Anayasa Yargısının Demokratik İşlevi Üzerine
Öz
Anayasa yargısı anayasacılık hareketlerinin bir sonucu olarak, anayasanın üstünlüğünün koruması ve temel hak ve hürriyetlerin güvence altına alınması amacıyla oluşturulmuştur. Bu amaçtan hareketle esas misyonu kanunların anayasaya uygunluğunu denetlemektir. Böylelikle anayasaya uygunluğun yargısal denetimi yapılarak temel hak ve hürriyetlerin güvence altına alınması sağlanmaya çalışılmaktadır. Ancak anayasa yargısının bu misyonu özelinde demokratik meşruluk tartışmaları vardır. Bu tartışmaların temelinde yatan görüş ise, seçilerek görev yapan meclislerin yapmış olduğu kanunların, yargı organı tarafından iptal edilebilme olasılığıdır. Türkiye’de de doktrinde tartışılan bu durum anayasa yargısının demokratik meşruluğunun değerlendirilmesi açısından öne çıkmaktadır. Bu çalışmanın amacı da bu değerlendirmeyi karşılaştırmalı hukuk çerçevesinde yaparak literatüre katkı sağlamaktır.
Anahtar Kelimeler
Anayasanın Üstünlüğü , Temel Hak ve Hürriyetler , Anayasa Yargısı
References
- Aliefendioğlu, Y. (1996). Anayasa Yargısı ve Türk Anayasa Mahkemesi. Ankara: Yetkin Yayınları.
- Allison, J.W.F. (2007). The English Historical Constitution, Continuity, Change and European Effects, United Kingdom: Cambridge University Press.
- Arslan, Z. (200). Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve Türk Anayasa Yargısı: Uyum Sorunu ve Öneriler. Anayasa Yargısı Dergisi, Cilt: 17, 274-293.
- Arslan, Z. (2005). Anayasa Teorisi, Ankara: Seçkin Yayıncılık.
- Çağlar, B. (1986). Parlamentolar ve Anayasa Mahkemeleri, Teori ve Pratikte Anayasa Yargısının Sınırları Problemi. Anayasa Yargısı Dergisi, Cilt:3, 137- 187.
- Çağlar, B. (1989). Anayasa Bilimi, İstanbul: BFS Yayınları.
- Doehring, K. (2002). Genel Devlet Kuramı (Genel Kamu Hukuku). (Çev. Ahmet Mumcu). Ankara: Inkılap Kitabevi.
- Erdoğan, M. (2010). Ankara: Siyasal Kitabevi.
- Feyzioğlu, Turhan. (1951) Kanunların Anayasaya Uygunluğunun Kazai Murakabesi, A.Ü.S.B.F. Yayını, Ankara.
- Gören, Z. (2008). Siyasal Güç Faktörü Olarak Anayasa Mahkemesi. İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 7(14), 1- 24.