Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu Öğrencilerinin Motivasyonel Kararlılık ve Öznel Zindelik Düzeylerinin İncelenmesi (Ordu Üniversitesi Örneği)

Öz

Bu araştırmanın amacı, Ordu Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu Beden Eğitimi ve Spor Bölümü öğrencileri ile Spor Yöneticiliği Bölümü öğrencilerinin motivasyonel kararlılıkları ve öznel zindelik düzeylerini cinsiyet, yaş, bölüm, sınıf, anne ve baba eğitim durumu açısından incelemektir. Araştırmanın evrenini Beden Eğitimi ve Spor Bölümü ile Spor Yöneticiliği Bölümünde (Normal ve İkinci Öğretim) öğrenim gören öğrenciler oluşturmaktadır. Araştırmaya 410 (n=162 kadın ve n=248 erkek) öğrenci katılmıştır. Araştırmada kişisel bilgi formu, “Motivasyonel Kararlılık Ölçeğinin Türkçe Formu” ile “Öznel Zindelik Ölçeğinin Türkçe Formu” kullanılmıştır. Verilerin analizinde tanımlayıcı istatistikler, Pearson Korelasyon Katsayısı, ikili karşılaştırmalar için bağımsız örneklem t Testi, çoklu gruplar arasındaki karşılaştırmalar için tek yönlü varyans analizi (ANOVA) kullanılmıştır. Sonuç olarak BESYO öğrencilerinin motivasyonel kararlılıkları ile öznel zindelik düzeyleri arasında istatistiksel olarak pozitif yönde orta düzeyde anlamlı bir ilişki vardır. Cinsiyet değişkeni bakımından motivasyonel kararlılık (uzun vadeli hedefleri takip, mevcut hedefleri takip) ve öznel zindelik düzeylerinde anlamlı fark yoktur. Ulaşılamayan hedefleri yineleme alt boyutunda anlamlı fark vardır. Erkek deneklerin aldıkları puanlar kadın deneklere göre istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksek bulunmuştur. Motivasyonel kararlılık (alt boyutları) ve öznel zindelik puanları ortalamalarının, yaş, bölüm, sınıf ve ebeveyn eğitimi değişkenlerine göre farklılık göstermediği bulunmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Motivasyon
• Motivasyonel Kararlılık
• Öznel Zindelik
• Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenliği
• Spor Yöneticiliği

Investigation of Motivational Persistence and Subjective Vitality Levels of Physical Education and Sports School Students (Ordu University Sample)

Abstract

The aim of this study is to examine the motivational persistence and subjective vitality levels of the students of the Department of Physical Education and Sports Teaching and the Department of Sports Management at the School of Physical Education and Sports (SPES) in Ordu University in terms of gender, age, department, class, parental educational status. The universe of the research consists of the students studying in Physical Education and Sports Teaching Department and Sports Management Department (Normal and Secondary Education). 410 (n=162 female and n=248 male) students participated in the study. In this study, personal information form, “Turkish Form of Motivational Persistence Scale” and “Turkish Form of Subjective Vitality Scale” were used in the study. Descriptive statistics, Pearson Correlation Coefficient, independent t Test for paired comparisons, one-way variance analysis (ANOVA) for comparisons between multiplex groups were used in the analysis of the data. As a result, it was observed that there was a statistically positive and moderately significant relationship between the motivational stability and subjective vitality levels of SPES students. While there is no difference in motivational stability (following long-term goals, following existing goals) and subjective vitality levels in terms of gender variable, there is a difference in unattainable goals repetation sub-dimension. Males ’ scores were found to be statistically higher and more meaningful than females’ scores. It was found that the average of motivational stability (sub-dimensions) and subjective vitality scores did not differ according to the age, department, class and parental education variables.

Keywords

• Motivational
• Motivational Persistence
• Subjective Vitality
• Physical Education and Sports Teaching
• Sport Management

References

1. Acar, Z. (2012). İlköğretim Öğrencilerinin Beden Eğitimi ve Ders Dışı Etkinliklere Katılım Motivasyonlarının İncelenmesi. (Yüksek Lisans Tezi). Ankara Üniversitesi
2. Aksoy, B. A., Aytar, G.A. ve Kaytez, N. (2017). Üniversite Öğrencilerinin Mutluluk ve Alçakgönüllülük Düzeylerinin Bazı Değişkenlere Göre İncelenmesi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 25(3), 1123-1137.
3. Alemdağ, C., Öncü E. ve Yılmaz A. (2014). Beden Eğitimi Öğretmeni Adaylarının Akademik Motivasyon ve Akademik Öz Yeterlikleri. Hacettepe Spor Bilimleri Dergisi, 25(1), 23-25.
4. Bektaş, M. ve Karagöz, Ş. (2017). Öğretmen Adaylarının Tutum ve Motivasyon Düzeylerinin Bazı Değişkenler Açısından İncelenmesi. International Journal of Academic Value Studies, 3(15), 154-164.
5. Cenkseven, F. ve Akbaş, T. (2007). Üniversite Öğrencilerinde Öznel ve Psikolojik İyi Olmanın Yordayıcılarının İncelenmesi. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 3(27), 43-65.
6. Constantin, T., Holman, A., & Hojbotă, M.A. (2011). Development And Validation of a Motivational Persistence Scale. Psihologija, 45(2), 99-120.
7. Çankaya, Z. (2009). Öğretmen Adaylarında Temel Psikolojik İhtiyaçların Doyumu ve İyi Olma. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 7(3), 691-711.
8. Çelik, E. ve Topçuoğlu, P. (2017). Proaktif Kişiliğin Öznel Zindelik ile Merak Arasındaki İlişkide Aracılık Etkisi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 17(3), 1221-1240.

