An Econometric Analysis on the Relationship of Economic Liberalization with Real Exchange Rate

Abstract

The volatility in the real exchange rate may have a negative impact on many macroeconomic variables, primarily interest and inflation. The ability of economic managements to prevent such negative effects is directly proportional to their knowledge of the reasons for the volatility in the real exchange rate. When the literature on the subject is examined, mainly the studies on the relationship between openness and economic growth stand out. However, it is seen that there are not many study that dealing with the relationship between openness and the real exchange rate. Based on this, the aim of the study is to contribute to the literature in this sense by analyzing the effects of Turkey's openness on the real exchange rate. In the study using Autoregressive Distributed Lag (ARDL) time series method, quarterly data between 2004Q1-2018Q4 periods are used. The cointegration test result obtained from the study, taking a higher value than the upper value of the critical value of the F statistic shows that there is a long run cointegration relationship between the variables. The obtained results indicate that the coefficient of Turkey's long run financial and trade openness creates different effects on the real exchange rate. In addition, it is seen that the coefficients of both variables are statistically significant.

Keywords

• Economic liberalization
• real exchange rate
• ARDL boundary test approach

An Econometric Analysis on the Relationship of Economic Liberalization with Real Exchange Rate

Öz

Reel döviz kurundaki oynaklık başta faiz ve enflasyon olmak üzere birçok makroekonomik değişken üzerinde olumsuz etki gösterebilmektedir. Ekonomi yönetimlerinin bu tür olumsuz etkileri önleyebilme kabiliyeti, reel döviz kurundaki oynaklığın nedenleri hakkındaki bilgi birikimleri ile doğru orantılıdır. Konuyla ilgili literatür incelendiğinde ağırlıklı olarak dışa açıklık ve ekonomik büyüme arasındaki ilişkiye yönelik çalışmalar öne çıkmaktadır. Ancak dışa açıklık ile reel döviz kuru arasındaki ilişkiyi ele alan çok fazla çalışma olmadığı görülmektedir. Bundan yola çıkarak hazırlanan çalışmanın amacı, Türkiye'nin dışa açıklığının reel döviz kuru üzerindeki etkilerini analiz ederek literatüre bu anlamda katkı sağlamaktır. Gecikmesi Dağıtılmış Otoregresif Model (ARDL) zaman serisi yönteminin kullanıldığı çalışmada, 2004Q1-2018Q4 dönemleri arası üçer aylık veriler kullanılmıştır. Çalışmadan elde edilen eş bütünleşme testi sonucu, F istatistiğinin kritik değerin üst değerinden daha yüksek bir değer alarak değişkenler arasında uzun dönemli eş bütünleşme ilişkisinin olduğunu göstermiştir. Elde edilen sonuçlar, Türkiye'nin uzun vadeli finansal ve ticari açıklık katsayısının reel döviz kuru üzerinde farklı etkiler oluşturduğunu göstermektedir. Ayrıca her iki değişkenin katsayılarının istatistiksel olarak anlamlı olduğu görülmüştür.

Anahtar Kelimeler

• Ekonomik liberilizasyon
• reel döviz kuru
• ARDL sınır testi yaklaşımı

References

1. Aizenman, J. (2008). On the hidden links between financial and trade opening. Journal of International Money and Finance, 27(3), 372-386.
2. Alcala, F., & Cıccone, A. (2004). Trade and productivity. The Quarterly Journal of Economics, 119 (2), 613-646.
3. Alesina, A., & Waczıarg, R. (1998). Openness, country size and goverment. Journal of Public Economics, 69(3), 305-321.
4. Buch, C., Doepkei, J. & Pierdzioch, C. (2005). Financial openness and business cycle volatility. Journal of International Money and Finance, 24(5), 744-765.
5. Bulut, Ü. (2017). Küresel krizi izleyen dönemde para politikası ve varlık fiyatları: Türkiye örneği. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İİBF Dergisi, 12(1), 13-30.
6. Calderon, C. A. V., & Kubota, M. (2018). Does higher openness cause more real exchange rate volatility?. Journal of International Economics, 110, 176-204.
7. Çeştepe, H., Yıldırım, E. & Özbek, Z. (2018). Ticari ve finansal açıklığın ekonomik büyüme üzerine etkisi: türkiye’ye ilişkin ampirik kanıtlar. AİBÜ Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 18 (4), 1-17.
8. Dağdelen, İ. (2004). Liberalizasyon. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 1(1), 6.

