This article examines the comprehensive policies of supervision, regulation, and intervention implemented by the Republic of Turkey towards foreign and minority schools during the founding period of the Republic, within a historical, legal, and sociological context. These schools, which had gained privileged status through capitulations inherited from the Ottoman Empire, became central to the Republic’s efforts to establish sovereignty over education and to construct a national identity. Particularly after the enactment of the Tevhid-i Tedrisat (Unification of Education) Law, the curricula of foreign and minority schools were nationalized, and courses such as Turkish Language, Turkish History, and the Geography of Turkey were made compulsory. Furthermore, these subjects were required to be taught by Turkish teachers, indicating that educational policies were simultaneously employed as instruments of identity formation.
The stipulation in the Treaty of Lausanne, which explicitly stated that foreign schools would be subject to Turkish domestic law, provided the legal basis for such supervision. Beginning in 1924, the Ministry of Education (Maarif Vekâleti) initiated a multifaceted process of control over these schools. This process included the renewal of school licenses, the review of teaching staff qualifications, the removal of religious symbols and images from school buildings, and the prohibition of religious propaganda. Schools that resisted these measures—particularly French, Italian, American, and Austrian institutions—faced strict enforcement measures, including closures, reflecting the Republic’s uncompromising stance on protecting its sovereign rights.
These interventions were not merely educational policies but also reflections of the new regime’s understanding of secularism, its desire to construct a cohesive national identity, and its determination to assert an independent stance in international diplomatic relations. This study analyzes the process within the historical continuity extending from the Ottoman Empire to the Republic, thereby demonstrating the multi-dimensional nature of the foreign schools issue, situated at the intersection of sovereignty, identity, and diplomacy. Ultimately, it is emphasized that the reforms introduced by the Tevhid-i Tedrisat Law had lasting effects not only on the field of education but also on the processes of national identity construction, the establishment of cultural hegemony, and the consolidation of the state’s sovereign rights within its territory.
Keywords: Tevhid-i Tedrisat, foreign and minority schools, national identity, education policy.
Makalenin geri çekilmesinin gerekçeleri: 1.Makalede birden fazla sayıda gerçekte var olmayan kitaba atıfta bulunulmuş ve bunlar kaynakçada gösterilmiştir. 2."Giriş"te ilk 8 dipnotta hiç sayfa numarası verilmemiştir. 3. Dipnot 6’da alan Cumhuriyet gazetesinin tarihi 5 Mart 1924 olarak verilmiştir. Cumhuriyet gazetesi 7 Mayıs 1924'ten itibaren çıkmaya başlamıştır. 4.Bazı kaynakların da varlığı teyit edilememiştir. 5.Kaynakçada aynı eserin hem Türkçesi, hem İngilizcesine yer verilmesinin nedeni anlaşılamamıştır. 6.Metne sonradan, tartışmaya açık olan cümleler eklenmiştir. 7. Referansların hakemlerin değerlendirdiği dosyadan farklı olduğu görülmüştür.
Bu makale, Türkiye Cumhuriyeti’nin kuruluş sürecinde yabancı ve azınlık okullarına yönelik olarak yürürlüğe koyduğu kapsamlı denetim, düzenleme ve müdahale politikalarını tarihsel, hukuksal ve sosyolojik bağlamda ele almaktadır. Osmanlı Devleti’nden devralınan kapitülasyonlarla ayrıcalıklı hale gelen bu okullar, Cumhuriyet’in eğitimde egemenlik tesis etme ve millî kimlik inşa etme çabalarının merkezinde yer almıştır. Özellikle Tevhid-i Tedrisat Kanunu sonrasında yabancı ve azınlık okullarının müfredatlarının millîleştirilmesi, Türkçe, Türk Tarihi ve Türkiye Coğrafyası derslerinin zorunlu hale getirilmesi ve bu derslerin Türk öğretmenler tarafından okutulması gibi uygulamalar, eğitim politikalarının aynı zamanda birer kimlik inşa aracı olarak devreye sokulduğunu göstermektedir.
