1957 SURİYE KRİZİ: BÜROKRATİK KARAR MODELİ ÜZERİNDEN TÜRK DIŞ POLİTİKASININ ANALİZİ

In this study, it is aimed to explain what the decision makers in Turkish Foreign Policy and how they act in the 1957 Syrian Crisis. Accordingly, the bureaucratic decision-making model was explained and applied to the 1957 Syrian Crisis. Legislature - executive organ relations and party mechanism and whether the roles of these two bodies remain within the legal framework are examined. According to the 1924 Constitution, although the legislature was given many powers, it was determined that these powers were used by the executive organ in the 1957 Syrian Crisis. Thanks to the party mechanism, the executive organ has taken control over the legislature. Due to the disciplinary party structure, there is only the opposition group in the legislature for auditing of the executive body. Because of the electoral system, the opposition could not be represented in the parliament at the rate of votes, so the opposition they could make was limited. In the 1957 Syrian Crisis on behalf of Turkey, Prime Minister has worked actively.  In this Crisis, Turkey was seen a structure that differs from bureaucratic decision making model. 

Bu çalışmada, Türk Dış Politikası karar vericilerinin, karar verme mekanizmaları 1957 Suriye Krizi örneği üzerinden incelenmiştir. Türk Dış Politikası’nda karar vericilerin hukuksal kaynakları ve pratikte nasıl davranıldığının karşılaştırılması amaçlanmıştır. İlk bölümde karar verme yaklaşımları ve bürokratik karar verme modeli açıklanmış. İkinci bölümde 1924 Anayasası’nın dış politikada karar verme yaklaşımı ve yasama – yürütme ilişkisi incelenmiştir. Son bölümde ise 1924 Anayasası’nın dış politikada karar verme yaklaşımı ve 1957 Suriye Krizi birlikte değerlendirilmiştir. 1924 Anayasası meclise dış politika konusunda birçok yetki vermesine rağmen, 1957 Krizi’nde yetkilerin yürütme organı tarafından özellikle de Başbakan tarafından aktif bir biçimde kullanıldığı görülmektedir. Dahası parti mekanizması sebebiyle yürütme organı yasama organına kıyasla etkinliğini artırmıştır. Disipliner parti yapısı ve parti içi denetimlerin az yapılması sebebiyle, yürütme organının denetimi için sadece yasama organı içindeki muhalefet grubu kalmaktadır. Seçim sistemi sebebiyle iktidar partisi aldığı oy oranın çok daha üzerinde meclis içinde temsil edilmektedir. Dolayısıyla muhalefet de sınırlı kalmıştır. Yapılan çalışmada, 1957 Suriye Krizi’nde bürokratik karar verme modelinin dışına çıkan bir yapı gözlemlenmiştir.