DERİNLEŞTİRME AŞAMASINA YÖNELİK GELİŞTİRİLEN KILAVUZUN ÖĞRENCİ BAŞARISI ÜZERİNDEKİ ETKİSİ

Abstract

Keywords

• -

DERİNLEŞTİRME AŞAMASINA YÖNELİK GELİŞTİRİLEN KILAVUZUN ÖĞRENCİ BAŞARISI ÜZERİNDEKİ ETKİSİ

Öz

Bu araştırmanın amacı, “Madde ve Isı” ünitesindeki kavramların günlük hayata transfer edilmesinde derinleştirme aşamasına uygun öğrenci ihtiyaçlarına yönelik kılavuz hazırlamak ve hazırlanan bu kılavuzun öğrencilerin başarıları üzerindeki etkisini araştırmaktır. Çalışmada yarı deneysel yöntem kullanılmıştır. Araştırmanın örneklemini 6. sınıfta öğrenim gören 67 (33 deney, 34 kontrol) öğrenci oluşturmaktadır. Veri toplama aracı olarak “Madde ve Isı Ünitesi Başarı Testi” kullanılmıştır. Deney grubunda derinleştirme aşamasında dersler hazırlanan kılavuz ile yürütülürken, kontrol grubunda ise dersler derinleştirme aşamasında mevcut ders kitabı kullanılarak işlenmiştir. Elde edilen nicel veriler; bağımlı t-testi, bağımsız t-testi ve ANOVA kullanılarak analiz edilmiştir. Yapılan uygulamalar sonrasında uygulanan kılavuzun deney grubu öğrencilerinin başarılarında anlamlı bir etkisinin olduğu sonucuna ulaşılmıştır

Anahtar Kelimeler

• Madde ve ısı, derinleştirme aşaması, başarı

References

1. Adalı, B. (2005). İlköğretim 5. sınıf fen dersinde “Virüsler-bakteriler- mantarlar ve protistler” konularının öğreniminde örnek olaya dayalı öğrenme yöntemi kullanılmasının öğrencilerin akademik başarılarına ve fen bilgisi dersine yönelik tutumlarına etkisi. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Mustafa Kemal Üniversitesi, Hatay.
2. Arieli, B. (2007). The integratıon of creatıve drama into science doctor of philosophy curriculum & ınstruction, college of education teachıng, Kansas State Unıversıty, Manhattan, Kansas.
3. Aydın, G. ve Balım, A. G. (2013). Kavramsal değişim stratejilerine dayalı olarak hazırlanan fen ve teknoloji plan ve etkinlikleri. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 2(1), 327-337.
4. Ayvacı, H.Ş. ve Bakırcı, H. (2012). Fen ve teknoloji öğretmenlerinin fen öğretim süreçleriyle ilgili görüşlerinin 5E modeli açısından incelenmesi. Türk Fen Eğitimi Dergisi, 9(2), 132-151.
5. Ayvacı, H.Ş. ve Devecioğlu, Y. (2006). Keşfedici laboratuar yaklaşımının fen kavramlarının öğretiminde kullanılması. Eğitim Bilimleri ve Uygulama, 5(10), 125–144.
6. Bars, A. (2009). 9. sınıf biyoloji dersinde “difüzyon-osmoz-osmotik kuvvetler” konularının öğretiminde örnek olaya dayalı öğrenme yönteminin kullanılmasının öğrencilerin akademik başarılarına ve biyoloji dersine yönelik tutumlarına etkisi. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, İnönü Üniversitesi, Malatya.
7. Bayar, F. (2005). İlköğretim 5. sınıf fen bilgisi öğretim programında yer alan ısı ve ısının maddedeki yolculuğu ünitesi ile ilgili bütünleştirici öğrenme kuramına uygun etkinliklerin geliştirilmesi. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Karadeniz Teknik Üniversitesi, Trabzon.
8. Berber, N. C. ve Sarı, M. (2009). Kavramsal değişim metinlerinin iş, güç, enerji konusunu anlamaya etkisi. Selçuk Üniversitesi Ahmet Keleşoğlu Eğitim Fakültesi Dergisi, 27, 159–172.

