The flora of Pozantı Mountain Niğde/Turkey

Abstract

This research was carried out to determine the flora of PozantıMountain. As a result of the examination of aproximtely 1800 plants specimens collected from the area, between 1994-1996, 854 taxa that belong to 77 families and 355 genera was determined. Two taxa belong to Pteridophyta 852 taxa belong to Magnoliophyta divisio.The 165 of the total taxa are endemic to Turkey and the rate of endemism is 19.3%. The phytogeographic elements are represented as follows; Irano-Turanian 28.5%, Mediterranean 18.8% and Euro-Siberian 5.5%

Keywords

• Niğde,Pozantı Mountain,flora,Turkey

Pozantı Dağı’nın Niğde/Türkiye florası

Abstract

Bu araştırma, Pozantı Dağı’nın florasını tespit etmek amacıyla yapılmıştır. Bölgeden 1994-1996 yılları arasında yaklaşık 1800 bitki örneği toplanmış olup 77 familya ve 355 cinse ait 854 takson tespit edilmiştir. Çalışma alanında 2 takson Pteridophyta ve 852 takson Magnoliophyta divisiosuna aittir. Mevcut taksonlardan 165’i endemik olup endemizm oranı %19,3’dür. Taksonların fitocoğrafik bölgelere göre dağılımları şöyledir; Iran-Turan elementleri %28.5, Akdeniz elementleri %18.8 ve Avrupa-Sibirya elementleri %5.5’dir

Keywords

• Niğde,Pozantı Dağı,flora,Türkiye

References

1. Akman, Y. (1999). İklim ve Biyoiklim. Ankara: Palme Yayınları.
2. Akman, Y., Ketenoğlu, O. (1992). Vejetasyon Ekolojisi ve Arastırma Metodları. Ankara: A. Ü. Fen Fak. Yayın No: 146.
3. Anonim (2015). Niğde ve Pozantı İklim Verileri. Ankara: Devlet Meteoroloji İşleri Genel Müdürlüğü.
4. Aykurt, C., Sümbül, H. (2014). Taxonomic revision of the genus Convolvulus L. (Convolvulaceae) in Turkey. Biological Diversity and Conservation, 7(2), 1-28.
5. Aytaç, Z. (1997). The Revision of the Section Dasyphllum Bunge of the Genus Astragalus L. of Turkey. Turkish Journal of Botany, 21(1), 31-57.
6. Bağcı, Y., Dural, H., Savran, A. (1998). B5 ve C5 Karelerinden Yeni Floristik Kayıtlar. Ot Sistematik Botanik Dergisi, 5(2), 71-78.
7. Baytop, A. (1998). İngilizce - Türkçe Botanik Kılavuzu. İstanbul: İ.Ü. Basımevi ve Film Merkezi.
8. Behçet, L., İlçim, A. (2015). Paracaryum bingoelianum (Boraginaceae), a new species from Turkey. Turkish Journal of Botany, 39(2), 334-340.

