TEKNOLOJİ VE SANAYİDEKİ GELİŞMELERİN YANSIMASI OLARAK EĞİTİM 4.0

Abstract

Endüstri Devriminden günümüze kadar üretimin artması ve ekonomik ilişkilerin eskisine oranla daha da karmaşık hale gelmesi; devamında sosyo-ekonomik ve siyasal dönüşümleri de beraberinde getirmiştir. Her bir Endüstri Devrimi, daha öncesinde sahip olunan bilgi ve deneyimler üzerine eklemlenerek birikimli olarak gerçekleşmiştir. Genel olarak, ideal vatandaş ve istendik davranışlara sahip bireyler yetiştirmeyi amaçlayan eğitim-öğretim sistemi de bu değişmelerden fazlasıyla etkilenmiştir. Bu çalışmanın amacı Endüstri 4.0 sonrasında yaşanan gelişmelerin eğitim-öğretime olan etkilerini dünya ve Türkiye ölçeğinde incelemektir. Çalışma nitel araştırma çerçevesinde planlanmış, yürütülmüş ve verilerin elde edilmesi amacıyla ise literatür taraması yapılmıştır. Yapılan çalışma ile günümüz toplumlarında Endüstri 4.0 ile başlayan gelişmelerin bir sonucu olarak teknoloji üretimi, ar-ge, pazarlama, girişimcilik, algoritmik düşünme, kodlama, problem çözme gibi yeterliliklerin önem kazanmaya başladığı görülmektedir. Diğer yandan eğitim sisteminin bu yeni gelişmelere adapte olarak piyasa koşullarına entegre olması, öğrenci ve öğretmenlerin güncel gereksinimler doğrultusunda donanmasına olan ihtiyacı ortaya çıkarmıştır. Bu ihtiyaçlar doğrultusunda okul müfredatlarına Endüstri 4.0’ın gerektirdiği bilgi ve becerilere sahip bireyler yetiştirmeyi amaçlayan kazanımlar eklenmiş ve bu doğrultuda kodlama, robotik, finansal okuryazarlık, girişimcilik, iletişim becerileri okul müfredatlarındaki yerini almıştır. Türkiye’de de bu gelişmeler doğrultusunda kodlama, robotik ile ilgili kazanımlar müfredatlarda yerini almaya başlamış; yerel ve ulusal düzeyde projelerle öğrenciler bu kazanımlar doğrultusunda çalışmalar yapmaya teşvik edilmişlerdir.

Keywords

• Eğitim
• Öğretim
• 21.yüzyıl Becerileri
• Sanayi 4.0
• Dönüşüm

EDUCATION 4.0 AS A REFLECTION OF THE DEVELOPMENTS IN TECHNOLOGY AND INDUSTRY

Abstract

The increase in production since the Industrial Revolution and the complexity of economic relations compared to the past brought about socio-economic and political transformations. Each Industrial Revolution has been realized cumulatively, articulating on the knowledge and experience previously possessed. In general, the education system, which aims to raise individuals with ideal citizens and desired behaviors, has been greatly affected by these changes. The aim of this study is to examine the effects of the developments after Industry 4.0 on education and training in the world and Turkey. The study was conducted within the framework of qualitative research and a literature review was made to obtain data. As a result of the developments that started with Industry 4.0 in today's societies, it is seen that competencies such as technology production, R&D, marketing, entrepreneurship, algorithmic thinking, coding and problem solving have begun to gain importance. On the other hand, the integration of the education system to market conditions by adapting to these new developments has revealed the need for students and teachers to be equipped in line with current needs. In line with these needs, acquisitions aimed at raising individuals with the knowledge and skills required by Industry 4.0 have been added to the school curriculum, and in this direction, coding, robotics, financial literacy, entrepreneurship, communication skills have taken their place in school curricula. In line with these developments in Turkey, acquisitions related to coding and robotics have started to be included in the curriculum; With projects at local and national levels, students are encouraged to work towards these achievements.