9. Boddy, N., Watson, K. and Aubusson, P. (2003). A trial of the Five Es: A referent model for constructivism teaching and learning. Research in Science Education, 33, 27–42.
10. Chambers, S. K. and Andre, T. (1997). Gender, prior knowledge,interest and experience in electricity and conceptual change text manipulations in learning about direct current. Journal of Research in Science Teaching, 34(2), 107–123.
11. Coll, R. K. and Taylor, T. G. N. (2001). Using constructivism to inform tertiary chemistry pedagogy. Chemistry Education: Research and Practice in Europe, 2, 3, 215–226.
12. Çalık, M. (2006). Bütünleştirici öğrenme kuramına göre lise 1 çözeltiler konusunda materyal geliştirilmesi ve uygulanması. Yayımlanmamış doktora tezi, Karadeniz Teknik Üniversitesi, Trabzon.
13. Çepni, S. ve Çil, E. (2009). Fen ve teknoloji programı (tanıma, planlama, uygulama ve sbs’yle ilişkilendirme) ilköğretim 1. ve 2. kademe öğretmen el kitabı. Ankara: Pegem Akademi.
14. Değirmençay, Ş.A. (2010). Zenginleştirilmiş 5E öğretim modeline dayalı rehber materyallerin kavramsal değişim üzerine etkileri: “Isının yayılması ve genleşme”. Yayımlanmamış doktora tezi, Karadeniz Teknik Üniversitesi, Trabzon.
15. Dori, Y.J., Tal, R. T. and Tsaushu, M. (2003). Teaching biotechnology throug case studies-can we improve higher order thinking skills of nonscience majors? Science Educations, 87(6), 767–793.
16. Er Nas, S. (2008). Isının yayılma yolları konusunda 5E modelinin derinleşme aşamasına yönelik geliştirilen materyallerin etkililiğinin değerlendirilmesi. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Karadeniz Teknik Üniversitesi, Trabzon.
17. Er Nas, S., Çalık, M. and Çepni, S. (2012). Effect of different change pedagogies embedded within 5E model on grade 6 students’ alternative conceptions of ‘heat transfer’. Energy Education Science and Technology Part B: Social and Educational Studies, 4(1), 177–186.
18. Erdemir, N. ve Bakırcı, H. (2009). Fen bilgisi öğretmen adaylarının fen branşlarına karşı tutumlarının gelişim ve değişimi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 17 (1), 161–170.
19. Geelan, D. R. (1995). Matrix technique: A constructivist approach to curriculum development in science. Australian Science Teachers Journal, 41, 3, 32–37.
20. Gürbüz, G. (2008). İlköğretim 6. sınıf öğrencilerinin “ısı ve sıcaklık” konusundaki kavram yanılgılarının düzeltilmesinde kavramsal değişim metinlerinin etkisinin araştırılması. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Atatürk Üniversitesi, Erzurum.
21. İlkörücü Göçmençelebi, Ş. (2007). İlköğretim altıncı sınıf öğrencilerinin fen bilgisi dersinde verilen biyoloji bilgilerini kullanma ve günlük yaşamla ilişkilendirme düzeyleri. Yayınlanmamış doktora tezi, Uludağ Üniversitesi, Bursa.
22. İlkörücü Göçmençelebi, Ş. ve Özkan, M. (2010). İlköğretim altıncı sınıf öğrencilerinin fen bilgisi dersinde öğrendikleri biyoloji bilgilerini günlük yaşamla ilişkilendirme düzeylerini ölçmeye yönelik bir ölçek geliştirme çalışması. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 23 (1), 121–132.
23. Johnson, P. (1998). Children’s understanding of changes of state involving the gas state, part 1: Boiling water and the particle theory. International Journal of Science Education, 20(5), 567–583.
24. Kaptan, S. (1998). “Bilimsel araştırma ve istatistik teknikleri” (11. Baskı). Ankara:Tekışık Web Ofset Tesisleri.
25. Karasar, N. (2000). Bilimsel araştırma yöntemi. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
26. Köse, S., Ayas, A. and Uşak, M. (2006). The effect of conceptual change texts ınstructions on overcoming prospective science teachers’ misconceptions of photosynthesis and respiration in plants. Internatinal Journal of Environmental and Science Education, 1(1), 78 – 103.
27. Labow, B. J. and Sewell, R. (1993). Command performances. Science and Children, 31(2), 23–24.
28. Margel, H., Eylon, B. and Scherz, Z. (2004). We actually saw atoms with our own eyes: Conceptions and convictions in using the scanning tunneling microscope in jonior-high school. Journal of Chemical Education, 81(4), 558–566.
29. Mikkila-Erdmann, M. (2001). Improving conceptual change concerning photosynthesis through text design. Learning and Instruction, 11, 241– 257.
30. Niederberger, S. (2009). Incorporating young adult literature into the 5E learning cycle. Middle School Journal, 40(4), 25–33.
