Research Article

Türkiye’nin yenilenebilir enerji potansiyeli ve sürdürülebilir pazarlama: Sektör örnekleri üzerinden bir değerlendirme

Volume: 8 Number: 3 November 30, 2025
EN TR

Türkiye’nin yenilenebilir enerji potansiyeli ve sürdürülebilir pazarlama: Sektör örnekleri üzerinden bir değerlendirme

Öz

Günümüzde fosil yakıtların çevre üzerindeki olumsuz etkileri konusunda farkındalık giderek artmakta ve bu durum yenilenebilir enerji kaynaklarına olan ilgiyi artırmakla birlikte bağlantılı teknolojilerin gelişimini de hızlandırmaktadır. Türkiye yenilenebilir enerji açısından avantajlı konuma sahip ülkeler arasında yer almaktadır. Dünyanın önde gelen ekonomileri sürdürülebilirlik ve yenilenebilir enerji kaynaklarına yönelim konusunda önemli adımlar atmakta, bu amaçla çeşitli düzenlemelere yer vermektedir. Dolayısıyla sadece kamu kesimlerine değil tüketicilere ve işletmelere de üretim ve tüketim faaliyetlerinde çevresel dengeyi gözeterek davranmaları hususunda önemli görevler düşmektedir. Bu noktada işletmelerin hedef kitlelerine yönelik pazarlama ve tanıtım faaliyetlerinin içeriği ve amacı belirleyici olmaktadır. Bu doğrultuda yenilenebilir enerji kaynaklarının verimli kullanımının yanı sıra amaca uygun, etkili bir şekilde pazarlanması işletmeler, tüketiciler ve çevre sağlığı açısından kritik öneme sahiptir. Bu çalışmada yenilenebilir enerji kaynakları ve Türkiye’deki yenilenebilir enerji kaynaklarının potansiyeli mevcut araştırma raporları ve literatür bilgisi ışığında incelenmiştir. Ardından Firma 1, Firma 2 ve Firma 3 olarak adlandırılan Türkiye’de yenilenebilir enerji sektöründe ilk sıralarda yer alan üç işletmenin sürdürülebilirlik çerçevesindeki uygulamaları kamuya açık paylaştıkları stratejik planları ve web sitelerinden elde edilen bilgiler vasıtasıyla sürdürülebilir pazarlamanın üç alt disiplini olan yeşil pazarlama, sosyal pazarlama ve eleştirel pazarlama bağlamında değerlendirilmiştir. Sonuç olarak söz konusu işletmelerin uygulamaları genel olarak sürdürülebilir pazarlama çerçevesiyle uyumlu görünmekle birlikte, bu alandaki çalışmaların özellikle sosyal ve eleştirel pazarlama boyutunda geliştirilmeye açık olduğu ifade edilebilir.

Anahtar Kelimeler

Yenilenebilir enerji , Sürdürülebilirlik , Sürdürülebilir pazarlama

References

  1. Abbas, Q. (2024). Sustainable marketing in the age of environmental consciousness. JETIR, 11, 317-326.
  2. Aksoy, Y., & Özyer, Y. (2008). Sürdürülebilir Fiyatlandırma Stratejilerinin Oluşumunda Yeni Medya ve Yeni Ekonomi Etkisi: Arçelik Vaka Analizi. 13. Ulusal Pazarlama Kongresi Bildiriler Kitabı, 81-107.
  3. Arı, F., & Yılmaz, V. (2023). Türkiye’de ve Dünya’da enerji kaynaklarının genel görünümü ve alternatif enerji kaynaklarının önemi. Dicle Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (34), 496-519.
  4. Aydin, F. (2019). Yenilenebilir enerji kaynaklarının Türkiyede kullanımı ve sürdürülebilirliği (Master's thesis, Sosyal Bilimler Enstitüsü).
  5. Beşer, B. H. (2024). Yeşil Dönüşümde Hidrojen Etkisi: Türkiye’de Son Gelişmelere İlişkin Bir İnceleme. Bozok İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 1(1), 84-96.
  6. Bolton, R. N. (2022). The convergence of sustainability and marketing: Transforming marketing to respond to a new world. Australasian Marketing Journal, 30(2), 107-112.
  7. Brundtland Commission. (1987). Our common future: World commission on economic development. Brundtland Report. Oxford: Oxford University Press.
  8. Cavalcante, W. Q. D. F., Coelho, A., & Bairrada, C. M. (2021). Sustainability and tourism marketing: A bibliometric analysis of publications between 1997 and 2020 using vosviewer software. Sustainability, 13(9), 4987.
  9. Cipolletta, M., Crivellari, A., Moreno, V. C., & Cozzani, V. (2023). Design of sustainable offshore hybrid energy systems for improved wave energy dispatchability. Applied Energy, 347, 121410.
  10. Çalapkulu, S. (2023). Dalga enerjisi. https://www.mechanic.com.tr/dalga-enerjisi/ adresinden erişilmiştir. Erişim tarihi: 03.01.2025.
APA
Avgan, S. (2025). Türkiye’nin yenilenebilir enerji potansiyeli ve sürdürülebilir pazarlama: Sektör örnekleri üzerinden bir değerlendirme. Business Economics and Management Research Journal, 8(3), 166-188. https://doi.org/10.58308/bemarej.1668836