Keywords

• Education
• Teaching
• 21st Century Skills
• Industry 4
• 0
• Transformation

References

1. Altun, C. A. (2018). (Yüksek Lisans Tezi) Okul Öncesi Öğretim Programına Algoritma ve Kodlama Eğitimi Entegrasyonunun Öğrencilerin Problem Çözme Becerisine Etkisi/Algorithm And Coding Education İn Pre-School Teaching Program İntegration The Effectiveness Of Problem Solving Skills İn Students.
2. Anadolu Ajansı (2021, Nisan). İmam Hatip Okullarında 'İnovasyon, Kodlama ve Tasarım' Odaklı Hisar Projesi Başlıyor, Erişim Adresi: https://www.aa.com.tr/tr/egitim/imam-hatip-okullarinda-inovasyon-kodlama-ve-tasarim-odakli-hisar-projesi-basliyor/2220734 adresinden alındı.
3. Altunel, M. (2018). STEM Eğitimi ve Türkiye: Fırsatlar ve Riskler. Siyaset, Ekonomi ve Toplum Araştırmaları Vakfı, 1-7.
4. Arslan, K. (2020). Eğitimde Yapay Zekâ ve Uygulamaları. Batı Anadolu Eğitim Bilimleri Dergisi, 11(1), 71-88.
5. Aydemir, H. (2018). Sanayi 4.0 ve Türkiye Ekonomisi Açısından Etkileri, Sosyoekonomi, 26(36), 253-261.
6. Beers, S. (2011). 21st Century Skills: Preparing Students For Their Future, Erişim Adresi: https://cosee.umaine.edu/files/coseeos/21st_century_skills.pdf adresinden alındı.
7. Bulut, E., Akçacı, T. (2017). Endüstri 4.0 ve İnovasyon Göstergeleri Kapsamında Türkiye Analizi, ASSAM Uluslararası Hakemli Dergi, 7, 50, 50-72.
8. Chin, K. Y., Hong, Z. W., & Chen, Y. L. (2014). Impact of Using An Educational Robot-Based Learning System On Students’ Motivation İn Elementary Education. IEEE Transactions on Learning Technologies, 7(4), 333-345.