31. Önen, F. (2005). İlköğretimde basınç konusunda öğrencilerin sahip olduğu kavram yanılgılarının yapılandırmacı yaklaşım ile giderilmesi. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Marmara Üniversitesi, İstanbul.
32. Özay, E. (2008). Mitoz-Mayoz konusunun öğretiminde kavramsal değişim metinlerinin kullanılmasının öğrenci başarısına etkisi. Sosyal Bilimler Dergisi, 20, 211–220.
33. Özdemir, Ö., Ülker, M., Uyguç, M., Huyugüzel, P., Çavaş, B. ve Kesercioğlu, T.(2002). Fen eğitiminde inşacı yaklaşım ve kavram haritalarını kullanımının öğrenci başarılarına olan etkileri, V. Ulusal Fen Bilimleri ve Matematik Eğitimi Kongresi, ODTÜ, Ankara.
34. Özkan, M. ve Azar, A. (2005). Örnek olaya dayalı öğretim yönteminin dokuzuncu sınıf öğrencilerinin ders başarısı ve derse karşı olan tutumlarına etkisi. Milli Eğitim Dergisi, sayı: 168.
35. Özmen, H. (2003). Kimya öğretmen adaylarının asit ve baz kavramlarıyla ilgili bilgilerini günlük olaylarla ilişkilendirebilme düzeyleri. Kastamonu Eğitim Dergisi, 11(2), 317–324.
36. Özsevgeç, T. (2006). Kuvvet ve hareket ünitesine yönelik 5E modeline göre geliştirilen öğrenci rehber materyalinin etkililiğinin değerlendirilmesi, Türk Fen Eğitimi Dergisi, 3, 2, 36–48.
37. Özsevgeç, T. (2007). İlköğretim 5. sınıf kuvvet ve hareket ünitesine yönelik 5E modeline göre geliştirilen rehber materyallerin etkililiklerinin belirlenmesi. Yayınlanmamış doktora tezi, Karadeniz Teknik Üniversitesi, Trabzon.
38. Patro, E. T. (2008). Teaching aerobic cell respiration using the 5 Es. The American Biology Teacher, 70(2), 85–87.
39. Sağırlı, H. (2001). İlköğretim 6. sınıf fen bilgisi dersinde dramatizasyon yönteminin başarıya etkisi. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Marmara Üniversitesi, İstanbul.
40. Saka, A. (2006). Fen bilgisi öğretmen adaylarının genetik konusundaki kavram yanılgılarının giderilmesinde 5E modelinin etkisi. Yayınlanmamış doktora tezi, Karadeniz Teknik Üniversitesi, Trabzon.
41. Saunders, W. L. (1992). The constructivism perspective: ımplications and teaching strategies for science. School Science and Mathematics, 92(3), 136–141.
42. Sevim, S. (2007). Çözeltiler ve kimyasal bağlanma konularına yönelik kavramsal değişim metinleri geliştirilmesi ve uygulanması. Yayınlanmamış doktora tezi, Karadeniz Teknik Üniversitesi, Trabzon.
43. Sezer, D. 2008. Yeni programdaki “Madde ve Isı” ünitesine yönelik laboratuar etkinliklerinin çoklu zekâ kuramına göre yürütülmesi. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Yüzüncü Yıl Üniversitesi, Van.
44. Shiland, T. W. (1999). Constructivism: The ımplications for laboratory work. Journal of Chemical Education, 76(1), 107–109.
45. Smerdan, B. A. and Burkam, D. T. (1999). Access to constructivist and didactic teaching: Who gets IT? Where is it practiced?. Teachers College Record, 101(1), 5–34.
46. Teker, E. (2009). Fen ve teknoloji öğretiminde yaratıcı drama yönteminin kullanılmasının ilköğretim öğrencilerinin fenne yönelik görüşlerine ve çevre ile ilgili problem durumlara etkisi. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Abant İzzet Baysal Üniversitesi, Bolu.
47. Temiz, B. (2010). İlköğretim 6. sınıf öğrencilerinin “vücudumuzda sistemler” ünitesindeki akademik başarı ve fene karşı tutumlarına örnek olay destekli 5E öğretim modelinin etkisi. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Gazi Üniversitesi, Ankara.
48. Ural Keleş, P. (2009). Kavramsal değişim metinleri, oyun ve drama ile zenginleştirilmiş 5E modelinin etkililiğinin belirlenmesi: “Canlıları sınıflandıralım” örneği. Yayınlanmamış doktora tezi, Karadeniz Teknik Üniversitesi, Trabzon.
49. Ünal, S. (2007). “Atom ve molekülleri bir arada tutan kuvvetler” konularının öğretiminde yeni bir yaklaşım: BDO VE KDM’nin birlikte kullanımının kavramsal değişime etkisi, Yayınlanmamış doktora tezi, Karadeniz Teknik Üniversitesi, Trabzon.
50. Ünüvar, T. (2007). İlköğretim 6. sınıf fen bilgisi dersinde canlının yapısına yolculuk ünitesinde yaratıcı drama ile öğretimin öğrencilerin erişisine etkisi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Sakarya Üniversitesi, Konya.
51. Wilcox, D. R. and Sterling, D. R. (2006). Twisters, tall tales & Science teaching. Science Scope, 29(8), 36–41.
52. Wilder, M. and Shuttleworth, P. (2004). Cell inquiry: A 5E learning cycle lesson. Science Activities, 41(1), 25–31.