Türk Tiyatrosunda İki Kişilik Oyunlar Üzerine Bir Değerlendirme (1980-2000)

Abstract

Bu çalışmada 1980-2000 yılları arasında yayınlanan iki kişilik oyunların özellikleri verilmiş ve dört eser de örnek olarak incelenmiştir. Bu eserler şunlardır: Vüs’at Bener-İpin Ucu, Bilgesu Erenus-İkili Oyun, Oktay Rıfat Yağmur Sıkıntısı, Sabahattin Kudret Aksal-Bay Hiç. Bu oyunlarda, 1980 sonrasının politik ve sosyal temaları daha ağırlıktadır. Oyun kişileri akraba ve arkadaş çevresinden seçilmişlerdir. Oyunlar denge esasına dayalıdır. Dengenin kurulup bozulması ile oyun gelişir. Olaylar genellikle odalarda geçer. Zaman da oyun kişilerinin psikolojisine göre akşam ve gece gibi duygulanmaya uygun saatlerdir. 1960’lı yıllarda Türk tiyatro edebiyatı tarihinde örnekleri görülmeye başlanan bu tür oyunlar bu dönemde de ilgi görmüş ve bir çok örnek verilmiştir.

Keywords

• Türk tiyatrosu, iki kişilik oyun, Vüs’at Bener, Bilgesu Erenus, S.Kudret Aksal, bireysellik

An Evalicatıon of Two Persons Plays in Turkish Theatre

Abstract

In this study characteristics of the plays written for two persons, published between 1980-2000 are given and as an example four plays are investigated. The plays are as follows: “İpin Ucu” by Vüs’at Bener, “İkili Oyun” by Bilgesu Erenus, “Yağmur Sıkıntısı” by Oktay Rıfat and “Bay Hiç” by Sabahattin Kudret Aksal. In this plays political and social issues after 1980 were mainly covered. The key persons of the plays were chosen amoung friends and relatives. The plays were based on equalibrium and proceeded with the information and destruction of this equalibrium. All events generally proceeded inside the rooms. The events occur in the evening or at nıght according to the psycology of individuals at which people become more sentimental. This type of plays gained more attention in the history of Turkish theatre literature in 1960’s and gave many examples.

Keywords

• Turkish theatre, two persons plays, Vüs’at Bener, Bilgesu Erenus, S. Kudret Aksal, individualism