (2019). Bilimsel araştırma yöntemi: kavramlar, ilkeler, teknikler. Nobel Yayınevi.
64. Karcıoğlu, F., & Leblebici, Y. (2014). Career barrıers ın women managers: An application on “glass ceiling syndrome”. Atatürk University Journal of Economic and Administrative Sciences, 28(4), 1-20.
65. Keller, A. C., Spurk, D., Baumeler, F., & Hirschi, A. (2016). Competitive climate and workaholism: Negative sides of future orientation and calling. Personality and Individual Differences, 96, 122-126. https://doi.org/10.1016/j.paid.2016.02.061
66. Kim, J., & Wiggins, M. E. (2011). Family‐friendly human resource policy: Is it still working in the public sector?. Public Administration Review, 71(5), 728-739. https://doi.org/10.1111/j.1540-6210.2011.02412.x
67. Kubota, K., Shimazu, A., Kawakami, N., Takahashi, M., Nakata, A., & Schaufeli, W. B. (2010). Association between workaholism and sleep problems among hospital nurses. Industrial Health, 48(6), 864-871. https://doi.org/10.2486/indhealth.MS1139
68. Lee, S. Y., & Hong, J. H. (2011). Does family‐friendly policy matter? Testing its impact on turnover and performance. Public Administration Review, 71(6), 870-879. https://doi.org/10.1111/j.1540-6210.2011.02416.x
69. Leech, N. L., Barrett, K. C., & Morgan, G. A., (Editors), (2011). Multivariate analysis of variance (MANOVA) and canonical correlation. In IBM SPSS for ıntermediate statistics (194-222.). Routledge,
70. Li L., & Leung, R. W. (2001). Female managers in Asian hotels: Profile and career challenges. International Journal of Contemporary Hospitality Management 13(4): 189-196. https://doi.org/10.1108/09596110110389511
71. Liddicoat, L. (1999). Stakeholder perceptions of family friendly workplaces: case studies of six New Zealand organisations. [Doctoral Thesis, Massey University, Palmerston North].
72. MacCallum, R. C., Browne, M. W., & Sugawara, H. M. (1996). Power analysis and determination of sample size for covariance structure modeling. Psychological Methods, 1(2), 130-149. https://doi.org/10.1037/1082-989X.1.2.130
73. Machlowitz, M. (1978). Determining the effects of workaholism. [Doctoral Thesis, Yale University, Yale].
74. Mazzetti, G., Schaufeli, W. B., & Guglielmi, D. (2016). Are workaholism and work engagement in the eye of the beholder?. European Journal of Psychological Assessment, 34(1), 30-40. https://doi.org/10.1027/1015-5759/a000318
75. McKay, J. (2004). Workaholism: Praised or the plague of school administrators?. AASA Journal of Scholarship ve Practice, 1(2), 6-9.
76. Mkono, M. (2012). Women in hotel management in Zimbabwe: Career ambitions, progression tactics, and career challenges. Tourismos, 7(2), 165-181. https://doi.org/10.26215/tourismos.v7i2.295
77. Moon, S. Y., & Roh, J. (2010). Balancing work and family in South Korea's public organizations: Focusing on family-friendly policies in elementary school organizations. Public Personnel Management, 39(2), 117-131. https://doi.org/10.1177-/009102601003900
78. Nakkazi, T. (2021). Kadın akademisyenlerin cam tavan sendromu üzerine bir araştırma: Uganda İslam Üniversitesi örneği (Tez No. 679843) [Yüksek lisans tezi, KTO Karatay Üniversitesi-Konya]. Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı Tez Merkezi.
79. Nie, Y., & Sun, H. (2016). Why do workaholics experience depression? a study with chinese university teachers. Journal of Health Psychology, 21(10), 2339-2346. https://doi.org/10.1177/1359105315576350
80. Oates, W. (1971). Confessions of a workaholic: The facts about work addiction. world.
81. O’Loughlin, M. (2018). Perceptions of flexplace workers: The effects of gender and organizational Culture. Unpublished Master’s Thesis, Southern Illinois University, Illinois.
82. Ölçer, F. (2005). İşkoliklik üzerine bir araştırma. Sosyal Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 5(9), 122-144.
83. Özdemir, H. (2013). Sınıf öğretmenlerinin işkoliklik eğilimlerinin incelenmesi (Tez No. 372268) [Yüksek lisans tezi, Marmara Üniversitesi-İstanbul]. Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı Tez Merkezi.
84. Özkul, R. (2021). Okul yöneticilerinin işkoliklik ve tükenmişlik düzeylerinin incelenmesi: Bir uzaktan eğitim dönemi çalışması. E-Uluslararası Eğitim Araştırmaları Dergisi, 12(4), 68-88. https://doi.org/10.19160/e-ijer.909513
85. Pan, S. Y. (2018). Do workaholic hotel supervisors provide family supportive supervision? A role identity perspective. International Journal of Hospitality Management, 100(68), 59-67. https://doi.org/10.1016/j.ijhm.2017.09.013
86. Park, K. T. (2018). Family-friendly workplace programs and the consequneces for women workers in Korea. Unpublished Doctoral Thesis, University of Hawai, Manoa.
