Serin iklim tahılları çim sularının verim ve bazı teknolojik özelliklerin araştırılması

Abstract

Bu çalışma, serin iklim tahılları çim sularının verim ve bazı teknolojik özelliklerin araştırılması amacıyla 2016 yılında Selçuk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Araştırma ve Uygulama Serası ve laboratuvarlarnda yürütülmüştür. Bu çalışmada materyal olarak dört farklı tahıl cinsine ait tescilli çeşitli tohumlar kullanılmıştır. Bu materyaller, Selçuk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Tarla Bitkileri Bölümü ile T.C. Tarım ve Orman Bakanlığı, Bahri Dağdaş Uluslararası Tarımsal Araştırma Enstitüsü Müdürlüğünden temin edilmiştir. Kontrollü sera koşullarında dört farklı tahıl cinsine ait; buğday (Konya-2002), çavdar (Aslım-95), arpa (Larende) ve yulaf (Seydişehir) çeşitleri yetiştirilerek üretilen çim sularında agronomik çalışmalar yürütülmüştür. Tahıl çeşitlerine ait en yüksek taze çim ağırlığı arpadan (toplam 770 g) ve en düşük çavdardan (200 g ) elde edilmiştir. En yüksek çim suyu verimi ise arpa çeşidinden 590 g ve en düşük 150g çavdar çeşidinden elde edilmiştir. Çim sularından yulaf çeşidinin klorofil-a ve klorofil-b içeriği (sırasıyla 4,96 mg/L ve 8,25 mg/L) içeriği bakımından en yüksek miktarda bulunmuştur. Buğday çeşidinin klorofil-a ve klorofil b içeriği (sırasıyla 1.83 mg/L ve 3.25 mg/L) olarak en düşük miktarda bulunmuştur. Ham protein miktarında ise en yüksek oran %0.56 ile çavdar çeşidinden elde edilmiştir. En düşük ham protein oranı ise %0.51 ile arpa çeşidinden elde edilmiştir. Çim sularındaki toplam flavonoid miktarı, buğday çim suyunda 17.21 mg/g ile en yüksek miktarda elde edilirken, en düşük miktar çavdar çim suyunda 0.22 mg/g olarak tespit edilmiştir. Tahıllarda çim suyu ekstreleri toplam fenolik madde miktarı bakımından çavdar çim suyu ekstresi 34.79 mg/g ile en yüksek miktarda tespit edilmiştir. Arpa ve buğday çim suları ise 15.70 mg/g ile eşit ve düşük miktarlarda bulunmuştur. Antioksidan aktivitesi yönünden ise çavdar çim suyu (12.75 mg/g) en yüksek miktarda bulunmuştur.

Keywords

• Çim
• Çim suyu
• Serin iklim tahılları
• Klorofil
• Antioksidan aktivite

INVESTIGATION OF COOL CLIMATE CEREALS YIELD AND SOME TECHNOLOGICAL FEATURES

Abstract

This study was carried out in 2016 in Selçuk University at the Faculty of Agriculture Greenhouse and Laboratory Research and Application for the determination of the agronomic characteristics of cool climates cereals in order to investigate the yield and some technological properties of cool climate cereal grass water. In this paper, registered seeds of four different genus of grains were used as material which obtained from Bahri Dağdas International Agricultural Research Institute from Republic of Turkey Ministry of Agticulture and Forest and Department of Field Crops from Selçuk University at Faculty of Agriculture. The lawn was harvested in grass period as were grown varieties of four different cereal genus (Konya-2002, Aslım-95, Larende and Seydisehir) in controlled greenhouse conditions. The amount of wet grass water was accounted thanks to these seed used. The highest value of fresh grass were produced by a total of 770g weight barley and 200g the lowest rye. Moreover, grass water yield was obtained the highest volume of 590g barley and the lowest point of 150g rye. Oat chlorophyll-a 4.96 mg/L and chlorophyll-b 8.25 mg /L content were emerged tremendously in grass waters. In contrast wheat, chlorophyll-a amount 1.83 mg / L and chlorophyll-b amount 3.25 mg /L as were found to be the lowest value detected. Indeed, in the crude protein ratio, the highest ratio was obtained from rye 0.56% the genus whereas the lowest crude protein ratio is if 0.51% detected. The total amount of flavonoids in grass water, wheat grass water with 17.21 mg/g reached the highest value, while the lowest value of rye grass water was determined as 0.22 mg/g. Total amount of flavonoids in wheat grass water was found to be highest with 17.21mg/g as opposed to rye grass water has the lowest value with 0.22 mg/g. In terms of the total amount of phenol, rye grass water has the highest value of 34.79mg/g but barley and wheat grass waters were found to be equal to 15.70mg/g and as well the lowest amount. As regards antioxidant activity rye grass water (12.75 mg /g) was found to be the highest value.