Lozan Antlaşması’nda yabancı okulların Türkiye’nin iç hukukuna tabi olacağının karara bağlanması, bu okullar üzerindeki hukuki denetimin temel dayanağını oluşturmuş ve Maarif Vekâleti, 1924’ten itibaren bu okullar üzerinde çok yönlü bir denetim ve kontrol süreci başlatmıştır. Bu süreçte okul ruhsatlarının yenilenmesi, öğretmen kadrolarının incelenmesi, okul binalarındaki dinî sembollerin ve resimlerin kaldırılması, dinî propagandanın yasaklanması gibi uygulamalar hayata geçirilmiştir. Özellikle Fransız, İtalyan, Amerikan ve Avusturya okulları, bu uygulamalara karşı direnç göstermiş, ancak Cumhuriyet yönetimi, egemenlik haklarının tavizsiz savunulması ilkesi doğrultusunda bu okullara karşı kapatma dahil olmak üzere sert tedbirler uygulamıştır.
Bu müdahaleler, yalnızca bir eğitim politikası değil, aynı zamanda yeni rejimin laiklik anlayışının, millî kimlik oluşturma çabasının ve uluslararası diplomatik ilişkilerde bağımsız bir duruş sergileme kararlılığının yansıması olarak şekillenmiştir. Makale, bu süreci Osmanlı’dan Cumhuriyet’e uzanan tarihsel süreklilik içinde analiz ederek, yabancı okullar meselesinin egemenlik, kimlik ve diplomasi arasındaki çok boyutlu ilişkisini ortaya koymaktadır. Sonuç olarak, Tevhid-i Tedrisat Kanunu’nun getirdiği reformların yalnızca eğitim alanında değil, millî kimlik inşası, kültürel hegemonya kurulması ve devletin kendi topraklarındaki egemenlik haklarını güçlendirmesi açısından da kalıcı etkiler yarattığı vurgulanmaktadır.
Anahtar kelimeler: Tevhid-i Tedrisat, yabancı ve azınlık okulları, millî kimlik, eğitim politikası.
Bu çalışma, akademik dürüstlük ve etik ilkelere uygun olarak yürütülmüştür. Belge ve arşiv analizi gibi nitel araştırma yöntemlerine dayandığı için etik kurul onayı gerektirmemektedir. Araştırma kapsamında insan katılımcılardan veri toplanmamış, kişisel bilgi veya hassas içerik kullanılmamıştır. Bu nedenle araştırma sürecinde herhangi bir etik ihlal söz konusu değildir.
| Primary Language | Turkish |
|---|---|
| Subjects | History of The Republic of Turkiye |
| Journal Section | Retraction |
| Authors | |
| Submission Date | June 2, 2025 |
| Acceptance Date | November 11, 2025 |
| Early Pub Date | February 11, 2026 |
| Publication Date | February 11, 2026 |
| IZ | https://izlik.org/JA72MN82UJ |
| Published in Issue | Year 2026 Issue: Advanced Online Publication |
Belgi Dergisi, Pamukkale Üniversitesi, Atatürk İlkeleri ve İnkılâp Tarihi Araştırma ve Uygulama Merkezi tarafından yayımlanan yakın dönem Osmanlı Tarihi, Atatürk ve Cumhuriyet dönemini içeren özgün, bilimsel makalelere yer verir. Uluslararası hakemli bir dergi olan Belgi, Kış (Ocak) ve Yaz (Temmuz) olmak üzere yılda iki defa yayımlanır.
Yakın dönem Osmanlı Tarihi, Türk İstiklâl Harbi, Atatürk ve Cumhuriyet dönemi.
Yazılar A4 boyutunda (29.7x21 cm) kâğıda, MS Word veya MS Word uyumlu programlarla yazılmalıdır. Yazı karakteri olarak Calibri kullanılmalıdır. Yazılar 10 punto ve tek satır aralığıyla yazılmalıdır. Sayfa kenarlarında 2,5 cm boşluk bırakılmalı ve sayfalar numaralandırılmalıdır. Yazılar 20 sayfayı geçmemelidir.
Yazarın adı, soyadı büyük olmak üzere koyu, adresler ise normal harflerle yazılmalı; yazarın görev yaptığı kurum, haberleşme ve e-posta adresi belirtilmelidir.
En az 250 en fazla 270 sözcükten oluşan, 8 puntoyla yazılmış Türkçe ve İngilizce öz, öz altında genelden özele doğru en az 4, en çok 8 sözcükten oluşan anahtar kelimeler verilmelidir.
