Review

KONSTRÜKTİVİST PERSPEKTİFTEN TÜRKİYE-AFRİKA İLİŞKİLERİNİN DÖNÜŞÜMÜ: TARİHSEL ARKA PLAN, POLİTİK VE EKONOMİK GELECEK PERSPEKTİFLERİ

Volume: 10 Number: 1 March 26, 2025
EN TR

KONSTRÜKTİVİST PERSPEKTİFTEN TÜRKİYE-AFRİKA İLİŞKİLERİNİN DÖNÜŞÜMÜ: TARİHSEL ARKA PLAN, POLİTİK VE EKONOMİK GELECEK PERSPEKTİFLERİ

Öz

Türkiye'nin Afrika kıtasıyla olan ilişkileri, Osmanlı İmparatorluğu dönemindeki tarihi bağlardan günümüze kadar önemli bir dönüşüm geçirmiştir. Osmanlı döneminde Afrika, dini ve kültürel bağlarla şekillenen bir bölge olarak görülmüş ve Afrika halkları "kardeş" ve "ümmet" olarak kabul edilmiştir. Ancak Türkiye Cumhuriyeti’nin kuruluşu sonrasında Batılılaşma ve modernleşme hedefleri doğrultusunda Afrika ile olan ilişkiler uzun süre ihmal edilmiştir. 1998'de başlatılan Afrika Eylem Planı ve 2000'li yıllardan itibaren artan diplomatik ve ekonomik çabalar, Türkiye'nin Afrika'ya yönelik yeni bir stratejik açılım politikasını benimsemesine yol açmıştır. Bu süreçte Türkiye, kıtadaki diplomatik varlığını genişletmiş, ticaret hacmini artırmış ve kültürel diplomasi ile yumuşak güç stratejilerini kullanarak Afrika'daki etkinliğini artırmıştır. Türkiye'nin Afrika'ya yönelik politikaları, ekonomik çıkarların yanı sıra kültürel ve sosyal etkileşimler yoluyla kıta ile derinlemesine ilişkiler kurmayı amaçlamaktadır. Türkiye'nin Afrika politikası, kıtaya yönelik çok boyutlu bir yaklaşım sergileyerek hem bölgesel hem de küresel dinamikler açısından önemli bir dönüşüm yaşamıştır. Bu süreçte, Türkiye'nin Afrika'daki varlığı ve etkisi artmaya devam ederken kıta ile olan ilişkilerin gelecekte daha da derinleşeceği öngörülmektedir.

Anahtar Kelimeler

Afrika , Türkiye , Türkiye-Afrika ilişkileri , Afrika Eylem Planı , Kültürel diplomasi

References

  1. Akbay, O. S. (2015). Türkiye-Afrika Ticari İlişkileri: 2009-2014 Dönemi. Balkan Sosyal Bilimler Dergisi, 4(8), 4-12.
  2. Akilli, E., & Tarnavska, T. (2022). Turkish soft power in Africa. Scientific Innovations and Advanced Technologies, (9).
  3. Akpınar, P. (2013). "Turkey's Peacebuilding in Somalia: The Limits of Humanitarian Diplomacy." Turkish Studies, 14(4), 735-757. DOI: 10.1080/14683849.2013.861112
  4. Altan, C. (2005). Afrika Ülkeleriyle Ekonomik Ve Ticari İlişkilerimiz. Dışişleri Bakanlığı Raporu.
  5. Armutlu, A., & Armutlu, A. K. (2024). Ak Parti döneminde Afrika Algısı: İlişkiler ve Perspektifler. İnönü Üniversitesi, Uluslararası Afrika Sempozyumu(25-27 Mayıs 2024), Malatya, Türkiye
  6. Arslan, K. (2012). Birleşmiş Milletler En Az Gelişmiş Ülkeler Konferansının Düşündürdükleri, Düzce Üniversitesi Yönetim ve Eğitim Bilimleri Dergisi, 2 (1), 1-15.
  7. Aydın, H. (2014). Sosyal İnşacı Değişim: Türkiye ve Afrika İlişkileri, Kırklareli Üniversitesi Afrika Araştırmaları Uygulama ve Araştırma Merkezi, Analiz No: 4, 3-13.
  8. Ba, A., & Hoffmann, M. J. (2003). Making and remaking the world for IR 101: A resource for teaching social constructivism in introductory classes. International Studies Perspectives, 4(1), 15–33. https://doi.org/10.1111/1528-3577.04102
APA
Armutlu, A. (2025). KONSTRÜKTİVİST PERSPEKTİFTEN TÜRKİYE-AFRİKA İLİŞKİLERİNİN DÖNÜŞÜMÜ: TARİHSEL ARKA PLAN, POLİTİK VE EKONOMİK GELECEK PERSPEKTİFLERİ. Akademik İzdüşüm Dergisi, 10(1), 222-254. https://izlik.org/JA54HT85PB