9. Giddens, A. (1990). The Consequences of Modernity Anthony Giddens, Cambridge, U.K: Polity Press.
10. Hau, H. (2000). Real exchange rate volatility and economic openness: Theory and evidence. CEPR Discussion Paper Paper No. 2356.
11. Işık, N., Acar, M., & Işık, H. B. (2005). Openness and the effects of monetary policy on the exchange rates: An empirical analysis. Journal of Economic Integration, 20(1), 52-67.
12. Jimoh, A. (2006). The effects of trade liberalization on real exchange rate: evidence from Nigeria. Journal of Economic Cooperation, 27(4), 45-62.
13. Kızılkaya, O., Sofuoğlu, E. & Çoban, O. (2016). Ekonomik büyüme, enerji tüketimi ve çevre kirliliği analizi: Türkiye örneği. Kırıkkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 6(2), 256-269.
14. Kilicarslan, Z. (2018). Determinants of exchange rate volatility: empirical evidence for Turkey. Journal of Economics, Finance and Accounting, 5(2), 204-213.
15. Le, X. (2003). Trade liberalization and real exchange rate movement. IMF Working Paper, 3(124).
16. Makarova, E., Makarova, E., & Korsakova, T. (2019). The role of globalization and integration in interdisciplinary research, culture and education development. Journal of History Culture and Art Research, 8(1), 111-127.
17. Narayan, P. K., & Smyth, R. (2004). Temporal causality and the dynamics of exports, human capital and real ıncome in China. International Journal of Applied Economics, 1(1), 24-45.
18. Nkalu, N., Urama, N. E., & Asogwa, F. (2016). Trade openness and exchange rate fluctuations nexus in Nigeria. European Journal of Scientific Research, 138(3), 139-144.
19. Obstfeld, M., & Rogoff, K. (1995). Exchange rate dynamics redux. The Journal of Political Economy, 103(3), 624-660.
20. Özcan, C. C., Özmen, İ. & Özcan, G. (2018). Causality relationship between trade openness and economic growth: Emerging market economies. Selçuk Üniversity Journal of Graduate School of Social Sicienses, (40), 60-73.
21. Özel, H. A. (2012). Effects of commercıal and financial oppennes on economic growth during globalization process: Turkey case. Çanakkale Onsekiz Mart University Journal of Administrative Sciences, 10(19), 1-30.
22. Pesaran, H., Simith, R.J., & Shin, Y. (2001). Bound testing approaches to the analysis of level relationship. Journal of Applied Econometrics, 16(3), 289-326.
23. Randa, F., Aimon H., Sentosa, S. U., & Kurniadi, A. P. (2019). The existence of economic opennessand the strength of real exchange rate: a case study of Indonesia and Philippines. Asia Proceedings of Social Sciences, 4(3), 89-92.
24. Sutherland, A., (1996). Financial market integration and macroeconomic volatility. Scandinavian Journal of Economics, 98(4), 521-539.
25. The Central Bank of Republic of Turkey (2017). General Directorate of Statistics
26. Ukav, F. (2018). Kriz dönemlerinde maliye politikalarının etkinliği: Türkiye örneği. Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 6(74), 605-617.
27. Ümit, A. Ö. (2016). Türkiye’de ticari açıklık, finansal açıklık ve ekonomik büyüme arasındaki ilişkiler: sınır testi yaklaşımı. Niğde Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 9(1), 255-272.
28. Vergil, H., & Erdoğan, S. (2009). Döviz kuru-ticaret dengesi ilişkisi: Türkiye örneği. Zonguldak Karaelmas Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 5(9), 35–57.
29. Vogiazas, S., Alexiou, C., & Ogan, O. C. (2019). Drivers of the real effective exchange rates in high and upper‐middle income countries. Australian Economic Papers, 58(1), 41-53.
30. Yapraklı, S., & Kaplan, K. (2015). Dışa açıklık ve reel döviz kuru oynaklığı: yükselen piyasa ekonomilerine ilişkin bir panel veri analizi. İktisat İşletme ve Finans, 30(357), 35-54.
31. Zakaria, M., & Ahmed Bilal Ghauri, A. B. (2011). Trade openness and real exchange rate: some evidence from Pakistan. The Romanian Economic Journal, 14(39), 201-229.