Başlıklar kalın harflerle yazılmalıdır. Uzun yazılarda ara başlıkların kullanılması okuyucu açısından yararlıdır. Ana başlıkların, A.,B., C., ara başlıklar, 1., 2., 3., şeklinde numaralandırılması tavsiye edilir. Ana başlıkların tümü (ana bölümler, kaynaklar ve ekler) BÜYÜK İNCE HARFLERLE veya daha büyük puntoyla Kalın Küçük Harflerle yazılmalıdır. Ara ve alt başlıkların ise sadece ilk harfleri büyük yazılmalıdır.
Metin içindeki vurgulanması gereken ifadeler, eğik harflerle gösterilir, kalın karakter kullanılmaz. Doğrudan alıntılar tırnak içinde verilir. Alıntılar 5 satırdan fazla olduğunda, paragraf girintisinden bir cm içeriden başlatılmalı ve bir punto küçük yazılmalıdır.
Yazımda, TDK Yazım Kılavuzu esas alınır.
Kaynak Gösterimi
Dipnot ve kaynakların yazımı konusunda, yöntem bakımından kendi içinde tutarlı olması, dergi ve kitap adlarının eğik/ince, makale başlıklarının ise “tırnak” içinde, düz olarak yazılması ve sonda “Kaynaklar”ın verilmesi gerekir.
İnternet adreslerinde, parantez içinde erişim tarihi belirtilir.
Kaynaklar metnin sonunda, yazarların soyadına göre alfabetik olarak aşağıdaki şekilde yazılmalı; eserin yayınevi ve makalelerin sayfa aralıkları belirtilmelidir. Atıf yapılmayan çalışmalara Kaynaklar kısmında yer verilmemelidir.
Örnek:
Cunbur, Müjgân (1987), “Atatürk ve Milli Birlik”, Erdem, C.3, S. 7, s. 1-11.
Ergin, Muharrem (1991), Dede Korkut Kitabı II, 2. bs. Ankara: TDK Yay.
Öztuna, Yılmaz (2000), Türk Mûsıkîsi Kavram ve Terimleri Ansiklopedisi, Ankara: AKM Yay.
Dört ve daha fazla yazarlı yayınlar: Deny, Jean vd. (1959), Philologiae Turcicae Fundamenta I, Wiesbaden: Steiner Verlag.
Etik İlkeler ve Yayın Politikası
A- YAYIN ETİĞİ
Belgi Dergisi'nin yayın süreçleri, bilginin bilimsel yöntemle tarafsız olarak üretilmesi, geliştirilmesi ve paylaşılmasına dayanır.
B- B- DERGİNİNİN TÜM İÇERİĞİ "AÇIK ERİŞİMLİ" ŞEKİLDE KULLANICILARA ÜCRETSİZ OLARAK SUNULMAKTADIR. AYRICA BAŞVURU ÜCRETİ BULUNMAMAKTA VE HİÇBİR SÜREÇTEN ÜCRET ALINMAMAKTADIR.
Hakemli makaleler, bilimsel yöntemin uygulanması ve tarafsızlığını sağlayan çalışmalardır. Bilimsel üretimin gerçekleştirilmesinde yayın sürecinin tüm bileşenlerinin (yayıncı, editörler, yazarlar, hakemler ve okuyucuların) etik ilkelere uymaları zorunludur. Bu doğrultuda Belgi Dergisi’nin yayın etiği ve açık erişim politikası da, Yayın Etiği Komitesi’nin (Committee on Publication Ethics, COPE) açık erişimde yayınladığı kılavuzlar ve politikalar doğrultusunda (Örneğin “Yayın Etiği Komitesi (COPE) Davranış Kuralları ve Dergi Editörleri İçin En İyi Uygulama Kılavuzları; “Code of Conduct and Best Practice Guidelines for Journal Editors” ve “COPE Best Practice Guidelines for Journal Editors”) yayın sürecinin tüm bileşenlerinin etik ilkelere uymasını gerektirmektedir.