87. Pekdemir, İ., & Koçoğlu, M. S. (2014). İşkoliklik ile iş yaşam dengesi arasındaki ılişkide kişilik özelliklerinin aracılık rolü üzerine bir araştırma. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 14(1), 309-338.
88. Polat, M., Polat, Z., Çoban, İ., & Kılıç, R. (2022). Temel eğitimde kadın yöneticilerin okul yöneticiliğine bakışı. International Academic Social Resources Journal, 7(44), 1693-1697. http://dx.doi.org/10.29228 /ASRJOURNAL.66776
89. Porter, G. (1996). Organizational impact of workaholism: Suggestions for researching the negative outcomes of excessive work. Journal of Occupational Health Psychology, 1(1), 70-84. 10.1037//1076-8998.1.1.70
90. Robinson, B. E. (1999). The work addiction risk test: Development of a tentative measure of workaholism. Perceptual and Motor Skills, 88(1), 199-210. https://doi.org/10.2466/pms.1999.88.1.199
91. Robinson, B. E., & Post, P. (1997). Risk of addiction to work and family functioning. Psychological Reports, 81(1), 91-95. https://doi.org/10.2466/pr0.1997.81.1.91
92. Saltzstein, A. L., Ting, Y., & Saltzstein, G. H. (2001). Work‐family balance and job satisfaction: The impact of family‐friendly policies on attitudes of federal government employees. Public Administration Review, 61(4), 452-467. https://doi.org/10.1111/0033-3352.00049
93. Schaufeli, W.B., Taris, T.W., & Bakker, A. (2006). Dr. Jekyll and Mr. Hide: On the differences between work engagement and workaholism. In R. J. Burke (Eds.), Research companion to working time and work addiction (pp. 193-217). Edward Elgar.
94. Scheibl, F., & Dex, S. (1998). Should we have more family-friendly policies?. European Management Journal, 16(5), 586-599. https://doi.org/10.1016/S0263-2373(98)00035-8
95. Sharma, P., & Sharma, J. (2013). A confirmatory factor analysis of Dutch work addiction scale (DUWAS). Global Business Review, 14(2), 211-223. https://doi.org/10.1177/0972150913477449
96. Snir, R. & Harpaz, I. (2004). Attitudinal and demographic antecedents of workaholism. Journal of Organizational Change Management, 17(5), 520–536. https://doi.org/10.1108/09534810410554524
97. Spence, J.T., & Robbins, A.S. (1992). Workaholism: Definition, measurement and preliminary results. Journal of Personality Assessment, 58, 160-178. https://doi.org/10.1207/s15327752jpa5801_15
98. Türkoğlu, D., & Konan, N. (2017). Okul yöneticilerinin işkoliklik ve narsistik düzeyleri arasındaki ilişki. Iğdır Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, (12), 31-50.
99. Uyguç, N., Arbak, Y., Duygulu, E. & Çıraklar, N. H. (1998). İş ve yaşam doyumu arasındaki ilişkinin üç temel varsayım altında incelenmesi. Dokuz Eylül Üniversitesi İktisadi İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 13(2), 193-204.
100. Üçyıldız, H. U. (2017). Kadın çalışanların cam tavan sendromu algılamaları: Ege Bölgesinde faaliyet gösteren seyahat acentalarında bir araştırma (Tez No. 471937) [Yüksek lisans tezi, Mersin Üniversitesi-Mersin]. Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı Tez Merkezi.
101. Ülker, F. E. (2018). Aile dostu politikaların işgörenlerin kariyer tatminleri ve yaşam doyumlarına olan etkisi (Tez No. 510225) [Doktora tezi, Tekirdağ Namık Kemal Üniversitesi-Tekirdağ]. Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı Tez Merkezi.
102. Valentine, S. R., & Rittenburg, T. L. (2007). The ethical decision making of men and women executives in international business situations. Journal of Business Ethics, 71(2), 125-134. https://doi.org/10.1007/s10551-006-9129-y
103. Winburn, A., Reysen, R., Suddeath, E., & Perryman, M. (2017). Working beyond the bell: School counselors and workaholism tendencies. Professional School Counseling, 21(1). https://doi.org/10.1177/2156759X18775137
104. Yıldırım, N. (2002). Okul müdürünün öğretmeni güdüleme rollerini gerçekleştirme düzeylerine ilişkin görüşleri (Tez No. 116920) [Yüksek lisans tezi, İnönü Üniversitesi-Malatya]. Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı Tez Merkezi.
105. Yılmaz, K., Altınkurt, Y. & Kesim, E. (2014). The relationship between school climate and the workaholism tendencies of teachers. The Anthropologist, 18(2), 277-288.