9. Brummitt, R.K., Powell, C.E. (1999). Authors of Plant Names. Kew :The Royal Botanic Gardens.
10. Davis, P.H. (ed.). (1965 – 1985). Flora of Turkey and the East Aegean Islands Vol. 1 – 9. Edinburgh: Edinburgh Univ. Press.
11. Davis, P.H. (ed.), Mill, R.R., Tan, K. (1988). Flora of Turkey and the East Aegean Islands (supple. 1), Vol. 10. Edinburgh: Edinburgh Univ. Press.
12. Doğan, M., Akaydın, G. (2007). Synopsis of Turkey Acantholimon Boiss. (Plumbaginaceae). Botanical Journal of the Linnean Society, 154(3), 397-419.
13. Donner, J. (1990). Distribution Maps to P.H. Davis, ‘Flora of Turkey 1-10. Linz: Linzer biol. Breitr., 1-135.
14. Dönmez, A. A., Yıldırımlı, Ş. (2000). Taxonomy of the Genus Prunus L. (Rosaceae) in Turkey. Turkish Journal of the Botany 24(3), 187-202.
15. Dönmez, A. A. (2004). The Genus Crataegus L. (Rosaceae) with Special Reference to Hybridisation and Biodiversity in Turkey. Turkish Journal of Botany 28(1), 29-37.
16. Ekim, T., Koyuncu M., Vural, M., Duman, H., Aytaç, Z., Adıgüzel, N., (2000). Türkiye Bitkileri Kırmızı Kitabı. Ankara: Türkiye Tabiatı Koruma Derneği, Yüzüncü Yıl Üniversitesi.
17. Eyce, B., (1986). Türkiye Florasındaki B5 ve C5 Kareleri için Yeni Kayıtlar. Selçuk Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Fen Dergisi, Sayı: 5,105-111.
18. Gemici, Y. (1993). Bolkar Dağları'nın (Orta Toroslar) Flora ve Vejetasyonu Üzerine Genel Bilgiler. Doğa Türk Botanik Dergisi, 18(2), 81-89.
19. Güner, A., Özhatay, N., Ekim, T., Baser, K.H.C. (2000). Flora of Turkey and the East Aegean Islands, (supple. 2), Vol. 11. Edinburgh: Edinburgh Univ. Press.
20. Güner, A., Aslan, S., Ekim,T., Vural, M., Babaç, M.T., (edlr) (2012). Türkiye Bitkileri Listesi (Damarlı Bitkiler). İstanbul: Nezahat Gökyiğit Botanik Bahçesi ve Flora Araştırmaları Derneği yayını.
21. IPNI. (2012). The International Plant Name Index. http:// www.ipni.org (Erişim tarihi:2016).
22. IUCN. (2010). Guidelines for Using the IUCN Red List Categories and Criteria. Version 8.1. http:// www.iucnredlist.org (Erişim tarihi:2016)
23. İlçim, A., Behçet, L., Tosunoğlu, A. (2015). Aristolochia altanii (Aristolochiaceae), a new species from Turkey. Turkish Journal of Botany 39(5), 835-840
24. Kürschner, H., (1984). Der Östliche Orta Toroslar (Mittlerer Taurus) und angrenzende Gebiete. Eine formationskundliche Darstellung der Vegatation Südost-Anatoliens. Weisbaden.
25. Martin, E., Aydoğdu M. (2005). Niğde-Ulukışla Arasında Kalan Bölgenin Florası. Ot Sistematik Botanik Dergisi 12(1), 73-92.
26. Özcan, T., Dirmenci, T., Coşkun, F., Akçiçek, E., Güner, E. (2015). A new species of Teucrium sect. Scordium (Lamiaceae) from SE of Turkey. Turkish Journal of Botany 39(2), 310-317.
27. Özhatay, N., Kültür, Ş. (2006). Check-List of Additional Taxa to the Supplement Flora of Turkey III. Turkish Journal of Botany, 30(4), 281-316.
28. Özhatay, N., Kültür, Ş., Aslan, S. (2009). Check-List of Additional Taxa to the Supplement Flora of Turkey IV. Turkish Journal of Botany, 33(3), 191-226.
29. Özhatay,N., Kültür, Ş., Gürdal, M.B. (2011). Check-List of Additional Taxa to the Supplement Flora of Turkey V. Turkish Journal of Botany, 35(5), 589-624.
30. Özhatay, N., Kültür, Ş., Gürdal, B. (2013). Check-List of Additional Taxa to the Supplement Flora of Turkey VI. İstanbul Eczacılık Fakültesi Dergisi, 43(1), 33-82.
31. Paksoy, M.Y., Savran, A. (2011). Sarımsak Dağı ve Körkün Vadisi’nin (Pozantı, Adana/Türkiye) Florası. Biological Diversity and Conservation, 4(2), 155-171.
32. Savran, A. (2005). Mazmılı Dağı (Adana) ve çevresinin florası. Ot Sistematik Botanik Dergisi, 12(2), 141-174.
33. Seçmen, Ö., Leblebici, E. (1997). Türkiye Sulak Alan Bitkileri ve Bitki Örtüsü. İzmir: Ege Üniversitesi Fen Fakültesi Yayınları.
34. Seçmen, Ö., Gemici, Y., Görk, G., Bekat, L., Leblebici, E. (2008). Tohumlu Bitkiler Sistematiği. İzmir: Ege Üniversitesi Fen Fakültesi Kitaplar Serisi.
35. Stearn, W. T. (1973). Botanical Latin: History, Grammar Syntacx, Terminology and Vocabulary. Trowbridge: Redwood Burn Limited.
36. Davis, P.H. (ed.). (1965 – 1985). Flora of Turkey and the East Aegean Islands, Vol. 1 - 9, Edinburgh: Edinburgh Univ. Press.
37. Tutin, T.G.(ed.). (1964). Flora Europaea. Vol. 1. Cambridge: Cambridge University Press.
38. Tüfekçi, S., Savran, A., Bağcı, Y., Özkurt, N. (2002). Aladağlar Milli Parkının Florası. Mersin: Doğu Akdeniz Ormancılık Araştırma Enstitüsü.
39. Vural, M., Duman, H., Dirmenci, T., Özcan, T. (2015). A new species of Teucrium sect. Stachyobotrys (Lamiaceae) from the south of Turkey. Turkish Journal of Botany, 39(2), 318-324.
40. Yaltırık, F., Efe A. (1989). Otsu Bitkiler Sistematiği Ders Kitabı. İstanbul: İ.Ü. Fen Bilimleri Enstitüsü Yayınları.
41. Yıldırımlı, Ş. (1999-2014). The Chorology of the Turkish Species. Ankara: Ot Sistematik Botanik Dergisi.
42. Yurdakulol, E., (1981). A.Phytosociological and ecological research on the vegatation of the Pos forests (Adana, distr. Karsantı) on the Anti-Taurus Mountains. Ankara: Communıcations De La Faculte Des Sciences De L’unıversite D’Ankara.