*Makalelerde kullanılan bilgilerin ekleme ve çıkarmalar yapılarak değiştirilmesi, çarpıtılması ve gerçek olmayan verilerin kullanılması vb. durumlar tespit edilirse, makale yazarının çalıştığı kuruma bu durum resmi yollardan bildirilecektir. Bu doğrultuda makale/makaleler reddedilecektir.
C- BELGİ DERGİSİ EDİTÖRLER KURULU'NUN SORUMLULUKLARI
Yayıncı ve Editörler Kurulu arasındaki ilişki bağımsızlık ilkesine dayanır, editörlerin alacağı tüm kararlar yayıncıdan ve diğer kişi ve kuruluşlardan bağımsızdır.
Belgi Dergisi Editörler Kurulu, dergiyi sürekli geliştirmeye, yayın niteliğini yükseltmeye çaba göstermektedir.
Belgi Dergisi Editörler Kurulu, yayın, hakemin değerlendirme süreci, etik ilkeler gibi dergi politikalarının belirlenmesi ve uygulanmasını sağlar.
Belgi Dergisi Editörler Kurulu, dergide yayımlanmış makale yazarlarının telif hakkını korumaktadır.
Belgi Dergisi Editörler Kurulu, makale ve dergi yayım sürecinde fikri mülkiyet hakları, bilimsel-etik olmayan davranışlarla, benzerlik oranı, "yollama (atıf) çeteciliği" ile ilgili önlemleri almada sorumludur.
Belgi Dergisi Editörler Kurulu, yazar için bir “Yazım Kılavuzu”, hakemler için “Hakem Kılavuzu” hazırlar ve gerektiğinde günceller.
Belgi Dergisi Editörler Kurulu, hakemleri, yazar(lar)ı güdüleyici politikalar belirlemektedir.
Belgi Dergisi Editörler Kurulu, her makalenin kayıtlarını, dergiyle ilgili yazışmaları elektronik ya da basılı olarak muhafaza etmektedir.
D- EDİTÖRLERİN ETİK SORUMLULUKLARI
1-Editörler, hakemlerin, yazar(lar)ın, araştırmacı, uygulayıcı ve okuyucuların bilgi gereksinimlerini karşılamaya gerektiğinde dönüt vermeye, yayın sürecinde düzeltme, açıklama gerektiren konularda açıklık ilkelerine göre davranmaya çaba gösterirler.
2- Editörler, makalelerin yayımlanmasına karar verirken, makalelerin özgün olmasına, bilimsel alanyazına, okuyucu, araştırmacı ve uygulayıcılara katkı sağlamasına özen gösterirler.
3- Editörler, makalelerle ilgili olumlu ya da olumsuz karar verirken, makalelerin özgün değeri, alana katkısı, araştırma yönteminin geçerli ve güvenirliği, anlatımın açıklığı ile derginin amaç ve kapsamını göz önünde tutarlar.
4- Editörler, başvurusu yapılan makalelerin önemli sorunu olmadığı sürece ön değerlendirme aşamasına alır, olumlu hakem önerilerini göz önünde bulundurur, ciddi sorun olmadıkça önceki editör(ler)ce verilen kararları değiştirmezler. Ön değerlendirmeyi geçen yazılar iThenticate intihal tarama programından geçirilir. İntihal incelemesinden sonra, uygun makaleler Editör tarafından orijinaliteleri, metodolojileri, makalede ele alınan konunun önemi ve derginin kapsamına uygunluğu açısından değerlendirilir.
5- Editörler, derginin yayın politikaları arasında bulunan "kör hakemlik" ve değerlendirme süreci politikalarını uygular, hakemlerin kimlik bilgilerini gizli tutar, her makalenin yansız ve süresi içinde değerlendirilmesini sağlarlar.
6- Editörler, makaleleri alan editörleri ve hakemlerin uzmanlık alanlarını dikkate alarak gönderir, değerlendirmelerin yansız ve bağımsız yapılmasını desteklerler.
7- Editörler, makalenin yansız değerlendirilmesi için editörler, hakemler ve yazar(lar) arasındaki çıkar çatışması-çıkar birliği olup olmamasını göz önüne alırlar.
8- Editörler, hakem havuzunun geniş bir yelpazeden oluşması ve sürekli güncellenmesi için arayış içinde olurlar.
