Year 2020, Volume 13 , Issue 1, Pages 66 - 79 2020-04-15

Harşit Vadisi’nin (Türkiye) liacarid akarları (Acari, Oribatida, Liacaridae) üzerine taksonomik araştırmalar

Perihan AĞCAKAYA [1] , Nusret AYYILDIZ [2]


Türkiye oribatid faunasına ve türlerin coğrafi yayılışına katkı sağlamak amacıyla Harşit Vadisi’nde yaşayan liacarid akarlar, 2013 ve 2014 yıllarında toplanan örnekler esas alınarak taksonomik bakımdan değerlendirildi. Araştırma bölgesinden toplanan toprak, döküntü, yosun ve liken benzeri materyalden akarların seçilmesinde Berlese-Tullgren huni düzeneği kullanıldı. Seçilen akarlar %80’lik etil alkolde öldürüldü, tespit edildi ve depolandı. Akarların incelenmesinde ışık ve tarama elektron mikroskopları kullanıldı. Örneklerin mikroskobik incelemesi çukur lamda geçici olarak hazırlanmış laktik asitli ortamlarda yapıldı. İncelenen akar örneklerinin değerlendirilmesi sonucunda, Liacaridae Sellnick, 1928 familyasından Adoristes Hull, 1916 ve Liacarus Michael, 1898 cinslerine ait toplam dört tür tespit edildi. Bunlardan, Adoristes (A.) poppei (Oudemans, 1906), Liacarus (L.) xylariae (Schrank, 1803) ve Liacarus (Dorycranosus) zachvatkini Kulijew, 1962 Türkiye faunası için yeni kayıt olarak, Liacarus (L.) coracinus (Koch, 1841) ise daha önce Türkiye’den bilinen takson olarak tespit edildi. Sonuç olarak; belirlenen taksonların tarama elektron mikroskobunda fotoğrafları ile birlikte örneklerimiz üzerinden tanımları gözden geçirildi.
Oribatid akarlar, Liacaridae, yeni kayıtlar, Harşit vadisi
  • [1] Balogh, J. & Balogh, P. (1992). The Oribatid Mites Genera of the World (Vols. 1-2). Budapest: The Hungarian Natural History Museum.
  • [2] Denegri, G.M. (1993). Review of oribatid mites as intermediate hosts of tapeworms of the Anoplocephalidae. Experimental and Applied Acarology, 17, 567-580.
  • [3] Mullen, G.R. & O’Connor, B.M. (2002). Mites (Acari). In G.R. Mullen & L.A. (Eds.), Durden Medical and Veterinary Entomology (pp. 449-514), USA: Elsevier Science.
  • [4] Norton, R.A. & Behan-Pelletier, V.M. (2009). Suborder Oribatida, In G. W. Krantz, D. E. Walter (Eds.), A manual of Acarology (3rd ed., pp. 430–564). Texas, USA: Texas Tech University Press.
  • [5] Subías, L.S. (2004). Listado sistemático, sinonímico y biogeográfico de los ácaros oribátidos (Acariformes, Oribatida) del mundo (1758-2002). Graellsia, 60 (núm. extr.), 3–305. Retrieved from http://www.ucm.es/info/zoo/Artropodos/Catalogo.pdf
  • [6] Ayyıldız, N. (1989). Mites of the family Oppiidae (Acari, Oribatida) from Turkey. Journal of Natural History, 23(6), 1373–1379.
  • [7] Ayyıldız, N. & Luxton, M. (1989). Epimerellidae (Acari, Oribatida) a new mite family. Journal of Natural History, 23(6), 1381–1386.
  • [8] Ayyıldız, N. & Luxton, M. (1989). New and unrecorded oribatid mites (Acari) from Turkey. Zoologischer Anzeiger, 222 (5/6), 294–300.
  • [9] Özkan, M., Ayyıldız, N., Soysal, Z. (1988). Türkiye akar faunası. Doğa Türk Zooloji Dergisi, 12, 75–85.
  • [10] Özkan, M., Ayyıldız, N. & Erman, O. (1994). Check list of the Acari of Turkey. First supplement. EURAAC News Letter, 7(1), 4–12.
  • [11] Erman, O., Özkan, M., Ayyıldız, N. & Doğan, S. (2007). Checklist of the mites (Arachnida: Acari) of Turkey. Second supplement. Zootaxa, 1532, 1-21.
  • [12] Baran, Ş., Bezci, T. & Ayyıldız, N. (2018). Supplementary checklist of oribatid mites (Acari) from Turkey. Munis Entomology and Zoology. 13(1), 91–97.
  • [13] Subias, L.S., Shtanchaeva, U.Ya. & Arillo, A. (2012). Listado de los Ácaros oribátidos (Acariformes, Oribatida) de las diferentes regiones biogeográficas del mundo. Monografías electrónicas Sociedad Entomológica Aragonesa, 4. Retrieved from http://www.sea-entomologia.org (Zaragoza, 2012).
