ÖRGÜN EĞİTİM KURUMLARINDA GÖREV YAPAN MÜDÜRLERİN ERTELEME DAVRANIŞLARININ OKUL YÖNETİMİNE ETKİSİ

Öz

Erteleme, bireylerde farklı şekil ve düzeylerde gözlenen ve onların performansları üzerinde etkili olan bir davranıştır. Bu çalışmada örgün eğitim kurumlarında görev yapan okul müdürlerinin, genel erteleme ve karar vermeyi erteleme davranışları ile performans değerlendirme davranışları arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmaktadır. Araştırmada 2011–2012 eğitim-öğretim yılında Trabzon ilinde görev yapan 445 örgün eğitim kurum müdürünün tamamına ulaşılmış, 201 kişiden geri bildirim alınabilmiştir. Verilerin toplanması için, "Genel Erteleme Ölçeği", "Karar Vermeyi Erteleme Ölçeği" ve "Okul Performansını Değerlendirme Ölçeği" uygulanmıştır. Araştırma sonucunda, genel erteleme eğilimi ile karar vermeyi erteleme arasında negatif yönde, performans değerlendirme algısıyla ise pozitif yönde, anlamlı ilişkiler tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Genel Erteleme, Karar Vermeyi Erteleme, Performans Değerlendirme

PROCRASTINATION BEHAVIOR EFFECTS OF ADMINISTRATORS SERVING AT FORMAL EDUCATION INSTITUTIONS ON TO SCHOOL ADMINISTRATIONS

Abstract

Procrastination is a behavior that has been observed at individuals in different forms and levels influencing their performance. In this study, it is aimed that investigating the correlation between general procrastination and decision making procrastination with performance evaluation behaviors of school administrators serving at formal education institutions. In this study, all of 445 formal education school administrators at the city of Trabzon during the school year of 2011-2012 have been attained, however, only 201 of whom have responded to data acquisition tool. “General Procrastination Scale”, “Decision Making Procrastination Scale” and “School Performance Rating Scale” have been applied in order to gather the data. As a result of the study, meaningful correlations have been found out between general procrastination tendency with decision making procrastination in a negative aspect, and with performance evaluation perception in a positive aspect

Keywords

• General Procrastination, Decision Making Procrastination, Performans Evaluation.

References

1. Aydoğan, D.( 2008). Akademik Erteleme Davranışının Benlik Saygısı, Durumluluk Kaygı ve Öz Yeterlilik İle Açıklanabilirliği, Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi, Ankara.
2. Balkıs, M.(2006). Öğretmen Adaylarının Davranışlarındaki Erteleme Eğilimlerinin, Düşünme ve Karar Verme Tarzları ile İlişkilerinin İncelenmesi. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi, İzmir.
3. Balkıs, M., Buluş, M., Duru, E. ve Duru, S. (2006). Üniversite Öğrencilerinde Akademik Erteleme Eğiliminin Çeşitli Değişkenler Açısından İncelenmesi, Ege Eğitim Dergisi, 7, 57-73.
4. Balkıs, M.(2007). Üniversite Öğrencilerinin Davranışlarındaki Erteleme Eğiliminin, Karar Verme Stilleri ile İlişkisi. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 1, 21-67.
5. Burka, J. B., & Yuen, L. M. (1983). Procrastination: Why you do it, what to do about it. Reading, M.A: Addison- Wesley. Burns, D, (1990), The Feeling Good Handbook, A Plume Book.
6. Çakıcı, D Ç. (2003). Lise ve Üniversite Öğrencilerinde Genel Erteleme ve Akademik Erteleme Davranışının İncelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi, Ankara.
7. Dryden, W. (2000). Ertelemek Yaşamı Kaçırmaktır. İstanbul: Rota Yayınevi.
8. Emmett, R. (2004). Ağustos Böceği ile Karınca (Çev. Sara Çaşkurlu). 1, İstanbul: Kariyer Yayınları.

9. Fee, R.L. and Tangney, J.P. (2000). Procrastination a Means of Avoiding Shame or Guilt.Journal of Social Behavior & Personality, 2000 Special Issue, 15 (5), 167-184.
10. Ferrari, J. R. and Beck, B. L. (1998). Affective Responses Before and After Fraudulent Excuses by Academic Procrastinators. Education 118 (4), 529537.
11. Ferrari, J. R., Parker, J. and Ware, C. (1992). Academic procrastination: Personality correlates with Myers-Briggs Types, self-efficacy, and academic locus of control. Journal of Social Behavior and Personality, 7, 495-502.
12. Fraenkel, J. R. & Wallen, N. E. (2008). How to Design and Evaluate Research in Education (7. Ed.). New York: McGraw Hill.
13. Gülebağlan, C.(2003). Öğretmenlerin İşleri Son Ana Erteleme Eğilimlerinin, Mesleki Yeterlilik Algıları, Mesleki Deneyimleri ve Branşları Bakımından Karşılaştırılmasına Yönelik Bir Araştırma. Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi, Ankara.
14. Gün, N.(2010). Küçük Turuncu Şimdi Kitabı. İstanbul: Kuraldışı Yayıncılık.
15. Güner, D.(2008). İlköğretim Okullarında Görev Yapan Sınıf ve Branş Öğretmenlerinin Erteleme Eğilimleri ve Kaygı Düzeyleri. Yüksek Lisans Tezi, Yeditepe Üniversitesi, İstanbul.
16. Kandemir, M.(2010). Akademik Erteleme Davranışını Açıklayıcı Bir Model, Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi, Ankara.
17. Knaus, W. J. (1998). Do it now! Break procrastination habit (second edition). New York: Jojn Wiley ve Sons .
18. Milgram, N.A. and Tenne, R. (2000). Personality Correlates of Decisional and Task Avoidant Procrastination. European Journal of Personality. 14, 141-156.
19. Oğuz, E.(2002). İlköğretim Okulu Yönetici Performansının Değerlendirilmesine İlişkin Görüşler ve Öneriler. Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi, Ankara.
20. Özer, K. (2002). Kaygı: Sınanma Duygusuyla Baş Edebilme. İstanbul: Sistem Yayıncılık.
21. Özbay, Y. & Mısırlı-Taşdemir, Ö. (2003). Çok Boyutlu Mükemmeliyetçilik Ölçeği: Geçerlik ve
22. Güvenirlik Çalışması. VII. Ulusal Psikolojik Danışma ve Rehberlik Kongresi. 9-11 Temmuz, Malatya.
23. Özbay, Y., Erkan, S.(2011). Eğitim psikolojisi, 10, Ankara: Pegem Akademi Yayınları.
24. Yorulmaz, A.(2008). Erteleme Davranışının Çeşitli Psikolojik Değişkenler Açısından İncelenmesi, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi, Ankara.