9- Editörler, akademik yazım kurallarına uymayan ve bilimsel olmayan değerlendirmeleri engellerler.
10- Editörler, dergi yayın süreçlerini yayın politikaları ve kılavuzlara uygun işletilmesini sağlar, süreçte görev alanları yayın politikaları konusundaki gelişmelerden bilgilendirir, gerektiğinde eğitim programı hazırlarlar.
11- Editörler, yayın sürecinde görev alanlar herkesle etkili bir iletişim içinde olur, belirli aralıklarla toplantılar düzenlerler.
12- Editörler, değerlendirilen makalelerdeki kişisel verilerin korunmasını sağlarlar; yazar, hakem ve okuyucuların bireysel verilerini korurlar.
13- Editörler; görevi kötüye kullanmaya karşı önlem alırlar. Görevi kötüye kullanmaya yönelik yakınmalar olduğunda, nesnel bir soruşturma yaparak, konuyla ilgili bulguları paylaşır.
14- Editörler, makalelerdeki hata, tutarsızlık ya da yanlış yönlendirmelerin düzeltilmesini sağlarlar.
15- Editörler, yayınlanan makalelerin fikri mülkiyet hakkını korur, ihlal olması durumunda derginin ve yazar(lar)ın haklarını savunurlar. Ayrıca yayımlanan makalelerin içeriğinin başka yayınların fikri mülkiyet haklarını ihlal etmemesi konusunda gerekli önlemleri alırlar. Özgünlük-benzerlik denetimini yaparlar.
16- Editörler, Dergide yayımlanan makalelere yönelik tutarlı eleştirileri dikkate alırlar, eleştirilen makalelerin yazar(lar)ına yanıt hakkı tanırlar.
17- Editörler, Dergiye iletilen yakınmaları inceler ve gerekli açıklamaları yaparlar.
E- HAKEMLERİN ETİK SORUMLULUKLARI
Belgi Dergisi makale değerlendirme sürecinde yazar(lar)ın hakemleri, hakemlerin yazarları tanımadıkları iki yönlü "kör hakemlik" ilkesi uygulanır. Hakemler yazarlar ile doğrudan iletişim kuramaz; makale değerlendirme formları ve metin üzerinde belirtilen notlar ile düzeltme istemleri dergi yönetim sistemi üzerinden editörlerce yazar(lar)a iletilir. Belgi Dergisi’ne başvurusu yapılan makaleleri değerlendirecek hakemler şu etik sorumlulukları taşımalıdır:
1- Hakemler yalnız uzmanlık alanı ile ilgili makaleleri değerlendirmeyi kabul etmelidir.
2- Hakemler, değerlendirmeyi tarafsızlık ve gizlilik içinde yapmalıdır. Bu ilke gereğince inceledikleri makaleleri değerlendirme sürecinden sonra yok etmeli, ancak yayınlandıktan sonra kullanmalıdırlar. Uyruk, cinsiyet, dinsel inanç, siyasal inanç ve ticari kaygılar, değerlendirmenin yansızlığını bozmamalıdır.
3- Hakemler, çıkar çatışması-çıkar birliği olduğunu anladıklarında, makaleyi değerlendirmeyi reddederek, editörlere bilgi vermelidir.
4- Hakemler, değerlendirmeyi akademik yazım kurallarına uygun biçimde, yapıcı bir dille yapmalı; hakaret ve düşmanlık içeren kişisel yorumlardan kaçınmalıdır.
5- Hakemler değerlendirmesini kabul ettikleri makaleyi süresi içinde değerlendirmelidirler.
F- YAZARLARIN ETİK SORUMLULUKLARI
Belgi Dergisi'ne makale başvurusu yapan yazar(lar)ın etik sorumlulukları:
1- Yazar(lar), başka yerde yayımladıkları ya da yayımlanmak üzere gönderdikleri bir makalesini, aynı anda birden fazla makalesini Belgi Dergisi'ne göndermemelidir.
2- Yazar(lar), Belgi Dergisi'ne özgün makale göndermelidir.
3- Yazar(lar), makale yazımı sırasında yararlandıkları kaynaklara etik ilkeler doğrultusunda doğru biçimde yollama (atıf) yapmalıdır.