Keywords

• Grass
• Grass water
• Cool climate grains
• Chlorophyl
• Antioxidant activity

References

1. Referans1 Yadav, M., Sethi, J., Dahyia, K., Sood, S., Gupta, V., Singh, V. Ve Talwar, A. (2013). Effect Of Triticum Aestivium On Physiological And Biochemical Parameters In High Fat Diet Fed Rabbits., Jkpractitioner, 18 (3-4), 39-42.
2. Referans2 Dziki, D., Gawlik-Dziki, U., Kordowska-Wiater, M. Ve Doman-Pytka, M. (2015). Influence Of Elicitation And Germination Conditions On Biological Activity Of Wheat Sprouts, Hindawi Publishing Corporation Journal Of Chemistry, 1-8.
3. Referans3 Urbonaviciute, A., Samuoliene, G., Brazaityte, A. Ve Duchovskisukauskas, A. (2009). The Effect Of Variety And Lighting Qualityon Wheatgrass Antioxidant Properties, Zemdirbyste-Agriculture, 96 (3), 119-128.
4. Referans4 Aydos, O. S., Avcı, A., Özkan, T., Karadağ, A., Gürleyik, E., Altınok, B. Ve Sunguroğlu, A. (2011). Antiproliferative, Apoptoticand Anti Oxidantactivities Of Wheatgrass (TriticumAestivumL.) Extract On Cml (K562) Cellline, Turk J Medsci, 41 (4), 657- 663.
5. Referans5 Yetim, H., Öztürk, İ., Törnük, F., Sağdıç, O., & Hayta, M. (2010). Yenilebilir bitki ve tohum filizlerinin fonksiyonel özellikleri. Gıda, 35(3), 205-210.
6. Referans6 Altuner, F., Oral, E. ve Ülker, M. (2018). Bazı Arpa (Hordeum VulgareL.) Çeşitlerinde Verim Ve Verim Unsurlarının Belirlenmesi, Journal Of Bahri Dagdas Crop(2), 11-22.
7. Referans7 Kulkarni, S. D., Acharya, A. R., Nair, A. G. C., Rajurkar, N. S. Ve Reddy, A. V. R. (2006). Analytical, Nutritional And Clinical Methods Determination Of Elemental Concentration Profiles İn Tender Wheatgrass (Triticum aestivum L.) Using İnstrumental Neutron Activation Analysis, University Of Pune, India, Bhabha Atomic Research Centre, P.
8. Referans8 Karaşahin, M. (2015). Topraksız Ortamda Yetiştirilen Bazı Tahılların Çim Suyu Verim Ve Besin Değerleri, Iğdır Üni. Fen Bilimleri Enst. Der. / Iğdır Univ. J. Inst. Sci. &Tech., 5 (4), 57-64.

9. Referans9 Chorowicz, J., Pascal Luxey, P., Lyberis, N., Carvalho, J., Parrot, J. F., Yürür, T. Ve Gündogdu, N. (1994). The Maras Triple Junction (Southern Turkey) Based On Digital Elevation Model And Satellite Imagery Interpretation, Journal Of Geophysical Research: Solid Earth, 99 (B10), 20225-20242.
10. Referans10 Fazaeli, H., Golmohammadi, H. A., Tabatabayee, S. N. Ve Asghari-Tabrizi, M. (2012). Productivity And Nutritive Value Of Barley Green Fodder Yield İn Hydroponic System, World Applied Sciences Journal, 16 (4), 531-539.
11. Referans11 Desobry, D. S., Netto, F. M. Ve Labuza, T. P. (1997). Comparison Of Spray-Drying, Drum-Drying And Freeze-Drying For B-Carotene Encapsulation And Preservation, Journal Of Food Science, 62 (6).
12. Referans12 Karaşahin, M. (2015). Topraksız Ortamda Yetiştirilen Bazı Tahılların Çim Suyu Verim Ve Besin Değerleri, Iğdır Üni. Fen Bilimleri Enst. Der. / Iğdır Univ. J. Inst. Sci. &Tech., 5 (4), 57-64.
13. Referans13 Woisky, R. G. Ve Salatino, A. (1998). Analysis Of Propolis: Some Parameters And Procedures For Chemical Quality Control, Journal Of Apicultural Research, 37 (2), 99-105.
14. Referans14 Singleton, V. L. Ve Rosi, J. A. J. (1965). Colorimetry Of Total Phenolics With Phosphomolibdic-Phosphotungtic Acid Reagents, American Journal Of Enology And Viticulture, 16, 144-158.
15. Referans15 Ergün, T. (2011). Bazı Tahıl Cinslerinin Çim Suyu Verimi Ve Kalitesinin Belirlenmesi, Selçuk Üniversitesi, Konya, Fen Bilimleri Enstitüsü, (Basılmamış) Yüksek Lisans Tezi, 58s.
16. Referans16 Demirtaş, N. M., Kırnak, H. (2009). Kayısıda Farklı Sulama Yöntemleri Ve Aralıklarının Fizyolojik Parametrelere Etkisi. YYÜ Tarım Bilimleri Dergisi, 19(2), 79-83.
17. Referans17 Güleşci, N. Ve Aygül, İ. (2016). Beslenmede Yer Alan Antioksidan Ve Fenolik Madde Içerikli Çerezler, Gümüşhane Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi / Gümüşhane University Journal Of Health Sciences, 5 (1).
18. Referans18 Haşimi, N., Ertaş, A., Yılmaz, M. A., Boğa, M., Temel, H., Demirci, S., Özden, T.Y, Yener, İ. Kolak, U. (2017). LC-MS/MS and GC-MS analyses of three endemic Astragalus species from Anatolia towards their total phenolic-flavonoid contents and biological activities. Biol. Divers. Conserv, 10, 18-30.
19. Referans19 Moheb, A., İbrahim, R. K., Roy, R. Ve Sarhan, S. (2011). Changes In Wheat Leaf Phenolome In Response To Cold Acclimation, Phytochemistry, 72 (18), 2294-2307.
20. Referans20 Karakaş, F. P. (2016). Kavuzlu Siyez (Triticum Monococcum Ssp. Monococcum) Ve Ekmeklik (Triticum aestivum L.) Buğdaylarda Kurak Ve Tuz Stresinin Erken Fide Gelişimi Ve Antioksidan Aktivite Üzerine Etkisi Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi, Ziraat Ve Doğa Bilimleri Fakültesi, Tarla Bitkileri Bölümü, Bolu.
21. Referans21 Anıl, M. (2006). Antioksidan Olarak Tahıllar,Hububat - Hububat Ürünleri Teknolojisi Kongre Ve Sergisi, Gaziantep.