9. Chang, Z.Q.; Zhang, D.H.; Jin. (2016). X.X. Application of Virtual Reality Technology in Distance Learning, iJET, 11, 76–89. Çelik, K., Güleryüz, S., Özköse, H. (2018). 4. Endüstri Devrimine Kuramsal Bakış, Avrasya Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 5 (9), 86-95.
10. Doğan, O., Baloğlu, N. (2020). Üniversite Öğrencilerinin Endüstri 4.0 Kavramsal Farkındalık Düzeyleri, TÜBAV Bilim, 13 (1), 126-142.
11. Eğin, F., Arıkan, Y. D. (2020). Bilişim Teknolojileri Öğretmenlerinin Kodlama Öğretimine İlişkin Görüşleri: Manisa Örneği. Ege Eğitim Dergisi, 21(2), 57-75.
12. Etyemeza, A., Güngör, F. (2016). Sanayi 4.0 ve Mesleki Eğitime Etkisi, Hitit Üniversitesi Meslek Yüksekokulu, ISVET 2016, 12-15 Ekim 2016.
13. Gelen, İ. (2017). P21-Program ve Öğretimde 21. Yüzyıl Beceri Çerçeveleri (ABD Uygulamaları), Disiplinlerarası Eğitim Araştırmaları Dergisi, 1(2), 15-29.
14. Herdem, K., İbrahim, Ü. (2018). STEM Eğitimi Üzerine Yapılan Çalışmaların Analizi: Bir Meta-sentez Çalışması, Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 48(48).
15. Kamber, E., Sönmeztürk Bolatan, G.İ. (2019). Endüstri 4.0 Türkiye Farkındalığı, Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 11 (30), 836-847.
16. Kapucu, M. S., Yıldırım, İ. (2019). Türkiye’de Sanal ve Artırılmış Gerçeklik Üzerine Yapılan Çalışmalara İlişkin Metodolojik Bir İnceleme, Akademik Bakış Uluslararası Hakemli Sosyal Bilimler Dergisi, (73), 26-46.
17. Kasa, H. (2020). Endüstri 4.0’ın Ekonomik Büyümeye Etkisi: Yenilikçi Ekonomilere Yönelik Ampirik bir Analiz, Avrupa Bilim ve Teknoloji Dergisi, Özel Sayı, 305-312.
18. Kasa, H., Arslan, G. (2020). Endüstri 4.0 Kapsamında Teorik Bir Analiz: Türkiye Örneği, Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 19 (76), 1810-1826.
19. Kazu, İ. Y., Özdemir, O. (2009). Öğrencilerin Bireysel Özelliklerinin Yapay Zekâ İle Belirlenmesi (Bulanık mantık örneği), Akademik Bilişim, 11-13.
20. Koca, K. C.. (2018). Sanayi 4.0: Türkiye Açısından Fırsatlar ve Tehditler, Sosyoekonomi, 26(36), 245-252.
21. Lin, K. Y., Lu, S. C., Hsiao, H. H., Kao, C. P., & Williams, P. J. (2021). Developing Student İmagination And Career İnterest Through a STEM Project Using 3D Printing With Repetitive Modeling. Interactive Learning Environments, 1-15.
22. Mcgill, M. M. (2012). Learning to Program With Personal Robots: Influences on Student Motivation. ACM Transactions on Computing Education (TOCE), 12(1), 1-32.
23. Özsoylu, A. F. (2017). Endüstri 4.0. Çukurova Üniversitesi İİBF Dergisi, 21 (1), 41-64.
24. Öztemel, E. (2018). Eğitimde Yeni Yönelimlerin Değerlendirilmesi ve Eğitim 4.0, Üniversite Araştırmaları Dergisi, 1(1), 25-30.
25. Partnership For 21st Century Skills (2009). A Framework for Twenty-First Century Learning. Erişim adresi: http://www.p21.org/ adresinden alındı.
26. Papakostas, C., Troussas, C., Krouska, A., Sgouropoulou, C. (2021). Exploration of Augmented Reality in Spatial Abilities Training: A Systematic Literature Review for the Last Decade. Informatics in Education, 20(1), 107-130.
27. Pregowska, A., Masztalerz, K., Garlinska, M., Osial, M. (2021). A Worldwide Journey through Distance Education—From the Post Office to Virtual, Augmented and Mixed Realities, and Education during the COVID-19 Pandemic, Education Sciences, 11(3), 118.
28. Soyak,, A. (2017). Teknolojiye Dayalı Sanayileşme: Sanayi 4.0 ve Türkiye Üzerine Düşünceler, Marmara Sosyal Araştırmalar Dergisi, 11, 68-83.
29. Soylu, A. (2018). Endüstri 4.0 ve Girişimcilikte Yeni Yaklaşımlar, Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 32, 43-57.
30. Sözen, M., Mescitoğlu, T. (2019). Endüstri 4.0’ın İtici Güçlerinin Türkiye ve Çin Üzerindeki Etkileri, Try, 12 (1), 287-315.
31. Taş, H. Y. (2018). Dördüncü Sanayi Devrimi’nin (Endüstri 4.0) Çalışma Hayatına ve İstihdama Muhtemel Etkileri, OPUS Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 9 (16), 1817-1836.
32. T.C MEB, 2023 Eğitim Vizyonu, Erişim Adresi:https://2023vizyonu.meb.gov.tr/ adresinden alındı.
33. T.C. MEB. (2020). Öğretim Programlarını İzleme ve Değerlendirme Sistemi. Erişim Adresi: http://mufredat.meb.gov.tr/Programlar.aspx adresinden alındı.
34. Toker, K. (2018). Endüstri 4.0 ve Sürdürülebilirliğe Etkileri, Istanbul Management Journal, 29 (84), 51–64.
35. Tutar, H., Terzi, D., Tınmaz, G. (2018). Türkiye’nin “Vizyon 2023” Stratejisi İle Almanya’nın “2025” Stratejik Hedeflerinin Endüstri 4.0 Göstergeleri İtibariyle Karşılaştırılması, International Journal Entrepreneurship and Management Inquiries Dergisi, 2 (3), 195-212.
36. Voogt, J., Roblin, N. P. (2012). A Comparative Analysis Of İnternational Frameworks For 21st Century Competences: Implications For National Curriculum Policies. Journal of Curriculum Studies, 44(3), 299-321.
37. Weinberg, A. E. (2013). Computational Thinking: An İnvestigation Of The Existing Scholarship & research. Erişim adresi: https://mountainscholar.org/bitstream/handle/10217/78883/Weinberg_colostate_0053A_11707.pdf?sequence=1&isAllowed=y adresinden alındı.
38. World Economic Forum (2016, March). New Vision for Education: Fostering Social And Emotional Learning Throught Technology. Geneva: World Economic Forum. Erişim adresi: https://www.weforum.org/agenda/2016/03/21st-century-skills-future-jobs-students/ adresinden alındı.
39. Yalçın, M. F. (2018). Küresel Rekabette Türkiye Açısından Dönüm Noktası: Sanayi 4.0, Sosyoekonomi, 26 (36), 225-233.
40. Yıldırım, Y. (2019). Endüstri 4.0’a Kapsamlı Bir Bakış: 2011’den Bugüne, Bilgi Dünyası, 20 (2) 217-249.
41. Yılmaz, C., Erkollar, A. (2018). Endüstri 4.0’ın İnsan Kaynakları Planlaması Üzerine Etkileri, 5th International Management Information Systems Conference, October 24-26 2018, Ankara.
42. Yüksekbilgili, Z., Çevik, G. Z. (2018). Endüstri 4.0 Bağlamında Türkiye’nin Yerine İlişkin Güncel ve Gelecek Eksenli Bir Analiz, Finans Ekonomi ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, 3 (2), 422-436.
43. Endüstri 4.0. Arttırılmış Gerçeklik (Augmented Reality). Erişim adresi: https://www.endustri40.com/artirilmis-gerceklik-augmented-reality/ adresinden alındı.
44. http://fatihprojesi.meb.gov.tr www.sabah.com.tr www.tuık.gov.tr