4- Makaleye katkı sağlamayan kişilerin adı, yazar olarak yazılmamalı, yayımlanmak üzere başvurusu yapılan bir makalenin yazar sırasını değiştirme, yazar çıkartma, yazar ekleme önerilmemelidir.
5- Yayınlanma başvurusu yapılan makaleyle ilgili çıkar çatışması-çıkar birliği olan kişileri editörlere bildirmelidir.
6- Değerlendirme sürecinde yazar(lar)dan makalelerine ilişkin bilgi istenmesi durumunda beklenen bilgileri Editörlere sunmalıdırlar.
7- Yazar(lar), makalelerinde kullandıkları verilerin kullanım haklarına, araştırma-çözümlemelerle ilgili izinlerin ya da üzerinde araştırma yaptıkları katılımcıların onayının alındığını belgelemeli ve makale ile ilgili düzeltme istenmişse en fazla bir hafta içerisinde istenen düzeltmeler yapılmalıdır.
8- Yazar(lar), veri toplama sürecinde etik ilkelere özen gösterdiklerinin kanıtlarını (başkalarının ölçek, anket, fotoğraf gibi belgelerinin kullanılması için kendilerinden izin alınması gibi) makale içinde sunmalıdır. Makalelerde araştırma ve yayın etiği ile fikir ve sanat eserleri için telif hakları düzenlemelerine uyulduğu belirtilmelidir.
G- ETİK İLKELERE UYMAYAN DURUMUN EDİTÖRE BİLDİRİLMESİ
Belgi Dergisi'nde editörler, hakemler, yazarlar ile ilgili etik ilkelere uymayan bir davranış ya da değerlendirme sürecindeki, erken görünümdeki ya da yayımlanmış bir makale ilgili etik olmayan bir durumla karşılaşılması durumunda belgidergisi@pau.edu.tr adresine ileti yoluyla bildirilmesi gerekir.
Belgi Dergisi, kullanıcılardan makale gönderim ücreti, süreç işletim ücreti veya hiç bir isimle ücret talep etmez, tamamen ücretsizdir.
Prof. Dr. SÜLEYMAN İNAN
Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Sosyal Bilgiler Eğitimi Bölümü’nde öğretim üyesidir. Akademik kariyeri sürecinde Marmara, Ege, Pamukkale ve Süleyman Demirel Üniversitelerinden dersler aldı. 2013’te Türkiye Cumhuriyeti Tarihi bilim dalında profesör oldu. Aynı yıl, kısa bir süre YÖK bursuyla İngiltere’de misafir araştırmacı olarak bulundu. Bilimsel ve kamu yararı gözeten bazı projelerin içinde yer aldı. Bunlardan yürütücülüğünü üstlendiği bir bilim okulu projesi olan KÜBİY (Küçük Bilim İnsanları Yetişiyor) TÜBİTAK etiketi aldı. “Adnan Menderes Müzesi”nin akademik danışmanlığını yaptı.
Disiplinler arası çalışmayı seven ve kendisini daha çok bir sosyal bilimci olarak gören İnan’ın çalışma alanı çoğunlukla tarih, siyaset ve eğitim üçgeninde gezindi. Adnan Menderes (Liberte Yay.), Necip Ali Küçüka (Atatürk Araştırma Merkezi Yay.) ve İsmet İnönü’nün (Türkiye’nin 1950’li Yılları ve Türkiye’nin 1960’lı Yılları kitabı içinde, İletişim Yay.) biyografilerini yazdı. Yakın Dönem Türk Politik Tarihi (Anı Yay.), İnkılap Dersleri (Kafka Kitabevi Yay.), Sosyal Bilgiler Eğitimine Giriş (Anı Yay.), Popüler Tarih Sözlüğü (Adres Yay.), Siyaset Okuryazarlığı (Yeni İnsan Yay.), Epigram (Liman Yayınları), Ne Gerek Var Sosyal Bİlimlere?-İnsan ve Toplum Bilimleri Üzerine Sorgulamalar (Paradigma Yay.) kitaplarının hem editörlüğünü hem de yazarlığını yaptı.
Middle Eastern Studies, History Studies, Türkiye Günlüğü, New Perspectives on Turkey, Bilgi&Bellek gibi dergilerde yayımlanmış makaleleri bulunmaktadır.
