Doğal Sayılarda İşlemler Konusunun Öğretiminde Matematiksel Modelleme Yönteminin Öğrenci Başarısına Etkisi

Öz

Bu çalışmada, revize edilen ortaokul matematik dersi öğretim programında önemli bir yer tutan matematiksel modelleme yönteminin, ortaokul matematik dersi beşinci sınıf doğal sayılarda işlemler konusunun öğretiminde öğrenci başarısına etkisinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın örneklemini, Erzurum’un bir devlet ortaokulunda beşinci sınıfta öğrenim gören, 44 öğrenci oluşturmaktadır. Bu araştırmada, nicel araştırma yaklaşımı benimsenmiş olup ön test-son test kontrol gruplu yarı deneysel desen uygulanmıştır. Çalışmanın verileri açık uçlu 20 sorudan oluşan bir başarı testi ve görüş anketinden elde edilmiştir. Başarı testi verileri nicel betimsel istatistik yöntemi ve SPSS yardımı ile görüş anketi ise betimsel istatistik yöntemi ile değerlendirilmiştir. Araştırmanın uygulama aşamasında, doğal sayılarda işlemler konusunun öğretimi, deney grubu olan A şubesine günlük hayat problemleri ile kontrol grubu olan B şubesine ise öğretim programının öngördüğü şekilde gerçekleştirilmiştir. Ayrıca süreç içerisinde iki şubeye ön-test ve son-test olarak matematiğe karşı görüş anketi uygulanmıştır. Çalışmanın verileri analiz edildiğinde, deney grubundaki öğrencilerin kontrol grubu öğrencilerine nazaran daha başarılı oldukları ve görüş anketine verdikleri cevaplarla dersin daha eğlenceli, işlenen konuların daha kalıcı hale geldiğini belirtmişlerdir.

Anahtar Kelimeler: Matematiksel Modelleme, Model, Ortaokul Matematik Programı

References

1. Altun, M. (1995). İlkokul 3, 4 ve 5. Sınıf öğrencilerinin problem çözme davranışları üzerine bir çalışma, Hacettepe Üniversitesi, Ankara, yayınlanmamış doktora tezi.
2. Berber, C. N. & Güzel, H. (2009). Fen ve matematik öğretmen adaylarının modellerin bilim ve fendeki rolüne ve amacına ilişkin algıları. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 21, 87-97.
3. Blum, W. A. & Niss, M. (1989). Mathematical Problem Solving, Modeling, Applications, and Links to other Subjects State, Trends and Issues in Mathematics Education.
4. Bransford, J. D., Brown, S. J., & Cocking, R. (1999). How people learn. Washington, D.C.:National Academy Press.
5. Çiltaş A., Çelik, B., Bilen, N., Yılmaz, K., Doruk, M., & Öztürk, F. (2013). Evaluation of the new secondary school curriculum in turkey from the point of mathematical models and mathematical modeling. INTE 2013 Proceedings Book Volume 1, 1198-1204. 25-27, June, Rome, ITALY.
6. Çiltaş, A. & Işık, A. (2012). Matematiksel modelleme yönteminin akademik başarıya etkisi. Çağdaş Eğitim Dergisi Akademik, 2, 57-67.
7. Çiltaş, A., Çelik, B., Bilen, N., Yılmaz, K., Doruk, M., & Öztürk, F. (2013). Evaluation of the New Secondary School Curriculum in Turkey From the Point of Mathematical Models and Mathematical Modeling, 4th International Conference on New Horizons in
8. Durmuş, S. (2011). İlköğretim matematik öğretmen adaylarının sahip olduğu değerler ve modelleme düzeylerine ilişkin bir inceleme. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 11(2), 1055-1071.

9. English, L. D. & Watters, J. (2004). Mathematical modelling with young children. 28th Conference of the International Group for the Psychology of Mathematics Education, 2, 335-342.
10. Erbaş, A.K., Kertil, M., Çetinkaya, B., Çakıroğlu, E., Alacacı, C., & Baş, S. (2014). Matematik eğitiminde matematiksel modelleme: Temel kavramlar ve farklı yaklaşımlar. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 14(4), 1-21.
11. Erözkan, A. (2007). Bilimsel araştırmada yöntemler. İstanbul: Lisans Yayıncılık
12. Işık, A. & Mercan, E. (2015). Ortaokul matematik öğretmenlerinin model ve modelleme hakkındaki görüşlerinin incelenmesi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 23(4).
13. Kapur, J. N. (1998). Mathematical modeling. New age international(P) Ltd., Publishers, New Delhi.
14. Karasar, N. (2009). Bilimsel araştırma yöntemi, Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
15. Kartallıoğlu, S. (2005). İlköğretim 3 ve 4.sınıf öğrencilerinin sözel matematik problemlerini modellemesi: çarpma ve bölme işlemi. Yüksek Lisans Tezi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi, Bolu.
16. Keskin, Ö. Ö. (2008). Ortaöğretim matematik öğretmen adaylarının matematiksel modelleme yapabilme becerilerinin geliştirilmesi üzerine bir araştırma. Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Ortaöğretim Fen ve Matematik Alanlar Eğitimi Anabilim Dalı, Yayınlanmamış Doktora Tezi, Ankara.
17. Kurnaz, M. A. (2014). Öğretmen adaylarının ölçme ve değerlendirmenin gerekçesi ve öğrenme değişiminin belirlenmesi hakkındaki kavramsal anlamlandırmaları. Kastamonu Eğitim Dergisi, 14(5), 1977-1995.
18. Milli Eğitim Bakanlığı [MEB] (2013). Ortaokul matematik dersi (5, 6, 7 ve 8. sınıflar) öğretim programı. Milli Eğitim Bakanlığı, Talim ve Terbiye Kurulu Başkanlığı, Ankara.
19. Olkun, S., Şahin, Ö., Akkurt, Z., Dikkartin, F. T., & Gülbağcı, H. (2009). Modelleme yoluyla problem çözme ve genelleme: ilköğretim öğrencileriyle bir çalışma. Eğitim ve Bilim, 34(151), 65–73.
20. Özdemir, G. & Işık, A. (2015). Katı cisimlerin alan ve hacimlerinin matematiksel model ve matematiksel modelleme yöntemiyle öğretimine yönelik öğretmen görüşleri. Kastamonu Eğitim Dergisi, 23(3), 1251-1276.
21. Özen, Y. & Gül, A. (2007). Sosyal ve eğitim bilimleri araştırmalarında evren-örneklem sorunu. Atatürk Üniversitesi Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi Dergisi, 15.
22. Sağırlı, M. Ö., Kırmacı, U. ve Bulut, S. (2010). Türev konusunda uygulanan matematiksel modelleme yönteminin ortaöğretim öğrencilerinin akademik başarılarına ve öz-düzenleme becerilerine etkisi. Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 3(2), 221-247.
23. Verschaffel, L. & De Corte E. (1997). Teaching realistic mathematical modeling in the elementary school: a teaching experiment with fifty graders. Journal for Research in Mathematics Education, 28, 577-601.
24. Yıldırım, Z. & Işık, A. (2015). Matematiksel modelleme etkinliklerinin 5. sınıf öğrencilerinin matematik dersindeki akademik başarılarına etkisi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 23(2), 581-600.