  • [14] Grobler, L., Ozman, S.K. & Çobanoğlu, S. (2003). The genera Liacarus, Stenoxenillus and Xenillus (Oribatida: Gustavioidea) from Turkey. Acarologia, 43(1), 133–149.
  • [15] Ocak, I., Doğan, S., Ayyıldız, N. & Hasenekoğlu, I. (2008). The external mycoflora of the oribatid mites (Acari) in Turkey. Archives des Sciences, 61, 1-6.
  • [16] Yalçın, S., Doğan, S., Ayyıldız, N. (2013). Uzunoluk Ormanı’nda (Erzurum) yaşayan bazı oribatid akarlar (Acari: Oribatida) ve onlardan izole edilen mikrofunguslar. Türkiye Entomoloji Dergisi, 37(1), 117-131.
  • [17] Akman, N, Aydın, D, Ayyıldız, N. (2018). Erzurum ili gustavioid akarları (Acari, Oribatida, Gustavioidea). Bitki Koruma Bülteni, 58 (2), 55-62. https://doi:10.16955/bitkorb.349179.
  • [18] Pekin, S. (2013). Harşit havzasının tarihi coğrafyası. Retrieved from http://www.suleymanpekin.com/98_icerikharsit- havzasinin-tarihi-cografyasi.aspx
  • [19] Anonim. (2014). Harşit çayı, Gümüşhane-Giresun, Google Earth, V 7.1.2.2041. Retrieved from http://www.earth.google.com
  • [20] Krivolutsky, D.A. (1975). Superfamily Liacaroidea Balogh, 1961. In M.S. Ghilarov and D. A. Krivolutsky (Eds.), A key to soil inhabiting mites. Sarcoptiformes (pp. 167–184). Moscow: Izdatel’ stvo ‘’Nauka’’.
  • [21] Pérez-Ĭñigo, C. (1997). Fauna Iberica (Vol. 9), Acari, Oribatei, Gymnonota I. Madrid: Museo Nacional de Ciencias Naturales, Consejo Superior de Investigaciones Científicas.
  • [22] Hammen, L. van der. (1952). The Oribatei (Acari) of the Netherlands. Zoologische Verhandelingen, Leiden, 17, 1–139.
  • [23] Weigmann, G. (2006). Hornmilben (Oribatida), Die Tierwelt Deutschlands, Begründet 1925 von Friedrich Dahl, 76. Teil. Keltern: Goecke & Evers.
  • [24] Willmann, C. (1931). Moosmilben oder Oribatiden (Cryptostigmata). In F. Dahl (Hrsg.), Die Tierwelt Deutschlands (Bd. 22, pp. 79-200). Jena: Fischer.
  • [25] Sellnick, M. (1928). Formenkreis: Hornmilben, Oribatei. In P. Brohmer, P. Ehrmann & G. Ulmer (Hrsg.), Die Tierwelt Mitteleuropas (3, 4. Lief, Teil 9, pp. 1-41). Leipzig: Quelle & Meyer.
  • [26] Mihelčič, F. (1958). Revision und beitrag zur kenntnis einiger Liacarus – arten aus Kärnten und Tirol. Zoologischer Anzeiger, 161, 86-90.
  • [27] Pschorn–Walcher, H. (1951). Zur biologie und systematik terricoler milben (1). Die Ostalpinen arten der gattung Liacarus Mich. (Oribatei). Bonner zoologische Beiträge, 2, 177-183.
  • [28] Schuster, R. (1956). Ergänzender beitrag zur steirischen boden – milben – fauna (Oribatei). Mitteilungen des Naturwissenschaftlichen Vereines für Steiermark, 86, 96-101.
  • [29] Shtanchaeva, U.Ya. (2008). A review of oribatid mites of the family Liacaridae (Acariformes, Oribatida) from the Caucasus. Zoologicheskii Zhurnal, 87(2), 167-180.
  • [30] Kulijew, K.A. (1968). Mass species and subspecies of oribatid mites from forests of Azerbaijan. Uçenie Zapiski Azerbaycanskogo Gosudarstvennogo Universiteta Seria Biologiçeskih Nauk, No. 2, 84–101.
Primary Language tr
Subjects Biodiversity Conservation
Journal Section Research Articles
Authors

Orcid: 0000-0002-8594-4718
Author: Perihan AĞCAKAYA
Institution: ERCİYES ÜNİVERSİTESİ
Country: Turkey


Orcid: 0000-0002-5602-1033
Author: Nusret AYYILDIZ (Primary Author)
Institution: ERCİYES ÜNİVERSİTESİ, FEN FAKÜLTESİ
Country: Turkey


Dates

Application Date : May 4, 2020
Acceptance Date : May 7, 2020
Publication Date : April 15, 2020

APA Ağcakaya, P , Ayyıldız, N . (2020). Harşit Vadisi’nin (Türkiye) liacarid akarları (Acari, Oribatida, Liacaridae) üzerine taksonomik araştırmalar . Biyolojik Çeşitlilik ve Koruma , 13 (1) , 66-79 . Retrieved from https://dergipark.org.tr/en/pub/biodicon/issue/54133/731215