Çocuk ve gençlere yönelik bir eğitim materyali iddiasıyla çıkan Genç Bilgi: Siyaset (Doğan Egmont) kitabının yazarı olan İnan, SOs+a kısa adıyla siyaset okuryazarlığı üzerine seminer ve atölye eğitimlerini, geliştirdiği 4 modül (Çocuk-Öğretmen-Yetişkin ve Akademisyenler) üzerinden sürdürmeye devam ediyor. Ayrıca (www.siyasetokuryazarlik.com.tr) sitesinin kurucusu ve yöneticisidir.
ASSOCIATE PROFESSOR FABIO L. GRASSI
1965’de Aydın’da doğmuştur. 1986 yılında Ege Üniversitesi, Edebiyat Fakültesi Tarih Bölümü'nden mezun olmuştur. Dokuz Eylül Üniversitesi Atatürk İlkeleri ve İnkılap Tarihi Enstitüsünde 1990’da Yüksek Lisans, 1994’de Doktora eğitimini tamamlamıştır.
Dokuz Eylül Üniversitesi’nde görev yapan HAYTOĞLU, 1992’den itibaren Pamukkale Üniversitesinde öğretim üyeliği yapmaktadır.
Akademik ve idari görevlerde bulunan Prof.Dr. Ercan HAYTOĞLU halen Pamukkale Üniversitesi İnsan ve Toplum Bilimleri Fakültesi Tarih Bölümü’nde öğretim üyesi, olarak görev yapmaktadır.
“Denizli’de Tabaklık”, “Denizli Basın Tarihi”, “Dağılan Köyün Hikayesi Hisar (Attouda)” ve “Balkan Harbinde İhmal Faciaları” adlı kitapları bulunmaktadır. Halen Atatürk İlkeleri ve İnkılap Tarihi Araştırma ve Uygulama Merkez Müdürlüğü ve Türkiye Cumhuriyeti Tarihi Anabilim Dalı Başkanlığı görevini de sürdüren Haytoğlu’nun çok sayıda makalesi bulunmaktadır.
2021- present: Professor, Institute for Advanced Studies on Asia, the University of Tokyo
2018 – 2021 : Associate Professor, Institute for Advanced Studies on Asia, the University of Tokyo
2017– 2018 : Visiting Scholar, Department of History, Faculty of Arts and Sciences, Harvard University
2017– 2021 : Associate Professor, Graduate School of Humanities, Chiba University
2014–2017 : Associate Professor, Faculty of Letters, Chiba University
2011–2014 : Associate Professor, Graduate School of Humanities and Social Science, Chiba University
2010-2010 : Visiting Research Fellow, Atatürk Institute for Modern Turkish History, Boğaziçi University
2009–2010 : Research Fellow, Research Center for Anatolian Civilizations, Koç University
2007–2011 : Associate Professor, Faculty of Letters, Chiba University
2007– present: Research Fellow, Toyo Bunko (The Oriental Library)
2004–2007 : Assistant Professor, Faculty of Letters, Chiba University
2003: Doctor of Letters, The University of Tokyo, Graduate School of Humanities and Sociology
Ben Entela Muço, 27.03.1968 doğumluyum. Arnavut vatandaşıyım. Tırana'da doğdum ve yaşıyorum. Size özet şeklinde bir biyografi sunuyorum.
Eğitim; Yüksek okul'u Tirana Üniversitesi, Filoloji Fakültesi, Tarih Bölümü 30.06.1990'da bittirdim. İki yıl Osmanlıca öğrenmek amacıyla İstanbul Üniversitesi, Edebiyat Fakültesi Tarih Bölümü'nde öğrendim. Yüksek Lisans Tepedelenli 2006 ve Doktora unvanları İstanbul Üniversitesi, Edebiyat Fakültesi Tarih Bölümü'nde 24.12.2012 başarılı kazandım. Yüksek Lisans ve Doktora unvanları için çalıştığım konuları 1- Ali Paşa ve Emlaki ve 2- İbrahim Temo, Hayatı, Faaliyeti ve Fikirleri oldu.