9. Çelikkaleli, Ö., Gökçakan, N. ve Çapri, B. (2005). Lise Öğrencilerinin Bazı Psikolojik İhtiyaçlarının Cinsiyet, Okul Türü, Anne ve Baba Eğitim Düzeyine Göre İncelenmesi. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 18(2), 245-268.
10. Demir, M. ve Arı, E. (2013). Öğretmen Adaylarının Akademik Güdülenme Düzeylerinin Çeşitli Değişkenler Açısından İncelenmesi. Journal of Theory and Practice in Education, 9(3), 265-279.
11. Dilmaç, B. ve Bozgeyikli, H. (2009). Öğretmen Adaylarının Öznel İyi Olma ve Karar Verme Stillerinin İncelenmesi. Erzincan Eğitim Fakültesi Dergisi, 11(1), 171-187.
12. Dimlioğlu, B. (2018). Fiziksel Aktivitenin Orta Yaş Sedanter Kadınlarda Temel Psikolojik İhtiyaçlar ve Öznel İyi Oluş Düzeylerine Etkisinin İncelenmesi. (Yüksek Lisans tezi). Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi.
13. Ergin, A. ve Karataş, H. (2018). Üniversite Öğrencilerinin Başarı Odaklı Motivasyon Düzeyleri. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 33(4), 868-887.
14. Eren, E. (2015). Örgütsel Davranış ve Yönetim Psikolojisi. 15.Baskı. Beta Yayıncılık.
15. Eroğlu, O., Yıldırım, Y. ve Şahan, Ş. (2017). Spor Bilimleri Fakültesindeki Öğrencilerin Akademik Öz-Yeterlik ve Akademik Güdülenme Düzeyleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi: Akdeniz Üniversitesi Örneği. Türkiye Spor Bilimleri Dergisi, 1(1), 38-47.
16. Eryılmaz, A. ve Aypay, A. (2011). Ergenlerin Derse Katılmaya Motive Olmaları ile Öznel İyi Oluşları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 8(1), 1219-1233.
17. Eryılmaz, A. (2010). Ergenlerde Öznel İyi Oluşu Artırma Stratejilerini Kullanma ile Akademik Motivasyon Arasındaki İlişki. Klinik Psikiyatri, 13, 77-84.
18. Gündoğdu, R. ve Yavuzer, Y. (2012). Eğitim Fakültesi Öğrencilerinin Öznel İyi Oluş ve Psikolojik İhtiyaçlarının Demografik Değişkenlere Göre İncelenmesi. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 12(23), 115-131.
19. Hayran, M. ve Hayran, M. (2011). Sağlık Araştırmaları için Temel İstatistik. Art Ofset Matbaacılık Yayıncılık Organizasyon Ltd. Şti.
20. Karaçam, A. (2016). Beden Eğitimi Öğretmenlerinin Başarı Algılarında Yordayıcı Olarak Akademik İyimserlik, Psikolojik İyi Oluş ve Fiziksel Saygı. (Doktora Tezi). Gazi Üniversitesi.
21. Katja, R., Paivi, A. K., Marja-Terttu, T., & Pekka, L. (2002). Relationships Among Adolescent Subjective Well-Being, Health Behavior and School Satisfaction. Journal of School Health, 72(6), 243-249.
22. Osmanoğlu, D. ve Kaya, İ. H. (2013). Öğretmen Adaylarının Yükseköğretime Dair Memnuniyet Durumları ile Öznel İyi Oluş Durumlarının Değerlendirilmesi: Kafkas Üniversitesi Örneği. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 12, 45-70.
23. Ryan, R. M. & Frederick, C. (1997). On Energy, Personality and Health: Subjective Vitality as a Dynamic Reflection of Well-Being. Journal of Personality, 65, 529-565.
24. Sarıçam, H., Akın, A., Akın, Ü. ve İlbay, A. (2013). Motivasyonel Kararlılık Ölçeğinin Türkçe Formu: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Turkish Journal of Education, 3(1), 60-69.
25. Solmaz, D. (2014). Öğretmen Adaylarının Öznel İyi Oluş Düzeyleri: Anadolu Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenliği Bölümünde Bir Araştırma. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 7(35), 651-657.
26. Spittle, M, Jackson, K., & Casey, M. (2009). Applying Self Determination Theory to Understand the Motivation For Becoming a Physical Education Teacher. Teaching and Teacher Education, 25(1), 190-197.
27. Şahin, G. (2011). Üniversite Öğrencilerinin Kendini Açma, Öznel İyi Oluş ve Algıladıkları Sosyal Destek Düzeylerinin Karşılaştırılması. (Yüksek Lisans Tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi.
28. Telef, B. ve Ergün, E. (2013). Lise Öğrencilerinin Öznel İyi Oluşlarının Yordayıcısı Olarak Öz-Yeterlik. Kuramsal Eğitim Bilim Dergisi, 6(3), 423-433.
29. Telef, B., Uzman, E. ve Ergün, E. (2013). Öğretmen Adaylarında Psikolojik İyi Oluş ve Değerler Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. International Periodical for the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, 8(12), 1297-1307.
30. Uysal, R., Sarıçam, H. ve Akın, A. (2014). Öznel Zindelik Ölçeği Türkçe Formunun Psikometrik Özellikleri. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 33, 136-146.
31. Yazıcı, Ö. (2015). Beden Eğitimi Öğretmeni Adaylarının Mutluluk ve Zindelik Düzeylerinin İncelenmesi. (Yüksek Lisans tezi). Karadeniz Teknik Üniversitesi.
32. Yazıcıoğlu, Y. ve Erdoğan, S. (2011). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. 2.Baskı. Detay Yayıncılık.