Arnavutluk'ta Arnavut Arşivlerin Genel Müdürlüğü, Devlet Merkez Arşiv'inde 1993-2016 memur görevlisi olarak çalıştım
2011-2024 Dostluk, Bilimsel, Kültürel Arnavutluk-Azerbaycan Derneği'nde, derneğin başkan olarak işimi devam ediyorum.
Bu zaman boyunca, hatta Yüksek Lisans için fakültede okuduğum zaman bilim işimi başladım ve şu ana kadar Eylül 2024 devam etmekteyim.
Birçok ülkelerde Arnavutluk dışında Azerbaycan, Bulgaristan, Bruksel, Makedonya, Romanya, Türkiye, Ukrayna çoklu ilim faaliyetlerine başarı şekilde katıldım.
Çalıştığım konular sadece Yakın Çağ Osmanlı Tarihi içermemektedir. Ortağ Çağ ve Eski Çağ üzerinde çalışmaktayım. Konular Arnavutluk-Türkiye-Azerbaycan tarihi üzerinde çalışıyorum.
Şu ana kadar 72 etkinliklere katıldım. Birçok makaleler Arnavutluk'ta, Türkiye'de ve Azerbaycan'da gazete ve ilim dergilerimizde yayınladım. Üç kitap Tepedelenli Ali Paşa ve Emlaki, Nizami Gencevi, Hayatı, Faaliyeti ve Fikirleri ve Haydar Aliyev, Hayatı, Faaliyeti ve Fikirleri yayınladım.
Ümit ediyorum ki beğeneceksiniz.
Saygılarımla
Dr. Entela Muço
1983 yılında Elazığ’da doğdu. Lisans Eğitimini Fırat Üniversitesinde 2006 yılında Eğitim Fakültesi Sosyal Bilgiler Öğretmenliğini bitirerek tamamladı. Aynı yıl
Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsünde yüksek lisans eğitimine başlayan
yazar, 2008 yılında “Demokrat Parti Dönemi İlköğretim Politikaları 1950-1960”,
adlı tez ile bilim uzmanı ünvanı aldı. Devamında Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsünde doktora eğitimine başlayan yazar, Bu eğitimini 2011 yılının sonunda “8. Sınıf Türkiye Cumhuriyeti İnkılâp Tarihi ve Atatürkçülük Dersinde Gazete Kullanımı ve Buna İlişkin Öğretmen Görüşleri”, adlı tez çalışmasıyla bitirerek
doktor ünvanı aldı. 2012 yılında Gaziantep Üniversitesi Nizip Eğitim Fakültesine
Yrd. Doç. Dr. olarak atanıp burada 1 yıl süre ile çalıştıktan sonra Ocak 2013 itibariyle Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi Eğitim Fakültesine atandı. 2017 yılında
Doçent, 2023 yılında Profesör unvanı alan yazar halen burada görev yapmaktadır.
Yazar, İnkılâp Tarihi ve Atatürkçülük Konularının Öğretimi, Sosyal Bilgiler Öğretimi, Tarih Öğretimi, Türk Eğitim Tarihi ve Cumhuriyet Dönemi Eğitim Politikaları alanında çalışmaktadır
Prof. Dr.
Muğla Sıtkı Koçman Üniv. Edebiyat Fakültesi Tarih Bölümü öğretim üyesi.
Milli Mücadele Tarihi, Türkiye Cumhuriyeti Tarihi, Şehir Tarihi, Muğla Tarihi alanında çalışmaları bulunmaktadır.
2013 yılında Boğaziçi Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi Tarih Bölümü'nden ve 2017 yılında Eskişehir Anadolu Üniversitesi İktisat Fakültesi Uluslararası İlişkiler Bölümü'nden lisans dereceleri almıştır. 2015 yılında Boğaziçi Üniversitesi Atatürk Enstitüsü'nde 2015 Yüksek Lisans derecesi almış ve 2020 yılında yine Boğaziçi Üniversitesi Atatürk Enstitüsü'nden Ph.D (Doktora) derecesi almıştır. Türkiye Cumhuriyeti Tarihi, Tarım Tarihi, Toplumsal Tarih, Kültür Tarihi ve İktisat Tarihi uzmanlık alanlarıdır. İstanbul Üniversitesi AUZEF Coğrafya Bölümü'nde eğitim öğretimi devam etmektedir.